Atos 5

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Log mehö ngwë nedo arë nebë Ananias, gevenë arë nebë Sapira. Lob Ananias vonġ yi dob len ti bemehö la debaġo.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Rëḳ luho venë devengwënġ loḳ ti, lom devun monë saga vewen betu luho yö hir nġaa. Log Ananias ḳo vewen beya mevo vu alam sinarë genër bë monë sën lo yiḳ pin sënë.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Loḳ Pita nër vu yi bë, “Ananias, Satan nare loḳ ayom beġevun dob sagi yi monë vahi geġetetuhin Anon Vabuung.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Wirek sën su debaġo dob rë lo, og yiḳ nġo honġ nġaa! Log debaġo om maḳ monë saga netu honġ nġaa in bë gweġin megwevonġ noh vu kwam. Ma re nër vu honġ bë gwevonġ paya nabë sënë? Su ġelah monë sënë vewen vun in mehönon mu rë, gaḳ ġelah vun in Anutu!”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananias nġo ġaġek sagi, lob diiḳ pevis beto neggëp, lob alam sën vare denelë lo deggöneng böpata rot.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Lob alam maġëm kedi debom loḳ tob beya delev.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Ggovek gehes mala löö ggovek ya, log Ananias venë verup yam begganġ ayo, lob su raḳ nġaa sën töḳ vu regga lo ni rë.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Lom Pita loḳ tepëḳ vu yi bë, “Maḳ yiḳ melu ḳo monë yoh vu sën raḳ dob saga ma ma?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Rëḳ Pita nër bë, “Melu reggam joo ġaġek revuh ti gemelu bë seggi Mehöböp yi Anon Vabuung-a? Om gwenġo! Alam sën delev reggam lo yom denare loḳ veluung avi, om rëḳ debaḳu honġ geving bena dedev!”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Lob pevis bavëh saga diiḳ beto neggëp loḳ Pita vaha, lob alam maġëm deloḳ yam begganġ ayo medelë bë avëh diiḳ meneggëp, lom devaḳu beya delev ving regga.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Lom Kerisi-yi-alam pin ving alam pin sën denġo ġaġek agi deggöneng böpata rot.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Lob sinarë nyëdahis devonġ nġaa böp aggagga raḳ alam vahi besir pin denelë, lob mëm alam sën denesepa loḳ Yesu lo pin ayoj timu gedenesupin sir loḳ dub-vabuung-böp nenga-gelusën sën denenër bë Solomon yiyi lo.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Lob alam vu Yerusalem pin deḳo arëj raḳ, rëḳ deggöneng gesu desupin sir ya ving sir rë.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Rëḳ alam maluh los avëh nġahiseḳë ayoj ya timu vu Mehöböp bederevuh yam ving yi alam, bedetu yu böpata raḳ.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Lob tum denevaḳu alam nijraḳsën meyam debë neggëp loḳ ḳanyë los bëk loḳ aggata, lob denebë sir ti ti ya ya in bë Pita geto mena, og hes gelu ḳenu na mejaḳ sir.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Galam vu nyëġ pin sën denedo dus vu Yerusalem lo denesupin sir yam. Deneḳo alam nijraḳsën ving alam sën memö nipaya gwanġ ya sir lo, lob alam saga pin nijvesa raḳ yah ggökin.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Nebë saga lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho yi alam Sadukai* pin denelë Yesu yi alam paya,
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 om dejoo ġaġek lob kedi dejom sinarë nyëdahis lo ahon bedetunġ sir luḳ ya ḳarabus.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Rëḳ Mehöböp yi angër yam tahinin repinġ in sir buk vuheng, log ḳo sir to meyah dobnë genër bë,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Ham na bare dub-vabuung-böp ḳatum ayo beham tateḳin ġaġek vu alam pin nabë degevonġ nabë sënë in denatu mewis medemedo malaj-tumsën.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Denġo ġaġek saga, log monbuk anon lob deyah dub-vabuung-böp bedetateḳin ġaġek vu alam. Getum alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho yi alam ya medo denesupin kaunsor pin yam. Log denër ġaġek ya begganġ ḳarabus bë degeḳo sinarë nam.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Lob hir hur deloḳ ya begganġ ḳarabus, rëḳ sinarë su denedo rë.
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 Lob yah denër vu sir bë, “He halë begganġ ḳarabus yi repinġ rëḳ desis loḳ beniwëëk gahëvavu denare medeneġin. Lob he tahinin, rëḳ he su atöḳ raḳ mehöti genedo begganġ ayo rë.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Lob hir ggev sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo losho alam-deneḳo-seriveng hir ggev denġo ġaġek saga, lob kwaj ya nġahiseḳë bedenesero degwa.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Loḳ mehöti ya verup vu sir benër bë, “Alam sën ham tunġ sir ya ḳarabus lo denare dub-vabuung-böp ḳatum ayo medenetateḳin ġaġek vu alam.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Lob hir ggev sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo, losho ahëvavu la, ya deḳo sir. Rëḳ su desis sir gederot rë gema. In deneggöneng in alam bë rëḳ detengwa sir jaḳ ġelönġ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Deḳo sir yam medevarah sir nare vuheng loḳ kaunsor lo malaj, galam-deneḳo-seriveng hir ggev böp nër vu sir bë,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “He nër niwëëk ata vu ham bë ham su na nanër bengö saga ranġah vu alam, rëḳ ham nevonġ in va? Ham nenër ġaġek saga ya meyoh vu Yerusalem pin beham vonġin bë gweḳo ġaġek jaḳ nom he nabë he sis mehö saga mediiḳ!”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Rëḳ Pita losho sinarë saga denër yah vu sir bë, “He bë sepa doḳ Anutu yi ġaġek namuġin, gemehönon hir ġaġek gëp tamusën!
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Ham vonġ paya vu Yesu beham sis yi raḳ ḳelepeḳo*, rëḳ hil ḳenud hir Anutu nër mekedi raḳ yah.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Anutu ḳo yi raḳ yah vavunë betunġ yi nedo nema vesa. Lob tu ala in geḳo hil nah vu Anutu, gevonġin gërin hil Israel ayod gekevoh hil nġaa nipaya na.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 He halë nġaa pin saga, om sën he nanër ranġah gAnon Vabuung sën Anutu vonġ vu alam sën nengaj yes vu yi ġaġek lo tateḳin ġaġek sagi ving.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Kaunsor lo denġo yi ġaġek saga lob ahëj sengën panġsën rot gedevonġin bë dengis sinarë pin saga medenadiiḳ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Rëḳ kaunsor ti arë nebë Gamaliel kedi nare. Yi Parisai* ti, geyi tatovaha horek yi los bengö. Alam pin ahëj neving yi rot los deneḳo yi raḳ. Lob kedi menër vu sir bë degevonġ sinarë geto dena dobnë teka rë, lob to deya.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Log nër vu kaunsor pin bë, “Ham alam Israel! Bë ham gwevonġ nġaa ti vu alam sënë, og maḳ ham nġo kwamin bo nivesa rë.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Ham raḳ ni bë wirek mehöti arë nebë Tiudas kedi benër bë, ‘Sa, sa mehö los niġ wëëk böpata!’ Lob alam raḳ neggëp alam mehödahis ti (400) yah detamuin yi. Rëḳ desis yi bediiḳ, log alam sën denetamuin yi lo deveya beya depalët loḳ geyi huk vës bemala maya veröḳ yi.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Log tum buk sën kiap böp nekevu mehönon arëj lo lob Yudas vu Galilea kedi raḳ beḳo alam vahi yah detamuin yi. Rëḳ desis yi ving bediiḳ, log alam pin sën denetamuin yi lo deketëḳin sir bemaya.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Om sën sa bë nanër vu ham nabë ham ġöneng in alam saga, geham naḳööḳ gedemedo rë. Nabë yö denevonġ huk yoh vu mehönon kwaj, og rëḳ noh paya bebës.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Gaḳ nabë degwa neggëp vu Anutu yönon, og ham su yoh vu bë rëḳ kwepë sir rë, om ham gweġin ham in ham su ngis beġö vu Anutu!”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Lob devonġ ving Gamaliel yi ġaġek saga, gedetahi sinarë pin loḳ yah bedeveek sir, log denër niwëëk vu sir bë su denanër Yesu bengö ranġah log delëëin sir medeya.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Lob mëm devuu kaunsor ya geto deyah dobnë, lob kwaj vesa rot in Anutu ḳo sir raḳ belë sir bë deyoh vu bë alam degevonġ benij namum in Yesu arë.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Lob medo denetateḳin ġaġek ranġah loḳ dub-vabuung-böp geloḳ begganġ la yoh vu buk pin. Beyö medo denenër Yesu Kerisi bengö ranġah gaḳ su denevuu rë.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.