Hebreus 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Lob sën hil ayod neya timu lo vonġ behil naraḳ ni bë nġaa sën hil navo kwad in bë Anutu bo vu hil lo rëḳ anon jaḳ. Gevonġ behil naraḳ ni ving bë nġaa sën hil su malad neraḳ rë lo nedo yönon.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que se não veem.
2 In wirek og alam teta ayoj neya timu vu Anutu, om sën ḳo sir raḳ bë sir alam nijvesa.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Yönon, hil ayod neya timu vu Anutu, om sën hil naraḳ ni bë tunġ yaġek los dob raḳ avi. Nesemu nġaa pin sën nedo mehil nehalë agi raḳ nġaa sën hil su ayoh vu bë ġalë jaḳ malad rë lo.
3 Pela fé, entendemos que foi o universo formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não aparecem.
4 Abel ayo ya timu vu Anutu, om sën Anutu lë yi seriveng nivesa bahë neving kesuu ari Kain hen, lob nër yi bë yi mehö yohvu. Lob Abel diiḳ, rëḳ mu yi ġaġek sën ayo neya timu lo yö nahën neggëp menenër vu hil.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício do que Caim; pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio dela, também mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Log Enok ayo neya timu vu Anutu om sën Anutu ḳo yi raḳ ya yaġek gesu diiḳ rë. Mehönon desero yi rëḳ ma gesu detöḳ vu yi rë, in Anutu ḳo yi ya. In ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë Enok yö nahën nedo dob, log Anutu kwa vesa in yi, in nevonġ nġaa yoh vu Anutu kwa.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte; não foi achado, porque Deus o trasladara. Pois, antes da sua trasladação, obteve testemunho de haver agradado a Deus.
6 Rëḳ mu nabë mehöti su ayo na timu vu Anutu rë, og su yoh vu bë rëḳ gevonġ bAnutu kwa vesa in yi rë. In alam sën denevonġ in bë dena vu Anutu lo, og degevonġ geving nabë Anutu nedo, gedegevonġ geving nabë nevo nyëvewen nivesa vu alam sën denesero yi lo, loḳ mëm deyoh vu bë denatöḳ vu yi.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porquanto é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que se torna galardoador dos que o buscam.
7 Log Anutu nër nġaa sën vonġin berup lo vu Noa. Su mala raḳ rë geyö nahën, rëḳ vonġ ving Anutu aye beggurek babu mesemu yaġ böpata ti in bë luho venë genalu lo bededoḳ na demedo nivesa doḳ, in su malaj nama. Noa nevonġ nebë sënë in ayo neya timu vu Anutu, lob sënë tato bë nġaa nipaya neggëp vu alam pin vu dob. Lob Anutu nër Noa bë yi mehö yohvu, degwa raḳ sën ayo neya timu lo, lob yiḳ Anutu nenër alam sën ayoj neya timu vu yi lo pin nebë saga.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído acerca de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, aparelhou uma arca para a salvação de sua casa; pela qual condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Log Anutu tahi Abraham wirek, lob Abraham vonġ yoh vu aye bevuu yi nyëġ ya, geya dob len ti sën Anutu nër bë rëḳ gevonġ vu yi bemëm natu yi niröp lo. Abraham su raḳ dob sën bë na lo ni rë, rëḳ vonġ ving beya in ayo neya timu vu Anutu.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber por herança; e partiu sem saber aonde ia.
9 Ayo neya timu, om sën luḳ meya nedo dob len ti sën Anutu nër tato bë rëḳ gevonġ vu yi lo, lob nedo loḳ dob sënë nebë sën yi mehö nyëġ ngwë ti. Nedo loḳ begganġ sël ving nalu Isaak lu bu Yakop-mehö luu sënë rëḳ degeḳo dob geving yi noh vu sën Anutu nër wirek lo.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 Rëḳ mu Abraham yö nahën medo mekwa nevo bë doḳ na begganġ-bu soġek los niwëëk sën Anutu semu vu yaġek menero lo.
10 porque aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e edificador.
11 Log venë Sara yi buk sën geḳo nalu lo maya, rëḳ mu ayo ya timu vu Anutu om sën vonġ beniwëëk yoh vu bë geḳo nalu. Kwa nevo bë Anutu joo ġaġek ggovek ya bë geḳo nalu, om rëḳ gevonġ banon jaḳ.
11 Pela fé, também, a própria Sara recebeu poder para ser mãe, não obstante o avançado de sua idade, pois teve por fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Nebë saga, lob yiḳ mehö timu saga sën atov ya bedus raḳ bë nadiiḳ agi tu alam nġahiseḳë degwaj. Yi mewis deverönġ rot besir nġahiseḳë raḳ nebë betuheng sën denedo yaġek babu lo los raggër loo nenga, lob mehönon su deyoh vu bë denetevin rë.
12 Por isso, também de um, aliás já amortecido, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Alam pin sënë ayoj neya timu vu Anutu medenedo bedediiḳ ya gesu deḳo nġaa nivesa sën Anutu nër wirek bë bo vu sir lo vu dob rë. Gaḳ yö denare adingnë gedenelë bekwaj vesa gedenenër bë, “He nado dob sënë nebë vatëveḳ. He yam nehaḳo loḳ dob sënë mu.”
13 Todos estes morreram na fé, sem ter obtido as promessas; vendo-as, porém, de longe, e saudando-as, e confessando que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra.
14 Alam sën denenër ġaġek nebë agi, og hil ajaḳ ni nabë denevonġ in bë denatöḳ vu yö hir nyëġ niröp.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Su kwaj nevo nyëġ sën devuu gedeyam lo rë. Bë kwaj bo nyëġ saga, og aggata neggëp beyoh vu bë denah medena gökin.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Gaḳ sënëḳ ayoj neya vu nyëġ yö ngwë sën kesuu benivesa rot lo. Nyëġ sënë neggëp vu yaġek, om sën Anutu su ni nemum in sën denenër bë hir Anutu yi lo rë, in tonġin nyëġ böpata ti in bë demedo doḳ.
16 Mas, agora, aspiram a uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porquanto lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque; estava mesmo para sacrificar o seu unigênito aquele que acolheu alegremente as promessas,
18 — ausente —
18 a quem se tinha dito: Em Isaque será chamada a tua descendência;
19 In kwa nevo bë: Nabë nadiiḳ, og ggovek gAnutu yoh vu bë rëḳ gevonġ bevesa doḳ nah. Nebë sënë, om yönon, hil ayoh vu bë nanër ġaġek peggirinsën jaḳ sagi nabë Abraham ḳo Isaak vu diiḳsën yom.
19 porque considerou que Deus era poderoso até para ressuscitá-lo dentre os mortos, de onde também, figuradamente, o recobrou.
20 Log yiḳ Isaak sënë ayo neya timu vu Anutu ving, om sën jom raḳ in nalu Yakop luho Esau bë Anutu semu luho, gekah nġaa nġaa sën rëḳ natöḳ vu luho vu tamusën lo raḳ ya luho.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou a Jacó e a Esaú, acerca de coisas que ainda estavam para vir.
21 Log yiḳ Yakop ayo neya timu vu Anutu, om sën dus raḳ bë nadiiḳ lob pesohek raḳ atohenġ medudeḳ, gejom raḳ in Yosep nalu maluh luho bë Anutu semu luho.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou.
22 Log yiḳ Yosep ayo neya timu vu Anutu, om sën dus raḳ bë nadiiḳ, lob nër bë nahub rë, rëḳ alam Israel rëḳ degevuu Ejep gedena jaḳ lob degeḳo seḳë sepa.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens quanto aos seus próprios ossos.
23 Log Moses ama lu ata ayoj neya timu vu Anutu, om sën Moses ata ḳo yi to, lob ama lu ata delë yi bë hurmahen nivesa rot. Lob luho su deggöneng in mehö-los-bengö Parao yi horek rë, gaḳ devun yi meneggëp begganġ ayo yoh vu kwev löö.
23 Pela fé, Moisés, apenas nascido, foi ocultado por seus pais, durante três meses, porque viram que a criança era formosa; também não ficaram amedrontados pelo decreto do rei.
24 Log Moses ayo neya timu vu Anutu, om sën yi böp raḳ lob nilël bë su denanër yi nabë Parao nalu avëh nalu yi.
24 Pela fé, Moisés, quando já homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Gaḳ yö kwa vo bë geḳo maggin geving Anutu-yi-alam in nilël bë su sepa doḳ nġaa nipaya sën vonġin mala nama na agi.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado;
26 Alam Ejep denenër pelë raḳ mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo yi alam nah lo, rëḳ Moses su neggöneng in hir ġaġek rë. Gaḳ nelë bë nivesa bekesuu Ejep hir monë los vuneḳ vuneḳ pin. In kwa nevo nyëvewen nivesa sën Anutu rëḳ bo vu yi lo.
26 porquanto considerou o opróbrio de Cristo por maiores riquezas do que os tesouros do Egito, porque contemplava o galardão.
27 Moses ayo neya timu vu Anutu, om sën kedi vu Ejep meya, gesu ggöneng in mehö-los-bengö Parao bë rëḳ ahë sengën rë. Mehönon su denelë Anutu raḳ malaj rë, rëḳ mu Moses vonġ nebë sën lë Anutu raḳ mala, om sën niwëëk.
27 Pela fé, ele abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a cólera do rei; antes, permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 GeMoses ayo ya timu vu Anutu, om sën sepa loḳ Anutu aye bevonġ Buk-ggöksën-yi* nyëdahis, benër bederikin sipsip ḳöḳ raḳ Israel hir veluung avi in bë angër sën nesis Ejep naluj aġuu lo su ngis Israel naluj aġuu.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Log alam Israel ayoj ya timu vu Anutu, om sën degwanġ Loo-ḳöḳ vuheng atov medeyoh tewit medeya. Log alam Ejep to denetahu ving, rëḳ ma geloo yom dahun sir medediiḳ.
29 Pela fé, atravessaram o mar Vermelho como por terra seca; tentando-o os egípcios, foram tragados de todo.
30 Log alam Israel ayoj ya timu vu Anutu, om sën ya deḳo loḳ Yeriko hir ḳatum ġelönġ degwa yoh vu buk nemadvahi-bevidek-luu, log ḳatum pekëpin.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Log avëh baggëb Rahap ayo ya timu vu Anutu, om sën loḳ vu mehö luu sën deya ḳasöm lo. Om sën nedo vesa galam Yeriko pin malaj ma in su ayoj neya timu vu Anutu rë.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu com paz aos espias.
32 Log sëḳ nanër ġaġek va geving-a? Ma! Bë sa nanër ġaġek jaḳ Gideon, geBarak, geSamson, geYepta, gejaḳ Davit luho Samuel galam-denenër-ġaġek-ranġahsën lo, og maḳ buk su yoh vu rë.
32 E que mais direi? Certamente, me faltará o tempo necessário para referir o que há a respeito de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Alam sënë ayoj neya timu vu Anutu, om sën devonġ beġö niwëëk medekesuu alam-los-bengöj nġahiseḳë hir alam-beġö-yi. Desepa loḳ nġaa niröp bedeneḳo nġaa sën Anutu nenër bë rëḳ bo vu sir lo. Gesir vahi devonġ bereggu böp layon nyëj neköpeḳ.
33 os quais, por meio da fé, subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Gesir vahi denepuv nengwah tumsën böpata menekul. Log sir vahi deneruh anil nivesa gesu beġö netöḳ vu sir medenediiḳ rë. Nij wëëk masën, rëḳ Anutu neloḳ vu sir benij wëëk neraḳ, betum denevonġ beġö niwëëk bedenetii alam-yu-ngwë hir alam-beġö-yi bedeneyah bej.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos em guerra, puseram em fuga exércitos de estrangeiros.
35 Gavëh la, og naluj nediiḳ rëḳ ma gedenekedi raḳ yah ggökin bedeneḳo sir vu diiḳsën yom. Galam vahi og alam nij paya denejom sir ahon medenevasap navij in bë gesanġ böpata medenadiiḳ. In nabë degeruu demij vu Anutu, og rëḳ alam nij paya dedëëin sir medena. Rëḳ ma gekwaj nevo bë rëḳ dekedi jaḳ nah gökin gëp bedub vu tamusën, bedemedo malaj-tumsën nivesa rot, om denejom sir ahon.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 La deneḳo maggin raḳ sën alam nij paya denenër pelë raḳ sir los deneveek sir raḳ aggis, gedeneduu sir la raḳ sëng medeneḳo sir ya ḳarabus lo.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de escárnios e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Gedenetengwa sir la raḳ ġelönġ. Gedeneḳo segë medeneheḳ sir la raḳ luu. Gedenepelëpin sir la panġsën rot. Gedeneketöv la kwaj raḳ paëp-yu-anil. Gesir la og yö denevëh sipsip los memëk navij netu tob gedeneḳo loḳ loḳ. Deneraḳ vu in nġaa navij yi pin, galam denevasap sir medenevo maggin vu sir rot.
37 Foram apedrejados, provados, serrados pelo meio, mortos a fio de espada; andaram peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos, maltratados
38 Sir alam nijvesa rot, lob alam sën denesepa loḳ aggata-dob-yi lo su yoh vu bë losho alam vonġvingsën sënë demedo doḳ ti rë. Om sën ya deneketul loḳ medenevun sir ggëp nyëġ-yumeris los ḳedu, gepeḳë len los waaḳ.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 In alam sënë pin ayoj neya timu vu Anutu panġsën, lob arëj nivesa neggëp Anutu mala. Rëḳ yö denahën gesu deḳo nġaa nivesa sën Anutu nër wirek bë rëḳ bo vu sir lo rë.
39 Ora, todos estes que obtiveram bom testemunho por sua fé não obtiveram, contudo, a concretização da promessa,
40 In Anutu kwa vo bë rëḳ gevonġ nġaa nivesa rot ti vu hil kesuu ġaġek semusën muġinsën. Lob anon raḳ in bë mëm hil los sir sën ayoj neya timu vu yi wirek lo natu alam nid vesa rot gëp ti.
40 por haver Deus provido coisa superior a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.