Lucas 8
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs BKJ
1 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ ì blúie Skëköl tso' e' tté buaë pakök ká̱ blublu ena ká̱ tsitsir tso' e' a̱. Ie' ttekölpa tsá̱ dabom eyök kí̱ böl, e'pa shköke ie' ta̱.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Ñies alakölpa we̱lepa buao̱'ne ie' tö, e'pa shköke ie' ta̱. E'pa we̱lepa bak weinuk wimblupa sulusi wa̱, ñies duè wa̱. Ie'pa eköl, kiè María Magdala wak, e' a̱ aknamapa yë'ttsa̱itö döka̱ kul.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ñies Juana dör Cuza alaköl, e' shköke ie' ta̱. Cuza dör Herodes dalì kkö'nukwak. Ñies Susana ena alakölpa male̱pa tai̱ë shköke ie' ta̱. Ie'pa tö Jesús ena ittökatapa ki̱meke tai̱ë, ì tso' ie'pa wa̱ ese wa.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Pë' e̱' yélur iká̱ ki̱ debitu̱ tai̱ë Jesús ska'. Ie' tö ie'pa a̱ ittè kleé i' es:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 Wëm mía̱ eköl të kuatkök ta̱ ie' tö iwö ppé ululu të ki̱ Mik ie' tso' iwö ppök, eta̱ ditsöwö we̱le a̱newa ñala̱ ska' ta̱ pë' dakélor iki̱, e' tö iñatélur, ñies dù debitu̱ tö ikatéwa.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ditsöwö we̱le a̱newa áklo a̱ ta̱ e' kuölö ta̱ itskine buaë. Erë ká̱ tsabe kë̀ ta̱' ee̱, e' kue̱ki̱ bet ta̱ isinewa̱.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ditsöwö we̱le a̱newa dika'chka shu̱a̱. Dika'chka ena ditsöwö talane ñita̱, erë dika'chka e̱' aléka̱ iki̱.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Erë ditsöwö we̱le a̱ne íyök bua'bua ki̱, ese tskine talane wöne buaë. Iklö we̱le wöne döka̱ cien eyök (100) elka elka. |src="8 LB00094 better one that is in Guaymi & Kuna b.tif" size="col" ref="Lc. 8.8"
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Jesús ttökatapa tö ie' a̱ ichaké:
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Ie' tö iché ie'pa a̱: “Ì blúie Skëköl tso' e' tté blëulewa̱, e' ké̱wö menea̱t a' a̱ ijche̱noie. Erë pë' tso' tai̱ë kë̀ é̱na ye' ttè klö'wa̱k, esepa a̱ ye' tö ikleeke a̱s ie'pa tö iweblö̀ je', erë kë̀ ie'pa a̱ iwà wër, ñies a̱s ie'pa tö ittsö̀ je', erë kë̀ ie'pa a̱ iwà a̱r.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Ttè wakleéyö e' wà dör i' es: Skëköl ttè pakèsö e' dör we̱s ditsöwö kuatkèsö es.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Pë' we̱lepa ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa ñala̱ ska' ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé, erë bë́ de ie'pa ska' ta̱ iyéttsa̱itö ie'pa e̱r a̱ a̱s ie'pa kë̀ tö iklö'ù̱ ta̱ itsa̱tkër.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 We̱lepa skà ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa áklo a̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé ta̱ iklö'wé̱rakitö ttsë'ne buaë wa erë ekuölö ë̀. Ie'pa kë̀ a̱ e̱' tkërwa̱ darërëë Skëköl ttè a̱. Mik ie'pa weinemitke ie' ttè kue̱ki̱, eta̱ ie'pa a̱nemine tottola.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 We̱lepa skà ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa dika'chka shu̱a̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé, erë ie'pa tö íyi tso' ká̱ i' ki̱ e' bikeitseke kibiie. Ie'pa e̱r me'rie inuköl ena ì tso' ká̱ iki̱ tö s'ttsë'we̱ke buaë ese ki̱. Ese ko̱s tö Skëköl ttè kui'wé̱wa̱ ie'pa e̱r a̱, ta̱ ie'pa kë̀ se̱ne buaë Skëköl ttè a̱.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Erë we̱lepa skà ta̱ itköke we̱s itka ditsöwö a̱newa íyök buaë ki̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé ta̱ iklö'wé̱ e̱r buaë wa moki̱. Ie'pa tö iiu̱teke buaë ta̱ iwà dalöiekerakitö ke̱kraë. E' kue̱ki̱ ie'pa tö ì buaë ko̱s ese wé̱ we̱s Skëköl ki̱ ikiane es.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Mik bö'wö wötskéka̱sö, eta̱ kë̀ sö ipabikepawa̱, kë̀ sö ipatkepawa̱ ka̱' diki̱a̱. E' skéie itkekeka̱ ká̱kke̱ s'yamipa datse̱ esepa wö a̱ ká̱ ñi'wo̱ie.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Es ñies ttè tso' blëulewa̱ i̱'ñe ta̱, ese jche̱rdawa̱ sulitane wa̱ aishkuö ta̱. Ì ché ye' tö, e' kë̀ wà a̱ne ie'pa é̱na i̱'ñe ta̱, erë e' wà a̱rdaë ie'pa é̱na aishkuö ta̱.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Yi e̱' yuak buaë ye' ttè wa, ese a̱ ikí̱ meraëyö a̱s ie' é̱na iwà a̱r buaë. Erë yi kë̀ e̱' yuak ye' ttè wa, ì bikeitsé ese tö tö a̱ne ié̱na, e' ko̱s yërdattsa̱ne iyöki̱. E' kue̱ki̱ ye' ttö̀ kukueblö́ a' tö bua'ie.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Eta̱ Jesús mì ena iëlpa ena ikutapa e'pa debitu̱ ie' weblök. Erë ie' tkër wé̱ pë' tso' tai̱ë e' shu̱a̱, e' kue̱ki̱ ie'pa kë̀ dë'wa̱ ie' ska'.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 E' biyö́ ché yile tö ie' a̱:
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ie' tö iiu̱té:
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Etökicha ta̱ Jesús e̱' iéka̱ kanò a̱ ittökatapa ta̱, ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ie'pa mirwa̱ia̱ ta̱ ie' kapowa̱ kanò a̱. E' dalewa siwa̱' batsi̱neka̱ tai̱ë tö di' u̱yéka̱ tai̱ë ta̱ kanò a̱ di' iëneka̱mi katsi̱rkewa̱tke.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 E' kue̱ki̱ ie'pa tö iti̱'wé̱ka̱ ta̱ ichérakitö ia̱:
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché ie'pa a̱:
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ demi ká̱ kiè Gerasa a̱te̱ batsöri wi̱she̱t Galilea wösha̱ë ee̱.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Mik Jesús e̱' yéttsa̱ de ká̱ sí ki̱, eta̱ wëm eköl de ie' ska', e' a̱ aknamapa tso'. Ie' dör Gerasa wak. Ia̱ia̱ë ie' se̱ne'mi sume, kë̀ se̱rku̱'ia̱ u a̱, ie' se̱rke pö a̱.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Mik ie' tö Jesús sué̱, eta̱ ie' a̱neka̱ tai̱ë ta̱ ie̱' tkéwa̱ kuchë ki̱. Ie' iché Jesús a̱:
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Jesús tö ichétke wimblu sulusi a̱ ke̱we: “Be' e̱' yö́ttsa̱ wëm se̱ a̱.” E' kue̱ki̱ wimblu tö ie' a̱ iché es. Ia̱ia̱ë ie' we'ikbitu̱ aknama tö. Ke̱kraë aknama tö ie' wö a̱li̱we̱ke. E' kue̱ki̱ pë' tö ie' mue̱ke iulà a̱ iklö a̱ tabechka daloie wa, erë e' batsélor ie' tö tottola ta̱ aknama tö ie' kí̱ a̱li̱wé̱ka̱ patkémi wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ese ska'.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Eta̱ Jesús tö ie' a̱ ichaké:
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ie'pa kköchöke tai̱ë Jesús a̱: “Kë̀ sa' patkarmi ka̱uk tai̱ë tso' i̱ski̱ë e' a̱.”
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Tsi̱net ka̱bata kuli' a̱ köchi iëte̱r tai̱ë chkök, e' kue̱ki̱ wimblupa kköchöke Jesús a̱: “Ka̱wö mú sa' a̱ e̱' tiu̱kwa̱ köchipa jaì a̱.” Jesús tö iké̱wö mé ie'pa a̱.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Eta̱ ie'pa e̱' yélur wëm a̱ ta̱ ie̱' tié̱lur köchipa a̱. Köchi ko̱s poneka̱ tu̱nemirak ká̱ spé mik brutolonemi batsöri a̱ ta̱ ee̱ iduolur.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Mik köchi kkö'nukwakpa tö isué̱, eta̱ itkayalmi ta̱ itté ppéka̱rakitö ká̱ e' wa'ñe.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Pë' de tai̱ë iweblök tö ì tka. Mik ie'pa de Jesús ska', eta̱ wëm a̱ aknamapa yërulune tai̱ë, e' sué̱ ie'pa tö itkër Jesús wörki̱ datsi' iéne é̱na ká̱ a̱nene buaë. E' tö ie'pa suawé̱.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Wé̱pa tö ì tka e' sué̱, e'pa tö ipaké ie'pa a̱ tö we̱s wëm a̱ aknamapa bak e' buanene.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ká̱ e' wakpa ulitane suane tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa kköché Jesús a̱: “Be' e̱' yö́ttsa̱ sa' ká̱ a̱.” Eta̱ Jesús e̱' iéka̱ kanò a̱ ittökatapa ta̱ ta̱ imía̱tke.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Eta̱ wëm a̱ aknamapa yërulune e' kköché Jesús a̱: “Ye' shkakmi be' ta̱.” Erë Jesús tö iiu̱té:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Be' yúne be' u a̱ ta̱ ì ko̱s wé̱ Skëköl tö be' a̱, e' pakö́ sulitane a̱.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Mik Jesús dene batsöri io̱she̱t, eta̱ pë' tso' tai̱ë ie' panuk, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' kiéwa̱ ttsë'ne bua' wa.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Eta̱ wëm eköl kiè Jairo e' de. Ie' dör judiowak ñì dapa'wo̱ wé e' wökir eköl. Ie' e̱' té̱wa̱ wöwakköt Jesús wörki̱ ta̱ ikköchöke tai̱ë ie' a̱: “Mishka bet ye' u a̱.”
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Jairo alà dör ekla ë̀ wák dör alaköl ki̱ duas tso' dabom eyök ki̱ bök ulatök (12), e' duökewa̱tke.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 E'pa shu̱a̱ alaköl dami eköl e' du'mi alakölpa duè wa̱ e' ki̱ duas de dabom eyök ki̱ bök (12). Ì ko̱s tso' ie' wa̱ e' e̱wé̱waitö yës s'kapeyökwak ki̱, erë kë̀ yi a̱ ibuanene.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Ie' dewa̱ tsi̱net Jesús tsi̱ kke̱r ta̱ idatsi' bata kéwa̱itö. E' wösha̱ ta̱ ipë́ wöklöne ta̱ ibuanene buaë.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Eta̱ Jesús tö ichaké:
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Erë Jesús tö iché:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Mik alaköl buanene, e' tö isué̱ tö kë̀ ie' a̱ e̱' blënukia̱ ta̱ ide Jesús ska' painéka̱ tai̱ë suane wa. Ie' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ Jesús wörki̱ ta̱ ie' e̱' chéka̱ sulitane kukua tö ì kue̱ki̱ Jesús kéwa̱itö. Ie' tö iché: “Mik ye' tö be' kéwa̱, e' wösha̱ë ta̱ ye' buanene.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Jesús tö iché ia̱:
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Ie' ttökeia̱ alaköl ta̱, e' dalewa eköl bite̱ Jairo u a̱, e' debitu̱ ta̱ iché Jairo a̱:
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Mik e' ttsé Jesús tö, eta̱ ie' tö iché Jairo a̱:
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Mik ie'pa de Jairo u a̱, eta̱ Jesús kë̀ wa̱ yi kàne shkökwa̱ wé̱ busila nu me'r ee̱. Pedro ena Santiago ena Juan ena alà yë́ ena imì, e'pa ë̀ kiéwa̱itö e̱' ta̱.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 E' dalewa sulitane i̱u̱ke alárke tai̱ë. Erë Jesús tö ie'pa a̱ iché:
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Sulitane wa̱ ijche̱r tö busila duowa̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' wayuéka̱ ja̱ñeitséka̱ tai̱ë.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Erë Jesús tö busila ulà klö'wé̱wa̱, ta̱ iché ie' a̱:
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Eta̱ ishke̱neka̱ne, e' bet ta̱ ie' e̱' kéka̱ ta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Iyë́ ena imì tkirulune iweblök. Eta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.