Atos 23

Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lob Paulus gët kaunsor genër bë, “Arig lo, setu Anutu yi hur ti besa medo mekwaġ nevo bë sa nehevonġ yoh vu yi ġaġek rot beverup gwëbeng!”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nër nebë sënë, lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp Ananias nër vu yi alam sën denare dus vu yi lo bedepetap avi.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Rëḳ Paulus nër yah vu yi bë, “Honġ ġanġ nipaya rëḳ heveḳ nivesa raḳ nedo navi vavunë mu! Anutu rëḳ petap honġ! Ġenedo sagi in bë gwenġo sa ġaġek meġeseggi jaḳ hil horek, rëḳ mu nġo kweyëh horek sagi in ġenër bedesis sa!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Lob alam sën denare dus vu Paulus lo denër bë, “Su ġenanër ġaġek nipaya jaḳ Anutu yi ggev böp sënë!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Rëḳ Paulus nër yah bë, “Arig lo, sa su raḳ ni bë yi alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp rë. Gaḳ Anutu nër meneggëp loḳ yi ḳapiya bë: Su ġenanër ġaġek nipaya jaḳ ala sën neġin honġ alam lo!”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Lob Paulus raḳ ni bë alam teta Sadukai* la geParisai* la medenedo, lom tahi ya vu kaunsor bë, “Arig lo! Sa og sa Parisai* soġek rot! Sa nehevonġ ving bë alam-diiḳsën rëḳ dekedi jaḳ gökin, lob yiḳ raḳ degwa saga sën gwëbeng devonġ ġaġek vu sa.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nër ġaġek saga lob ġaġek ahë sengën yi verup pevis loḳ Parisai* losho Sadukai* vuheng atov, lob devasuh sir.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 In alam Sadukai* denenër bë mehönon su deyoh vu bë rëḳ dekedi jaḳ nah gëp bedub rë, gangër ma, genġaahur ma. Gaḳ alam Parisai* devonġ ving lööhoho.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Lom alam lo devonġ dedun böpata, loḳ alam Parisai* hir alam-horek-yi la kedi denare bedenër niwëëk bë, “He halë mehö saga bë nġaa nipaya ti su neggëp vu yi rë! Maḳ nġaahur ti ma angër ti yö vengwënġ vu yi!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Lob ġaġek ahë-sengën-yi ya meböp raḳ rot, lob Rom hir alam-beġö-yi alaj ggöneng. In sir yu luu, lob bë rëḳ dedadii Paulus vewen vewen lob denabij teka teka benadiiḳ. Lom nër balam-beġö-yi deluḳ beya devo Paulus vër in sir gedeḳo yi loḳ yah hir ḳatum ayo.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ggovek gebuk lob Mehöböp yam nare ranġah vu Paulus genër vu bë, “Ġemedo los nim wëëk! Ġenër sa ġaġek ranġah ggëp Yerusalem ggovek, gerëḳ ġenanër sa ġaġek gëp Rom nabë saga geving.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Nyëġ heng lob alam Yuda desupin sir medenër ġaġek venuh gedetato nemaj ya vavunë bë su dega los denanum rot bemëm nabë dengis Paulus benadiiḳ loḳ mëm. Gaḳ nabë dega ma denanum namuġin og Anutu ngis sir.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Sir sën denër ġaġek venuh lo sir mehödahis luu gela sevöḳ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Lob deya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam teta bedenër bë, “He nër ġaġek niwëëk betato nemamin ya vavunë ganër venuh bë he su rëḳ aġa nos los nanum bël rë rot, bena berup doḳ buk sën he ngis Paulus menadiiḳ lo loḳ mëm.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Om ham los kaunsor gwevonġ ġaġek na vu Rom hir alam-beġö-yi alaj pehi nabë degeḳo Paulus duḳ menam vu ham. Ham nanër vu yi nabë ham bë gwenġo Paulus yi ġaġek degwa gök nahin in ham jaḳ ni niröp. Gehe semu he ggovek ya. Su rëḳ nam natöḳ nam vu ham rë, gaḳ he rëḳ angis yi menadiiḳ doḳ aggata!”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Rëḳ Paulus mewa nġo ġaġek bë rëḳ degetunġ dum gëp aggata bedengis Paulus menadiiḳ, lob ya meloḳ ya Rom hir alam-beġö-yi hir ḳatum beloḳ ya menër ranġah vu Paulus.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Lob Paulus tahi alam-beġö-yi hir kapten ti yam, benër vu bë, “Gweḳo hur maġëm sagi na vu ham ggev, in ḳo ġaġek ti in bë nanër vu yi.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Lob kapten ḳo yi beli ya vu ala benër vu bë, “Ḳarabus Paulus tahi sa benër vu sa bë sa ġaḳo hur maġëm sënë nam vu honġ, in ḳo ġaġek ti beyam vu honġ.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Lom ala jom loḳ nema, beḳo meya nenga, beluho yö luu ya denedo, log mëm loḳ tepëḳ in yi bë, “Ġevonġin bë ġenanër ġaġek re vu sa?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Loḳ hur maġëm nër bë, “Alam Yuda dejoo ġaġek ggovek bë rëḳ dedoḳ tepëḳ in honġ begweḳo Paulus duḳ mena vu kaunsor neheng in dedoḳ tepëḳ in yi ġaġek degwa panġsën vu yi.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Rëḳ mu su gwebë nengam vu hir ġaġek, in hir alam mehödahis luu gela sevöḳ bedenër ġaġek venuh bë su rëḳ dega los denanum rë, rot bemëm yö dengis Paulus menadiiḳ rë. Gwëbeng desemu sir gemedo denebuu aggata medeneġin honġ bë rëḳ ġengoġekin hir ġaġek ma nama.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Lob alam-beġö-yi alaj vonġ mehö maġëm sënë yah, genër niwëëk vu yi bë, “Su ġena ġenanër vu mehöti nabë ġenër ġaġek sënë ranġah vu sa!”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Lob alam-beġö-yi vu Rom alaj tahi kapten luu yam, benër vu luho bë, “Melu barah alam-beġö-yi. Alam sën deneraḳ hoos lo mehödahis löö benemadluho (70), galam sën denejom ruġ lo jaḳ gëp alam nemadluho (200). Bedegero sir in ham na Sisarea jaḳ 9 krök buk.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Log ham barah hoos la geving in Paulus jaḳ, geham gweġin yi nivesa bena berup vu kiap böp Peliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Lob alam-beġö-yi alaj kevu ḳapiya ti ving nebë:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Sehuksën! Kiap böp Peliks, mehö-los-bengö!
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Alam Yuda dejom mehö sagi ahon gebë dengis yi menadiiḳ, rëḳ sa hanġo bë yi Rom ti lob seya ving alam-beġö-yi behe töḳ ya vu sir, lob he haḳo yi vër loḳ nemaj.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Lom sa bë ġanġo ġaġek degwa sën denër raḳ yi lo, om sën sa haḳo yi luḳ meyah vu hir kaunsor.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Rëḳ sa hanġo denër ġaġek raḳ yi in yö hir horek la. Gaḳ su devonġ ġaġek vu yi in nġaa nipaya ti in bë mëm hil angis yi menadiiḳ ma, hil ġetunġ yi na ḳarabus rë.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Log gwëbeng ġaġek ti töḳ vu sa bë dekeyëhin yi vunsën in bë dengis yi menadiiḳ. Om sën sa pevis behevonġ yi yök vu honġ, gesenër vu alam sën denenër ġaġek raḳ yi lo bë yö nök denanër hir ġaġek ranġah jaḳ malam niröp.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Lob alam-beġö-yi vu Rom devonġ yoh vu yi ġaġek, bedeḳo Paulus medeli ya Antipatris loḳ buk.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Log nyëġ heng lob alam-beġö-yi sën deneyoh dob lo deyah medeya Yerusalem, galam sën deneraḳ hoos lo deḳo Paulus ya Sisarea.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Detöḳ ya Sisarea, lob devo ḳapiya ya vu kiap böp gedevonġ Paulus loḳ ya nema ving.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Kiap böp tevin ḳapiya lob loḳ tepëḳ in Paulus bë, “Honġ distrik tena?” Rëḳ Paulus nër bë, “Sa vu Kilisia.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Lob nër bë, “Alam sën denenër ġaġek raḳ honġ lo deberup, log mëm sa ġanġo honġ ġaġek.” Lom nër bedeḳo Paulus beya neggëp mehö-los-bengö Herot* yi begganġ böp sën denenër arë nebë Prëtoryam lo.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.