Hebreus 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC
1 Lob sën hil ayod neya timu lo vonġ behil naraḳ ni bë nġaa sën hil navo kwad in bë Anutu bo vu hil lo rëḳ anon jaḳ. Gevonġ behil naraḳ ni ving bë nġaa sën hil su malad neraḳ rë lo nedo yönon.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.
2 In wirek og alam teta ayoj neya timu vu Anutu, om sën ḳo sir raḳ bë sir alam nijvesa.
2 Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.
3 Yönon, hil ayod neya timu vu Anutu, om sën hil naraḳ ni bë tunġ yaġek los dob raḳ avi. Nesemu nġaa pin sën nedo mehil nehalë agi raḳ nġaa sën hil su ayoh vu bë ġalë jaḳ malad rë lo.
3 Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Abel ayo ya timu vu Anutu, om sën Anutu lë yi seriveng nivesa bahë neving kesuu ari Kain hen, lob nër yi bë yi mehö yohvu. Lob Abel diiḳ, rëḳ mu yi ġaġek sën ayo neya timu lo yö nahën neggëp menenër vu hil.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Log Enok ayo neya timu vu Anutu om sën Anutu ḳo yi raḳ ya yaġek gesu diiḳ rë. Mehönon desero yi rëḳ ma gesu detöḳ vu yi rë, in Anutu ḳo yi ya. In ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë Enok yö nahën nedo dob, log Anutu kwa vesa in yi, in nevonġ nġaa yoh vu Anutu kwa.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Rëḳ mu nabë mehöti su ayo na timu vu Anutu rë, og su yoh vu bë rëḳ gevonġ bAnutu kwa vesa in yi rë. In alam sën denevonġ in bë dena vu Anutu lo, og degevonġ geving nabë Anutu nedo, gedegevonġ geving nabë nevo nyëvewen nivesa vu alam sën denesero yi lo, loḳ mëm deyoh vu bë denatöḳ vu yi.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.
7 Log Anutu nër nġaa sën vonġin berup lo vu Noa. Su mala raḳ rë geyö nahën, rëḳ vonġ ving Anutu aye beggurek babu mesemu yaġ böpata ti in bë luho venë genalu lo bededoḳ na demedo nivesa doḳ, in su malaj nama. Noa nevonġ nebë sënë in ayo neya timu vu Anutu, lob sënë tato bë nġaa nipaya neggëp vu alam pin vu dob. Lob Anutu nër Noa bë yi mehö yohvu, degwa raḳ sën ayo neya timu lo, lob yiḳ Anutu nenër alam sën ayoj neya timu vu yi lo pin nebë saga.
7 Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Log Anutu tahi Abraham wirek, lob Abraham vonġ yoh vu aye bevuu yi nyëġ ya, geya dob len ti sën Anutu nër bë rëḳ gevonġ vu yi bemëm natu yi niröp lo. Abraham su raḳ dob sën bë na lo ni rë, rëḳ vonġ ving beya in ayo neya timu vu Anutu.
8 Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Ayo neya timu, om sën luḳ meya nedo dob len ti sën Anutu nër tato bë rëḳ gevonġ vu yi lo, lob nedo loḳ dob sënë nebë sën yi mehö nyëġ ngwë ti. Nedo loḳ begganġ sël ving nalu Isaak lu bu Yakop-mehö luu sënë rëḳ degeḳo dob geving yi noh vu sën Anutu nër wirek lo.
9 Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Rëḳ mu Abraham yö nahën medo mekwa nevo bë doḳ na begganġ-bu soġek los niwëëk sën Anutu semu vu yaġek menero lo.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Log venë Sara yi buk sën geḳo nalu lo maya, rëḳ mu ayo ya timu vu Anutu om sën vonġ beniwëëk yoh vu bë geḳo nalu. Kwa nevo bë Anutu joo ġaġek ggovek ya bë geḳo nalu, om rëḳ gevonġ banon jaḳ.
11 Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Nebë saga, lob yiḳ mehö timu saga sën atov ya bedus raḳ bë nadiiḳ agi tu alam nġahiseḳë degwaj. Yi mewis deverönġ rot besir nġahiseḳë raḳ nebë betuheng sën denedo yaġek babu lo los raggër loo nenga, lob mehönon su deyoh vu bë denetevin rë.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Alam pin sënë ayoj neya timu vu Anutu medenedo bedediiḳ ya gesu deḳo nġaa nivesa sën Anutu nër wirek bë bo vu sir lo vu dob rë. Gaḳ yö denare adingnë gedenelë bekwaj vesa gedenenër bë, “He nado dob sënë nebë vatëveḳ. He yam nehaḳo loḳ dob sënë mu.”
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Alam sën denenër ġaġek nebë agi, og hil ajaḳ ni nabë denevonġ in bë denatöḳ vu yö hir nyëġ niröp.
14 Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Su kwaj nevo nyëġ sën devuu gedeyam lo rë. Bë kwaj bo nyëġ saga, og aggata neggëp beyoh vu bë denah medena gökin.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Gaḳ sënëḳ ayoj neya vu nyëġ yö ngwë sën kesuu benivesa rot lo. Nyëġ sënë neggëp vu yaġek, om sën Anutu su ni nemum in sën denenër bë hir Anutu yi lo rë, in tonġin nyëġ böpata ti in bë demedo doḳ.
16 Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 — ausente —
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.
19 In kwa nevo bë: Nabë nadiiḳ, og ggovek gAnutu yoh vu bë rëḳ gevonġ bevesa doḳ nah. Nebë sënë, om yönon, hil ayoh vu bë nanër ġaġek peggirinsën jaḳ sagi nabë Abraham ḳo Isaak vu diiḳsën yom.
19 E daí também, em figura, ele o recobrou.
20 Log yiḳ Isaak sënë ayo neya timu vu Anutu ving, om sën jom raḳ in nalu Yakop luho Esau bë Anutu semu luho, gekah nġaa nġaa sën rëḳ natöḳ vu luho vu tamusën lo raḳ ya luho.
20 Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Log yiḳ Yakop ayo neya timu vu Anutu, om sën dus raḳ bë nadiiḳ lob pesohek raḳ atohenġ medudeḳ, gejom raḳ in Yosep nalu maluh luho bë Anutu semu luho.
21 Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Log yiḳ Yosep ayo neya timu vu Anutu, om sën dus raḳ bë nadiiḳ, lob nër bë nahub rë, rëḳ alam Israel rëḳ degevuu Ejep gedena jaḳ lob degeḳo seḳë sepa.
22 Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Log Moses ama lu ata ayoj neya timu vu Anutu, om sën Moses ata ḳo yi to, lob ama lu ata delë yi bë hurmahen nivesa rot. Lob luho su deggöneng in mehö-los-bengö Parao yi horek rë, gaḳ devun yi meneggëp begganġ ayo yoh vu kwev löö.
23 Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Log Moses ayo neya timu vu Anutu, om sën yi böp raḳ lob nilël bë su denanër yi nabë Parao nalu avëh nalu yi.
24 Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Gaḳ yö kwa vo bë geḳo maggin geving Anutu-yi-alam in nilël bë su sepa doḳ nġaa nipaya sën vonġin mala nama na agi.
25 escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;
26 Alam Ejep denenër pelë raḳ mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo yi alam nah lo, rëḳ Moses su neggöneng in hir ġaġek rë. Gaḳ nelë bë nivesa bekesuu Ejep hir monë los vuneḳ vuneḳ pin. In kwa nevo nyëvewen nivesa sën Anutu rëḳ bo vu yi lo.
26 tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Moses ayo neya timu vu Anutu, om sën kedi vu Ejep meya, gesu ggöneng in mehö-los-bengö Parao bë rëḳ ahë sengën rë. Mehönon su denelë Anutu raḳ malaj rë, rëḳ mu Moses vonġ nebë sën lë Anutu raḳ mala, om sën niwëëk.
27 Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 GeMoses ayo ya timu vu Anutu, om sën sepa loḳ Anutu aye bevonġ Buk-ggöksën-yi* nyëdahis, benër bederikin sipsip ḳöḳ raḳ Israel hir veluung avi in bë angër sën nesis Ejep naluj aġuu lo su ngis Israel naluj aġuu.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Log alam Israel ayoj ya timu vu Anutu, om sën degwanġ Loo-ḳöḳ vuheng atov medeyoh tewit medeya. Log alam Ejep to denetahu ving, rëḳ ma geloo yom dahun sir medediiḳ.
29 Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Log alam Israel ayoj ya timu vu Anutu, om sën ya deḳo loḳ Yeriko hir ḳatum ġelönġ degwa yoh vu buk nemadvahi-bevidek-luu, log ḳatum pekëpin.
30 Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Log avëh baggëb Rahap ayo ya timu vu Anutu, om sën loḳ vu mehö luu sën deya ḳasöm lo. Om sën nedo vesa galam Yeriko pin malaj ma in su ayoj neya timu vu Anutu rë.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Log sëḳ nanër ġaġek va geving-a? Ma! Bë sa nanër ġaġek jaḳ Gideon, geBarak, geSamson, geYepta, gejaḳ Davit luho Samuel galam-denenër-ġaġek-ranġahsën lo, og maḳ buk su yoh vu rë.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,
33 Alam sënë ayoj neya timu vu Anutu, om sën devonġ beġö niwëëk medekesuu alam-los-bengöj nġahiseḳë hir alam-beġö-yi. Desepa loḳ nġaa niröp bedeneḳo nġaa sën Anutu nenër bë rëḳ bo vu sir lo. Gesir vahi devonġ bereggu böp layon nyëj neköpeḳ.
33 os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Gesir vahi denepuv nengwah tumsën böpata menekul. Log sir vahi deneruh anil nivesa gesu beġö netöḳ vu sir medenediiḳ rë. Nij wëëk masën, rëḳ Anutu neloḳ vu sir benij wëëk neraḳ, betum denevonġ beġö niwëëk bedenetii alam-yu-ngwë hir alam-beġö-yi bedeneyah bej.
34 apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.
35 Gavëh la, og naluj nediiḳ rëḳ ma gedenekedi raḳ yah ggökin bedeneḳo sir vu diiḳsën yom. Galam vahi og alam nij paya denejom sir ahon medenevasap navij in bë gesanġ böpata medenadiiḳ. In nabë degeruu demij vu Anutu, og rëḳ alam nij paya dedëëin sir medena. Rëḳ ma gekwaj nevo bë rëḳ dekedi jaḳ nah gökin gëp bedub vu tamusën, bedemedo malaj-tumsën nivesa rot, om denejom sir ahon.
35 As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 La deneḳo maggin raḳ sën alam nij paya denenër pelë raḳ sir los deneveek sir raḳ aggis, gedeneduu sir la raḳ sëng medeneḳo sir ya ḳarabus lo.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Gedenetengwa sir la raḳ ġelönġ. Gedeneḳo segë medeneheḳ sir la raḳ luu. Gedenepelëpin sir la panġsën rot. Gedeneketöv la kwaj raḳ paëp-yu-anil. Gesir la og yö denevëh sipsip los memëk navij netu tob gedeneḳo loḳ loḳ. Deneraḳ vu in nġaa navij yi pin, galam denevasap sir medenevo maggin vu sir rot.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Sir alam nijvesa rot, lob alam sën denesepa loḳ aggata-dob-yi lo su yoh vu bë losho alam vonġvingsën sënë demedo doḳ ti rë. Om sën ya deneketul loḳ medenevun sir ggëp nyëġ-yumeris los ḳedu, gepeḳë len los waaḳ.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 In alam sënë pin ayoj neya timu vu Anutu panġsën, lob arëj nivesa neggëp Anutu mala. Rëḳ yö denahën gesu deḳo nġaa nivesa sën Anutu nër wirek bë rëḳ bo vu sir lo rë.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 In Anutu kwa vo bë rëḳ gevonġ nġaa nivesa rot ti vu hil kesuu ġaġek semusën muġinsën. Lob anon raḳ in bë mëm hil los sir sën ayoj neya timu vu yi wirek lo natu alam nid vesa rot gëp ti.
40 provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.