Atos 27
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB
1 Kwaj vo ġaġek venuh bë he jaḳ yaġ mana Rom, lob detunġ Paulus losho ḳarabus vahi loḳ ya kapten ti nema. Arë nebë Yulius lob neġin alam-beġö-yi raḳ neggëp alam nemadvahi (100) loḳ yu böpata ti sën denenër sir bë mehö-los-bengö Augustus yi alam lo.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Lob Adramitiam hir yaġ ti bë geḳo ḳupeḳ na nyëġ böp la vu distrik Asia*, lob he raḳ ya baya. Lob Aristarkus vu Tesalonika vu distrik Masedonia ya ving he.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Heng to log he ya seyu yaġ ya Sidon, lob Yulius vonġ nivesa beyoġekin Paulus bë yoh vu bë na gelë yi alam medegeġin yi jaḳ nos lu nġaa.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 He vu Sidon maya, rëḳ sanġ böp yam ggëp yaġ neru meruuk he. Lom yaġ yom rivin dob Kupros demi meya
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 meyoh ya Kupros gedistrik Kilisia los Pampulia vuheng atov, behe töḳ ya Mura vu distrik Lusia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Vu nyëġ saga alam-beġö-yi hir kapten töḳ vu Aleksandria hir yaġ ti geneya los Itali, lom ḳo he raḳ ya.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Behe ya raḳ baya. He vimengin baköpeḳ rot buk nġahiseḳë, loḳ mëm he töḳ ya verup dus vu nyëġ böp Kenidus. Loḳ sanġ ggërin he, lom he su ayoh vu bë ana rë, om he yah arivin dob Krete demi dus vu Salmone baya, in sanġ böpata.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 He yoh loo nenga Krete bevimengin rot batöḳ ya nyëġ ti arë nebë Yag-ben-nivesa neggëp dus vu nyëġ böp Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 He vasap buk nġahiseḳë ggëp saga geBuk-dali-nos-yi-lo maya ggovek ya, gebuk sën hob los sanġ yi lo verup beloo vonġin dahun he behe malamin nama. Lom Paulus nër ġaġek vorot vu sir bë,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Alam-e! Nabë hil ana, og hil rëḳ natöḳ vu maggin böpata. Hil rëḳ basap ḳupeḳ los yaġ, gehil mehönon rëḳ malad nama geving.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Rëḳ alam-beġö-yi hir kapten bë nenga vu yaġ ala luho yaġ yi kapten, gesu nġo Paulus yi ġaġek rë.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Yaġ ben sënë su nyëġ nivesa in bë yaġ medo doḳ doḳ buk sanġ yi rë, om alam nġahiseḳë denër ġaġek venuh bë dekesuu nyëġ saga gedena. Kwaj nevo bë rëḳ denatöḳ na nyëġ böp Poniks bedemedo nyëġ sagu doḳ buk ayööng los sanġ yi, og mëm nivesa. In Poniks saga yiḳ yaġ ben nivesa ti vu Krete, geyaġ vaha neggëp luu. Ngwë neggëp ahë, gengwë neggëp nën.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Lob ayööng nalu verup gesu yam niwëëk rot rë, lob dekuung bë deyoh vu bë na denatöḳ na nyëġ saga. Lob dedadii anka raḳ yah gedesepa loo nenga Krete rot medeya.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Rëḳ pevis besanġ niwëëk böpata ti sën denenër bë Nyëhuhek lo, yam ggëp ḳedu Krete.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Lob rot he avuti ggëp hus bedu ya, lob he su ayoh vu bë pekwë yaġ neru nah vu sanġ rë, lom he hevuu besanġ ḳo he mehe ya rot.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 He seröġ meheto maya ḳedu loo vuheng sën denenër arë nebë Kauda lo demi. Lob he hevonġ huk böp rot menaduu dëgi ahon.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Dedadii dëgi raḳ yam yaġ vavunë ggovek ya, log deduu aggis la loḳ yaġ anon atov in bë niwëëk jaḳ. Rëḳ newaj raḳ bë yaġ rëḳ na mejaḳ vu saap Surtis sën neggëp dus vu Aprika lo, lom detë anka sël luḳ ya loo gesanġ ḳo he gehe medo nahök mu.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Sanġ los loo sis merot he niwëëk ata, lob kedi detë ḳupeḳ luḳ ya loo monbuk.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Gebuk netu löö lob dejom ḳupeḳ yaġ yi pin raḳ nemaj medetë luḳ ya loo ving.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Lob Nyëhuhek böpata sënë sis he rot gesu ahë yes neraḳ teka rë. Ggërin he buk nġahiseḳë gehe su ayoh vu bë ġalë hes mala los betuheng rë, lom he kwamin nevo bë rëḳ he malamin nama yönon.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Denedo mu buk nġahiseḳë genos ma, lob Paulus kedi menër vu sir bë, “Alam-e, bë ham gwenġo sa ġaġek wirek behil medo Krete, og maḳ hil su rëḳ natöḳ vu maggin nabë sënë rë, gehil su rëḳ basap nġaa pin sënë rë.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Rëḳ ma lo, om ham nimin wëëk! Mehöti su rëḳ mala nama rë, gaḳ yaġ mu yö rëḳ mala nama.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 In Anutu sën setu yi hur besa najom raḳ vu yi lo, yi angër ti yam vu sa gwëbeng buk
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 benër bë, ‘Paulus, su ġeġöneng! In rëḳ ġena ġebare mehö-los-bengö Sisar* mala. Om gwenġo rë! Ġenejom raḳ in alam pin sën denedo raḳ yaġ ving honġ agi, lom Anutu yoġekin bë rëḳ demedo vesaj geving honġ.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Om alam! Ham su ġöneng! Sa hevonġ ving bë Anutu rëḳ gevonġ nġaa pin sënë banon jaḳ nabë sën nër vu sa agi.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Rëḳ mu yaġ rëḳ na medah doḳ ḳedu loo vuheng ti.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Lob soda luu ggovek ya gehe nahën medo neketul loḳ baya verup Loo Adria. Gebuk vuheng raḳ lob alam yaġ denġo bë yaġ maḳ ya medus raḳ dob ti.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Lob deseyu ġelönġ loḳ aggis medetë luḳ ya loo medetahöö raḳ nemaj medelë bë ading yoh vu mehödahis ti. Loḳ heḳ heto maya teka ving lob detë ggökin yah, lob delë bë ading yoh vu nemadluho menemadvahi.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Lom deggöneng bë he hevonġin ana ḳetul he jaḳ ġelönġ, om detë anka lubeluu luḳ ggëp yaġ hus, gedenejom raḳ bë ranġah jaḳ pevis.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Log alam yaġ vahi denesero aggata in bë degevuu yaġ gedebeya medena roneḳ, lob deseyesin dëgi luḳ ya, gedetetuhin bë degetë anka la na yaġ neru.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Rëḳ Paulus nër vu alam-beġö-yi losho hir kapten bë, “Nabë alam sënë geto dena in yaġ, og ham pin rëḳ malamin nama!”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Lob alam-beġö-yi delov aggis in dëgi geto meluḳ ya loo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Log nyëġ ggovek in bë geheng, lob Paulus nër vu alam gejij sir bë dega nos teka rë. Nër bë, “Ham nġo medo newamin neraḳ yoh vu soda luu ggovek ya beham diiḳahëmin rot, geham su newa nos rë.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Om sën sa nanër niwëëk vu ham bë ham gwa nos teka benimin wëëk doḳ. Ham ti su rëḳ mala nama rë!”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nër bë saga log ḳo brët bejom raḳ ya vu Anutu raḳ malaj, log debu megga.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Lom alam pin nij wëëk raḳ gedeḳo hej nos raḳ ving medegga.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 He pin sën nado raḳ yaġ lo raḳ neggëp alam nemadluho, bemehödahis löö menemadluho-menemadvahi-bevidek-ti (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Degga ggovek log detë wit* los bëëk nġahiseḳë sën nahën nedo loḳ yaġ ayo lo luḳ ya loo in bë sepëp jaḳ in yaġ.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Heng to dob bedelë nyëġ, rëḳ mu sir duġin. Rëḳ delë nyëġ len ti geloo ggurek ya, geraggër nivesa, lom kwaj nevo bë maḳ degevonġ yaġ na mejaḳ na sagu.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Lob delov aggis in anka pin beluḳ nedo loo gedekevelekin aggis in stiya. Gededadii sël raḳ yah in bë ayööng doḳ megeḳo yaġ na roneḳnë.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Rëḳ loo ḳo yaġ beyoh paya meraḳ ya saap ti belah loḳ. Neru lah loḳ niwëëk ata menedo, geloo nesis ya meneraḳ yaġ hus rot lom veröp.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Nebë saga lob alam-beġö-yi devonġ in bë dengis alam ḳarabus medenadiiḳ, in bë ti su gök loo mebeya mena.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Rëḳ hir kapten kwa vo Paulus lom nërin sir. Genër bë alam sën deyoh vu bë degök bël lo pin depesönġ na loo namuġin bena dejaḳ na roneḳnë.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Galam vahi sën su deneggök bël rë lo, og jaḳ degëp yaġ nyë veröpsën ti ti bena dejaḳ na roneḳ geving. Lom alam pin devonġ nebë saga meya deraḳ ya roneḳ los navij dahis.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.