Atos 23
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Lob Paulus gët kaunsor genër bë, “Arig lo, setu Anutu yi hur ti besa medo mekwaġ nevo bë sa nehevonġ yoh vu yi ġaġek rot beverup gwëbeng!”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nër nebë sënë, lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp Ananias nër vu yi alam sën denare dus vu yi lo bedepetap avi.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Rëḳ Paulus nër yah vu yi bë, “Honġ ġanġ nipaya rëḳ heveḳ nivesa raḳ nedo navi vavunë mu! Anutu rëḳ petap honġ! Ġenedo sagi in bë gwenġo sa ġaġek meġeseggi jaḳ hil horek, rëḳ mu nġo kweyëh horek sagi in ġenër bedesis sa!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Lob alam sën denare dus vu Paulus lo denër bë, “Su ġenanër ġaġek nipaya jaḳ Anutu yi ggev böp sënë!”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Rëḳ Paulus nër yah bë, “Arig lo, sa su raḳ ni bë yi alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp rë. Gaḳ Anutu nër meneggëp loḳ yi ḳapiya bë: Su ġenanër ġaġek nipaya jaḳ ala sën neġin honġ alam lo!”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Lob Paulus raḳ ni bë alam teta Sadukai* la geParisai* la medenedo, lom tahi ya vu kaunsor bë, “Arig lo! Sa og sa Parisai* soġek rot! Sa nehevonġ ving bë alam-diiḳsën rëḳ dekedi jaḳ gökin, lob yiḳ raḳ degwa saga sën gwëbeng devonġ ġaġek vu sa.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nër ġaġek saga lob ġaġek ahë sengën yi verup pevis loḳ Parisai* losho Sadukai* vuheng atov, lob devasuh sir.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 In alam Sadukai* denenër bë mehönon su deyoh vu bë rëḳ dekedi jaḳ nah gëp bedub rë, gangër ma, genġaahur ma. Gaḳ alam Parisai* devonġ ving lööhoho.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Lom alam lo devonġ dedun böpata, loḳ alam Parisai* hir alam-horek-yi la kedi denare bedenër niwëëk bë, “He halë mehö saga bë nġaa nipaya ti su neggëp vu yi rë! Maḳ nġaahur ti ma angër ti yö vengwënġ vu yi!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Lob ġaġek ahë-sengën-yi ya meböp raḳ rot, lob Rom hir alam-beġö-yi alaj ggöneng. In sir yu luu, lob bë rëḳ dedadii Paulus vewen vewen lob denabij teka teka benadiiḳ. Lom nër balam-beġö-yi deluḳ beya devo Paulus vër in sir gedeḳo yi loḳ yah hir ḳatum ayo.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ggovek gebuk lob Mehöböp yam nare ranġah vu Paulus genër vu bë, “Ġemedo los nim wëëk! Ġenër sa ġaġek ranġah ggëp Yerusalem ggovek, gerëḳ ġenanër sa ġaġek gëp Rom nabë saga geving.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Nyëġ heng lob alam Yuda desupin sir medenër ġaġek venuh gedetato nemaj ya vavunë bë su dega los denanum rot bemëm nabë dengis Paulus benadiiḳ loḳ mëm. Gaḳ nabë dega ma denanum namuġin og Anutu ngis sir.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Sir sën denër ġaġek venuh lo sir mehödahis luu gela sevöḳ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Lob deya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam teta bedenër bë, “He nër ġaġek niwëëk betato nemamin ya vavunë ganër venuh bë he su rëḳ aġa nos los nanum bël rë rot, bena berup doḳ buk sën he ngis Paulus menadiiḳ lo loḳ mëm.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Om ham los kaunsor gwevonġ ġaġek na vu Rom hir alam-beġö-yi alaj pehi nabë degeḳo Paulus duḳ menam vu ham. Ham nanër vu yi nabë ham bë gwenġo Paulus yi ġaġek degwa gök nahin in ham jaḳ ni niröp. Gehe semu he ggovek ya. Su rëḳ nam natöḳ nam vu ham rë, gaḳ he rëḳ angis yi menadiiḳ doḳ aggata!”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Rëḳ Paulus mewa nġo ġaġek bë rëḳ degetunġ dum gëp aggata bedengis Paulus menadiiḳ, lob ya meloḳ ya Rom hir alam-beġö-yi hir ḳatum beloḳ ya menër ranġah vu Paulus.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Lob Paulus tahi alam-beġö-yi hir kapten ti yam, benër vu bë, “Gweḳo hur maġëm sagi na vu ham ggev, in ḳo ġaġek ti in bë nanër vu yi.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Lob kapten ḳo yi beli ya vu ala benër vu bë, “Ḳarabus Paulus tahi sa benër vu sa bë sa ġaḳo hur maġëm sënë nam vu honġ, in ḳo ġaġek ti beyam vu honġ.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Lom ala jom loḳ nema, beḳo meya nenga, beluho yö luu ya denedo, log mëm loḳ tepëḳ in yi bë, “Ġevonġin bë ġenanër ġaġek re vu sa?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Loḳ hur maġëm nër bë, “Alam Yuda dejoo ġaġek ggovek bë rëḳ dedoḳ tepëḳ in honġ begweḳo Paulus duḳ mena vu kaunsor neheng in dedoḳ tepëḳ in yi ġaġek degwa panġsën vu yi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Rëḳ mu su gwebë nengam vu hir ġaġek, in hir alam mehödahis luu gela sevöḳ bedenër ġaġek venuh bë su rëḳ dega los denanum rë, rot bemëm yö dengis Paulus menadiiḳ rë. Gwëbeng desemu sir gemedo denebuu aggata medeneġin honġ bë rëḳ ġengoġekin hir ġaġek ma nama.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Lob alam-beġö-yi alaj vonġ mehö maġëm sënë yah, genër niwëëk vu yi bë, “Su ġena ġenanër vu mehöti nabë ġenër ġaġek sënë ranġah vu sa!”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Lob alam-beġö-yi vu Rom alaj tahi kapten luu yam, benër vu luho bë, “Melu barah alam-beġö-yi. Alam sën deneraḳ hoos lo mehödahis löö benemadluho (70), galam sën denejom ruġ lo jaḳ gëp alam nemadluho (200). Bedegero sir in ham na Sisarea jaḳ 9 krök buk.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Log ham barah hoos la geving in Paulus jaḳ, geham gweġin yi nivesa bena berup vu kiap böp Peliks.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Lob alam-beġö-yi alaj kevu ḳapiya ti ving nebë:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Sehuksën! Kiap böp Peliks, mehö-los-bengö!
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Alam Yuda dejom mehö sagi ahon gebë dengis yi menadiiḳ, rëḳ sa hanġo bë yi Rom ti lob seya ving alam-beġö-yi behe töḳ ya vu sir, lob he haḳo yi vër loḳ nemaj.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Lom sa bë ġanġo ġaġek degwa sën denër raḳ yi lo, om sën sa haḳo yi luḳ meyah vu hir kaunsor.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Rëḳ sa hanġo denër ġaġek raḳ yi in yö hir horek la. Gaḳ su devonġ ġaġek vu yi in nġaa nipaya ti in bë mëm hil angis yi menadiiḳ ma, hil ġetunġ yi na ḳarabus rë.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Log gwëbeng ġaġek ti töḳ vu sa bë dekeyëhin yi vunsën in bë dengis yi menadiiḳ. Om sën sa pevis behevonġ yi yök vu honġ, gesenër vu alam sën denenër ġaġek raḳ yi lo bë yö nök denanër hir ġaġek ranġah jaḳ malam niröp.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Lob alam-beġö-yi vu Rom devonġ yoh vu yi ġaġek, bedeḳo Paulus medeli ya Antipatris loḳ buk.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Log nyëġ heng lob alam-beġö-yi sën deneyoh dob lo deyah medeya Yerusalem, galam sën deneraḳ hoos lo deḳo Paulus ya Sisarea.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Detöḳ ya Sisarea, lob devo ḳapiya ya vu kiap böp gedevonġ Paulus loḳ ya nema ving.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Kiap böp tevin ḳapiya lob loḳ tepëḳ in Paulus bë, “Honġ distrik tena?” Rëḳ Paulus nër bë, “Sa vu Kilisia.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Lob nër bë, “Alam sën denenër ġaġek raḳ honġ lo deberup, log mëm sa ġanġo honġ ġaġek.” Lom nër bedeḳo Paulus beya neggëp mehö-los-bengö Herot* yi begganġ böp sën denenër arë nebë Prëtoryam lo.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.