Atos 28
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVI
1 He ya maraḳ ya roneḳ, lob he hanġo gedenenër nyëġ sënë arë nebë dob Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Lob alam nyëġ sënë devonġ nivesa rot vu he. Hob to raḳ genyëġ nikul lom devev nengwah böpata bedeḳo he pin ya behe venguh.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Lob Paulus supin nengwah bun ti bevev raḳ ya nengwah, rëḳ nyël ti loḳ neggëp benengwah panġ, lob tur to beranġa Paulus nema besoo loḳ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Lob alam vu nyëġ saga delë nyël sënë gevare nesoo loḳ Paulus nema lob denër bë, “Maḳ yönon, mehö sënë sis mehöti mediiḳ, rëḳ loo su rehöö yi rë, om sën yi nyëvewen töḳ vu yi besis yi agi.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Rëḳ Paulus tetëhin nyël beya meto meraḳ ya nengwah rëḳ nġaa ti su vonġ yi rë.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Lob medo deneġin yi in dekuung bë rëḳ buuk ma, rëḳ nadiiḳ pevis. Lob medo deneġin yi hus ading, rëḳ ma gedelë bë nġaa nipaya ti su nevonġ yi rë, lom tum depekwë medenër bë, “Maḳ yi anutu ti!”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Lob alam saga hir ggev arë nebë Publius, yi dob neggëp dus vu nyëġ sagu. Mehö saga ḳo he ya yi begganġ, beġin he nivesa rot yoh vu buk löö.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Lob Publius sënë ama niraḳ meneggëp. Nivanë böp gahë neverup ḳöḳ, rëḳ Paulus ya mejom raḳ yi, gebë nema raḳ lom vesa loḳ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Vonġ nebë saga, lob alam niraḳ sën vu nyëġ sagu pin deyam vu Paulus ving bevonġ benijvesa raḳ ggökin.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Lob deḳo he raḳ nivesa rot. Lob ggovek gehe bë ajaḳ na yaġ mana, lob deḳo nos lu nġaa vu he medetunġ raḳ ya yaġ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 He nado kwev löö ggëp sagu, loḳ he raḳ alam nyëġ böp Aleksandria hir yaġ ti sën anutu-kuungsën-pepid ḳenuj denare raḳ neru lo baya. In yaġ saga rivin menedo loḳ buk sanġ los ayööng yi vu nyëġ sagu.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Lob he ya verup Surakus menado buk löö.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Mëm he raḳ mayoh dus vu loo nenga baya verup Regium. Lob buk ti ya ggovek, log ayööng nalu verup ggëp ahë gebuk netu luu lob he töḳ ya Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 He töḳ vu Yesu-yi-alam la vu sagu, lob denër bë he medo geving sir soda ti rë. Lob he nado ggovek log he ya verup Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Lob Yesu-yi-alam vu nyëġ böp Rom denġo bë he ya verup, lom yam denebuu he ggëp aggata. Lob vahi deyam medeto maket Apius, gevahi deto Begganġ-vatëveḳ-löö. Paulus lë sir, lom jom raḳ ya vu Anutu los ahë nivesa in sir, gayo niwëëk raḳ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Log he loḳ ya nyëġ böp Rom, lob kiap böp nër bë yoh vu bë Paulus yö baġo begganġ yu dahis bemedo doḳ, galam-beġö-yi ti medo geving in geġin yi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Buk löö ya ggovek ya log Paulus tahi alam Yuda hir ggev, log nër vu sir bë, “Arig lo, sa su nehevonġ nġaa nipaya ti in bë dahun hil hed alam ma, juuk nġaa wirek hen sën hil ḳenud lo hir nġaa lo rë. Rëḳ deduu sa ggëp Yerusalem gedetunġ sa loḳ alam Rom nemaj.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Lob alam Rom deloḳ tepëḳ in sa rot, rëḳ ma gesu denetöḳ vu nġaa nipaya ti in bë mëm dengis sa mesa nadiiḳ rë, lob kwaj vo bë dekevelekin sa vër.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Rëḳ ma, galam Yuda dekeyëh ġaġek sagi, lom sehöġ aggata ngwë su neggëp rë, om sën sa ḳetaġ bë mehö-los-bengö Sisar* genġo sa ġaġek. Gaḳ sa su bë rëḳ ġevonġ ġaġek vu salam in nġaa ti rë.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Om sën sa tahi ham raḳ degwa saga, gesa bë ġalë ham benanër ġaġek vu ham, in sa nehevonġ ving meneheġin mehö sën hil Israel pin neheġin lo. Lob yiḳ deduu sa raḳ sëng raḳ degwa sagi.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Lob denër vu yi bë, “Alam Yudea la su dekevu ḳapiya yam in bë denanër honġ vu he rë. Galam Yuda ti su yam nër vu he genër ġaġek nipaya raḳ honġ rë.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Gaḳ he bë ġanġo ayom jaḳ nġo avim. He su araḳ ġaġek saga degwa ni rë. Gaḳ he raḳ ni mu bë vu nyëġ pin alam denenër ġaġek nipaya raḳ Yesu-yi-alam.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Lob deggooin buk ti raḳ, lob sir nġahiseḳë deyam vu Paulus ggëp yi begganġ betateḳin ġaġek degwa vu sir monbuk anon rot behes luḳ ya. Nenër ġaġek raḳ Anutu-yi-nyëġ, log nenër Moses yi horek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek in tato Yesu ranġah vu sir bayoj na timu vu yi.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Lob sir la devonġ ving yi ġaġek, gela su devonġ ving rë.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Lob demehoo sir log deya raḳ, loḳ Paulus nër ġaġek ti vu sir bë, “Anon Vabuung nër yönon rot beverup mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya avi vu hil ḳenud lo bë:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Ġena vu alam sënë beġenanër vu sir nabë sënë:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 In alam saga ayoj dahis raḳ,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Om ham gwenġo rë, ġaġek nivesa sën Anutu vonġ yam in bë geḳo mehönon nah vu yi lo, og vo ya vu alam-yu-ngwë ggovek ya, om rëḳ degenġo medegevonġ geving.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Paulus nër ġaġek saga ggovek, lob alam Yuda demehoo sir los ahëj sengën böpata geto deyah dobnë medeya.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Lob Paulus nedo loḳ begganġ sën nebaġo genedo loḳ lo yoh vu ta luu, lob nevonġ nivesa vu alam sën deneyam vu yi lo pin.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Nenër ġaġek raḳ Anutu-yi-nyëġ, genetateḳin Mehöböp Yesu Kerisi yi ġaġek vu sir. Nenër ranġah los niwëëk gemehöti su nërin yi rë.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.