Atos 28

Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 He ya maraḳ ya roneḳ, lob he hanġo gedenenër nyëġ sënë arë nebë dob Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Lob alam nyëġ sënë devonġ nivesa rot vu he. Hob to raḳ genyëġ nikul lom devev nengwah böpata bedeḳo he pin ya behe venguh.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Lob Paulus supin nengwah bun ti bevev raḳ ya nengwah, rëḳ nyël ti loḳ neggëp benengwah panġ, lob tur to beranġa Paulus nema besoo loḳ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Lob alam vu nyëġ saga delë nyël sënë gevare nesoo loḳ Paulus nema lob denër bë, “Maḳ yönon, mehö sënë sis mehöti mediiḳ, rëḳ loo su rehöö yi rë, om sën yi nyëvewen töḳ vu yi besis yi agi.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Rëḳ Paulus tetëhin nyël beya meto meraḳ ya nengwah rëḳ nġaa ti su vonġ yi rë.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Lob medo deneġin yi in dekuung bë rëḳ buuk ma, rëḳ nadiiḳ pevis. Lob medo deneġin yi hus ading, rëḳ ma gedelë bë nġaa nipaya ti su nevonġ yi rë, lom tum depekwë medenër bë, “Maḳ yi anutu ti!”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Lob alam saga hir ggev arë nebë Publius, yi dob neggëp dus vu nyëġ sagu. Mehö saga ḳo he ya yi begganġ, beġin he nivesa rot yoh vu buk löö.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Lob Publius sënë ama niraḳ meneggëp. Nivanë böp gahë neverup ḳöḳ, rëḳ Paulus ya mejom raḳ yi, gebë nema raḳ lom vesa loḳ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Vonġ nebë saga, lob alam niraḳ sën vu nyëġ sagu pin deyam vu Paulus ving bevonġ benijvesa raḳ ggökin.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Lob deḳo he raḳ nivesa rot. Lob ggovek gehe bë ajaḳ na yaġ mana, lob deḳo nos lu nġaa vu he medetunġ raḳ ya yaġ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 He nado kwev löö ggëp sagu, loḳ he raḳ alam nyëġ böp Aleksandria hir yaġ ti sën anutu-kuungsën-pepid ḳenuj denare raḳ neru lo baya. In yaġ saga rivin menedo loḳ buk sanġ los ayööng yi vu nyëġ sagu.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Lob he ya verup Surakus menado buk löö.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Mëm he raḳ mayoh dus vu loo nenga baya verup Regium. Lob buk ti ya ggovek, log ayööng nalu verup ggëp ahë gebuk netu luu lob he töḳ ya Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 He töḳ vu Yesu-yi-alam la vu sagu, lob denër bë he medo geving sir soda ti rë. Lob he nado ggovek log he ya verup Rom.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Lob Yesu-yi-alam vu nyëġ böp Rom denġo bë he ya verup, lom yam denebuu he ggëp aggata. Lob vahi deyam medeto maket Apius, gevahi deto Begganġ-vatëveḳ-löö. Paulus lë sir, lom jom raḳ ya vu Anutu los ahë nivesa in sir, gayo niwëëk raḳ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Log he loḳ ya nyëġ böp Rom, lob kiap böp nër bë yoh vu bë Paulus yö baġo begganġ yu dahis bemedo doḳ, galam-beġö-yi ti medo geving in geġin yi.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Buk löö ya ggovek ya log Paulus tahi alam Yuda hir ggev, log nër vu sir bë, “Arig lo, sa su nehevonġ nġaa nipaya ti in bë dahun hil hed alam ma, juuk nġaa wirek hen sën hil ḳenud lo hir nġaa lo rë. Rëḳ deduu sa ggëp Yerusalem gedetunġ sa loḳ alam Rom nemaj.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Lob alam Rom deloḳ tepëḳ in sa rot, rëḳ ma gesu denetöḳ vu nġaa nipaya ti in bë mëm dengis sa mesa nadiiḳ rë, lob kwaj vo bë dekevelekin sa vër.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Rëḳ ma, galam Yuda dekeyëh ġaġek sagi, lom sehöġ aggata ngwë su neggëp rë, om sën sa ḳetaġ bë mehö-los-bengö Sisar* genġo sa ġaġek. Gaḳ sa su bë rëḳ ġevonġ ġaġek vu salam in nġaa ti rë.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Om sën sa tahi ham raḳ degwa saga, gesa bë ġalë ham benanër ġaġek vu ham, in sa nehevonġ ving meneheġin mehö sën hil Israel pin neheġin lo. Lob yiḳ deduu sa raḳ sëng raḳ degwa sagi.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Lob denër vu yi bë, “Alam Yudea la su dekevu ḳapiya yam in bë denanër honġ vu he rë. Galam Yuda ti su yam nër vu he genër ġaġek nipaya raḳ honġ rë.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Gaḳ he bë ġanġo ayom jaḳ nġo avim. He su araḳ ġaġek saga degwa ni rë. Gaḳ he raḳ ni mu bë vu nyëġ pin alam denenër ġaġek nipaya raḳ Yesu-yi-alam.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Lob deggooin buk ti raḳ, lob sir nġahiseḳë deyam vu Paulus ggëp yi begganġ betateḳin ġaġek degwa vu sir monbuk anon rot behes luḳ ya. Nenër ġaġek raḳ Anutu-yi-nyëġ, log nenër Moses yi horek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek in tato Yesu ranġah vu sir bayoj na timu vu yi.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Lob sir la devonġ ving yi ġaġek, gela su devonġ ving rë.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Lob demehoo sir log deya raḳ, loḳ Paulus nër ġaġek ti vu sir bë, “Anon Vabuung nër yönon rot beverup mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya avi vu hil ḳenud lo bë:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Ġena vu alam sënë beġenanër vu sir nabë sënë:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 In alam saga ayoj dahis raḳ,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Om ham gwenġo rë, ġaġek nivesa sën Anutu vonġ yam in bë geḳo mehönon nah vu yi lo, og vo ya vu alam-yu-ngwë ggovek ya, om rëḳ degenġo medegevonġ geving.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Paulus nër ġaġek saga ggovek, lob alam Yuda demehoo sir los ahëj sengën böpata geto deyah dobnë medeya.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Lob Paulus nedo loḳ begganġ sën nebaġo genedo loḳ lo yoh vu ta luu, lob nevonġ nivesa vu alam sën deneyam vu yi lo pin.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Nenër ġaġek raḳ Anutu-yi-nyëġ, genetateḳin Mehöböp Yesu Kerisi yi ġaġek vu sir. Nenër ranġah los niwëëk gemehöti su nërin yi rë.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.