João 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA
1 Mehöti arë nebë Lasarus nedo Betania lob niraḳ meneggëp. Betania sën Maria luho ari Marta hir nyëġ lo.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Lob Maria sën keseh nġaa reggu nivesa raḳ Yesu vaha gerevu raḳ yu viis lo sën maluhnö Lasarus niraḳ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nebë saga, lob avëhnö luho devonġ ġaġek ya vu Yesu bë, “Mehöböp, mehö sën ahëm neving rot lo, niraḳ!”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu nġo bë niraḳ rëḳ nër bë, “Niraḳ, rëḳ mu niraḳsën saga su rëḳ gevonġ menadiiḳ rë! Gaḳ niraḳ in bë tato Anutu niwëëk nam ranġah bAnutu Nalu niwëëk natöḳ nam ranġah geving.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu ahë ving Marta lööho ari Maria lu maluhnö Lasarus rot.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Rëḳ nġo bë Lasarus niraḳ lob nedo buk luu ving vu nyëġ sën nedo lo,
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 loḳ nër vu yi hur maluh bë, “Hil anah mana distrik Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Lom yi hur maluh denër vu yi bë, “Tatovaha! Alam Yuda nahën denevonġ in bë detengwa honġ jaḳ ġelönġ, log bë ġenah meġena gökin-a?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Lom Yesu nër yah bë, “Hes mala nemadluho-mevidek-luu neggëp yoh vu buk pin, lob bë mehöti na jaḳ ranġah, og su rëḳ taleḳ rë, in nelë nyëġ.
9 Jesus respondeu:
10 Ma bë mehöti na doḳ buk, og rëḳ taleḳ in nyëġ malaḳenu.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nër nebë sënë ggovek, loḳ nër vu sir ggökin bë, “Hil mehö Lasarus neggëp yiing rëḳ sëḳ na megee vu yi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Lob yi hur maluh denër bë, “Mehöböp, nabë neggëp yiing, og rëḳ nivesa jaḳ nah pevis!”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 In dekuung bë neggëp yiing mu, gaḳ mu Yesu nër bë Lasarus diiḳ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Lom mëm Yesu tateḳin vu sir bë, “Lasarus diiḳ!
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Lob sa kwaġ vesa in ham in sa su nado ving yi vu buk saga rë. Nebë saga om ham rëḳ ayomin nam timu vu sa, om hil ana vu yi.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Lom Tomas sën denenër yi nebë Pepid lo, nër vu hur maluh vahi bë, “Maam ham na behil ana, gedengis hil behil nadiiḳ geving yi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Log mëm Yesu ya beya verup, lob denër vu bë Lasarus ya neggëp bedub yoh vu buk lubeluu ggovek.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Lob Betania neggëp dus vu Yerusalem (ading yoh vu kilomita löö).
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Lob alam Yuda nġahi vu Yerusalem bedeyam vu Marta luho Maria in bë degevonġ beluho ayoj nivesa jaḳ doḳ buk sën luho maluhnöj diiḳ lo.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nebë saga lom Marta nġo Yesu bengö bë neyam, lob ya nebuu aggata. GeMaria nedo begganġ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Lob Marta nër vu Yesu bë, “Mehöböp, bë ġemedo sënë, og sa maluhnög su rëḳ nadiiḳ rë.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Rëḳ seraḳ ni, bë ġekwetaġ nġaa ti vu Anutu og rëḳ bo vu honġ.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Maluhnöm rëḳ kedi jaḳ nah!”
23 Jesus disse a ela:
24 Rëḳ Marta nër yah vu bë, “Seraḳ ni bë rëḳ kedi jaḳ nah vu Buk-tamusën, sën alam pin rëḳ dekedi jaḳ nah lo.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Rëḳ Yesu nër bë, “Mehönon dekedi jaḳ nah los demedo malaj-tumsën degwa sa. Mehöti sën ayo nam timu vu sa lo, nabë nadiiḳ, og rëḳ medo mala-tumsën.
25 Então Jesus declarou:
26 Galam sën denedo malaj vesa gayoj neyam timu vu sa lo, su rëḳ denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi rë. Gaḳ rëḳ demedo malaj-tumsën degwata los degwata. Ġevonġ ving ġaġek sënë ma ma?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Lob Marta nër yah vu Yesu bë, “Ëë-ë Mehöböp! Sa hevonġ ving honġ ggovek ya bë Mesia honġ! Anutu Nalu honġ! Mehö sën Anutu nër wirek bë rëḳ duḳ nam dob lo.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta nër bë sënë, log yah tahi ari Maria. Log ya patereng vu yi loḳ begganġ ayo bë, “Tatovaha verup nedo betahi honġ.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria nġo lob kedi raḳ pevis meya vu Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yesu su verup begganġ rë, geyö nahën nedo nyëġ len ti sën Marta ya metöḳ vu yi loḳ lo.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Lom alam Yuda sën denedo ving Maria ggëp begganġ ayo lo, delë bë kedi raḳ pevis meya dobnë, lob detamuin yi, in dekuung bë neya in bë ngu jaḳ bedub avi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Loḳ Maria töḳ ya nyëġ sën Yesu nedo lo belë yi, lob petev meneggëp loḳ vaha genër vu yi bë, “Mehöböp, bë ġemedo sënë, og sa maluhnög su rëḳ nadiiḳ rë!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yesu lë bë nesu, gelë alam Yuda deyam ving yi, medenesu ving. Lob kwa paya gayo maggin rot lom loḳ tepëḳ bë, “Ham bë meneggëp tena?”
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Loḳ denër bë, “Mehöböp, ġenam rëḳ gwelë!”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Lob Yesu su.
35 Jesus chorou.
36 Lob alam Yuda delë medenër bë, “Ham gwelë! Ahë neving mehö sënë rot!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Rëḳ la denenër bë, “Mehö sënë vonġ bemehö mala ḳenod mala nivesa raḳ, om bë berup og maḳ yoh vu bë rëḳ gevonġ beyi mehö sënë medo vesa geving gesu rëḳ nadiiḳ rë, ma su yoh vu rë?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu ayo maggin rot beya meto bedub. Bedub saga yiḳ waaḳ ti gedepeḳa ġelönġ böpata ti ggërin avi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Lob Yesu nër bë, “Ham kwehe ġelönġ saga na!” Loḳ mehö sën diiḳ lo avëhnö Marta nër bë, “Mehöböp! Diiḳ mebuk lubeluu ya ggovek benivë raḳ!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Rëḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Senër vu honġ gwëbeng lo bë, nabë gwevonġ geving, og rëḳ gwelë Anutu niwëëk!”
40 Jesus respondeu:
41 Lob mëm dekehe ġelönġ ya, log Yesu vër mala raḳ ya yaġek genër bë, “O Amaġ! Sa ḳetaġ vu honġ beġenġo sa jom-raḳsën ggovek ya.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Seraḳ ni bë ġenenġo sa jom-raḳsën yoh vu buk, rëḳ sa kwaġ nevo alam sën denare agi, gesa nanër sënë in bë dejaḳ ni nabë ġevonġ sa yam.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nër bë sënë log tahi niwëëk bë, “Lasarus! Gweto ġenam dob!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Lob mehö diiḳsën Lasarus tur to meyam los tob sën debom yi loḳ lo. Devevir yi loḳ tob ggëp vaha beya metöḳ baġë, gengwë ggërin mala. Lob Yesu nër vu sir bë, “Ham gwepuh tob vër in yi!”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Alam Yuda nġahiseḳë sën deyam vu Maria lo, delë nġaa sën Yesu vonġ, lob ayoj ya timu vu yi.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Rëḳ sir la yah denër nġaa sën Yesu vonġ agi ranġah vu alam Parisai*.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho Parisai* desupin sir ving Kaunsor medenër bë, “Hil rëḳ ġevonġ nabë tena? In mehö sënë nevonġ nġaa böp böp nġahiseḳë.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Bë hil aġöneng in yi gegevonġ nabë sënë rot, og rëḳ alam pin ayoj na timu vu yi. Lob alam Rom rëḳ nam dekevoh hil hed dub-vabuung-böp los alam pin.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Loḳ hir mehöti arë nebë Kayapas nedo. Tu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ ta saga, lob nër vu sir bë, “Ham su neraḳ nġaa ti ni rë.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Om sën ham su kwamin töḳ raḳ bë: Nabë mehö timu nadiiḳ doḳ nah alam pin bej, og mëm nivesa rë. In mëm alam pin su malaj nama.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Rëḳ su nër sënë yoh vu yö kwa rë. Gaḳ tu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ ta ti saga, om yiḳ netu mehö-nenër-ranġahsën ti ving menër ġaġek ranġah raḳ sën Yesu rëḳ nadiiḳ doḳ nah alam Yuda bej lo.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Rëḳ mu su rëḳ nadiiḳ in alam Yuda mu rë, gaḳ rëḳ nadiiḳ in ngupin Anutu nalu lo pin sën denedo ya ya, bedenatu degwa timu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Lob dejoo ġaġek venuh loḳ buk sënë bë dengis yi menadiiḳ.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Lom Yesu su vare neyoh ranġah loḳ alam Yuda malaj ggökin rë, gaḳ tah meya begganġ-bu ti arë nebë Epraim, sën neggëp dus vu nyëġ-yumeris. Belosho yi hur maluh ya denedo sagu.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Lob alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* dus raḳ, lob alam nġahiseḳë vu nyëġ pin deraḳ medeya Yerusalem in bë desemu sir in dega nos-ggöksën-yi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Gedenesero Yesu. Denare dub-vabuung-böp yi ḳatum ayo, gedenenër vu sir bë, “Ham kwamin nevo nebë va? Maḳ Yesu su rëḳ nam gelë buk vabuung sënë rë?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam Parisai* denër ggovek bë, “Bë mehöti raḳ ni bë nedo bë tena, og nanër tato vu he, mehe najom yi ahon.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.