João 11

Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mehöti arë nebë Lasarus nedo Betania lob niraḳ meneggëp. Betania sën Maria luho ari Marta hir nyëġ lo.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Lob Maria sën keseh nġaa reggu nivesa raḳ Yesu vaha gerevu raḳ yu viis lo sën maluhnö Lasarus niraḳ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Nebë saga, lob avëhnö luho devonġ ġaġek ya vu Yesu bë, “Mehöböp, mehö sën ahëm neving rot lo, niraḳ!”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yesu nġo bë niraḳ rëḳ nër bë, “Niraḳ, rëḳ mu niraḳsën saga su rëḳ gevonġ menadiiḳ rë! Gaḳ niraḳ in bë tato Anutu niwëëk nam ranġah bAnutu Nalu niwëëk natöḳ nam ranġah geving.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesu ahë ving Marta lööho ari Maria lu maluhnö Lasarus rot.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Rëḳ nġo bë Lasarus niraḳ lob nedo buk luu ving vu nyëġ sën nedo lo,
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 loḳ nër vu yi hur maluh bë, “Hil anah mana distrik Yudea.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Lom yi hur maluh denër vu yi bë, “Tatovaha! Alam Yuda nahën denevonġ in bë detengwa honġ jaḳ ġelönġ, log bë ġenah meġena gökin-a?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Lom Yesu nër yah bë, “Hes mala nemadluho-mevidek-luu neggëp yoh vu buk pin, lob bë mehöti na jaḳ ranġah, og su rëḳ taleḳ rë, in nelë nyëġ.
9 Jesus respondeu:
10 Ma bë mehöti na doḳ buk, og rëḳ taleḳ in nyëġ malaḳenu.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Nër nebë sënë ggovek, loḳ nër vu sir ggökin bë, “Hil mehö Lasarus neggëp yiing rëḳ sëḳ na megee vu yi.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Lob yi hur maluh denër bë, “Mehöböp, nabë neggëp yiing, og rëḳ nivesa jaḳ nah pevis!”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 In dekuung bë neggëp yiing mu, gaḳ mu Yesu nër bë Lasarus diiḳ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Lom mëm Yesu tateḳin vu sir bë, “Lasarus diiḳ!
14 Então Jesus disse claramente:
15 Lob sa kwaġ vesa in ham in sa su nado ving yi vu buk saga rë. Nebë saga om ham rëḳ ayomin nam timu vu sa, om hil ana vu yi.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Lom Tomas sën denenër yi nebë Pepid lo, nër vu hur maluh vahi bë, “Maam ham na behil ana, gedengis hil behil nadiiḳ geving yi.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Log mëm Yesu ya beya verup, lob denër vu bë Lasarus ya neggëp bedub yoh vu buk lubeluu ggovek.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Lob Betania neggëp dus vu Yerusalem (ading yoh vu kilomita löö).
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Lob alam Yuda nġahi vu Yerusalem bedeyam vu Marta luho Maria in bë degevonġ beluho ayoj nivesa jaḳ doḳ buk sën luho maluhnöj diiḳ lo.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nebë saga lom Marta nġo Yesu bengö bë neyam, lob ya nebuu aggata. GeMaria nedo begganġ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Lob Marta nër vu Yesu bë, “Mehöböp, bë ġemedo sënë, og sa maluhnög su rëḳ nadiiḳ rë.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Rëḳ seraḳ ni, bë ġekwetaġ nġaa ti vu Anutu og rëḳ bo vu honġ.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Maluhnöm rëḳ kedi jaḳ nah!”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Rëḳ Marta nër yah vu bë, “Seraḳ ni bë rëḳ kedi jaḳ nah vu Buk-tamusën, sën alam pin rëḳ dekedi jaḳ nah lo.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Rëḳ Yesu nër bë, “Mehönon dekedi jaḳ nah los demedo malaj-tumsën degwa sa. Mehöti sën ayo nam timu vu sa lo, nabë nadiiḳ, og rëḳ medo mala-tumsën.
25 Então Jesus afirmou:
26 Galam sën denedo malaj vesa gayoj neyam timu vu sa lo, su rëḳ denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi rë. Gaḳ rëḳ demedo malaj-tumsën degwata los degwata. Ġevonġ ving ġaġek sënë ma ma?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Lob Marta nër yah vu Yesu bë, “Ëë-ë Mehöböp! Sa hevonġ ving honġ ggovek ya bë Mesia honġ! Anutu Nalu honġ! Mehö sën Anutu nër wirek bë rëḳ duḳ nam dob lo.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Marta nër bë sënë, log yah tahi ari Maria. Log ya patereng vu yi loḳ begganġ ayo bë, “Tatovaha verup nedo betahi honġ.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria nġo lob kedi raḳ pevis meya vu Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yesu su verup begganġ rë, geyö nahën nedo nyëġ len ti sën Marta ya metöḳ vu yi loḳ lo.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Lom alam Yuda sën denedo ving Maria ggëp begganġ ayo lo, delë bë kedi raḳ pevis meya dobnë, lob detamuin yi, in dekuung bë neya in bë ngu jaḳ bedub avi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Loḳ Maria töḳ ya nyëġ sën Yesu nedo lo belë yi, lob petev meneggëp loḳ vaha genër vu yi bë, “Mehöböp, bë ġemedo sënë, og sa maluhnög su rëḳ nadiiḳ rë!”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yesu lë bë nesu, gelë alam Yuda deyam ving yi, medenesu ving. Lob kwa paya gayo maggin rot lom loḳ tepëḳ bë, “Ham bë meneggëp tena?”
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Loḳ denër bë, “Mehöböp, ġenam rëḳ gwelë!”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Lob Yesu su.
35 Jesus chorou.
36 Lob alam Yuda delë medenër bë, “Ham gwelë! Ahë neving mehö sënë rot!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Rëḳ la denenër bë, “Mehö sënë vonġ bemehö mala ḳenod mala nivesa raḳ, om bë berup og maḳ yoh vu bë rëḳ gevonġ beyi mehö sënë medo vesa geving gesu rëḳ nadiiḳ rë, ma su yoh vu rë?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yesu ayo maggin rot beya meto bedub. Bedub saga yiḳ waaḳ ti gedepeḳa ġelönġ böpata ti ggërin avi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Lob Yesu nër bë, “Ham kwehe ġelönġ saga na!” Loḳ mehö sën diiḳ lo avëhnö Marta nër bë, “Mehöböp! Diiḳ mebuk lubeluu ya ggovek benivë raḳ!”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Rëḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Senër vu honġ gwëbeng lo bë, nabë gwevonġ geving, og rëḳ gwelë Anutu niwëëk!”
40 Jesus respondeu:
41 Lob mëm dekehe ġelönġ ya, log Yesu vër mala raḳ ya yaġek genër bë, “O Amaġ! Sa ḳetaġ vu honġ beġenġo sa jom-raḳsën ggovek ya.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Seraḳ ni bë ġenenġo sa jom-raḳsën yoh vu buk, rëḳ sa kwaġ nevo alam sën denare agi, gesa nanër sënë in bë dejaḳ ni nabë ġevonġ sa yam.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nër bë sënë log tahi niwëëk bë, “Lasarus! Gweto ġenam dob!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Lob mehö diiḳsën Lasarus tur to meyam los tob sën debom yi loḳ lo. Devevir yi loḳ tob ggëp vaha beya metöḳ baġë, gengwë ggërin mala. Lob Yesu nër vu sir bë, “Ham gwepuh tob vër in yi!”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Alam Yuda nġahiseḳë sën deyam vu Maria lo, delë nġaa sën Yesu vonġ, lob ayoj ya timu vu yi.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Rëḳ sir la yah denër nġaa sën Yesu vonġ agi ranġah vu alam Parisai*.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho Parisai* desupin sir ving Kaunsor medenër bë, “Hil rëḳ ġevonġ nabë tena? In mehö sënë nevonġ nġaa böp böp nġahiseḳë.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Bë hil aġöneng in yi gegevonġ nabë sënë rot, og rëḳ alam pin ayoj na timu vu yi. Lob alam Rom rëḳ nam dekevoh hil hed dub-vabuung-böp los alam pin.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Loḳ hir mehöti arë nebë Kayapas nedo. Tu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ ta saga, lob nër vu sir bë, “Ham su neraḳ nġaa ti ni rë.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Om sën ham su kwamin töḳ raḳ bë: Nabë mehö timu nadiiḳ doḳ nah alam pin bej, og mëm nivesa rë. In mëm alam pin su malaj nama.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Rëḳ su nër sënë yoh vu yö kwa rë. Gaḳ tu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ ta ti saga, om yiḳ netu mehö-nenër-ranġahsën ti ving menër ġaġek ranġah raḳ sën Yesu rëḳ nadiiḳ doḳ nah alam Yuda bej lo.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Rëḳ mu su rëḳ nadiiḳ in alam Yuda mu rë, gaḳ rëḳ nadiiḳ in ngupin Anutu nalu lo pin sën denedo ya ya, bedenatu degwa timu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Lob dejoo ġaġek venuh loḳ buk sënë bë dengis yi menadiiḳ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Lom Yesu su vare neyoh ranġah loḳ alam Yuda malaj ggökin rë, gaḳ tah meya begganġ-bu ti arë nebë Epraim, sën neggëp dus vu nyëġ-yumeris. Belosho yi hur maluh ya denedo sagu.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Lob alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* dus raḳ, lob alam nġahiseḳë vu nyëġ pin deraḳ medeya Yerusalem in bë desemu sir in dega nos-ggöksën-yi.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Gedenesero Yesu. Denare dub-vabuung-böp yi ḳatum ayo, gedenenër vu sir bë, “Ham kwamin nevo nebë va? Maḳ Yesu su rëḳ nam gelë buk vabuung sënë rë?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam Parisai* denër ggovek bë, “Bë mehöti raḳ ni bë nedo bë tena, og nanër tato vu he, mehe najom yi ahon.”
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.