Hebreus 6
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Nebë saga, om hil ġevuu ġaġek sepëp sën hil anër raḳ Kerisi lo na benök gëp, gehil adoḳ na ġaġek degwa böp böp nabë sën alam böp los kwaj lo. Hil su medo mekwad bo nah ġaġek sepëp sën hil nanër bë hil ġevuu nġaa wirek hen na gaġërin hil nah vu Anutu lo.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Log hil su medo mekwad bo nah sën hil naripek bël lo, los sën hil nehebë nemad jaḳ alam lo. Gehil su nanër gökin nabë alam-diiḳsën rëḳ dekedi jaḳ nah gökin, genabë mehönon rëḳ degeḳo nyëvewen doḳ nah hir nġaa nipaya degwata los degwata. In nġaa pin sagaḳ ham raḳ ni vorot.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Om nabë Anutu mëm yö kwa bo, og hil rëḳ adoḳ ana ġaġek mewis.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Alam la detöḳ vu Anutu yi ranġah ggovek ya, gederaḳ semusemu sën Anutu vonġ yam vu yaġek nyëmasën lo ni ggovek ya. BAnon Vabuung nedo loḳ sir ggovek ya.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Denġo Anutu yi ġaġek bederaḳ ni nivesa rot, gedelë nġaa niwëëk nebë nġaa niwëëk sën rëḳ berup doḳ Anutu-yi-nyëġ vu tamusën lo ggovek ya.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Rëḳ mu nabë dekehe sir in Anutu, og aggata ngwë su neggëp in bë depekwë sir nom gökin rë. Gaḳ nġaa sënë og nebë sën denesis Anutu Nalu raḳ yah ḳelepeḳo* ggökin. Derekö yi raḳ yah ggökin balam denenër pelë raḳ yi.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Yönon, nabë hob geto buk nġahiseḳë beduḳ na dob len ti benos ngis anon nivesa doḳ dob saga bedoḳ vu alam sën denevaroh loḳ lo, og yiḳ hil nanër nabë Anutu vonġ semusemu vu dob len ti saga.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Rëḳ mu nabë vos los nġaa niggin aggagga mu nakip doḳ, og dob nipaya, om hil nid dëlin, gemaḳ hil nanër vu Anutu nabë tebë benengwah ga.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Arig lo, gwëbeng senër ġaġek maggin sënë yök vu ham. Rëḳ mu he raḳ ni rot bë ham su rëḳ malamin nama nabë saga rë, gaḳ ham nesepa loḳ Anutu, om rëḳ geḳo ham nah vu yi.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 In Anutu og su mehö nipaya rë, om su rëḳ kwa birek in huk sën ham nevonġ lo rë. Yönon, su rëḳ kwa birek in sën ham ahëmin neving yi beneloḳ vu yi alam wirek lo rë. Geham nahën medo nevonġ nebë sagi ving.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Lob he ahëmin ving rot bë ham pin nimin wëëk megwevonġ nabë saga, beham gwevonġ geving niwëëk bemedo mebo kwamin in Anutu geḳo ham nah. Ham gwevonġ nabë sënë rot beham nadiiḳ na los.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Ham su nimin tebö jaḳ. Gaḳ ham sepa doḳ alam sën ayoj neya timu vu Kerisi niwëëk gesu nij tebö neraḳ pevis rë lo vahaj. In alam nebë sënë og rëḳ degeḳo semusën pin sën Anutu nër wirek bë rëḳ bo vu nalu lo lo.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Anutu joo ġaġek vu Abraham wirek, rëḳ mehöti su böpata kesuu yi in bë nanër yönon getato nema na vavunë jaḳ arë rë. Om sën nër yönon getato nema ya vavunë raḳ yö arë.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Nër bë, “Sëḳ ġevonġ semusën böpata vu honġ yönon rot, gesëḳ ġevonġ behonġ mewis nġahijseḳë doḳ rot.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Lob Abraham yö medo nevo kwa in gesu ni tebö neraḳ pevis rë. Loḳ mëm lë ganon raḳ yoh vu sën Anutu nër wirek bë rëḳ bo vu yi lo.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Nabë mehönon degevonġin nabë deġadu hir ġaġek nabë yönon, og denenër mehöböp sën kesuu sir lo arë ving gedenetato nemaj ya vavunë. Lob mehöti sën nevonġ bë agi, og alam denevonġ ving bë nenër ġaġek yönon lob ayej nema.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Lob yiḳ Anutu vonġ nebë saga ving. Vonġin bë tato vu alam sën joo ġaġek vorot vu sir bë rëḳ semu sir lo nabë su yoh vu bë rëḳ geḳo yi ġaġek sënë seggi rë. Om yö nër arë getato nema ya vavunë.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 In Anutu su rëḳ pekwë arë los yi ġaġek rë, gaḳ yö rëḳ gëp degwata los degwata. Om nër luho loḳ ti in bë tato nabë su netetuhin rë. Om sënë rëḳ bo niwëëk doḳ hil sën hil veya bayam vu Anutu in bë geġin hil lo ayod. Lob hil medo mekwad bo nġaa sën Anutu nër vu hil bë rëḳ bo vu hil lo.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Om hil kwad bo Anutu yi ġaġek semusën saga rot, in najom hil ayod ahon bengoo doḳ niwëëk nabë sën yaġ nesoo loḳ anka besu neggee rë lo. In vonġ bë anka sënë nedo loḳ tob ading sën nare loḳ dub-vabuung-böp ayo beneruu hil lo demi, betato bë hil ayoh vu bë adoḳ na nyëġ vabuung soġek.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Lob Yesu loḳ yah hil bed bemuġin meloḳ ya nyëġ vabuung soġek saga betu alam-deneḳo-seriveng pin hir yuseḳë nebë Melkisedek menedo degwata los degwata.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.