João 1
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Vu muġinsën Ġaġek nedo. Ġaġek nedo ving Anutu, lob Ġaġek yiḳ yi Anutu.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Vu muġinsën rot Ġaġek yö nedo ving Anutu.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Yö tunġ nġaa pin. Genġaa ti su verup ggëp aggata ngwë rë. Ma. Nġaa pin sën anon raḳ menedo agi, og pum raḳ yi yö timu.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Mala-tumsën degwa neggëp vu yi, lob mala-tumsën saga sën mehönon hir Ranġah.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Lob Ranġah sënë netum raḳ malaḳenu, lob malaḳenu su yoh vu bë gërin rë.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Anutu vonġ mehöti arë nebë Jon yam.
6 Houve um homem enviado por Deus cujo nome era João.
7 Yam in bë nanër ġaġek ranġah. Benanër ġaġek jaḳ Ranġah sënë in alam pin degenġo yi ġaġek bayoj na timu vu.
7 Este veio como testemunha para que testificasse a respeito da luz, a fim de todos virem a crer por intermédio dele.
8 Jon saga og yi su Ranġah rë. Gaḳ yam in bë nanër ġaġek jaḳ Ranġah sënë mu.
8 Ele não era a luz, mas veio para que testificasse da luz,
9 Ranġah soġek sën netum raḳ mehönon pin lo yam dob.
9 a saber, a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina a todo homem.
10 Yi yö tunġ dob, rëḳ luḳ yam nedo dob, rëḳ mehönon vu dob su deraḳ ni rë.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por intermédio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Yam yi nyëġ, rëḳ yi alam su deḳo yi raḳ rë.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Gaḳ alam sën deneḳo yi raḳ bayoj neya timu vu yi lo, og nër sir bë detu Anutu nalu.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome;
13 Lob degwa sën detu Anutu nalu lo su neggëp vu amaj lu ataj nij ḳöḳ rë, gesu neggëp vu mehönon yö ayoj neggurekin sir rë, gesu neggëp vu mehönon yö kwaj bë denatu rë. Gaḳ degwa yö neggëp vu Anutu.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Lob Ġaġek sënë netu mehönon raḳ benedo ving hil, behe halë niwëëk los vuneḳ vuneḳ yaġek yi. Niwëëk los vuneḳ vuneḳ yaġek yi in yiḳ Ama Nalu timu, lob semusën degwa yi beyam los ġaġek anon pin.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Jon nër yi ranġah genër bë. “Yiḳ mehö sënë sën senër vu ham wirek lo bë, ‘Mehö sën netamuin sa, og kesuu sa in yö nedo wirek, gaḳ saḳ nahën neverup.’”
15 João testemunha a respeito dele e exclama: Este é o de quem eu disse: o que vem depois de mim tem, contudo, a primazia, porquanto já existia antes de mim.
16 Hil pin haḳo nġaa nivesa vesa ggëp yiyi. Vonġ semusën sënë vu hil, geyiḳ vonġ semusën ggök ggökin rot vu hil.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Moses vo Anutu yi horek vu hil, rëḳ Yesu Kerisi vo semusën vu hil rot beyam los ġaġek anon pin.
17 Porque a lei foi dada por intermédio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Mehöti su mala raḳ Anutu rë. Yö ma rot. Yiḳ Anutu Nalu timu sënë, sën nedo loḳ Ama babu lo, om sën tateḳin Anutu yi degwa vu hil.
18 Ninguém jamais viu a Deus; o Deus unigênito, que está no seio do Pai, é quem o revelou.
19 Alam Yuda hir ggev devonġ alam-deneḳo-seriveng la ving alam Levi* la vu Yerusalem beya deloḳ tepëḳ in Jon bë, “Honġ re?” Lob Jon nër ġaġek ranġah nebë sënë.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntarem: Quem és tu?
20 Su lah ġaġek vun rë, gaḳ nër ranġah bë, “Sa su Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo rë!”
20 Ele confessou e não negou; confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Loḳ deloḳ tepëḳ in yi ggökin bë, “Gaḳ honġ re? Maḳ honġ Elia ma re?” Rëḳ bë, “Ma!” Loḳ sireḳ deloḳ tepëḳ yah bë, “Maḳ honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën sën hil neheġin lo?” Rëḳ nër yah bë, “Ma!”
21 Então, lhe perguntaram: Quem és, pois? És tu Elias? Ele disse: Não sou. És tu o profeta? Respondeu: Não.
22 Nebë saga lom deloḳ tepëḳ bë, “Gaḳ honġ re? Ġenanër in he nah nanër vu alam sën devonġ he yam lo!”
22 Disseram-lhe, pois: Declara-nos quem és, para que demos resposta àqueles que nos enviaram; que dizes a respeito de ti mesmo?
23 Loḳ Jon nër bë, “Sa mehö sën mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya nër ġaġek raḳ sa wirek lo nebë:
23 Então, ele respondeu: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Alam Parisai* devonġ alam saga yam,
24 Ora, os que haviam sido enviados eram de entre os fariseus.
25 lob deloḳ tepëḳ in yi bë, “Su honġ Kerisi* rë, gesu honġ Elia rë, gesu honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën sënë lo rë, loḳ nebë va sën ġeneripek alam-ë?”
25 E perguntaram-lhe: Então, por que batizas, se não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Rëḳ Jon nër ġaġek yah vu sir bë, “Sa naripek alam raḳ bël. Gaḳ mehöti nare loḳ ham vuheng, geham su raḳ ni rë.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo com água; mas, no meio de vós, está quem vós não conheceis,
27 Mehö saga sën rëḳ tamuin sa menam. Yi mehö nivesa kesuu sa, gesa mehö niġ paya besesu yohvu in bë natu yi hur meḳevelekin aggis in vaha suu rë.”
27 o qual vem após mim, do qual não sou digno de desatar-lhe as correias das sandálias.
28 Denër ġaġek sënë vu Betania ggëp bël Yordan nenga vahi vu nyëġ sën Jon neripek alam lo.
28 Estas coisas se passaram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Heng to lom Jon lë bë Yesu to neya lom nër bë, “Kë! Yi sën Anutu yi sipsip nalu sën rëḳ natu seriveng mekevoh alam dob pin hir nipaya na lo sagu.
29 No dia seguinte, viu João a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Yiḳ mehö saga sën sa nanër wirek lo bë, ‘Mehöti rëḳ nam tamuin sa, yi og kesuu sa in yö nedo muġin, gesaḳ ma!’
30 É este a favor de quem eu disse: após mim vem um varão que tem a primazia, porque já existia antes de mim.
31 Sa og su seraḳ ni rë. Rëḳ seyam ripek alam raḳ bël in bë mehö saga rëḳ natöḳ nam ranġah balam Israel dejaḳ ni.”
31 Eu mesmo não o conhecia, mas, a fim de que ele fosse manifestado a Israel, vim, por isso, batizando com água.
32 Lob Jon nër ggökin bë, “Sa halë Anon Vabuung vu yaġek geluḳ yam nebë soḳ nuung ti meyam nedo raḳ yi.
32 E João testemunhou, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 Sa og su seraḳ ni rë, rëḳ Mehö sën vonġ sa yam in bë sejipek alam jaḳ bël lo nër vu sa bë, ‘Gwelë nabë Anon Vabuung duḳ nam medo jaḳ mehöti, og mehö saga sën rëḳ getunġ Anon Vabuung jaḳ ham nabë sën nġo ġenetunġ bël raḳ sir lo.’
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: Aquele sobre quem vires descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.
34 Lob sa halë ggovek besenër ġaġek ranġah bë Anutu nalu yi saga.”
34 Pois eu, de fato, vi e tenho testificado que ele é o Filho de Deus.
35 Loḳ monbuk lob Jon yah nare ggökin beyi hur maluh luu denare ving yi.
35 No dia seguinte, estava João outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Loḳ Yesu to neya, lom mala sepa menër bë, “Kë! Anutu yi sipsip nalu yi sagu!”
36 e, vendo Jesus passar, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Beyi hur maluh luu sënë denġo nebë sënë, lob ya detamuin Yesu.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isto, seguiram Jesus.
38 Lob Yesu ggërin yom melë bë luho denetamuin yi lob nër vu luho bë, “Melu nesero va?” Rëḳ luho denër yah vu yi bë, “Rabai! (Sën hil ayed nebë Tatovaha). Böm tena?”
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Que buscais? Disseram-lhe: Rabi (que quer dizer Mestre), onde assistes?
39 Rëḳ bë, “Melu nam rëḳ gwelë!” Lob luho ya delë begganġ sën neggëp loḳ lo. Yiḳ loḳ 10 krök monbuk, lob luho denedo ving yi loḳ buk saga.
39 Respondeu-lhes: Vinde e vede. Foram, pois, e viram onde Jesus estava morando; e ficaram com ele aquele dia, sendo mais ou menos a hora décima.
40 Luho sën denġo Mehö-neripek-alam Jon aye meya detamuin Yesu lo ngwë Andreas sën Simon Pita ari.
40 Era André, o irmão de Simão Pedro, um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Lom ya metöḳ vu ari Simon muġin menër vu yi bë, “He töḳ vu Mesia!” (Hil pekwë arë Mesia sënë doḳ nah Grik ayej nabë Kerisi*.)
41 Ele achou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: Achamos o Messias (que quer dizer Cristo),
42 Lob Andreas ḳo yi ya vu Yesu, lob Yesu mala nelë yi rëḳ bë, “Honġ Simon, Jon* nalu. Hil rëḳ nanër arëm nabë Kepas!” (Arë sënë degwa nebë Ġelönġ.)
42 e o levou a Jesus. Olhando Jesus para ele, disse: Tu és Simão, o filho de João; tu serás chamado Cefas (que quer dizer Pedro).
43 Loḳ tum heng to lob Yesu bë na distrik Galilea. Lom töḳ vu Pilip benër vu yi bë, “Ġetamuin sa!”
43 No dia imediato, resolveu Jesus partir para a Galileia e encontrou a Filipe, a quem disse: Segue-me.
44 Pilip sënë yi Betsaida ti, yiḳ lööho Andreas lu Pita begganġ-bu timu.
44 Ora, Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Lob Pilip ya metöḳ vu Natanael, lom nër vu yi bë, “Mehö sën Moses kevu ġaġek raḳ loḳ horek wirek galam-denenër-ġaġek-ranġahsën dekevu ġaġek raḳ ving lo sën he töḳ raḳ ggovek ya. Yi Yesu Nasaret, Yosep nalu.”
45 Filipe encontrou a Natanael e disse-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Lob Natanael nër vu yi bë, “Maḳ nġaa nivesa ti rëḳ berup gëp Nasaret-a?” Rëḳ Pilip nër yah vu yi bë, “Ġenam rëḳ gwelë!”
46 Perguntou-lhe Natanael: De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Respondeu-lhe Filipe: Vem e vê.
47 Yesu lë Natanael neyam vu yi, lom nër yi bë, “Ham gwelë! Israel anon soġek yi saga! Ġaġek kuungsën ti su neggëp vu yi rë!”
47 Jesus viu Natanael aproximar-se e disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Loḳ Natanael loḳ tepëḳ vu yi bë, “Nebë va sën ġeraḳ sa niġ-ë?” Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Pilip su tahi honġ rë genġo nahën ġëdo loḳ ḳele pik* degwa, log sa halë honġ muġin ggëp sagu.”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes de Filipe te chamar, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 Lob Natanael nër yah vu bë, “Tatovaha! Anutu nalu honġ! Alam Israel hir Mehö-los-bengö honġ!”
49 Então, exclamou Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o Rei de Israel!
50 Rëḳ Yesu nër yah vu bë, “Ġevonġ ving saga in senër vu honġ bë sa halë honġ loḳ ḳele pik* degwa? Nahub rë, lob rëḳ gwelë nġaa böpata rot kesuu sënë!”
50 Ao que Jesus lhe respondeu: Porque te disse que te vi debaixo da figueira, crês? Pois maiores coisas do que estas verás.
51 Loḳ Yesu nër vu yi ggökin bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë nahub rëḳ ham rëḳ gwelë yaġek rëḳ tateḳin yi geham gwelë Anutu yi angër dejaḳ gededuḳ vu Mehönon Nalu.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.