João 1
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Vu muġinsën Ġaġek nedo. Ġaġek nedo ving Anutu, lob Ġaġek yiḳ yi Anutu.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Vu muġinsën rot Ġaġek yö nedo ving Anutu.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Yö tunġ nġaa pin. Genġaa ti su verup ggëp aggata ngwë rë. Ma. Nġaa pin sën anon raḳ menedo agi, og pum raḳ yi yö timu.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Mala-tumsën degwa neggëp vu yi, lob mala-tumsën saga sën mehönon hir Ranġah.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Lob Ranġah sënë netum raḳ malaḳenu, lob malaḳenu su yoh vu bë gërin rë.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Anutu vonġ mehöti arë nebë Jon yam.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Yam in bë nanër ġaġek ranġah. Benanër ġaġek jaḳ Ranġah sënë in alam pin degenġo yi ġaġek bayoj na timu vu.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Jon saga og yi su Ranġah rë. Gaḳ yam in bë nanër ġaġek jaḳ Ranġah sënë mu.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Ranġah soġek sën netum raḳ mehönon pin lo yam dob.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Yi yö tunġ dob, rëḳ luḳ yam nedo dob, rëḳ mehönon vu dob su deraḳ ni rë.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Yam yi nyëġ, rëḳ yi alam su deḳo yi raḳ rë.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Gaḳ alam sën deneḳo yi raḳ bayoj neya timu vu yi lo, og nër sir bë detu Anutu nalu.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Lob degwa sën detu Anutu nalu lo su neggëp vu amaj lu ataj nij ḳöḳ rë, gesu neggëp vu mehönon yö ayoj neggurekin sir rë, gesu neggëp vu mehönon yö kwaj bë denatu rë. Gaḳ degwa yö neggëp vu Anutu.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Lob Ġaġek sënë netu mehönon raḳ benedo ving hil, behe halë niwëëk los vuneḳ vuneḳ yaġek yi. Niwëëk los vuneḳ vuneḳ yaġek yi in yiḳ Ama Nalu timu, lob semusën degwa yi beyam los ġaġek anon pin.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Jon nër yi ranġah genër bë. “Yiḳ mehö sënë sën senër vu ham wirek lo bë, ‘Mehö sën netamuin sa, og kesuu sa in yö nedo wirek, gaḳ saḳ nahën neverup.’”
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Hil pin haḳo nġaa nivesa vesa ggëp yiyi. Vonġ semusën sënë vu hil, geyiḳ vonġ semusën ggök ggökin rot vu hil.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Moses vo Anutu yi horek vu hil, rëḳ Yesu Kerisi vo semusën vu hil rot beyam los ġaġek anon pin.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Mehöti su mala raḳ Anutu rë. Yö ma rot. Yiḳ Anutu Nalu timu sënë, sën nedo loḳ Ama babu lo, om sën tateḳin Anutu yi degwa vu hil.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Alam Yuda hir ggev devonġ alam-deneḳo-seriveng la ving alam Levi* la vu Yerusalem beya deloḳ tepëḳ in Jon bë, “Honġ re?” Lob Jon nër ġaġek ranġah nebë sënë.
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Su lah ġaġek vun rë, gaḳ nër ranġah bë, “Sa su Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo rë!”
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Loḳ deloḳ tepëḳ in yi ggökin bë, “Gaḳ honġ re? Maḳ honġ Elia ma re?” Rëḳ bë, “Ma!” Loḳ sireḳ deloḳ tepëḳ yah bë, “Maḳ honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën sën hil neheġin lo?” Rëḳ nër yah bë, “Ma!”
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Nebë saga lom deloḳ tepëḳ bë, “Gaḳ honġ re? Ġenanër in he nah nanër vu alam sën devonġ he yam lo!”
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Loḳ Jon nër bë, “Sa mehö sën mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya nër ġaġek raḳ sa wirek lo nebë:
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Alam Parisai* devonġ alam saga yam,
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 lob deloḳ tepëḳ in yi bë, “Su honġ Kerisi* rë, gesu honġ Elia rë, gesu honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën sënë lo rë, loḳ nebë va sën ġeneripek alam-ë?”
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Rëḳ Jon nër ġaġek yah vu sir bë, “Sa naripek alam raḳ bël. Gaḳ mehöti nare loḳ ham vuheng, geham su raḳ ni rë.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Mehö saga sën rëḳ tamuin sa menam. Yi mehö nivesa kesuu sa, gesa mehö niġ paya besesu yohvu in bë natu yi hur meḳevelekin aggis in vaha suu rë.”
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Denër ġaġek sënë vu Betania ggëp bël Yordan nenga vahi vu nyëġ sën Jon neripek alam lo.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Heng to lom Jon lë bë Yesu to neya lom nër bë, “Kë! Yi sën Anutu yi sipsip nalu sën rëḳ natu seriveng mekevoh alam dob pin hir nipaya na lo sagu.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Yiḳ mehö saga sën sa nanër wirek lo bë, ‘Mehöti rëḳ nam tamuin sa, yi og kesuu sa in yö nedo muġin, gesaḳ ma!’
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Sa og su seraḳ ni rë. Rëḳ seyam ripek alam raḳ bël in bë mehö saga rëḳ natöḳ nam ranġah balam Israel dejaḳ ni.”
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Lob Jon nër ggökin bë, “Sa halë Anon Vabuung vu yaġek geluḳ yam nebë soḳ nuung ti meyam nedo raḳ yi.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 Sa og su seraḳ ni rë, rëḳ Mehö sën vonġ sa yam in bë sejipek alam jaḳ bël lo nër vu sa bë, ‘Gwelë nabë Anon Vabuung duḳ nam medo jaḳ mehöti, og mehö saga sën rëḳ getunġ Anon Vabuung jaḳ ham nabë sën nġo ġenetunġ bël raḳ sir lo.’
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Lob sa halë ggovek besenër ġaġek ranġah bë Anutu nalu yi saga.”
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Loḳ monbuk lob Jon yah nare ggökin beyi hur maluh luu denare ving yi.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Loḳ Yesu to neya, lom mala sepa menër bë, “Kë! Anutu yi sipsip nalu yi sagu!”
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Beyi hur maluh luu sënë denġo nebë sënë, lob ya detamuin Yesu.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Lob Yesu ggërin yom melë bë luho denetamuin yi lob nër vu luho bë, “Melu nesero va?” Rëḳ luho denër yah vu yi bë, “Rabai! (Sën hil ayed nebë Tatovaha). Böm tena?”
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Rëḳ bë, “Melu nam rëḳ gwelë!” Lob luho ya delë begganġ sën neggëp loḳ lo. Yiḳ loḳ 10 krök monbuk, lob luho denedo ving yi loḳ buk saga.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Luho sën denġo Mehö-neripek-alam Jon aye meya detamuin Yesu lo ngwë Andreas sën Simon Pita ari.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Lom ya metöḳ vu ari Simon muġin menër vu yi bë, “He töḳ vu Mesia!” (Hil pekwë arë Mesia sënë doḳ nah Grik ayej nabë Kerisi*.)
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Lob Andreas ḳo yi ya vu Yesu, lob Yesu mala nelë yi rëḳ bë, “Honġ Simon, Jon* nalu. Hil rëḳ nanër arëm nabë Kepas!” (Arë sënë degwa nebë Ġelönġ.)
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Loḳ tum heng to lob Yesu bë na distrik Galilea. Lom töḳ vu Pilip benër vu yi bë, “Ġetamuin sa!”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Pilip sënë yi Betsaida ti, yiḳ lööho Andreas lu Pita begganġ-bu timu.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Lob Pilip ya metöḳ vu Natanael, lom nër vu yi bë, “Mehö sën Moses kevu ġaġek raḳ loḳ horek wirek galam-denenër-ġaġek-ranġahsën dekevu ġaġek raḳ ving lo sën he töḳ raḳ ggovek ya. Yi Yesu Nasaret, Yosep nalu.”
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Lob Natanael nër vu yi bë, “Maḳ nġaa nivesa ti rëḳ berup gëp Nasaret-a?” Rëḳ Pilip nër yah vu yi bë, “Ġenam rëḳ gwelë!”
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Yesu lë Natanael neyam vu yi, lom nër yi bë, “Ham gwelë! Israel anon soġek yi saga! Ġaġek kuungsën ti su neggëp vu yi rë!”
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Loḳ Natanael loḳ tepëḳ vu yi bë, “Nebë va sën ġeraḳ sa niġ-ë?” Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Pilip su tahi honġ rë genġo nahën ġëdo loḳ ḳele pik* degwa, log sa halë honġ muġin ggëp sagu.”
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Lob Natanael nër yah vu bë, “Tatovaha! Anutu nalu honġ! Alam Israel hir Mehö-los-bengö honġ!”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Rëḳ Yesu nër yah vu bë, “Ġevonġ ving saga in senër vu honġ bë sa halë honġ loḳ ḳele pik* degwa? Nahub rë, lob rëḳ gwelë nġaa böpata rot kesuu sënë!”
50 Jesus respondeu:
51 Loḳ Yesu nër vu yi ggökin bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë nahub rëḳ ham rëḳ gwelë yaġek rëḳ tateḳin yi geham gwelë Anutu yi angër dejaḳ gededuḳ vu Mehönon Nalu.”
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.