Atos 5
Ġaġek Mewis (BZH) vs ACF
1 Log mehö ngwë nedo arë nebë Ananias, gevenë arë nebë Sapira. Lob Ananias vonġ yi dob len ti bemehö la debaġo.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Rëḳ luho venë devengwënġ loḳ ti, lom devun monë saga vewen betu luho yö hir nġaa. Log Ananias ḳo vewen beya mevo vu alam sinarë genër bë monë sën lo yiḳ pin sënë.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Loḳ Pita nër vu yi bë, “Ananias, Satan nare loḳ ayom beġevun dob sagi yi monë vahi geġetetuhin Anon Vabuung.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Wirek sën su debaġo dob rë lo, og yiḳ nġo honġ nġaa! Log debaġo om maḳ monë saga netu honġ nġaa in bë gweġin megwevonġ noh vu kwam. Ma re nër vu honġ bë gwevonġ paya nabë sënë? Su ġelah monë sënë vewen vun in mehönon mu rë, gaḳ ġelah vun in Anutu!”
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananias nġo ġaġek sagi, lob diiḳ pevis beto neggëp, lob alam sën vare denelë lo deggöneng böpata rot.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Lob alam maġëm kedi debom loḳ tob beya delev.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Ggovek gehes mala löö ggovek ya, log Ananias venë verup yam begganġ ayo, lob su raḳ nġaa sën töḳ vu regga lo ni rë.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Lom Pita loḳ tepëḳ vu yi bë, “Maḳ yiḳ melu ḳo monë yoh vu sën raḳ dob saga ma ma?”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Rëḳ Pita nër bë, “Melu reggam joo ġaġek revuh ti gemelu bë seggi Mehöböp yi Anon Vabuung-a? Om gwenġo! Alam sën delev reggam lo yom denare loḳ veluung avi, om rëḳ debaḳu honġ geving bena dedev!”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Lob pevis bavëh saga diiḳ beto neggëp loḳ Pita vaha, lob alam maġëm deloḳ yam begganġ ayo medelë bë avëh diiḳ meneggëp, lom devaḳu beya delev ving regga.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Lom Kerisi-yi-alam pin ving alam pin sën denġo ġaġek agi deggöneng böpata rot.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Lob sinarë nyëdahis devonġ nġaa böp aggagga raḳ alam vahi besir pin denelë, lob mëm alam sën denesepa loḳ Yesu lo pin ayoj timu gedenesupin sir loḳ dub-vabuung-böp nenga-gelusën sën denenër bë Solomon yiyi lo.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Lob alam vu Yerusalem pin deḳo arëj raḳ, rëḳ deggöneng gesu desupin sir ya ving sir rë.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Rëḳ alam maluh los avëh nġahiseḳë ayoj ya timu vu Mehöböp bederevuh yam ving yi alam, bedetu yu böpata raḳ.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Lob tum denevaḳu alam nijraḳsën meyam debë neggëp loḳ ḳanyë los bëk loḳ aggata, lob denebë sir ti ti ya ya in bë Pita geto mena, og hes gelu ḳenu na mejaḳ sir.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Galam vu nyëġ pin sën denedo dus vu Yerusalem lo denesupin sir yam. Deneḳo alam nijraḳsën ving alam sën memö nipaya gwanġ ya sir lo, lob alam saga pin nijvesa raḳ yah ggökin.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Nebë saga lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho yi alam Sadukai* pin denelë Yesu yi alam paya,
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 om dejoo ġaġek lob kedi dejom sinarë nyëdahis lo ahon bedetunġ sir luḳ ya ḳarabus.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Rëḳ Mehöböp yi angër yam tahinin repinġ in sir buk vuheng, log ḳo sir to meyah dobnë genër bë,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Ham na bare dub-vabuung-böp ḳatum ayo beham tateḳin ġaġek vu alam pin nabë degevonġ nabë sënë in denatu mewis medemedo malaj-tumsën.”
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Denġo ġaġek saga, log monbuk anon lob deyah dub-vabuung-böp bedetateḳin ġaġek vu alam. Getum alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho yi alam ya medo denesupin kaunsor pin yam. Log denër ġaġek ya begganġ ḳarabus bë degeḳo sinarë nam.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Lob hir hur deloḳ ya begganġ ḳarabus, rëḳ sinarë su denedo rë.
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Lob yah denër vu sir bë, “He halë begganġ ḳarabus yi repinġ rëḳ desis loḳ beniwëëk gahëvavu denare medeneġin. Lob he tahinin, rëḳ he su atöḳ raḳ mehöti genedo begganġ ayo rë.”
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Lob hir ggev sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo losho alam-deneḳo-seriveng hir ggev denġo ġaġek saga, lob kwaj ya nġahiseḳë bedenesero degwa.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Loḳ mehöti ya verup vu sir benër bë, “Alam sën ham tunġ sir ya ḳarabus lo denare dub-vabuung-böp ḳatum ayo medenetateḳin ġaġek vu alam.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Lob hir ggev sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo, losho ahëvavu la, ya deḳo sir. Rëḳ su desis sir gederot rë gema. In deneggöneng in alam bë rëḳ detengwa sir jaḳ ġelönġ.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Deḳo sir yam medevarah sir nare vuheng loḳ kaunsor lo malaj, galam-deneḳo-seriveng hir ggev böp nër vu sir bë,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “He nër niwëëk ata vu ham bë ham su na nanër bengö saga ranġah vu alam, rëḳ ham nevonġ in va? Ham nenër ġaġek saga ya meyoh vu Yerusalem pin beham vonġin bë gweḳo ġaġek jaḳ nom he nabë he sis mehö saga mediiḳ!”
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Rëḳ Pita losho sinarë saga denër yah vu sir bë, “He bë sepa doḳ Anutu yi ġaġek namuġin, gemehönon hir ġaġek gëp tamusën!
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ham vonġ paya vu Yesu beham sis yi raḳ ḳelepeḳo*, rëḳ hil ḳenud hir Anutu nër mekedi raḳ yah.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Anutu ḳo yi raḳ yah vavunë betunġ yi nedo nema vesa. Lob tu ala in geḳo hil nah vu Anutu, gevonġin gërin hil Israel ayod gekevoh hil nġaa nipaya na.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 He halë nġaa pin saga, om sën he nanër ranġah gAnon Vabuung sën Anutu vonġ vu alam sën nengaj yes vu yi ġaġek lo tateḳin ġaġek sagi ving.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Kaunsor lo denġo yi ġaġek saga lob ahëj sengën panġsën rot gedevonġin bë dengis sinarë pin saga medenadiiḳ.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Rëḳ kaunsor ti arë nebë Gamaliel kedi nare. Yi Parisai* ti, geyi tatovaha horek yi los bengö. Alam pin ahëj neving yi rot los deneḳo yi raḳ. Lob kedi menër vu sir bë degevonġ sinarë geto dena dobnë teka rë, lob to deya.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Log nër vu kaunsor pin bë, “Ham alam Israel! Bë ham gwevonġ nġaa ti vu alam sënë, og maḳ ham nġo kwamin bo nivesa rë.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Ham raḳ ni bë wirek mehöti arë nebë Tiudas kedi benër bë, ‘Sa, sa mehö los niġ wëëk böpata!’ Lob alam raḳ neggëp alam mehödahis ti (400) yah detamuin yi. Rëḳ desis yi bediiḳ, log alam sën denetamuin yi lo deveya beya depalët loḳ geyi huk vës bemala maya veröḳ yi.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Log tum buk sën kiap böp nekevu mehönon arëj lo lob Yudas vu Galilea kedi raḳ beḳo alam vahi yah detamuin yi. Rëḳ desis yi ving bediiḳ, log alam pin sën denetamuin yi lo deketëḳin sir bemaya.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Om sën sa bë nanër vu ham nabë ham ġöneng in alam saga, geham naḳööḳ gedemedo rë. Nabë yö denevonġ huk yoh vu mehönon kwaj, og rëḳ noh paya bebës.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Gaḳ nabë degwa neggëp vu Anutu yönon, og ham su yoh vu bë rëḳ kwepë sir rë, om ham gweġin ham in ham su ngis beġö vu Anutu!”
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Lob devonġ ving Gamaliel yi ġaġek saga, gedetahi sinarë pin loḳ yah bedeveek sir, log denër niwëëk vu sir bë su denanër Yesu bengö ranġah log delëëin sir medeya.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Lob mëm devuu kaunsor ya geto deyah dobnë, lob kwaj vesa rot in Anutu ḳo sir raḳ belë sir bë deyoh vu bë alam degevonġ benij namum in Yesu arë.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Lob medo denetateḳin ġaġek ranġah loḳ dub-vabuung-böp geloḳ begganġ la yoh vu buk pin. Beyö medo denenër Yesu Kerisi bengö ranġah gaḳ su denevuu rë.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.