Atos 28
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC
1 He ya maraḳ ya roneḳ, lob he hanġo gedenenër nyëġ sënë arë nebë dob Malta.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Lob alam nyëġ sënë devonġ nivesa rot vu he. Hob to raḳ genyëġ nikul lom devev nengwah böpata bedeḳo he pin ya behe venguh.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Lob Paulus supin nengwah bun ti bevev raḳ ya nengwah, rëḳ nyël ti loḳ neggëp benengwah panġ, lob tur to beranġa Paulus nema besoo loḳ.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Lob alam vu nyëġ saga delë nyël sënë gevare nesoo loḳ Paulus nema lob denër bë, “Maḳ yönon, mehö sënë sis mehöti mediiḳ, rëḳ loo su rehöö yi rë, om sën yi nyëvewen töḳ vu yi besis yi agi.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Rëḳ Paulus tetëhin nyël beya meto meraḳ ya nengwah rëḳ nġaa ti su vonġ yi rë.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Lob medo deneġin yi in dekuung bë rëḳ buuk ma, rëḳ nadiiḳ pevis. Lob medo deneġin yi hus ading, rëḳ ma gedelë bë nġaa nipaya ti su nevonġ yi rë, lom tum depekwë medenër bë, “Maḳ yi anutu ti!”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Lob alam saga hir ggev arë nebë Publius, yi dob neggëp dus vu nyëġ sagu. Mehö saga ḳo he ya yi begganġ, beġin he nivesa rot yoh vu buk löö.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Lob Publius sënë ama niraḳ meneggëp. Nivanë böp gahë neverup ḳöḳ, rëḳ Paulus ya mejom raḳ yi, gebë nema raḳ lom vesa loḳ.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Vonġ nebë saga, lob alam niraḳ sën vu nyëġ sagu pin deyam vu Paulus ving bevonġ benijvesa raḳ ggökin.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Lob deḳo he raḳ nivesa rot. Lob ggovek gehe bë ajaḳ na yaġ mana, lob deḳo nos lu nġaa vu he medetunġ raḳ ya yaġ.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 He nado kwev löö ggëp sagu, loḳ he raḳ alam nyëġ böp Aleksandria hir yaġ ti sën anutu-kuungsën-pepid ḳenuj denare raḳ neru lo baya. In yaġ saga rivin menedo loḳ buk sanġ los ayööng yi vu nyëġ sagu.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Lob he ya verup Surakus menado buk löö.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Mëm he raḳ mayoh dus vu loo nenga baya verup Regium. Lob buk ti ya ggovek, log ayööng nalu verup ggëp ahë gebuk netu luu lob he töḳ ya Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 He töḳ vu Yesu-yi-alam la vu sagu, lob denër bë he medo geving sir soda ti rë. Lob he nado ggovek log he ya verup Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Lob Yesu-yi-alam vu nyëġ böp Rom denġo bë he ya verup, lom yam denebuu he ggëp aggata. Lob vahi deyam medeto maket Apius, gevahi deto Begganġ-vatëveḳ-löö. Paulus lë sir, lom jom raḳ ya vu Anutu los ahë nivesa in sir, gayo niwëëk raḳ.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Log he loḳ ya nyëġ böp Rom, lob kiap böp nër bë yoh vu bë Paulus yö baġo begganġ yu dahis bemedo doḳ, galam-beġö-yi ti medo geving in geġin yi.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Buk löö ya ggovek ya log Paulus tahi alam Yuda hir ggev, log nër vu sir bë, “Arig lo, sa su nehevonġ nġaa nipaya ti in bë dahun hil hed alam ma, juuk nġaa wirek hen sën hil ḳenud lo hir nġaa lo rë. Rëḳ deduu sa ggëp Yerusalem gedetunġ sa loḳ alam Rom nemaj.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Lob alam Rom deloḳ tepëḳ in sa rot, rëḳ ma gesu denetöḳ vu nġaa nipaya ti in bë mëm dengis sa mesa nadiiḳ rë, lob kwaj vo bë dekevelekin sa vër.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Rëḳ ma, galam Yuda dekeyëh ġaġek sagi, lom sehöġ aggata ngwë su neggëp rë, om sën sa ḳetaġ bë mehö-los-bengö Sisar* genġo sa ġaġek. Gaḳ sa su bë rëḳ ġevonġ ġaġek vu salam in nġaa ti rë.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Om sën sa tahi ham raḳ degwa saga, gesa bë ġalë ham benanër ġaġek vu ham, in sa nehevonġ ving meneheġin mehö sën hil Israel pin neheġin lo. Lob yiḳ deduu sa raḳ sëng raḳ degwa sagi.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Lob denër vu yi bë, “Alam Yudea la su dekevu ḳapiya yam in bë denanër honġ vu he rë. Galam Yuda ti su yam nër vu he genër ġaġek nipaya raḳ honġ rë.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Gaḳ he bë ġanġo ayom jaḳ nġo avim. He su araḳ ġaġek saga degwa ni rë. Gaḳ he raḳ ni mu bë vu nyëġ pin alam denenër ġaġek nipaya raḳ Yesu-yi-alam.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Lob deggooin buk ti raḳ, lob sir nġahiseḳë deyam vu Paulus ggëp yi begganġ betateḳin ġaġek degwa vu sir monbuk anon rot behes luḳ ya. Nenër ġaġek raḳ Anutu-yi-nyëġ, log nenër Moses yi horek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek in tato Yesu ranġah vu sir bayoj na timu vu yi.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Lob sir la devonġ ving yi ġaġek, gela su devonġ ving rë.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Lob demehoo sir log deya raḳ, loḳ Paulus nër ġaġek ti vu sir bë, “Anon Vabuung nër yönon rot beverup mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya avi vu hil ḳenud lo bë:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Ġena vu alam sënë beġenanër vu sir nabë sënë:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 In alam saga ayoj dahis raḳ,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Om ham gwenġo rë, ġaġek nivesa sën Anutu vonġ yam in bë geḳo mehönon nah vu yi lo, og vo ya vu alam-yu-ngwë ggovek ya, om rëḳ degenġo medegevonġ geving.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Paulus nër ġaġek saga ggovek, lob alam Yuda demehoo sir los ahëj sengën böpata geto deyah dobnë medeya.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Lob Paulus nedo loḳ begganġ sën nebaġo genedo loḳ lo yoh vu ta luu, lob nevonġ nivesa vu alam sën deneyam vu yi lo pin.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Nenër ġaġek raḳ Anutu-yi-nyëġ, genetateḳin Mehöböp Yesu Kerisi yi ġaġek vu sir. Nenër ranġah los niwëëk gemehöti su nërin yi rë.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.