Atos 21
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 He hevuu sir gehe raḳ ya yaġ maya, baya heto sesor niröp maya Kos. Geheng to lob he ya rot batöḳ ya Rodos. Lob he kesuu Rodos gehe ya verup Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Lob he töḳ raḳ yaġ ti vu saga geneya los Ponisia. Lob he raḳ ya baya.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 He ya heto halë Kupros neggëp ya los he nemamin ḳëj, lob he kesuu gaya rot baya neto nyëġ böp Suria maloḳ ya Ture. In yaġ bë getunġ ḳupeḳ duḳ gëp nyëġ sagu.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Lob he ya matöḳ raḳ Kerisi-yi-alam la vu sagu, lob he nado soda ti ving sir. Loḳ Anon Vabuung vër kwaj lob denër vu Paulus bë su na Yerusalem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Rëḳ ma gehe buk ggovek ya, lob he hevuu nyëġ sagu gaya, lob Kerisi-yi-alam pin ving hir avëh los hur mahen deli he vu begganġ ya loo nenga. Lob he yun lupin ggëp loo nenga genajom raḳ.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Log mëm he jom nemamin, log he raḳ ya yaġ baya gedeyah bej.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 He raḳ yaġ bekesuu Ture gaya rot batöḳ ya Petolemais. Lob he jom Kerisi-yi-alam lo nemaj gehe nado buk ti ving sir.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Lob monbuk lob he vu Petolemais batöḳ ya Sisarea, behe loḳ ya sinarë Pilip yi begganġ benado ving yi. Alam nemadvahi-bevidek-luu sën deloḳ vu sinarë nyëdahis in nos vu Yerusalem wirek lo ti yi.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Lob nalu avëh avö lubeluu sën maluh su dehov sir rë lo, lob sir avëh-denenër-ġaġek-ranġahsën.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 He nado Sisarea buk la ving rot, lob mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti arë nebë Agabus vu distrik Yudea meluḳ meyam Sisarea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Yam in bë gelë he, lom ḳo Paulus yi ḳabi beduu yö vaha los nema raḳ, log nër bë, “Anon Vabuung nër bë, ‘Alam Yuda vu Yerusalem rëḳ denaduu ḳabi sënë ala nabë sënë, log rëḳ debo yi doḳ na alam-yu-ngwë nemaj.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 He hanġo nebë sënë, lob he los alam pin sën he nado loḳ begganġ ti saga lo anër niwëëk vu Paulus bë su jaḳ mena Yerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Loḳ Paulus nër ġaġek yom vu he bë, “Nebë va sën ham nesu benevonġ mesayoġ maggin neraḳ-ë? Seyoh vu bë sena ḳarabus. Gaḳ nabë sa nadiiḳ in Mehöböp arë geving gëp Yerusalem, og yiḳ yoh vu ving!”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Lom he su ayoh vu bë rëḳ aġërin kwa rë, om sën he ayemin ma, gehe nër bë, “Om maam anon jaḳ noh vu Anutu kwa!”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ggovek log he semu nġaa nġaa loḳ, garaḳ maya Yerusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Lob Kerisi-yi-alam la vu Sisarea desepa he bedeli he ya vu mehö sën he bë ana medo geving yi lo. Yi Kupros ti barë nebë Menason, sën yö vonġ ving wirek nyëmuġinsën lo.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 He töḳ ya Yerusalem, lob Kerisi-yi-alam deḳo he raḳ los kwaj vesa.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Gemonbuk lob Paulus ya ving he, behe ya halë Yakobus. Lob alam ggev pin denedo ving yi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Paulus jom nemaj ggovek, log turin huk pin sën Anutu ġadu yi bevonġ vu alam-yu-ngwë lo los dahis vu sir.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Denġo lob deḳo Anutu arë raḳ, loḳ tum denër vu yi bë, “Ari! Ġeraḳ ni bë alam Yuda raḳ neggëp mehömehö detu Kerisi-yi-alam ggovek ya, lom denesepa loḳ horek sën Moses ḳo agi niwëëk ata.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Rëḳ denenġo bë ġenenër vu alam Yuda sën denedo ving alam-yu-ngwë lo bë degevuu Moses yi horek na, geġenenër bë su degerah* naluj navij, gesu desepa doḳ nġaa wirek hen gökin.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Om hil rëḳ ġevonġ nabë va? Yönon rot, rëḳ degenġo ġaġek nabë ġeyam ggovek ya.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Om ġepevis begwevonġ nġaa noh vu sën he bë nanër vu honġ agi. He alam lubeluu denër ġaġek ti venuh neggëp Anutu mala.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Om gweḳo alam saga, beġesepa doḳ horek pin sën gevonġ beham nimin veseek jaḳ gëp Anutu mala lo, gegwetunġ monë natu seriveng in sir gedekeping yuj viis na. Gwevonġ nabë sënë, og alam pin rëḳ dejaḳ ni nabë ġaġek sën denenër raḳ honġ lo, og anon ma. Gemëm yö rëḳ dejaḳ ni nabë ġenesepa loḳ Moses yi horek ving.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Gaḳ alam-yu-ngwë sën detu Kerisi-yi-alam lo, og hil ḳevu ḳapiya ya vu sir ggovek ya banër ġaġek sën hil ajoo wirek lo vu sir bë: Degeġin sir nivesa, gesu dega reggu sën alam denesis in bë degetunġ seriveng vu anutu-kuungsën lo, gesu dega ḳöḳ, gesu dega reggu sën alam deneseyu kwaj medenediiḳ lo, gesu degevonġ baggëb.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Nebë saga, lob Paulus ḳo alam saga monbuk belosho desepa loḳ horek pin sën gevonġ benij veseek jaḳ gëp Anutu mala lo. Log loḳ ya dub-vabuung-böp ving benër buk sën buk-niveseeksën-yi govek na lo tato vu alam-deneḳo-seriveng lo. Buk sën degetunġ seriveng balam-deneḳo-seriveng debesi jaḳ jepö vu sir lo.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Buk-niveseeksën-yi nemadvahi-bevidek-luu saga dus raḳ bë nama na, loḳ alam Yuda la vu distrik Asia* delë Paulus genedo loḳ dub-vabuung-böp ayo, lob deloḳ alam pin ahëj bahëj sengën raḳ. Lob dekedi dejom Paulus ahon
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 gedetahi bë, “Ham alam Israel, ham doḳ vu he! In mehö sagi nenër vu alam yoh vu nyëġ pin bë dedahun hil hed alam los hil horek gedub-vabuung-böp sagi geving. Beḳo alam Grik la loḳ yam dub-vabuung-böp sënë ving bevonġ paya vu nyëġ vabuung sënë!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Denër nebë sënë in delë Tropimas vu nyëġ böp Epesus genedo Yerusalem ving Paulus, lob dekuung bë Paulus ḳo yi loḳ ya dub ayo ving.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nebë saga, lob alam Yerusalem pin ahëj sengën raḳ, lob deseröġ beya dejom Paulus ahon, gededadii to meyah in dub-vabuung-böp. Gedepevis bedevehii dub yi repinġ pin.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Devonġin bë dengis Paulus menadiiḳ, rëḳ bengö ya verup vu Rom hir alam-beġö-yi losho alaj bë beġö verup beyoh vu Yerusalem pin.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Lob pevis beḳo alam-beġö-yi la, geyi kapten, bedeseröġ medeluḳ medeya vu sir. Yuda delë alam-beġö-yi losho alaj, lob devuu Paulus gesu desis rë.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Lob alam-beġö-yi alaj ya dus bejom Paulus ahon genër vu yi alam-beġö-yi bededuu ahon raḳ sëng luu.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Rëḳ alam yu böpata, om detahi ġaġek ya niḳelap bededun böp rot. Lob alam-beġö-yi alaj su yoh vu bë genġo ġaġek degwa nivesa rë, lom nër vu alam-beġö-yi bë degeḳo Paulus doḳ na hir ḳatum ayo.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Lob Paulus ya verup dus vu ḳatum sënë yi lël lob alam nij wëëk rot bë dengis yi menadiiḳ, lob alam-beġö-yi su deyoh vu bë degërin yi nivesa rë, lom devaḳu yi ya vavunë.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Galam pin denesepa sir bedetahi bë, “Ġengis menadiiḳ!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Alam-beġö-yi bë degeḳo Paulus doḳ na hir ḳatum ayo, rëḳ Paulus loḳ tepëḳ vu alaj bë, “Yoh vu bë sa nanër ġaġek ti vu honġ rë?” Loḳ alam-beġö-yi alaj lëk beloḳ tepëḳ yah bë, “Ġeraḳ Grik ayej ni?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Sa hekuung bë honġ Ejep ti sën ġesis beġö vu gavman vu buk agu geġeḳo alam nij paya los beġö hodeḳ 4,000 meġeya nyëġ-yumeris lo!”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Rëḳ Paulus nër yah vu bë, “O saḳ Yuda, gataġ ḳo sa ggëp Tarsus vu distrik Kilisia. Sa nyëġ los bengö. Om ġengoġek gesa nanër ġaġek dus ti vu alam sënë rë.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Lob alam-beġö-yi alaj yoġekin. Lob Paulus raḳ ya nare lël gevarah nema raḳ. Lob alam pin ayej ma, gemëm nër ġaġek ya vu sir loḳ Hibru ayej.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.