Atos 27

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kwaj vo ġaġek venuh bë he jaḳ yaġ mana Rom, lob detunġ Paulus losho ḳarabus vahi loḳ ya kapten ti nema. Arë nebë Yulius lob neġin alam-beġö-yi raḳ neggëp alam nemadvahi (100) loḳ yu böpata ti sën denenër sir bë mehö-los-bengö Augustus yi alam lo.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Lob Adramitiam hir yaġ ti bë geḳo ḳupeḳ na nyëġ böp la vu distrik Asia*, lob he raḳ ya baya. Lob Aristarkus vu Tesalonika vu distrik Masedonia ya ving he.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Heng to log he ya seyu yaġ ya Sidon, lob Yulius vonġ nivesa beyoġekin Paulus bë yoh vu bë na gelë yi alam medegeġin yi jaḳ nos lu nġaa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 He vu Sidon maya, rëḳ sanġ böp yam ggëp yaġ neru meruuk he. Lom yaġ yom rivin dob Kupros demi meya
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 meyoh ya Kupros gedistrik Kilisia los Pampulia vuheng atov, behe töḳ ya Mura vu distrik Lusia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Vu nyëġ saga alam-beġö-yi hir kapten töḳ vu Aleksandria hir yaġ ti geneya los Itali, lom ḳo he raḳ ya.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Behe ya raḳ baya. He vimengin baköpeḳ rot buk nġahiseḳë, loḳ mëm he töḳ ya verup dus vu nyëġ böp Kenidus. Loḳ sanġ ggërin he, lom he su ayoh vu bë ana rë, om he yah arivin dob Krete demi dus vu Salmone baya, in sanġ böpata.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 He yoh loo nenga Krete bevimengin rot batöḳ ya nyëġ ti arë nebë Yag-ben-nivesa neggëp dus vu nyëġ böp Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 He vasap buk nġahiseḳë ggëp saga geBuk-dali-nos-yi-lo maya ggovek ya, gebuk sën hob los sanġ yi lo verup beloo vonġin dahun he behe malamin nama. Lom Paulus nër ġaġek vorot vu sir bë,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Alam-e! Nabë hil ana, og hil rëḳ natöḳ vu maggin böpata. Hil rëḳ basap ḳupeḳ los yaġ, gehil mehönon rëḳ malad nama geving.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Rëḳ alam-beġö-yi hir kapten bë nenga vu yaġ ala luho yaġ yi kapten, gesu nġo Paulus yi ġaġek rë.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Yaġ ben sënë su nyëġ nivesa in bë yaġ medo doḳ doḳ buk sanġ yi rë, om alam nġahiseḳë denër ġaġek venuh bë dekesuu nyëġ saga gedena. Kwaj nevo bë rëḳ denatöḳ na nyëġ böp Poniks bedemedo nyëġ sagu doḳ buk ayööng los sanġ yi, og mëm nivesa. In Poniks saga yiḳ yaġ ben nivesa ti vu Krete, geyaġ vaha neggëp luu. Ngwë neggëp ahë, gengwë neggëp nën.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Lob ayööng nalu verup gesu yam niwëëk rot rë, lob dekuung bë deyoh vu bë na denatöḳ na nyëġ saga. Lob dedadii anka raḳ yah gedesepa loo nenga Krete rot medeya.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Rëḳ pevis besanġ niwëëk böpata ti sën denenër bë Nyëhuhek lo, yam ggëp ḳedu Krete.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Lob rot he avuti ggëp hus bedu ya, lob he su ayoh vu bë pekwë yaġ neru nah vu sanġ rë, lom he hevuu besanġ ḳo he mehe ya rot.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 He seröġ meheto maya ḳedu loo vuheng sën denenër arë nebë Kauda lo demi. Lob he hevonġ huk böp rot menaduu dëgi ahon.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Dedadii dëgi raḳ yam yaġ vavunë ggovek ya, log deduu aggis la loḳ yaġ anon atov in bë niwëëk jaḳ. Rëḳ newaj raḳ bë yaġ rëḳ na mejaḳ vu saap Surtis sën neggëp dus vu Aprika lo, lom detë anka sël luḳ ya loo gesanġ ḳo he gehe medo nahök mu.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Sanġ los loo sis merot he niwëëk ata, lob kedi detë ḳupeḳ luḳ ya loo monbuk.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Gebuk netu löö lob dejom ḳupeḳ yaġ yi pin raḳ nemaj medetë luḳ ya loo ving.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Lob Nyëhuhek böpata sënë sis he rot gesu ahë yes neraḳ teka rë. Ggërin he buk nġahiseḳë gehe su ayoh vu bë ġalë hes mala los betuheng rë, lom he kwamin nevo bë rëḳ he malamin nama yönon.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Denedo mu buk nġahiseḳë genos ma, lob Paulus kedi menër vu sir bë, “Alam-e, bë ham gwenġo sa ġaġek wirek behil medo Krete, og maḳ hil su rëḳ natöḳ vu maggin nabë sënë rë, gehil su rëḳ basap nġaa pin sënë rë.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Rëḳ ma lo, om ham nimin wëëk! Mehöti su rëḳ mala nama rë, gaḳ yaġ mu yö rëḳ mala nama.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 In Anutu sën setu yi hur besa najom raḳ vu yi lo, yi angër ti yam vu sa gwëbeng buk
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 benër bë, ‘Paulus, su ġeġöneng! In rëḳ ġena ġebare mehö-los-bengö Sisar* mala. Om gwenġo rë! Ġenejom raḳ in alam pin sën denedo raḳ yaġ ving honġ agi, lom Anutu yoġekin bë rëḳ demedo vesaj geving honġ.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Om alam! Ham su ġöneng! Sa hevonġ ving bë Anutu rëḳ gevonġ nġaa pin sënë banon jaḳ nabë sën nër vu sa agi.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Rëḳ mu yaġ rëḳ na medah doḳ ḳedu loo vuheng ti.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Lob soda luu ggovek ya gehe nahën medo neketul loḳ baya verup Loo Adria. Gebuk vuheng raḳ lob alam yaġ denġo bë yaġ maḳ ya medus raḳ dob ti.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Lob deseyu ġelönġ loḳ aggis medetë luḳ ya loo medetahöö raḳ nemaj medelë bë ading yoh vu mehödahis ti. Loḳ heḳ heto maya teka ving lob detë ggökin yah, lob delë bë ading yoh vu nemadluho menemadvahi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Lom deggöneng bë he hevonġin ana ḳetul he jaḳ ġelönġ, om detë anka lubeluu luḳ ggëp yaġ hus, gedenejom raḳ bë ranġah jaḳ pevis.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Log alam yaġ vahi denesero aggata in bë degevuu yaġ gedebeya medena roneḳ, lob deseyesin dëgi luḳ ya, gedetetuhin bë degetë anka la na yaġ neru.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Rëḳ Paulus nër vu alam-beġö-yi losho hir kapten bë, “Nabë alam sënë geto dena in yaġ, og ham pin rëḳ malamin nama!”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Lob alam-beġö-yi delov aggis in dëgi geto meluḳ ya loo.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Log nyëġ ggovek in bë geheng, lob Paulus nër vu alam gejij sir bë dega nos teka rë. Nër bë, “Ham nġo medo newamin neraḳ yoh vu soda luu ggovek ya beham diiḳahëmin rot, geham su newa nos rë.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Om sën sa nanër niwëëk vu ham bë ham gwa nos teka benimin wëëk doḳ. Ham ti su rëḳ mala nama rë!”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nër bë saga log ḳo brët bejom raḳ ya vu Anutu raḳ malaj, log debu megga.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Lom alam pin nij wëëk raḳ gedeḳo hej nos raḳ ving medegga.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 He pin sën nado raḳ yaġ lo raḳ neggëp alam nemadluho, bemehödahis löö menemadluho-menemadvahi-bevidek-ti (276).
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Degga ggovek log detë wit* los bëëk nġahiseḳë sën nahën nedo loḳ yaġ ayo lo luḳ ya loo in bë sepëp jaḳ in yaġ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Heng to dob bedelë nyëġ, rëḳ mu sir duġin. Rëḳ delë nyëġ len ti geloo ggurek ya, geraggër nivesa, lom kwaj nevo bë maḳ degevonġ yaġ na mejaḳ na sagu.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Lob delov aggis in anka pin beluḳ nedo loo gedekevelekin aggis in stiya. Gededadii sël raḳ yah in bë ayööng doḳ megeḳo yaġ na roneḳnë.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Rëḳ loo ḳo yaġ beyoh paya meraḳ ya saap ti belah loḳ. Neru lah loḳ niwëëk ata menedo, geloo nesis ya meneraḳ yaġ hus rot lom veröp.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nebë saga lob alam-beġö-yi devonġ in bë dengis alam ḳarabus medenadiiḳ, in bë ti su gök loo mebeya mena.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Rëḳ hir kapten kwa vo Paulus lom nërin sir. Genër bë alam sën deyoh vu bë degök bël lo pin depesönġ na loo namuġin bena dejaḳ na roneḳnë.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Galam vahi sën su deneggök bël rë lo, og jaḳ degëp yaġ nyë veröpsën ti ti bena dejaḳ na roneḳ geving. Lom alam pin devonġ nebë saga meya deraḳ ya roneḳ los navij dahis.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.