João 1
Ġaġek Mewis (BZH) vs BKJ
1 Vu muġinsën Ġaġek nedo. Ġaġek nedo ving Anutu, lob Ġaġek yiḳ yi Anutu.
1 No princípio era a Palavra, e a Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Vu muġinsën rot Ġaġek yö nedo ving Anutu.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Yö tunġ nġaa pin. Genġaa ti su verup ggëp aggata ngwë rë. Ma. Nġaa pin sën anon raḳ menedo agi, og pum raḳ yi yö timu.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 Mala-tumsën degwa neggëp vu yi, lob mala-tumsën saga sën mehönon hir Ranġah.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Lob Ranġah sënë netum raḳ malaḳenu, lob malaḳenu su yoh vu bë gërin rë.
5 E a luz brilha nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 Anutu vonġ mehöti arë nebë Jon yam.
6 Houve um homem enviado por Deus, cujo nome era João.
7 Yam in bë nanër ġaġek ranġah. Benanër ġaġek jaḳ Ranġah sënë in alam pin degenġo yi ġaġek bayoj na timu vu.
7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da Luz, para que todos os homens através dele pudessem crer.
8 Jon saga og yi su Ranġah rë. Gaḳ yam in bë nanër ġaġek jaḳ Ranġah sënë mu.
8 Ele não era aquela Luz, mas foi enviado para dar testemunho da Luz.
9 Ranġah soġek sën netum raḳ mehönon pin lo yam dob.
9 Aquele era a verdadeira Luz, que ilumina a todo homem que vem ao mundo.
10 Yi yö tunġ dob, rëḳ luḳ yam nedo dob, rëḳ mehönon vu dob su deraḳ ni rë.
10 Ele estava no mundo, e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o conheceu.
11 Yam yi nyëġ, rëḳ yi alam su deḳo yi raḳ rë.
11 Ele veio para os seus, e os seus não o receberam.
12 Gaḳ alam sën deneḳo yi raḳ bayoj neya timu vu yi lo, og nër sir bë detu Anutu nalu.
12 Mas a todos quantos o receberam, a eles deu o poder de se tornarem os filhos de Deus, aqueles que creem em seu nome;
13 Lob degwa sën detu Anutu nalu lo su neggëp vu amaj lu ataj nij ḳöḳ rë, gesu neggëp vu mehönon yö ayoj neggurekin sir rë, gesu neggëp vu mehönon yö kwaj bë denatu rë. Gaḳ degwa yö neggëp vu Anutu.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Lob Ġaġek sënë netu mehönon raḳ benedo ving hil, behe halë niwëëk los vuneḳ vuneḳ yaġek yi. Niwëëk los vuneḳ vuneḳ yaġek yi in yiḳ Ama Nalu timu, lob semusën degwa yi beyam los ġaġek anon pin.
14 E a Palavra se fez carne, e habitou entre nós, (e nós contemplamos sua glória, como a glória do unigênito do Pai), cheio de graça e verdade.
15 Jon nër yi ranġah genër bë. “Yiḳ mehö sënë sën senër vu ham wirek lo bë, ‘Mehö sën netamuin sa, og kesuu sa in yö nedo wirek, gaḳ saḳ nahën neverup.’”
15 João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu falei: O que vem após mim existia antes de mim; porque ele era antes de mim.
16 Hil pin haḳo nġaa nivesa vesa ggëp yiyi. Vonġ semusën sënë vu hil, geyiḳ vonġ semusën ggök ggökin rot vu hil.
16 E de sua plenitude todos nós recebemos, e graça sobre graça.
17 Moses vo Anutu yi horek vu hil, rëḳ Yesu Kerisi vo semusën vu hil rot beyam los ġaġek anon pin.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés, mas graça e verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Mehöti su mala raḳ Anutu rë. Yö ma rot. Yiḳ Anutu Nalu timu sënë, sën nedo loḳ Ama babu lo, om sën tateḳin Anutu yi degwa vu hil.
18 Nenhum homem viu a Deus em qualquer tempo; o Filho unigênito, que está no seio do Pai, ele o declarou.
19 Alam Yuda hir ggev devonġ alam-deneḳo-seriveng la ving alam Levi* la vu Yerusalem beya deloḳ tepëḳ in Jon bë, “Honġ re?” Lob Jon nër ġaġek ranġah nebë sënë.
19 E este é o testemunho de João, quando os judeus enviaram sacerdotes e levitas de Jerusalém para lhe perguntarem: Quem és tu?
20 Su lah ġaġek vun rë, gaḳ nër ranġah bë, “Sa su Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo rë!”
20 E ele confessou, e não negou; mas confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Loḳ deloḳ tepëḳ in yi ggökin bë, “Gaḳ honġ re? Maḳ honġ Elia ma re?” Rëḳ bë, “Ma!” Loḳ sireḳ deloḳ tepëḳ yah bë, “Maḳ honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën sën hil neheġin lo?” Rëḳ nër yah bë, “Ma!”
21 E eles lhe perguntaram: Então quem és? És tu Elias? E ele disse: Eu não sou. És tu o profeta? E ele respondeu: Não.
22 Nebë saga lom deloḳ tepëḳ bë, “Gaḳ honġ re? Ġenanër in he nah nanër vu alam sën devonġ he yam lo!”
22 Então eles disseram-lhe: Quem és tu? Para que possamos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que tu dizes de ti mesmo?
23 Loḳ Jon nër bë, “Sa mehö sën mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya nër ġaġek raḳ sa wirek lo nebë:
23 Ele disse: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Alam Parisai* devonġ alam saga yam,
24 E os que foram enviados eram dos fariseus.
25 lob deloḳ tepëḳ in yi bë, “Su honġ Kerisi* rë, gesu honġ Elia rë, gesu honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën sënë lo rë, loḳ nebë va sën ġeneripek alam-ë?”
25 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Por que então tu batizas, se não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Rëḳ Jon nër ġaġek yah vu sir bë, “Sa naripek alam raḳ bël. Gaḳ mehöti nare loḳ ham vuheng, geham su raḳ ni rë.
26 João lhes respondeu, dizendo: Eu batizo com água, mas está um entre vós, a quem vós não conheceis;
27 Mehö saga sën rëḳ tamuin sa menam. Yi mehö nivesa kesuu sa, gesa mehö niġ paya besesu yohvu in bë natu yi hur meḳevelekin aggis in vaha suu rë.”
27 este é aquele que vem após mim, que é antes de mim, cujos calçados eu não sou digno de desatar as correias.
28 Denër ġaġek sënë vu Betania ggëp bël Yordan nenga vahi vu nyëġ sën Jon neripek alam lo.
28 Essas coisas aconteceram em Betábara, além do Jordão, onde João batizava.
29 Heng to lom Jon lë bë Yesu to neya lom nër bë, “Kë! Yi sën Anutu yi sipsip nalu sën rëḳ natu seriveng mekevoh alam dob pin hir nipaya na lo sagu.
29 No dia seguinte, João vê Jesus vindo até ele, e diz: Eis o Cordeiro de Deus, que carrega o pecado do mundo.
30 Yiḳ mehö saga sën sa nanër wirek lo bë, ‘Mehöti rëḳ nam tamuin sa, yi og kesuu sa in yö nedo muġin, gesaḳ ma!’
30 Este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um homem que é superior a mim, porque ele era antes de mim.
31 Sa og su seraḳ ni rë. Rëḳ seyam ripek alam raḳ bël in bë mehö saga rëḳ natöḳ nam ranġah balam Israel dejaḳ ni.”
31 E eu não o conhecia; mas, para que ele fosse revelado a Israel, por isso vim batizando com água.
32 Lob Jon nër ggökin bë, “Sa halë Anon Vabuung vu yaġek geluḳ yam nebë soḳ nuung ti meyam nedo raḳ yi.
32 João testemunhou, dizendo: Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba, e permaneceu sobre ele.
33 Sa og su seraḳ ni rë, rëḳ Mehö sën vonġ sa yam in bë sejipek alam jaḳ bël lo nër vu sa bë, ‘Gwelë nabë Anon Vabuung duḳ nam medo jaḳ mehöti, og mehö saga sën rëḳ getunġ Anon Vabuung jaḳ ham nabë sën nġo ġenetunġ bël raḳ sir lo.’
33 E eu não o conhecia; mas aquele que me enviou para batizar com água, este disse para mim: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza com o Espírito Santo.
34 Lob sa halë ggovek besenër ġaġek ranġah bë Anutu nalu yi saga.”
34 E eu vi, e testemunho de que este é o Filho de Deus.
35 Loḳ monbuk lob Jon yah nare ggökin beyi hur maluh luu denare ving yi.
35 No dia seguinte, João estava novamente ali, com dois de seus discípulos;
36 Loḳ Yesu to neya, lom mala sepa menër bë, “Kë! Anutu yi sipsip nalu yi sagu!”
36 e olhando para Jesus enquanto ele caminhava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Beyi hur maluh luu sënë denġo nebë sënë, lob ya detamuin Yesu.
37 E os dois discípulos o ouviram falar, e eles seguiram a Jesus.
38 Lob Yesu ggërin yom melë bë luho denetamuin yi lob nër vu luho bë, “Melu nesero va?” Rëḳ luho denër yah vu yi bë, “Rabai! (Sën hil ayed nebë Tatovaha). Böm tena?”
38 Então, Jesus virou-se, e vendo que o seguiam, disse-lhes: O que buscais? E eles disseram: Rabi (que traduzido significa: Mestre), onde tu moras?
39 Rëḳ bë, “Melu nam rëḳ gwelë!” Lob luho ya delë begganġ sën neggëp loḳ lo. Yiḳ loḳ 10 krök monbuk, lob luho denedo ving yi loḳ buk saga.
39 Ele disse-lhes: Vinde, e vereis. Eles foram e viram onde morava, e permaneceram com ele aquele dia, porque era cerca da hora décima.
40 Luho sën denġo Mehö-neripek-alam Jon aye meya detamuin Yesu lo ngwë Andreas sën Simon Pita ari.
40 Um dos dois, que ouviram João falar e o seguiram, era André, irmão de Simão Pedro.
41 Lom ya metöḳ vu ari Simon muġin menër vu yi bë, “He töḳ vu Mesia!” (Hil pekwë arë Mesia sënë doḳ nah Grik ayej nabë Kerisi*.)
41 Ele encontra primeiro a seu próprio irmão Simão, e disse-lhe: Nós encontramos o Messias, que é (sendo interpretado) o Cristo.
42 Lob Andreas ḳo yi ya vu Yesu, lob Yesu mala nelë yi rëḳ bë, “Honġ Simon, Jon* nalu. Hil rëḳ nanër arëm nabë Kepas!” (Arë sënë degwa nebë Ġelönġ.)
42 E ele o trouxe a Jesus. E olhando Jesus para ele, disse: Tu és Simão, filho de Jonas; tu serás chamado Cefas, que traduzido significa: Uma pedra.
43 Loḳ tum heng to lob Yesu bë na distrik Galilea. Lom töḳ vu Pilip benër vu yi bë, “Ġetamuin sa!”
43 No dia seguinte, Jesus queria partir para a Galileia, e encontra a Filipe, e lhe diz: Segue-me.
44 Pilip sënë yi Betsaida ti, yiḳ lööho Andreas lu Pita begganġ-bu timu.
44 Ora, Filipe era de Betsaida, cidade de André e Pedro.
45 Lob Pilip ya metöḳ vu Natanael, lom nër vu yi bë, “Mehö sën Moses kevu ġaġek raḳ loḳ horek wirek galam-denenër-ġaġek-ranġahsën dekevu ġaġek raḳ ving lo sën he töḳ raḳ ggovek ya. Yi Yesu Nasaret, Yosep nalu.”
45 Filipe encontra a Natanael, e lhe diz: Nós encontramos aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Lob Natanael nër vu yi bë, “Maḳ nġaa nivesa ti rëḳ berup gëp Nasaret-a?” Rëḳ Pilip nër yah vu yi bë, “Ġenam rëḳ gwelë!”
46 E Natanael lhe disse: Pode haver coisa boa vinda de Nazaré? Filipe respondeu: Vem e vê.
47 Yesu lë Natanael neyam vu yi, lom nër yi bë, “Ham gwelë! Israel anon soġek yi saga! Ġaġek kuungsën ti su neggëp vu yi rë!”
47 Jesus vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há engano!
48 Loḳ Natanael loḳ tepëḳ vu yi bë, “Nebë va sën ġeraḳ sa niġ-ë?” Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Pilip su tahi honġ rë genġo nahën ġëdo loḳ ḳele pik* degwa, log sa halë honġ muġin ggëp sagu.”
48 Natanael lhe disse: De onde tu me conheces? Jesus respondeu, dizendo: Antes que Filipe te chamasse, quando tu estavas debaixo da figueira, eu te vi.
49 Lob Natanael nër yah vu bë, “Tatovaha! Anutu nalu honġ! Alam Israel hir Mehö-los-bengö honġ!”
49 Natanael respondeu, dizendo: Rabi, tu és o Filho de Deus; tu és o Rei de Israel.
50 Rëḳ Yesu nër yah vu bë, “Ġevonġ ving saga in senër vu honġ bë sa halë honġ loḳ ḳele pik* degwa? Nahub rë, lob rëḳ gwelë nġaa böpata rot kesuu sënë!”
50 Jesus respondeu, dizendo: Porque eu te disse: Vi-te debaixo da figueira, tu crês? Coisas maiores do que estas verás.
51 Loḳ Yesu nër vu yi ggökin bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë nahub rëḳ ham rëḳ gwelë yaġek rëḳ tateḳin yi geham gwelë Anutu yi angër dejaḳ gededuḳ vu Mehönon Nalu.”
51 E ele lhe disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: De agora em diante vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo em direção ao Filho do homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.