Atos 17
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Luho deya raḳ meya deverup Ampipolis, lob luho dekesuu nyëġ sagi geya deverup Apolonia, bedekesuu geya deverup Tesalonika. Sën alam Yuda hir dub-supinsën-yi ti nedo lo.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Lob Paulus vonġ ggökin yah nebë sën nevonġ yoh vu nyëġ lo. Loḳ ya dub-supinsën-yi ving alam Yuda loḳ Buk-sewahsën-yi* metateḳin Anutu-yi-ḳapiya yoh vu soda löö vu sir.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Nër Anutu yi ġaġek degwa tato getateḳin vu sir bë Anutu yö joo ġaġek ggovek ya bë Kerisi duḳ nam dob begeḳo ḳerus menadiiḳ, gekedi jaḳ nah gökin. Log nër bë, “Yesu sën senër bengö vu ham lo, saga Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Lob sir sën denġo yi ġaġek lo la deggërin sir medesepa luho Silas. Galam Grik la sën denejom raḳ vu Anutu lo yu böpata detamuin luho. Lob avëh los bengöj-ggoreksën nġahiseḳë devonġ nebë sënë ving.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Rëḳ alam Yuda ayoj sis yi rot in alam denesepa Paulus luho Silas, lob debaġo alam sën nijpaya beyuj-lul-ḳöḳ lo la ggëp telig, gedesupin mehönon nġahiseḳë rot beya deloḳ alam begganġ saga ahëj, bahëj sengën raḳ bededun böpata verup. Ya deggërin Yason yi begganġ medesero Paulus luho Silas in bë degeḳo luho geto dena dobnë vu alam.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Rëḳ su detöḳ vu luho rë, lob dedadii Yason losho Kerisi-yi-alam vahi to deya dobnë bedeḳo sir ya denare loḳ kaunsor malaj, log detahi böpata bë, “Alam sën deneloḳ alam ahëj yoh vu nyëġ pin bë degevonġ paya lo, sën gwëbeng deverup vu hil-ë.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Lob Yason sënë ḳo sir loḳ ya yi begganġ. Alam saga sën denekeyëh alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* yi horek, gedenenër bë mehö-los-bengö ngwë nedo arë nebë Yesu.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Kaunsor losho alam pin denġo ġaġek sënë lob newaj raḳ.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Lob denër beYason losho yi alam debaġo sir, gedenër vu sir bë degeġin Paulus luho Silas nivesa in su degevonġ bebeġö berup. Log delëëin sir medeya.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Loḳ pevis beKerisi-yi-alam devonġ Paulus lu Silas deya Beroya loḳ buk. Luho ya deverup Beroya, lob luho deloḳ ya alam Yuda hir dub-supinsën-yi ayo.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Lob alam Yuda sën denedo Beroya agu sir alam nijvesa rot kesuu alam Yuda vu Tesalonika. In deḳo Anutu yi ġaġek raḳ mahëj ving. Detevin Anutu-yi-ḳapiya yoh vu buk in bë dejaḳ ni nabë luho denenër ġaġek anon ma ma.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Lob alam Yuda nġahiseḳë losho alam Grik los bengöj-ggoreksën vahi ayoj ya timu vu Yesu. Sir maluh gavëh.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Ggovek loḳ alam Yuda vu Tesalonika denġo Paulus bengö bë nenër Anutu yi ġaġek ggëp Beroya. Lob deya nyëġ sagu, medetetuhin alam sagu in bë ahëj sengën jaḳ vu Paulus losho alam sën denesepa yi lo.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Lob Kerisi-yi-alam depevis medevonġ Paulus ya loonë, geSilas lu Timoti denedo Beroya.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Lob alam sën deḳo Paulus ya aggata lo deli ya meto Atens gedeneyah, lom deḳo ġaġek meyah denër vu Silas lu Timoti bë luho dena vu Paulus pevis.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Paulus medo neġin luho ggëp Atens, loḳ lë alam nyëġ sagu bë denesepa loḳ hir anutu-kuungsën nġahiseḳë rot, lob ayo maggin rot.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Lob loḳ ya dub-supinsën-yi belosho alam Yuda denesap sir raḳ ġaġek. Log nevengwënġ ving alam-yu-ngwë sën denejom raḳ ving alam Yuda lo ving. Log neya telig yoh vu buk menenër ġaġek vu alam pin sën yam denedo lo.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Lob losho alam los kwaj böp la vu Epikurius hir dub, gela vu Stoik hir dub bedemehoo sir, lob denër bë, “Mehö ġaġek jeggin jeggin saga bë nanër ġaġek re?” Lob sir la denër bë, “Maḳ bë nanër alam nyëġ la hir anutu!” Nër bë sënë in Paulus nër ġaġek raḳ Yesu los kediraḳsën.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Lom deḳo Paulus ya hir begganġ kaunsor ggëp Ḳedu Ares medeloḳ tepëḳ in yi bë, “Yoh vu bë he ġanġo ġaġek mewis sën ġenenër agi lo degwa?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 He hanġo honġ ġaġek rëḳ yö agga ti, om he hevonġin bë ġanġo ġaġek sagi los degwa!”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 In yiḳ alam Atens soġek ving alam nyëġ ngwë sën yam denedo Atens lo pin su kwaj nevo nġaa ngwë rë. Gaḳ denedo in bë degenġo ġaġek mewis medebengwënġ jaḳ mu.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Lob Paulus nare loḳ kaunsor vu Ḳedu Ares vuheng atov genër bë, “Ham alam Atens! Seraḳ ham nimin bë ham kwamin vo anutu pin meneġin sir nivesa.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Lob sa haḳo loḳ nyëġ mehalë ham jepö sën ham netunġ in bë ham najom jaḳ vu sir lo. Lom sa halë jepö ti geham kwevu ġaġek raḳ neggëp nebë ‘Anutu sën hil duġin lo yiyi’. Om anutu sën ham duġin rëḳ ham nejom raḳ meris mu vu yi lo, sën gwëbeng sa bë nanër yi ġaġek vu ham.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Anutu sën tunġ dob los nġaa aggagga pin sën denedo loḳ lo, og Anutu saga sën yi Mehöböp sën tu yaġek los dob ala. Rëḳ su nedo loḳ dub sën mehönon denelev raḳ nemaj lo rë.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Mehönon su deyoh vu bë dedoḳ vu yi rë, in su neraḳ vu in nġaa ti rë. Gaḳ yö vonġ bemehönon denedo vesaj bemedo malaj netum, gevo nġaa nivesa vesa pin vu sir.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Lob vonġ bemehönon pin depum raḳ degwa timu bedeyoh vu nyëġ pin vu dob, geyö tunġ hir buk los den atov pin vorot.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Nevonġ nġaa nebë saga in bë mehönon pin kwaj bo Anutu gëp ayoj. Genabë desero yi, og rëḳ denatöḳ jaḳ yi, in su nedo ading in hil rë.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Gaḳ hil nado vesad gemedo nahee los nehevonġ hil nġaa pin degwa raḳ yi timu. Nebë sën ham alam kwaj böp la denenër bë, ‘Hil degwa yi yönon!’ lo.
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Om nabë hil degwa Anutu, og hil su kwad bo nabë Anutu ni nebë nġaa sën mehönon denesemu raḳ goor ma seriva ma ġelönġ lo rë.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Wirek sën mehönon duġin Anutu lo, og Anutu yö lë ggovek ya rëḳ su kevoh sir ya rë. Rëḳ gwëbeng og nër niwëëk vu mehönon pin vu dob bë degërin sir.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Log yö ggooin buk ti raḳ vorot in bë genġo mehönon pin hir ġaġek mebo nyëvewen vu sir niröp. Lob yö ggooin mehöti raḳ in huk sagi, gevonġ yi mekedi raḳ yah vu bedub in bë tato vu hil nabë yiḳ mehö lo sagi.”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Alam lo denġo ġaġek bë alam-diiḳsën dekedi jaḳ nah vu bedub, lob vahi denöp raḳ yi, rëḳ vahi denër bë, “Nahub rëḳ ġenanër ġaġek sënë gökin nah vu he behe ġanġo!”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Denër ggovek log Paulus vuu sir geto meya.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Rëḳ mu alam ti ti deggërin sir bayoj ya timu vu Yesu medetamuin Paulus medeya. Ti arë nebë Dionusius sën kaunsor Ḳedu Ares ti, log avëh ti arë nebë Damaris, galam la ving.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.