Hebreus 11

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lob sën hil ayod neya timu lo vonġ behil naraḳ ni bë nġaa sën hil navo kwad in bë Anutu bo vu hil lo rëḳ anon jaḳ. Gevonġ behil naraḳ ni ving bë nġaa sën hil su malad neraḳ rë lo nedo yönon.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 In wirek og alam teta ayoj neya timu vu Anutu, om sën ḳo sir raḳ bë sir alam nijvesa.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Yönon, hil ayod neya timu vu Anutu, om sën hil naraḳ ni bë tunġ yaġek los dob raḳ avi. Nesemu nġaa pin sën nedo mehil nehalë agi raḳ nġaa sën hil su ayoh vu bë ġalë jaḳ malad rë lo.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel ayo ya timu vu Anutu, om sën Anutu lë yi seriveng nivesa bahë neving kesuu ari Kain hen, lob nër yi bë yi mehö yohvu. Lob Abel diiḳ, rëḳ mu yi ġaġek sën ayo neya timu lo yö nahën neggëp menenër vu hil.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Log Enok ayo neya timu vu Anutu om sën Anutu ḳo yi raḳ ya yaġek gesu diiḳ rë. Mehönon desero yi rëḳ ma gesu detöḳ vu yi rë, in Anutu ḳo yi ya. In ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë Enok yö nahën nedo dob, log Anutu kwa vesa in yi, in nevonġ nġaa yoh vu Anutu kwa.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Rëḳ mu nabë mehöti su ayo na timu vu Anutu rë, og su yoh vu bë rëḳ gevonġ bAnutu kwa vesa in yi rë. In alam sën denevonġ in bë dena vu Anutu lo, og degevonġ geving nabë Anutu nedo, gedegevonġ geving nabë nevo nyëvewen nivesa vu alam sën denesero yi lo, loḳ mëm deyoh vu bë denatöḳ vu yi.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Log Anutu nër nġaa sën vonġin berup lo vu Noa. Su mala raḳ rë geyö nahën, rëḳ vonġ ving Anutu aye beggurek babu mesemu yaġ böpata ti in bë luho venë genalu lo bededoḳ na demedo nivesa doḳ, in su malaj nama. Noa nevonġ nebë sënë in ayo neya timu vu Anutu, lob sënë tato bë nġaa nipaya neggëp vu alam pin vu dob. Lob Anutu nër Noa bë yi mehö yohvu, degwa raḳ sën ayo neya timu lo, lob yiḳ Anutu nenër alam sën ayoj neya timu vu yi lo pin nebë saga.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Log Anutu tahi Abraham wirek, lob Abraham vonġ yoh vu aye bevuu yi nyëġ ya, geya dob len ti sën Anutu nër bë rëḳ gevonġ vu yi bemëm natu yi niröp lo. Abraham su raḳ dob sën bë na lo ni rë, rëḳ vonġ ving beya in ayo neya timu vu Anutu.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ayo neya timu, om sën luḳ meya nedo dob len ti sën Anutu nër tato bë rëḳ gevonġ vu yi lo, lob nedo loḳ dob sënë nebë sën yi mehö nyëġ ngwë ti. Nedo loḳ begganġ sël ving nalu Isaak lu bu Yakop-mehö luu sënë rëḳ degeḳo dob geving yi noh vu sën Anutu nër wirek lo.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Rëḳ mu Abraham yö nahën medo mekwa nevo bë doḳ na begganġ-bu soġek los niwëëk sën Anutu semu vu yaġek menero lo.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Log venë Sara yi buk sën geḳo nalu lo maya, rëḳ mu ayo ya timu vu Anutu om sën vonġ beniwëëk yoh vu bë geḳo nalu. Kwa nevo bë Anutu joo ġaġek ggovek ya bë geḳo nalu, om rëḳ gevonġ banon jaḳ.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Nebë saga, lob yiḳ mehö timu saga sën atov ya bedus raḳ bë nadiiḳ agi tu alam nġahiseḳë degwaj. Yi mewis deverönġ rot besir nġahiseḳë raḳ nebë betuheng sën denedo yaġek babu lo los raggër loo nenga, lob mehönon su deyoh vu bë denetevin rë.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Alam pin sënë ayoj neya timu vu Anutu medenedo bedediiḳ ya gesu deḳo nġaa nivesa sën Anutu nër wirek bë bo vu sir lo vu dob rë. Gaḳ yö denare adingnë gedenelë bekwaj vesa gedenenër bë, “He nado dob sënë nebë vatëveḳ. He yam nehaḳo loḳ dob sënë mu.”
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Alam sën denenër ġaġek nebë agi, og hil ajaḳ ni nabë denevonġ in bë denatöḳ vu yö hir nyëġ niröp.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Su kwaj nevo nyëġ sën devuu gedeyam lo rë. Bë kwaj bo nyëġ saga, og aggata neggëp beyoh vu bë denah medena gökin.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Gaḳ sënëḳ ayoj neya vu nyëġ yö ngwë sën kesuu benivesa rot lo. Nyëġ sënë neggëp vu yaġek, om sën Anutu su ni nemum in sën denenër bë hir Anutu yi lo rë, in tonġin nyëġ böpata ti in bë demedo doḳ.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 In kwa nevo bë: Nabë nadiiḳ, og ggovek gAnutu yoh vu bë rëḳ gevonġ bevesa doḳ nah. Nebë sënë, om yönon, hil ayoh vu bë nanër ġaġek peggirinsën jaḳ sagi nabë Abraham ḳo Isaak vu diiḳsën yom.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Log yiḳ Isaak sënë ayo neya timu vu Anutu ving, om sën jom raḳ in nalu Yakop luho Esau bë Anutu semu luho, gekah nġaa nġaa sën rëḳ natöḳ vu luho vu tamusën lo raḳ ya luho.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Log yiḳ Yakop ayo neya timu vu Anutu, om sën dus raḳ bë nadiiḳ lob pesohek raḳ atohenġ medudeḳ, gejom raḳ in Yosep nalu maluh luho bë Anutu semu luho.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Log yiḳ Yosep ayo neya timu vu Anutu, om sën dus raḳ bë nadiiḳ, lob nër bë nahub rë, rëḳ alam Israel rëḳ degevuu Ejep gedena jaḳ lob degeḳo seḳë sepa.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Log Moses ama lu ata ayoj neya timu vu Anutu, om sën Moses ata ḳo yi to, lob ama lu ata delë yi bë hurmahen nivesa rot. Lob luho su deggöneng in mehö-los-bengö Parao yi horek rë, gaḳ devun yi meneggëp begganġ ayo yoh vu kwev löö.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Log Moses ayo neya timu vu Anutu, om sën yi böp raḳ lob nilël bë su denanër yi nabë Parao nalu avëh nalu yi.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Gaḳ yö kwa vo bë geḳo maggin geving Anutu-yi-alam in nilël bë su sepa doḳ nġaa nipaya sën vonġin mala nama na agi.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Alam Ejep denenër pelë raḳ mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo yi alam nah lo, rëḳ Moses su neggöneng in hir ġaġek rë. Gaḳ nelë bë nivesa bekesuu Ejep hir monë los vuneḳ vuneḳ pin. In kwa nevo nyëvewen nivesa sën Anutu rëḳ bo vu yi lo.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Moses ayo neya timu vu Anutu, om sën kedi vu Ejep meya, gesu ggöneng in mehö-los-bengö Parao bë rëḳ ahë sengën rë. Mehönon su denelë Anutu raḳ malaj rë, rëḳ mu Moses vonġ nebë sën lë Anutu raḳ mala, om sën niwëëk.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 GeMoses ayo ya timu vu Anutu, om sën sepa loḳ Anutu aye bevonġ Buk-ggöksën-yi* nyëdahis, benër bederikin sipsip ḳöḳ raḳ Israel hir veluung avi in bë angër sën nesis Ejep naluj aġuu lo su ngis Israel naluj aġuu.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Log alam Israel ayoj ya timu vu Anutu, om sën degwanġ Loo-ḳöḳ vuheng atov medeyoh tewit medeya. Log alam Ejep to denetahu ving, rëḳ ma geloo yom dahun sir medediiḳ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Log alam Israel ayoj ya timu vu Anutu, om sën ya deḳo loḳ Yeriko hir ḳatum ġelönġ degwa yoh vu buk nemadvahi-bevidek-luu, log ḳatum pekëpin.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Log avëh baggëb Rahap ayo ya timu vu Anutu, om sën loḳ vu mehö luu sën deya ḳasöm lo. Om sën nedo vesa galam Yeriko pin malaj ma in su ayoj neya timu vu Anutu rë.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Log sëḳ nanër ġaġek va geving-a? Ma! Bë sa nanër ġaġek jaḳ Gideon, geBarak, geSamson, geYepta, gejaḳ Davit luho Samuel galam-denenër-ġaġek-ranġahsën lo, og maḳ buk su yoh vu rë.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Alam sënë ayoj neya timu vu Anutu, om sën devonġ beġö niwëëk medekesuu alam-los-bengöj nġahiseḳë hir alam-beġö-yi. Desepa loḳ nġaa niröp bedeneḳo nġaa sën Anutu nenër bë rëḳ bo vu sir lo. Gesir vahi devonġ bereggu böp layon nyëj neköpeḳ.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Gesir vahi denepuv nengwah tumsën böpata menekul. Log sir vahi deneruh anil nivesa gesu beġö netöḳ vu sir medenediiḳ rë. Nij wëëk masën, rëḳ Anutu neloḳ vu sir benij wëëk neraḳ, betum denevonġ beġö niwëëk bedenetii alam-yu-ngwë hir alam-beġö-yi bedeneyah bej.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Gavëh la, og naluj nediiḳ rëḳ ma gedenekedi raḳ yah ggökin bedeneḳo sir vu diiḳsën yom. Galam vahi og alam nij paya denejom sir ahon medenevasap navij in bë gesanġ böpata medenadiiḳ. In nabë degeruu demij vu Anutu, og rëḳ alam nij paya dedëëin sir medena. Rëḳ ma gekwaj nevo bë rëḳ dekedi jaḳ nah gökin gëp bedub vu tamusën, bedemedo malaj-tumsën nivesa rot, om denejom sir ahon.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 La deneḳo maggin raḳ sën alam nij paya denenër pelë raḳ sir los deneveek sir raḳ aggis, gedeneduu sir la raḳ sëng medeneḳo sir ya ḳarabus lo.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Gedenetengwa sir la raḳ ġelönġ. Gedeneḳo segë medeneheḳ sir la raḳ luu. Gedenepelëpin sir la panġsën rot. Gedeneketöv la kwaj raḳ paëp-yu-anil. Gesir la og yö denevëh sipsip los memëk navij netu tob gedeneḳo loḳ loḳ. Deneraḳ vu in nġaa navij yi pin, galam denevasap sir medenevo maggin vu sir rot.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Sir alam nijvesa rot, lob alam sën denesepa loḳ aggata-dob-yi lo su yoh vu bë losho alam vonġvingsën sënë demedo doḳ ti rë. Om sën ya deneketul loḳ medenevun sir ggëp nyëġ-yumeris los ḳedu, gepeḳë len los waaḳ.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 In alam sënë pin ayoj neya timu vu Anutu panġsën, lob arëj nivesa neggëp Anutu mala. Rëḳ yö denahën gesu deḳo nġaa nivesa sën Anutu nër wirek bë rëḳ bo vu sir lo rë.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 In Anutu kwa vo bë rëḳ gevonġ nġaa nivesa rot ti vu hil kesuu ġaġek semusën muġinsën. Lob anon raḳ in bë mëm hil los sir sën ayoj neya timu vu yi wirek lo natu alam nid vesa rot gëp ti.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.