Atos 23
Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA
1 Lob Paulus gët kaunsor genër bë, “Arig lo, setu Anutu yi hur ti besa medo mekwaġ nevo bë sa nehevonġ yoh vu yi ġaġek rot beverup gwëbeng!”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nër nebë sënë, lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp Ananias nër vu yi alam sën denare dus vu yi lo bedepetap avi.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Rëḳ Paulus nër yah vu yi bë, “Honġ ġanġ nipaya rëḳ heveḳ nivesa raḳ nedo navi vavunë mu! Anutu rëḳ petap honġ! Ġenedo sagi in bë gwenġo sa ġaġek meġeseggi jaḳ hil horek, rëḳ mu nġo kweyëh horek sagi in ġenër bedesis sa!”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Lob alam sën denare dus vu Paulus lo denër bë, “Su ġenanër ġaġek nipaya jaḳ Anutu yi ggev böp sënë!”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Rëḳ Paulus nër yah bë, “Arig lo, sa su raḳ ni bë yi alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp rë. Gaḳ Anutu nër meneggëp loḳ yi ḳapiya bë: Su ġenanër ġaġek nipaya jaḳ ala sën neġin honġ alam lo!”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Lob Paulus raḳ ni bë alam teta Sadukai* la geParisai* la medenedo, lom tahi ya vu kaunsor bë, “Arig lo! Sa og sa Parisai* soġek rot! Sa nehevonġ ving bë alam-diiḳsën rëḳ dekedi jaḳ gökin, lob yiḳ raḳ degwa saga sën gwëbeng devonġ ġaġek vu sa.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Nër ġaġek saga lob ġaġek ahë sengën yi verup pevis loḳ Parisai* losho Sadukai* vuheng atov, lob devasuh sir.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 In alam Sadukai* denenër bë mehönon su deyoh vu bë rëḳ dekedi jaḳ nah gëp bedub rë, gangër ma, genġaahur ma. Gaḳ alam Parisai* devonġ ving lööhoho.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Lom alam lo devonġ dedun böpata, loḳ alam Parisai* hir alam-horek-yi la kedi denare bedenër niwëëk bë, “He halë mehö saga bë nġaa nipaya ti su neggëp vu yi rë! Maḳ nġaahur ti ma angër ti yö vengwënġ vu yi!”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Lob ġaġek ahë-sengën-yi ya meböp raḳ rot, lob Rom hir alam-beġö-yi alaj ggöneng. In sir yu luu, lob bë rëḳ dedadii Paulus vewen vewen lob denabij teka teka benadiiḳ. Lom nër balam-beġö-yi deluḳ beya devo Paulus vër in sir gedeḳo yi loḳ yah hir ḳatum ayo.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ggovek gebuk lob Mehöböp yam nare ranġah vu Paulus genër vu bë, “Ġemedo los nim wëëk! Ġenër sa ġaġek ranġah ggëp Yerusalem ggovek, gerëḳ ġenanër sa ġaġek gëp Rom nabë saga geving.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Nyëġ heng lob alam Yuda desupin sir medenër ġaġek venuh gedetato nemaj ya vavunë bë su dega los denanum rot bemëm nabë dengis Paulus benadiiḳ loḳ mëm. Gaḳ nabë dega ma denanum namuġin og Anutu ngis sir.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Sir sën denër ġaġek venuh lo sir mehödahis luu gela sevöḳ.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Lob deya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam teta bedenër bë, “He nër ġaġek niwëëk betato nemamin ya vavunë ganër venuh bë he su rëḳ aġa nos los nanum bël rë rot, bena berup doḳ buk sën he ngis Paulus menadiiḳ lo loḳ mëm.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Om ham los kaunsor gwevonġ ġaġek na vu Rom hir alam-beġö-yi alaj pehi nabë degeḳo Paulus duḳ menam vu ham. Ham nanër vu yi nabë ham bë gwenġo Paulus yi ġaġek degwa gök nahin in ham jaḳ ni niröp. Gehe semu he ggovek ya. Su rëḳ nam natöḳ nam vu ham rë, gaḳ he rëḳ angis yi menadiiḳ doḳ aggata!”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Rëḳ Paulus mewa nġo ġaġek bë rëḳ degetunġ dum gëp aggata bedengis Paulus menadiiḳ, lob ya meloḳ ya Rom hir alam-beġö-yi hir ḳatum beloḳ ya menër ranġah vu Paulus.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Lob Paulus tahi alam-beġö-yi hir kapten ti yam, benër vu bë, “Gweḳo hur maġëm sagi na vu ham ggev, in ḳo ġaġek ti in bë nanër vu yi.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Lob kapten ḳo yi beli ya vu ala benër vu bë, “Ḳarabus Paulus tahi sa benër vu sa bë sa ġaḳo hur maġëm sënë nam vu honġ, in ḳo ġaġek ti beyam vu honġ.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Lom ala jom loḳ nema, beḳo meya nenga, beluho yö luu ya denedo, log mëm loḳ tepëḳ in yi bë, “Ġevonġin bë ġenanër ġaġek re vu sa?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Loḳ hur maġëm nër bë, “Alam Yuda dejoo ġaġek ggovek bë rëḳ dedoḳ tepëḳ in honġ begweḳo Paulus duḳ mena vu kaunsor neheng in dedoḳ tepëḳ in yi ġaġek degwa panġsën vu yi.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Rëḳ mu su gwebë nengam vu hir ġaġek, in hir alam mehödahis luu gela sevöḳ bedenër ġaġek venuh bë su rëḳ dega los denanum rë, rot bemëm yö dengis Paulus menadiiḳ rë. Gwëbeng desemu sir gemedo denebuu aggata medeneġin honġ bë rëḳ ġengoġekin hir ġaġek ma nama.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Lob alam-beġö-yi alaj vonġ mehö maġëm sënë yah, genër niwëëk vu yi bë, “Su ġena ġenanër vu mehöti nabë ġenër ġaġek sënë ranġah vu sa!”
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Lob alam-beġö-yi vu Rom alaj tahi kapten luu yam, benër vu luho bë, “Melu barah alam-beġö-yi. Alam sën deneraḳ hoos lo mehödahis löö benemadluho (70), galam sën denejom ruġ lo jaḳ gëp alam nemadluho (200). Bedegero sir in ham na Sisarea jaḳ 9 krök buk.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Log ham barah hoos la geving in Paulus jaḳ, geham gweġin yi nivesa bena berup vu kiap böp Peliks.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Lob alam-beġö-yi alaj kevu ḳapiya ti ving nebë:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Sehuksën! Kiap böp Peliks, mehö-los-bengö!
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Alam Yuda dejom mehö sagi ahon gebë dengis yi menadiiḳ, rëḳ sa hanġo bë yi Rom ti lob seya ving alam-beġö-yi behe töḳ ya vu sir, lob he haḳo yi vër loḳ nemaj.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Lom sa bë ġanġo ġaġek degwa sën denër raḳ yi lo, om sën sa haḳo yi luḳ meyah vu hir kaunsor.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Rëḳ sa hanġo denër ġaġek raḳ yi in yö hir horek la. Gaḳ su devonġ ġaġek vu yi in nġaa nipaya ti in bë mëm hil angis yi menadiiḳ ma, hil ġetunġ yi na ḳarabus rë.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Log gwëbeng ġaġek ti töḳ vu sa bë dekeyëhin yi vunsën in bë dengis yi menadiiḳ. Om sën sa pevis behevonġ yi yök vu honġ, gesenër vu alam sën denenër ġaġek raḳ yi lo bë yö nök denanër hir ġaġek ranġah jaḳ malam niröp.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Lob alam-beġö-yi vu Rom devonġ yoh vu yi ġaġek, bedeḳo Paulus medeli ya Antipatris loḳ buk.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Log nyëġ heng lob alam-beġö-yi sën deneyoh dob lo deyah medeya Yerusalem, galam sën deneraḳ hoos lo deḳo Paulus ya Sisarea.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Detöḳ ya Sisarea, lob devo ḳapiya ya vu kiap böp gedevonġ Paulus loḳ ya nema ving.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kiap böp tevin ḳapiya lob loḳ tepëḳ in Paulus bë, “Honġ distrik tena?” Rëḳ Paulus nër bë, “Sa vu Kilisia.”
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Lob nër bë, “Alam sën denenër ġaġek raḳ honġ lo deberup, log mëm sa ġanġo honġ ġaġek.” Lom nër bedeḳo Paulus beya neggëp mehö-los-bengö Herot* yi begganġ böp sën denenër arë nebë Prëtoryam lo.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.