João 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs BKJ
1 Mehöti arë nebë Lasarus nedo Betania lob niraḳ meneggëp. Betania sën Maria luho ari Marta hir nyëġ lo.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Lob Maria sën keseh nġaa reggu nivesa raḳ Yesu vaha gerevu raḳ yu viis lo sën maluhnö Lasarus niraḳ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Nebë saga, lob avëhnö luho devonġ ġaġek ya vu Yesu bë, “Mehöböp, mehö sën ahëm neving rot lo, niraḳ!”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu nġo bë niraḳ rëḳ nër bë, “Niraḳ, rëḳ mu niraḳsën saga su rëḳ gevonġ menadiiḳ rë! Gaḳ niraḳ in bë tato Anutu niwëëk nam ranġah bAnutu Nalu niwëëk natöḳ nam ranġah geving.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu ahë ving Marta lööho ari Maria lu maluhnö Lasarus rot.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Rëḳ nġo bë Lasarus niraḳ lob nedo buk luu ving vu nyëġ sën nedo lo,
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 loḳ nër vu yi hur maluh bë, “Hil anah mana distrik Yudea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Lom yi hur maluh denër vu yi bë, “Tatovaha! Alam Yuda nahën denevonġ in bë detengwa honġ jaḳ ġelönġ, log bë ġenah meġena gökin-a?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Lom Yesu nër yah bë, “Hes mala nemadluho-mevidek-luu neggëp yoh vu buk pin, lob bë mehöti na jaḳ ranġah, og su rëḳ taleḳ rë, in nelë nyëġ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ma bë mehöti na doḳ buk, og rëḳ taleḳ in nyëġ malaḳenu.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Nër nebë sënë ggovek, loḳ nër vu sir ggökin bë, “Hil mehö Lasarus neggëp yiing rëḳ sëḳ na megee vu yi.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Lob yi hur maluh denër bë, “Mehöböp, nabë neggëp yiing, og rëḳ nivesa jaḳ nah pevis!”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 In dekuung bë neggëp yiing mu, gaḳ mu Yesu nër bë Lasarus diiḳ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Lom mëm Yesu tateḳin vu sir bë, “Lasarus diiḳ!
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Lob sa kwaġ vesa in ham in sa su nado ving yi vu buk saga rë. Nebë saga om ham rëḳ ayomin nam timu vu sa, om hil ana vu yi.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Lom Tomas sën denenër yi nebë Pepid lo, nër vu hur maluh vahi bë, “Maam ham na behil ana, gedengis hil behil nadiiḳ geving yi.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Log mëm Yesu ya beya verup, lob denër vu bë Lasarus ya neggëp bedub yoh vu buk lubeluu ggovek.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Lob Betania neggëp dus vu Yerusalem (ading yoh vu kilomita löö).
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Lob alam Yuda nġahi vu Yerusalem bedeyam vu Marta luho Maria in bë degevonġ beluho ayoj nivesa jaḳ doḳ buk sën luho maluhnöj diiḳ lo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nebë saga lom Marta nġo Yesu bengö bë neyam, lob ya nebuu aggata. GeMaria nedo begganġ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Lob Marta nër vu Yesu bë, “Mehöböp, bë ġemedo sënë, og sa maluhnög su rëḳ nadiiḳ rë.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Rëḳ seraḳ ni, bë ġekwetaġ nġaa ti vu Anutu og rëḳ bo vu honġ.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Maluhnöm rëḳ kedi jaḳ nah!”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Rëḳ Marta nër yah vu bë, “Seraḳ ni bë rëḳ kedi jaḳ nah vu Buk-tamusën, sën alam pin rëḳ dekedi jaḳ nah lo.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Rëḳ Yesu nër bë, “Mehönon dekedi jaḳ nah los demedo malaj-tumsën degwa sa. Mehöti sën ayo nam timu vu sa lo, nabë nadiiḳ, og rëḳ medo mala-tumsën.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Galam sën denedo malaj vesa gayoj neyam timu vu sa lo, su rëḳ denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi rë. Gaḳ rëḳ demedo malaj-tumsën degwata los degwata. Ġevonġ ving ġaġek sënë ma ma?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Lob Marta nër yah vu Yesu bë, “Ëë-ë Mehöböp! Sa hevonġ ving honġ ggovek ya bë Mesia honġ! Anutu Nalu honġ! Mehö sën Anutu nër wirek bë rëḳ duḳ nam dob lo.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta nër bë sënë, log yah tahi ari Maria. Log ya patereng vu yi loḳ begganġ ayo bë, “Tatovaha verup nedo betahi honġ.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria nġo lob kedi raḳ pevis meya vu Yesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Yesu su verup begganġ rë, geyö nahën nedo nyëġ len ti sën Marta ya metöḳ vu yi loḳ lo.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lom alam Yuda sën denedo ving Maria ggëp begganġ ayo lo, delë bë kedi raḳ pevis meya dobnë, lob detamuin yi, in dekuung bë neya in bë ngu jaḳ bedub avi.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Loḳ Maria töḳ ya nyëġ sën Yesu nedo lo belë yi, lob petev meneggëp loḳ vaha genër vu yi bë, “Mehöböp, bë ġemedo sënë, og sa maluhnög su rëḳ nadiiḳ rë!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu lë bë nesu, gelë alam Yuda deyam ving yi, medenesu ving. Lob kwa paya gayo maggin rot lom loḳ tepëḳ bë, “Ham bë meneggëp tena?”
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Loḳ denër bë, “Mehöböp, ġenam rëḳ gwelë!”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Lob Yesu su.
35 Jesus chorou.
36 Lob alam Yuda delë medenër bë, “Ham gwelë! Ahë neving mehö sënë rot!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Rëḳ la denenër bë, “Mehö sënë vonġ bemehö mala ḳenod mala nivesa raḳ, om bë berup og maḳ yoh vu bë rëḳ gevonġ beyi mehö sënë medo vesa geving gesu rëḳ nadiiḳ rë, ma su yoh vu rë?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesu ayo maggin rot beya meto bedub. Bedub saga yiḳ waaḳ ti gedepeḳa ġelönġ böpata ti ggërin avi.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Lob Yesu nër bë, “Ham kwehe ġelönġ saga na!” Loḳ mehö sën diiḳ lo avëhnö Marta nër bë, “Mehöböp! Diiḳ mebuk lubeluu ya ggovek benivë raḳ!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Rëḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Senër vu honġ gwëbeng lo bë, nabë gwevonġ geving, og rëḳ gwelë Anutu niwëëk!”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Lob mëm dekehe ġelönġ ya, log Yesu vër mala raḳ ya yaġek genër bë, “O Amaġ! Sa ḳetaġ vu honġ beġenġo sa jom-raḳsën ggovek ya.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Seraḳ ni bë ġenenġo sa jom-raḳsën yoh vu buk, rëḳ sa kwaġ nevo alam sën denare agi, gesa nanër sënë in bë dejaḳ ni nabë ġevonġ sa yam.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Nër bë sënë log tahi niwëëk bë, “Lasarus! Gweto ġenam dob!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Lob mehö diiḳsën Lasarus tur to meyam los tob sën debom yi loḳ lo. Devevir yi loḳ tob ggëp vaha beya metöḳ baġë, gengwë ggërin mala. Lob Yesu nër vu sir bë, “Ham gwepuh tob vër in yi!”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Alam Yuda nġahiseḳë sën deyam vu Maria lo, delë nġaa sën Yesu vonġ, lob ayoj ya timu vu yi.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Rëḳ sir la yah denër nġaa sën Yesu vonġ agi ranġah vu alam Parisai*.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho Parisai* desupin sir ving Kaunsor medenër bë, “Hil rëḳ ġevonġ nabë tena? In mehö sënë nevonġ nġaa böp böp nġahiseḳë.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Bë hil aġöneng in yi gegevonġ nabë sënë rot, og rëḳ alam pin ayoj na timu vu yi. Lob alam Rom rëḳ nam dekevoh hil hed dub-vabuung-böp los alam pin.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Loḳ hir mehöti arë nebë Kayapas nedo. Tu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ ta saga, lob nër vu sir bë, “Ham su neraḳ nġaa ti ni rë.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Om sën ham su kwamin töḳ raḳ bë: Nabë mehö timu nadiiḳ doḳ nah alam pin bej, og mëm nivesa rë. In mëm alam pin su malaj nama.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Rëḳ su nër sënë yoh vu yö kwa rë. Gaḳ tu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ ta ti saga, om yiḳ netu mehö-nenër-ranġahsën ti ving menër ġaġek ranġah raḳ sën Yesu rëḳ nadiiḳ doḳ nah alam Yuda bej lo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Rëḳ mu su rëḳ nadiiḳ in alam Yuda mu rë, gaḳ rëḳ nadiiḳ in ngupin Anutu nalu lo pin sën denedo ya ya, bedenatu degwa timu.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Lob dejoo ġaġek venuh loḳ buk sënë bë dengis yi menadiiḳ.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Lom Yesu su vare neyoh ranġah loḳ alam Yuda malaj ggökin rë, gaḳ tah meya begganġ-bu ti arë nebë Epraim, sën neggëp dus vu nyëġ-yumeris. Belosho yi hur maluh ya denedo sagu.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Lob alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* dus raḳ, lob alam nġahiseḳë vu nyëġ pin deraḳ medeya Yerusalem in bë desemu sir in dega nos-ggöksën-yi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Gedenesero Yesu. Denare dub-vabuung-böp yi ḳatum ayo, gedenenër vu sir bë, “Ham kwamin nevo nebë va? Maḳ Yesu su rëḳ nam gelë buk vabuung sënë rë?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam Parisai* denër ggovek bë, “Bë mehöti raḳ ni bë nedo bë tena, og nanër tato vu he, mehe najom yi ahon.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.