Lucas 8

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ ì blúie Skëköl tso' e' tté buaë pakök ká̱ blublu ena ká̱ tsitsir tso' e' a̱. Ie' ttekölpa tsá̱ dabom eyök kí̱ böl, e'pa shköke ie' ta̱.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ñies alakölpa we̱lepa buao̱'ne ie' tö, e'pa shköke ie' ta̱. E'pa we̱lepa bak weinuk wimblupa sulusi wa̱, ñies duè wa̱. Ie'pa eköl, kiè María Magdala wak, e' a̱ aknamapa yë'ttsa̱itö döka̱ kul.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ñies Juana dör Cuza alaköl, e' shköke ie' ta̱. Cuza dör Herodes dalì kkö'nukwak. Ñies Susana ena alakölpa male̱pa tai̱ë shköke ie' ta̱. Ie'pa tö Jesús ena ittökatapa ki̱meke tai̱ë, ì tso' ie'pa wa̱ ese wa.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Pë' e̱' yélur iká̱ ki̱ debitu̱ tai̱ë Jesús ska'. Ie' tö ie'pa a̱ ittè kleé i' es:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 Wëm mía̱ eköl të kuatkök ta̱ ie' tö iwö ppé ululu të ki̱ Mik ie' tso' iwö ppök, eta̱ ditsöwö we̱le a̱newa ñala̱ ska' ta̱ pë' dakélor iki̱, e' tö iñatélur, ñies dù debitu̱ tö ikatéwa.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ditsöwö we̱le a̱newa áklo a̱ ta̱ e' kuölö ta̱ itskine buaë. Erë ká̱ tsabe kë̀ ta̱' ee̱, e' kue̱ki̱ bet ta̱ isinewa̱.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ditsöwö we̱le a̱newa dika'chka shu̱a̱. Dika'chka ena ditsöwö talane ñita̱, erë dika'chka e̱' aléka̱ iki̱.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Erë ditsöwö we̱le a̱ne íyök bua'bua ki̱, ese tskine talane wöne buaë. Iklö we̱le wöne döka̱ cien eyök (100) elka elka. |src="8 LB00094 better one that is in Guaymi & Kuna b.tif" size="col" ref="Lc. 8.8"
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Jesús ttökatapa tö ie' a̱ ichaké:
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ie' tö iché ie'pa a̱: “Ì blúie Skëköl tso' e' tté blëulewa̱, e' ké̱wö menea̱t a' a̱ ijche̱noie. Erë pë' tso' tai̱ë kë̀ é̱na ye' ttè klö'wa̱k, esepa a̱ ye' tö ikleeke a̱s ie'pa tö iweblö̀ je', erë kë̀ ie'pa a̱ iwà wër, ñies a̱s ie'pa tö ittsö̀ je', erë kë̀ ie'pa a̱ iwà a̱r.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Ttè wakleéyö e' wà dör i' es: Skëköl ttè pakèsö e' dör we̱s ditsöwö kuatkèsö es.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Pë' we̱lepa ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa ñala̱ ska' ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé, erë bë́ de ie'pa ska' ta̱ iyéttsa̱itö ie'pa e̱r a̱ a̱s ie'pa kë̀ tö iklö'ù̱ ta̱ itsa̱tkër.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 We̱lepa skà ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa áklo a̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé ta̱ iklö'wé̱rakitö ttsë'ne buaë wa erë ekuölö ë̀. Ie'pa kë̀ a̱ e̱' tkërwa̱ darërëë Skëköl ttè a̱. Mik ie'pa weinemitke ie' ttè kue̱ki̱, eta̱ ie'pa a̱nemine tottola.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 We̱lepa skà ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa dika'chka shu̱a̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé, erë ie'pa tö íyi tso' ká̱ i' ki̱ e' bikeitseke kibiie. Ie'pa e̱r me'rie inuköl ena ì tso' ká̱ iki̱ tö s'ttsë'we̱ke buaë ese ki̱. Ese ko̱s tö Skëköl ttè kui'wé̱wa̱ ie'pa e̱r a̱, ta̱ ie'pa kë̀ se̱ne buaë Skëköl ttè a̱.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Erë we̱lepa skà ta̱ itköke we̱s itka ditsöwö a̱newa íyök buaë ki̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé ta̱ iklö'wé̱ e̱r buaë wa moki̱. Ie'pa tö iiu̱teke buaë ta̱ iwà dalöiekerakitö ke̱kraë. E' kue̱ki̱ ie'pa tö ì buaë ko̱s ese wé̱ we̱s Skëköl ki̱ ikiane es.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Mik bö'wö wötskéka̱sö, eta̱ kë̀ sö ipabikepawa̱, kë̀ sö ipatkepawa̱ ka̱' diki̱a̱. E' skéie itkekeka̱ ká̱kke̱ s'yamipa datse̱ esepa wö a̱ ká̱ ñi'wo̱ie.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Es ñies ttè tso' blëulewa̱ i̱'ñe ta̱, ese jche̱rdawa̱ sulitane wa̱ aishkuö ta̱. Ì ché ye' tö, e' kë̀ wà a̱ne ie'pa é̱na i̱'ñe ta̱, erë e' wà a̱rdaë ie'pa é̱na aishkuö ta̱.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “Yi e̱' yuak buaë ye' ttè wa, ese a̱ ikí̱ meraëyö a̱s ie' é̱na iwà a̱r buaë. Erë yi kë̀ e̱' yuak ye' ttè wa, ì bikeitsé ese tö tö a̱ne ié̱na, e' ko̱s yërdattsa̱ne iyöki̱. E' kue̱ki̱ ye' ttö̀ kukueblö́ a' tö bua'ie.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Eta̱ Jesús mì ena iëlpa ena ikutapa e'pa debitu̱ ie' weblök. Erë ie' tkër wé̱ pë' tso' tai̱ë e' shu̱a̱, e' kue̱ki̱ ie'pa kë̀ dë'wa̱ ie' ska'.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 E' biyö́ ché yile tö ie' a̱:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ie' tö iiu̱té:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Etökicha ta̱ Jesús e̱' iéka̱ kanò a̱ ittökatapa ta̱, ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Ie'pa mirwa̱ia̱ ta̱ ie' kapowa̱ kanò a̱. E' dalewa siwa̱' batsi̱neka̱ tai̱ë tö di' u̱yéka̱ tai̱ë ta̱ kanò a̱ di' iëneka̱mi katsi̱rkewa̱tke.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 E' kue̱ki̱ ie'pa tö iti̱'wé̱ka̱ ta̱ ichérakitö ia̱:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché ie'pa a̱:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ demi ká̱ kiè Gerasa a̱te̱ batsöri wi̱she̱t Galilea wösha̱ë ee̱.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Mik Jesús e̱' yéttsa̱ de ká̱ sí ki̱, eta̱ wëm eköl de ie' ska', e' a̱ aknamapa tso'. Ie' dör Gerasa wak. Ia̱ia̱ë ie' se̱ne'mi sume, kë̀ se̱rku̱'ia̱ u a̱, ie' se̱rke pö a̱.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Mik ie' tö Jesús sué̱, eta̱ ie' a̱neka̱ tai̱ë ta̱ ie̱' tkéwa̱ kuchë ki̱. Ie' iché Jesús a̱:
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Jesús tö ichétke wimblu sulusi a̱ ke̱we: “Be' e̱' yö́ttsa̱ wëm se̱ a̱.” E' kue̱ki̱ wimblu tö ie' a̱ iché es. Ia̱ia̱ë ie' we'ikbitu̱ aknama tö. Ke̱kraë aknama tö ie' wö a̱li̱we̱ke. E' kue̱ki̱ pë' tö ie' mue̱ke iulà a̱ iklö a̱ tabechka daloie wa, erë e' batsélor ie' tö tottola ta̱ aknama tö ie' kí̱ a̱li̱wé̱ka̱ patkémi wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ese ska'.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Eta̱ Jesús tö ie' a̱ ichaké:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ie'pa kköchöke tai̱ë Jesús a̱: “Kë̀ sa' patkarmi ka̱uk tai̱ë tso' i̱ski̱ë e' a̱.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Tsi̱net ka̱bata kuli' a̱ köchi iëte̱r tai̱ë chkök, e' kue̱ki̱ wimblupa kköchöke Jesús a̱: “Ka̱wö mú sa' a̱ e̱' tiu̱kwa̱ köchipa jaì a̱.” Jesús tö iké̱wö mé ie'pa a̱.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Eta̱ ie'pa e̱' yélur wëm a̱ ta̱ ie̱' tié̱lur köchipa a̱. Köchi ko̱s poneka̱ tu̱nemirak ká̱ spé mik brutolonemi batsöri a̱ ta̱ ee̱ iduolur.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Mik köchi kkö'nukwakpa tö isué̱, eta̱ itkayalmi ta̱ itté ppéka̱rakitö ká̱ e' wa'ñe.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Pë' de tai̱ë iweblök tö ì tka. Mik ie'pa de Jesús ska', eta̱ wëm a̱ aknamapa yërulune tai̱ë, e' sué̱ ie'pa tö itkër Jesús wörki̱ datsi' iéne é̱na ká̱ a̱nene buaë. E' tö ie'pa suawé̱.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Wé̱pa tö ì tka e' sué̱, e'pa tö ipaké ie'pa a̱ tö we̱s wëm a̱ aknamapa bak e' buanene.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ká̱ e' wakpa ulitane suane tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa kköché Jesús a̱: “Be' e̱' yö́ttsa̱ sa' ká̱ a̱.” Eta̱ Jesús e̱' iéka̱ kanò a̱ ittökatapa ta̱ ta̱ imía̱tke.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Eta̱ wëm a̱ aknamapa yërulune e' kköché Jesús a̱: “Ye' shkakmi be' ta̱.” Erë Jesús tö iiu̱té:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Be' yúne be' u a̱ ta̱ ì ko̱s wé̱ Skëköl tö be' a̱, e' pakö́ sulitane a̱.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Mik Jesús dene batsöri io̱she̱t, eta̱ pë' tso' tai̱ë ie' panuk, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' kiéwa̱ ttsë'ne bua' wa.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Eta̱ wëm eköl kiè Jairo e' de. Ie' dör judiowak ñì dapa'wo̱ wé e' wökir eköl. Ie' e̱' té̱wa̱ wöwakköt Jesús wörki̱ ta̱ ikköchöke tai̱ë ie' a̱: “Mishka bet ye' u a̱.”
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Jairo alà dör ekla ë̀ wák dör alaköl ki̱ duas tso' dabom eyök ki̱ bök ulatök (12), e' duökewa̱tke.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 E'pa shu̱a̱ alaköl dami eköl e' du'mi alakölpa duè wa̱ e' ki̱ duas de dabom eyök ki̱ bök (12). Ì ko̱s tso' ie' wa̱ e' e̱wé̱waitö yës s'kapeyökwak ki̱, erë kë̀ yi a̱ ibuanene.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Ie' dewa̱ tsi̱net Jesús tsi̱ kke̱r ta̱ idatsi' bata kéwa̱itö. E' wösha̱ ta̱ ipë́ wöklöne ta̱ ibuanene buaë.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Eta̱ Jesús tö ichaké:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Erë Jesús tö iché:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Mik alaköl buanene, e' tö isué̱ tö kë̀ ie' a̱ e̱' blënukia̱ ta̱ ide Jesús ska' painéka̱ tai̱ë suane wa. Ie' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ Jesús wörki̱ ta̱ ie' e̱' chéka̱ sulitane kukua tö ì kue̱ki̱ Jesús kéwa̱itö. Ie' tö iché: “Mik ye' tö be' kéwa̱, e' wösha̱ë ta̱ ye' buanene.”
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jesús tö iché ia̱:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ie' ttökeia̱ alaköl ta̱, e' dalewa eköl bite̱ Jairo u a̱, e' debitu̱ ta̱ iché Jairo a̱:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Mik e' ttsé Jesús tö, eta̱ ie' tö iché Jairo a̱:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Mik ie'pa de Jairo u a̱, eta̱ Jesús kë̀ wa̱ yi kàne shkökwa̱ wé̱ busila nu me'r ee̱. Pedro ena Santiago ena Juan ena alà yë́ ena imì, e'pa ë̀ kiéwa̱itö e̱' ta̱.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 E' dalewa sulitane i̱u̱ke alárke tai̱ë. Erë Jesús tö ie'pa a̱ iché:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Sulitane wa̱ ijche̱r tö busila duowa̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' wayuéka̱ ja̱ñeitséka̱ tai̱ë.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Erë Jesús tö busila ulà klö'wé̱wa̱, ta̱ iché ie' a̱:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Eta̱ ishke̱neka̱ne, e' bet ta̱ ie' e̱' kéka̱ ta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Iyë́ ena imì tkirulune iweblök. Eta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.