Apocalipse 19
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Sënë ggovek, log sa hanġo nġaa ti nebë sën alam nġahiseḳë denevonġ raro vu yaġek, bedenenër bë:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Nenġo ġaġek, og nesepa loḳ nġaa niröp mu meneseggi alam raḳ,
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Loḳ detahi yah ggökin bë:
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Log alam ggev mehödahis-bevidek-lubeluu sën lo, losho nġaa lubeluu sën denedo malaj-tumsën lo, depetev medeneggëp loḳ Anutu sën nedo raḳ sëa-los-arë lo mala, gedeḳo arë raḳ bë:
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Lob mehöti aye raḳ ggëp Anutu yi sëa-los-arë, benër bë:
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Log sa hanġo nġaa ti nebë sën alam nġahiseḳë rot desupin sir bedenenër ġaġek, lob dedun nebë sën lubek böpata. Genebë sën vaḳuvek netetap bededun böpata lo, bedenenër böpata bë:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Hil ahëd nivesa menapisek in yi rot geġaḳo arë jaḳ!
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Lob Anutu vo röpröp veroo malanġeri vu yi beröp loḳ yi.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Log angër nër vu sa bë, “Ġekwevu ġaġek sënë nabë: Alam sën Anutu vonġ dik ya in sir bë denam in nos böp sën Sipsip Nalu geḳo avëh lo, og kwaj vesa!” Log nër vu sa ving bë, “Ġaġek sënë og Anutu yi ġaġek anon.”
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Lob sa petev loḳ angër vaha gesa bë ġaḳo arë jaḳ, loḳ nër vu sa bë, “Su gwevonġ nabë sënë! Yiḳ sa hur mu nebë ham los arim lo pin sën ham ayomin neya timu vu Yesu menenër yi ġaġek ranġah lo. Yiḳ ham gweḳo Anutu yö timu arë jaḳ. Hil araḳ ni bë Anon Vabuung vonġ huk loḳ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën ayoj bë denanër Anutu yi ġaġek ranġah, genevonġ huk loḳ alam sën denenër Yesu arë ranġah lo ving nebë saga.”
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Log sa halë yaġek tateḳin gehoos veroo ti nare. Bemehöti raḳ nedo, barë nebë “Mehö Sën Nevonġ Yoh Vu Yi Ġaġek” ga, “Mehö Ġaġek Anon Yi”. Nabë mehöti sënë genġo ġaġek, genabë gevonġ beġö, og nesepa loḳ aggata niröp mu menevonġ.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Mala ġahis netum nebë nengwah daggen, gemehö-los-bengö yi madub nġahiseḳë raḳ nedo yu. Gedekevu arë raḳ neggëp navi, rëḳ yö timu raḳ arë sënë ni, gaḳ alam vahiḳ su deraḳ ni rë.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Generöp röpröp ading sën dedaġoo loḳ ḳöḳ lo. Log denenër arë bë, “Anutu yi Ġaġek”.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Log alam-beġö-yi vu yaġek deraḳ hoos veroo, bedetamuin yi medeya. Gederöp tob veroo malanġeri beniḳapiik menepelibin.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Paëp-yu-anil nevu malanġeri rot ti vare nesoo loḳ alaj avi, beneggëp in bë ngis mehönon jaḳ. Log nejom aën dus ti loḳ nema in geġin mehönon jaḳ. Anutu mehö niwëëk ata, bahë sengën böpata vu alam sën su ayoj neya timu vu yi rë lo, om rëḳ baḳë sir na nabë sën denevaḳë wain anon loḳ ġabum böp ayo lo.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Gedekevu mehö sënë arë raḳ neggëp yi tob los vaġi nebë:
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Log sa halë angër ti nare loḳ hes mala. Genetahi ya vu soḳ pin sën denevëëng medeneyoh vavunë lo bë, “Ham pin ngupin ham nam in Anutu yi nos böp.
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Ham rëḳ gwa alam-los-bengöj nij reggos geham rëḳ gwa alam yuj rëmeḳ los alam anil degwa nij reggos gehoos los alam sën deneraḳ lo nij reggos. Ham rëḳ gwa alam pin nij reggos, alam sën yö deneġin sir lo, losho alam sën alam denebaġo sir medenetu hir nġaa meris lo, galam sën yuj ading los alam meris lo.”
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Lob sa halë reggu bemën böp galam-los-bengöj pin vu dob losho hir alam-beġö-yi desupin sir yam ggovek ya in bë dengis beġö vu mehö sën raḳ nedo hoos veroo lo losho yi alam-beġö-yi.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Rëḳ ma gedekesuu sir bedejom reggu bemën böp ving yi mehö sën nenër-ġaġek-kuungsën-ranġah lo ahon mededuu luho. In wirek og reggu bemën nipaya sënë lë gemehö-nenër-ġaġek-kuungsën sënë nevonġ nġaa böp nġahiseḳë benetetuhin alam sën deneḳo reggu bemën yi ḳanaḳ raḳ navij gedeneḳo ḳenu raḳ lo. Om reggu bemën luho mehö-nenër-ġaġek-kuungsën sënë yö nahën denedo los malaj vesa. Log detë luho luḳ ya nengwah sën böpata rot nebë nġaggee, geniḳerus ata geġelönġ salpa* medo netum loḳ lo.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Log mehö sën neraḳ hoos lo sis luho hir alam vahi sën nahën denedo vesaj lo pin raḳ paëp-yu-anil sën vare nesoo loḳ avi lo medediiḳ. Log soḳ pin yam degga alam sënë nij reggos bahëj pup ya.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.