Atos 22

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nër bë, “Arig lo amaġ lo, ham gwenġo rë! Sa bë tateḳin sa ġaġek degwa ranġah vu ham.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Denġo bë Paulus nër vu sir loḳ Hibru ayej, lob ayej ma rot gesu deggee rë. Log mëm Paulus nër bë,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Sa Yuda ti. Sataġ ḳo sa ggëp Tarsus vu distrik Kilisia, rëḳ serig ggëp nyëġ böp Yerusalem sënë geGamaliel ḳo sa luḳ yi dub betahu sa niröp loḳ hil ḳenud lo hir horek pin. Gesa niġ wëëk mesayoġ ya vu Anutu timu nebë sën gwëbeng ham nimin wëëk menetamuin yi agi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Wirek sevo maggin vu alam sën denesepa loḳ Yesu yi aggata lo, lob sa bë ngis sir medenadiiḳ. Lob seduu maluh los avëh ving raḳ sëng beya denedo begganġ ḳarabus.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp losho kaunsor hir alam teta pin deyoh vu bë rëḳ denanër ġaġek saga ranġah vu ham, in dekevu ḳapiya vu arij lo vu nyëġ böp Damaskus besa haḳo beya in bë sa naduu alam vu sagu beġaḳo nam Yerusalem bedegeḳo vanë.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Lob sa nahën nayök aggata beseya verup dus raḳ nyëġ böp Damaskus, lob hes vuheng raḳ. Loḳ pevis beranġah ti vër böpata nebë davës vu yaġek beyam jëh raḳ sa.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Lob sevës beya nahëp dob, log sa hanġo ġaġek ti yam vu sa bë, ‘Saulus, ġëvonġ vanë vu sa in va?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Rëḳ seloḳ tepëḳ yah bë, ‘Mehöböp-a? Honġ re?’ Loḳ nër yom bë, ‘Sa Yesu Nasaret sën ġenevonġ vanë vu sa lo!’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Galam sën deneya ving sa lo delë ranġah sënë ving, rëḳ su denġo mehö sënë aye rë.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Lob senër bë, ‘Om Mehöböp, sëḳ ġevonġ nabë va?’ Loḳ Mehöböp nër yom vu sa bë, ‘Kwedi jaḳ meġena Damaskus. Lob vu nyëġ sagu rëḳ mehöti nanër huk pin sën sehooin raḳ vu honġ lo tato vu honġ.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ranġah sagi gelu sa malaġ, lob sa su yoh vu bë ġalë nyëġ lu nġaa rë, om alam sën deya ving sa lo dejom loḳ sa nemaġ bedeli sa ya Damaskus.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Lob mehöti nedo barë nebë Ananias. Yi mehö nesepa loḳ Moses yi horek anon rot, lom alam Yuda pin sën denedo Damaskus lo deneḳo yi raḳ bë yi mehö nivesa.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Mehö saga yam vu sa benër bë, ‘Arig Saulus! Malam natum nah!’ Lob pevis besa malaġ tum ggökin yah besa halë yi.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Log nër ving bë, ‘Hil ḳenud hir Mehöböp yö ggooin honġ raḳ in bë gejaḳ kwa ni. Ġelë Mehö yohvu sënë ggovek ya, geġenġo ġaġek sën raḳ verup avi lo.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 In rëḳ ġenanër yi ġaġek ranġah. Ġenanër nġaa sën ġelë los ġenġo lo vu mehönon pin.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ma ġeneġin va rot-a? Kwedi jaḳ beġejipek bël. Ġenanër Yesu arë gerëḳ jipek honġ nġaa nipaya na.’”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Seyom heto Yerusalem, gebuk ti lob sa medo najom raḳ loḳ dub-vabuung-böp, lob sa ḳenug ya nebë pesepsën
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 besa halë Mehöböp. Lob nër vu sa bë, ‘Ġepevis! Gwevuu Yerusalem geġena! Nabë ġenanër sa ġaġek vu alam sënë og su rëḳ degenġo bedegevonġ geving rë!’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Lob senër bë, ‘Mehöböp, yö deraḳ ni bë wirek seyoh vu dub-supinsën-yi pin beseduu alam sën ayoj neya timu vu honġ lo, gesa neheveek sir.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Gewirek desis Stepan sën nenër honġ ġaġek ranġah lo mediiḳ, lob sayoġ nivesa in saga gesa vare nemalaġin alam sën denetengwa yi lo hir röpröp.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Rëḳ nër vu sa bë, ‘Ġena! Rëḳ sa ġevonġ honġ na aggata ading beġena vu alam-yu-ngwë.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Alam Yuda vare denenġo Paulus yi ġaġek rot beya verup loḳ ġaġek vewen sagi loḳ detahi niwëëk bë, “Ham jaḳ na genadiiḳ! Mehö nebë saga su medo vesa!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Lom denetahi ya niḳelap gedekah hir röpröp medenetetëhin, gedeneraa kebus raḳ medenetë ya vavunë.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Nebë saga lob alam-beġö-yi alaj nër bedeḳo Paulus loḳ ya hir ḳatum ayo. Genër vu sir ving bë debeek yi in denatöḳ jaḳ degwa sën alam Yuda denetahi ġaġek ya niḳelap raḳ yi lo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Lom deduu Paulus ya vetii ḳele ggovek in bë debeek, rëḳ alam-beġö-yi hir kapten nare dus vu Paulus, lob Paulus nër vu yi bë, “Ham horek nër bë yoh vu bë ham beek Rom ti geham su gwenġo yi ġaġek namuġin rë?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Lob kapten nġo ġaġek sënë, lob ya menër vu alam-beġö-yi alaj bë, “Ġevonġin bë gwevonġ nabë va? Mehö saga lo yi Rom ti!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Lob ala yom vu Paulus meloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġenanër vu sa nabë honġ alam Rom ti ma ma?” Rëḳ Paulus yoġek bë, “Ëë-ë, sa Rom ti!”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Loḳ alam-beġö-yi alaj nër bë, “Sa hetë monë nġahiseḳë in sa vu gavman Rom gesetu Rom ti!” Rëḳ Paulus nër yah bë, “Gaḳ sa og amaġ Rom, om ataġ ḳo sa besa Rom.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Lob alam sën bë debeek yi lo pevis bedelëëin yi, galaj newa raḳ rot in kwa vo bë duu Rom ti raḳ sëng.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Rëḳ vonġin bë jaḳ nġaa sën alam Yuda denër bë Paulus vonġ paya lo ni niröp, om ḳo yi vër monbuk gevonġ ġaġek ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los kaunsor pin bedesupin sir yam, log ḳo Paulus luḳ ya nare malaj.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.