Atos 5

Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Log mehö ngwë nedo arë nebë Ananias, gevenë arë nebë Sapira. Lob Ananias vonġ yi dob len ti bemehö la debaġo.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Rëḳ luho venë devengwënġ loḳ ti, lom devun monë saga vewen betu luho yö hir nġaa. Log Ananias ḳo vewen beya mevo vu alam sinarë genër bë monë sën lo yiḳ pin sënë.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Loḳ Pita nër vu yi bë, “Ananias, Satan nare loḳ ayom beġevun dob sagi yi monë vahi geġetetuhin Anon Vabuung.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Wirek sën su debaġo dob rë lo, og yiḳ nġo honġ nġaa! Log debaġo om maḳ monë saga netu honġ nġaa in bë gweġin megwevonġ noh vu kwam. Ma re nër vu honġ bë gwevonġ paya nabë sënë? Su ġelah monë sënë vewen vun in mehönon mu rë, gaḳ ġelah vun in Anutu!”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananias nġo ġaġek sagi, lob diiḳ pevis beto neggëp, lob alam sën vare denelë lo deggöneng böpata rot.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Lob alam maġëm kedi debom loḳ tob beya delev.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ggovek gehes mala löö ggovek ya, log Ananias venë verup yam begganġ ayo, lob su raḳ nġaa sën töḳ vu regga lo ni rë.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Lom Pita loḳ tepëḳ vu yi bë, “Maḳ yiḳ melu ḳo monë yoh vu sën raḳ dob saga ma ma?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Rëḳ Pita nër bë, “Melu reggam joo ġaġek revuh ti gemelu bë seggi Mehöböp yi Anon Vabuung-a? Om gwenġo! Alam sën delev reggam lo yom denare loḳ veluung avi, om rëḳ debaḳu honġ geving bena dedev!”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Lob pevis bavëh saga diiḳ beto neggëp loḳ Pita vaha, lob alam maġëm deloḳ yam begganġ ayo medelë bë avëh diiḳ meneggëp, lom devaḳu beya delev ving regga.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Lom Kerisi-yi-alam pin ving alam pin sën denġo ġaġek agi deggöneng böpata rot.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Lob sinarë nyëdahis devonġ nġaa böp aggagga raḳ alam vahi besir pin denelë, lob mëm alam sën denesepa loḳ Yesu lo pin ayoj timu gedenesupin sir loḳ dub-vabuung-böp nenga-gelusën sën denenër bë Solomon yiyi lo.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Lob alam vu Yerusalem pin deḳo arëj raḳ, rëḳ deggöneng gesu desupin sir ya ving sir rë.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Rëḳ alam maluh los avëh nġahiseḳë ayoj ya timu vu Mehöböp bederevuh yam ving yi alam, bedetu yu böpata raḳ.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Lob tum denevaḳu alam nijraḳsën meyam debë neggëp loḳ ḳanyë los bëk loḳ aggata, lob denebë sir ti ti ya ya in bë Pita geto mena, og hes gelu ḳenu na mejaḳ sir.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Galam vu nyëġ pin sën denedo dus vu Yerusalem lo denesupin sir yam. Deneḳo alam nijraḳsën ving alam sën memö nipaya gwanġ ya sir lo, lob alam saga pin nijvesa raḳ yah ggökin.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Nebë saga lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho yi alam Sadukai* pin denelë Yesu yi alam paya,
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 om dejoo ġaġek lob kedi dejom sinarë nyëdahis lo ahon bedetunġ sir luḳ ya ḳarabus.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Rëḳ Mehöböp yi angër yam tahinin repinġ in sir buk vuheng, log ḳo sir to meyah dobnë genër bë,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Ham na bare dub-vabuung-böp ḳatum ayo beham tateḳin ġaġek vu alam pin nabë degevonġ nabë sënë in denatu mewis medemedo malaj-tumsën.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Denġo ġaġek saga, log monbuk anon lob deyah dub-vabuung-böp bedetateḳin ġaġek vu alam. Getum alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho yi alam ya medo denesupin kaunsor pin yam. Log denër ġaġek ya begganġ ḳarabus bë degeḳo sinarë nam.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Lob hir hur deloḳ ya begganġ ḳarabus, rëḳ sinarë su denedo rë.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Lob yah denër vu sir bë, “He halë begganġ ḳarabus yi repinġ rëḳ desis loḳ beniwëëk gahëvavu denare medeneġin. Lob he tahinin, rëḳ he su atöḳ raḳ mehöti genedo begganġ ayo rë.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Lob hir ggev sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo losho alam-deneḳo-seriveng hir ggev denġo ġaġek saga, lob kwaj ya nġahiseḳë bedenesero degwa.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Loḳ mehöti ya verup vu sir benër bë, “Alam sën ham tunġ sir ya ḳarabus lo denare dub-vabuung-böp ḳatum ayo medenetateḳin ġaġek vu alam.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Lob hir ggev sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo, losho ahëvavu la, ya deḳo sir. Rëḳ su desis sir gederot rë gema. In deneggöneng in alam bë rëḳ detengwa sir jaḳ ġelönġ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Deḳo sir yam medevarah sir nare vuheng loḳ kaunsor lo malaj, galam-deneḳo-seriveng hir ggev böp nër vu sir bë,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “He nër niwëëk ata vu ham bë ham su na nanër bengö saga ranġah vu alam, rëḳ ham nevonġ in va? Ham nenër ġaġek saga ya meyoh vu Yerusalem pin beham vonġin bë gweḳo ġaġek jaḳ nom he nabë he sis mehö saga mediiḳ!”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Rëḳ Pita losho sinarë saga denër yah vu sir bë, “He bë sepa doḳ Anutu yi ġaġek namuġin, gemehönon hir ġaġek gëp tamusën!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Ham vonġ paya vu Yesu beham sis yi raḳ ḳelepeḳo*, rëḳ hil ḳenud hir Anutu nër mekedi raḳ yah.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Anutu ḳo yi raḳ yah vavunë betunġ yi nedo nema vesa. Lob tu ala in geḳo hil nah vu Anutu, gevonġin gërin hil Israel ayod gekevoh hil nġaa nipaya na.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 He halë nġaa pin saga, om sën he nanër ranġah gAnon Vabuung sën Anutu vonġ vu alam sën nengaj yes vu yi ġaġek lo tateḳin ġaġek sagi ving.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kaunsor lo denġo yi ġaġek saga lob ahëj sengën panġsën rot gedevonġin bë dengis sinarë pin saga medenadiiḳ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Rëḳ kaunsor ti arë nebë Gamaliel kedi nare. Yi Parisai* ti, geyi tatovaha horek yi los bengö. Alam pin ahëj neving yi rot los deneḳo yi raḳ. Lob kedi menër vu sir bë degevonġ sinarë geto dena dobnë teka rë, lob to deya.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Log nër vu kaunsor pin bë, “Ham alam Israel! Bë ham gwevonġ nġaa ti vu alam sënë, og maḳ ham nġo kwamin bo nivesa rë.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Ham raḳ ni bë wirek mehöti arë nebë Tiudas kedi benër bë, ‘Sa, sa mehö los niġ wëëk böpata!’ Lob alam raḳ neggëp alam mehödahis ti (400) yah detamuin yi. Rëḳ desis yi bediiḳ, log alam sën denetamuin yi lo deveya beya depalët loḳ geyi huk vës bemala maya veröḳ yi.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Log tum buk sën kiap böp nekevu mehönon arëj lo lob Yudas vu Galilea kedi raḳ beḳo alam vahi yah detamuin yi. Rëḳ desis yi ving bediiḳ, log alam pin sën denetamuin yi lo deketëḳin sir bemaya.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Om sën sa bë nanër vu ham nabë ham ġöneng in alam saga, geham naḳööḳ gedemedo rë. Nabë yö denevonġ huk yoh vu mehönon kwaj, og rëḳ noh paya bebës.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Gaḳ nabë degwa neggëp vu Anutu yönon, og ham su yoh vu bë rëḳ kwepë sir rë, om ham gweġin ham in ham su ngis beġö vu Anutu!”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Lob devonġ ving Gamaliel yi ġaġek saga, gedetahi sinarë pin loḳ yah bedeveek sir, log denër niwëëk vu sir bë su denanër Yesu bengö ranġah log delëëin sir medeya.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Lob mëm devuu kaunsor ya geto deyah dobnë, lob kwaj vesa rot in Anutu ḳo sir raḳ belë sir bë deyoh vu bë alam degevonġ benij namum in Yesu arë.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Lob medo denetateḳin ġaġek ranġah loḳ dub-vabuung-böp geloḳ begganġ la yoh vu buk pin. Beyö medo denenër Yesu Kerisi bengö ranġah gaḳ su denevuu rë.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.