Lucas 8

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ ì blúie Skëköl tso' e' tté buaë pakök ká̱ blublu ena ká̱ tsitsir tso' e' a̱. Ie' ttekölpa tsá̱ dabom eyök kí̱ böl, e'pa shköke ie' ta̱.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Ñies alakölpa we̱lepa buao̱'ne ie' tö, e'pa shköke ie' ta̱. E'pa we̱lepa bak weinuk wimblupa sulusi wa̱, ñies duè wa̱. Ie'pa eköl, kiè María Magdala wak, e' a̱ aknamapa yë'ttsa̱itö döka̱ kul.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ñies Juana dör Cuza alaköl, e' shköke ie' ta̱. Cuza dör Herodes dalì kkö'nukwak. Ñies Susana ena alakölpa male̱pa tai̱ë shköke ie' ta̱. Ie'pa tö Jesús ena ittökatapa ki̱meke tai̱ë, ì tso' ie'pa wa̱ ese wa.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Pë' e̱' yélur iká̱ ki̱ debitu̱ tai̱ë Jesús ska'. Ie' tö ie'pa a̱ ittè kleé i' es:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Wëm mía̱ eköl të kuatkök ta̱ ie' tö iwö ppé ululu të ki̱ Mik ie' tso' iwö ppök, eta̱ ditsöwö we̱le a̱newa ñala̱ ska' ta̱ pë' dakélor iki̱, e' tö iñatélur, ñies dù debitu̱ tö ikatéwa.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ditsöwö we̱le a̱newa áklo a̱ ta̱ e' kuölö ta̱ itskine buaë. Erë ká̱ tsabe kë̀ ta̱' ee̱, e' kue̱ki̱ bet ta̱ isinewa̱.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ditsöwö we̱le a̱newa dika'chka shu̱a̱. Dika'chka ena ditsöwö talane ñita̱, erë dika'chka e̱' aléka̱ iki̱.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Erë ditsöwö we̱le a̱ne íyök bua'bua ki̱, ese tskine talane wöne buaë. Iklö we̱le wöne döka̱ cien eyök (100) elka elka. |src="8 LB00094 better one that is in Guaymi & Kuna b.tif" size="col" ref="Lc. 8.8"
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Jesús ttökatapa tö ie' a̱ ichaké:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ie' tö iché ie'pa a̱: “Ì blúie Skëköl tso' e' tté blëulewa̱, e' ké̱wö menea̱t a' a̱ ijche̱noie. Erë pë' tso' tai̱ë kë̀ é̱na ye' ttè klö'wa̱k, esepa a̱ ye' tö ikleeke a̱s ie'pa tö iweblö̀ je', erë kë̀ ie'pa a̱ iwà wër, ñies a̱s ie'pa tö ittsö̀ je', erë kë̀ ie'pa a̱ iwà a̱r.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Ttè wakleéyö e' wà dör i' es: Skëköl ttè pakèsö e' dör we̱s ditsöwö kuatkèsö es.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Pë' we̱lepa ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa ñala̱ ska' ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé, erë bë́ de ie'pa ska' ta̱ iyéttsa̱itö ie'pa e̱r a̱ a̱s ie'pa kë̀ tö iklö'ù̱ ta̱ itsa̱tkër.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 We̱lepa skà ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa áklo a̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé ta̱ iklö'wé̱rakitö ttsë'ne buaë wa erë ekuölö ë̀. Ie'pa kë̀ a̱ e̱' tkërwa̱ darërëë Skëköl ttè a̱. Mik ie'pa weinemitke ie' ttè kue̱ki̱, eta̱ ie'pa a̱nemine tottola.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 We̱lepa skà ta̱ itkö̀mi we̱s itka ditsöwö a̱newa dika'chka shu̱a̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé, erë ie'pa tö íyi tso' ká̱ i' ki̱ e' bikeitseke kibiie. Ie'pa e̱r me'rie inuköl ena ì tso' ká̱ iki̱ tö s'ttsë'we̱ke buaë ese ki̱. Ese ko̱s tö Skëköl ttè kui'wé̱wa̱ ie'pa e̱r a̱, ta̱ ie'pa kë̀ se̱ne buaë Skëköl ttè a̱.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Erë we̱lepa skà ta̱ itköke we̱s itka ditsöwö a̱newa íyök buaë ki̱ ñe' ta̱ itka es. Esepa tö Skëköl ttè ttsé ta̱ iklö'wé̱ e̱r buaë wa moki̱. Ie'pa tö iiu̱teke buaë ta̱ iwà dalöiekerakitö ke̱kraë. E' kue̱ki̱ ie'pa tö ì buaë ko̱s ese wé̱ we̱s Skëköl ki̱ ikiane es.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Mik bö'wö wötskéka̱sö, eta̱ kë̀ sö ipabikepawa̱, kë̀ sö ipatkepawa̱ ka̱' diki̱a̱. E' skéie itkekeka̱ ká̱kke̱ s'yamipa datse̱ esepa wö a̱ ká̱ ñi'wo̱ie.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Es ñies ttè tso' blëulewa̱ i̱'ñe ta̱, ese jche̱rdawa̱ sulitane wa̱ aishkuö ta̱. Ì ché ye' tö, e' kë̀ wà a̱ne ie'pa é̱na i̱'ñe ta̱, erë e' wà a̱rdaë ie'pa é̱na aishkuö ta̱.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Yi e̱' yuak buaë ye' ttè wa, ese a̱ ikí̱ meraëyö a̱s ie' é̱na iwà a̱r buaë. Erë yi kë̀ e̱' yuak ye' ttè wa, ì bikeitsé ese tö tö a̱ne ié̱na, e' ko̱s yërdattsa̱ne iyöki̱. E' kue̱ki̱ ye' ttö̀ kukueblö́ a' tö bua'ie.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Eta̱ Jesús mì ena iëlpa ena ikutapa e'pa debitu̱ ie' weblök. Erë ie' tkër wé̱ pë' tso' tai̱ë e' shu̱a̱, e' kue̱ki̱ ie'pa kë̀ dë'wa̱ ie' ska'.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 E' biyö́ ché yile tö ie' a̱:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Ie' tö iiu̱té:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Etökicha ta̱ Jesús e̱' iéka̱ kanò a̱ ittökatapa ta̱, ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ie'pa mirwa̱ia̱ ta̱ ie' kapowa̱ kanò a̱. E' dalewa siwa̱' batsi̱neka̱ tai̱ë tö di' u̱yéka̱ tai̱ë ta̱ kanò a̱ di' iëneka̱mi katsi̱rkewa̱tke.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 E' kue̱ki̱ ie'pa tö iti̱'wé̱ka̱ ta̱ ichérakitö ia̱:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché ie'pa a̱:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ demi ká̱ kiè Gerasa a̱te̱ batsöri wi̱she̱t Galilea wösha̱ë ee̱.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Mik Jesús e̱' yéttsa̱ de ká̱ sí ki̱, eta̱ wëm eköl de ie' ska', e' a̱ aknamapa tso'. Ie' dör Gerasa wak. Ia̱ia̱ë ie' se̱ne'mi sume, kë̀ se̱rku̱'ia̱ u a̱, ie' se̱rke pö a̱.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Mik ie' tö Jesús sué̱, eta̱ ie' a̱neka̱ tai̱ë ta̱ ie̱' tkéwa̱ kuchë ki̱. Ie' iché Jesús a̱:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Jesús tö ichétke wimblu sulusi a̱ ke̱we: “Be' e̱' yö́ttsa̱ wëm se̱ a̱.” E' kue̱ki̱ wimblu tö ie' a̱ iché es. Ia̱ia̱ë ie' we'ikbitu̱ aknama tö. Ke̱kraë aknama tö ie' wö a̱li̱we̱ke. E' kue̱ki̱ pë' tö ie' mue̱ke iulà a̱ iklö a̱ tabechka daloie wa, erë e' batsélor ie' tö tottola ta̱ aknama tö ie' kí̱ a̱li̱wé̱ka̱ patkémi wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ese ska'.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Eta̱ Jesús tö ie' a̱ ichaké:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ie'pa kköchöke tai̱ë Jesús a̱: “Kë̀ sa' patkarmi ka̱uk tai̱ë tso' i̱ski̱ë e' a̱.”
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Tsi̱net ka̱bata kuli' a̱ köchi iëte̱r tai̱ë chkök, e' kue̱ki̱ wimblupa kköchöke Jesús a̱: “Ka̱wö mú sa' a̱ e̱' tiu̱kwa̱ köchipa jaì a̱.” Jesús tö iké̱wö mé ie'pa a̱.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Eta̱ ie'pa e̱' yélur wëm a̱ ta̱ ie̱' tié̱lur köchipa a̱. Köchi ko̱s poneka̱ tu̱nemirak ká̱ spé mik brutolonemi batsöri a̱ ta̱ ee̱ iduolur.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Mik köchi kkö'nukwakpa tö isué̱, eta̱ itkayalmi ta̱ itté ppéka̱rakitö ká̱ e' wa'ñe.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Pë' de tai̱ë iweblök tö ì tka. Mik ie'pa de Jesús ska', eta̱ wëm a̱ aknamapa yërulune tai̱ë, e' sué̱ ie'pa tö itkër Jesús wörki̱ datsi' iéne é̱na ká̱ a̱nene buaë. E' tö ie'pa suawé̱.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Wé̱pa tö ì tka e' sué̱, e'pa tö ipaké ie'pa a̱ tö we̱s wëm a̱ aknamapa bak e' buanene.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ká̱ e' wakpa ulitane suane tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa kköché Jesús a̱: “Be' e̱' yö́ttsa̱ sa' ká̱ a̱.” Eta̱ Jesús e̱' iéka̱ kanò a̱ ittökatapa ta̱ ta̱ imía̱tke.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Eta̱ wëm a̱ aknamapa yërulune e' kköché Jesús a̱: “Ye' shkakmi be' ta̱.” Erë Jesús tö iiu̱té:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Be' yúne be' u a̱ ta̱ ì ko̱s wé̱ Skëköl tö be' a̱, e' pakö́ sulitane a̱.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Mik Jesús dene batsöri io̱she̱t, eta̱ pë' tso' tai̱ë ie' panuk, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' kiéwa̱ ttsë'ne bua' wa.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Eta̱ wëm eköl kiè Jairo e' de. Ie' dör judiowak ñì dapa'wo̱ wé e' wökir eköl. Ie' e̱' té̱wa̱ wöwakköt Jesús wörki̱ ta̱ ikköchöke tai̱ë ie' a̱: “Mishka bet ye' u a̱.”
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Jairo alà dör ekla ë̀ wák dör alaköl ki̱ duas tso' dabom eyök ki̱ bök ulatök (12), e' duökewa̱tke.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 E'pa shu̱a̱ alaköl dami eköl e' du'mi alakölpa duè wa̱ e' ki̱ duas de dabom eyök ki̱ bök (12). Ì ko̱s tso' ie' wa̱ e' e̱wé̱waitö yës s'kapeyökwak ki̱, erë kë̀ yi a̱ ibuanene.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ie' dewa̱ tsi̱net Jesús tsi̱ kke̱r ta̱ idatsi' bata kéwa̱itö. E' wösha̱ ta̱ ipë́ wöklöne ta̱ ibuanene buaë.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Eta̱ Jesús tö ichaké:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Erë Jesús tö iché:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Mik alaköl buanene, e' tö isué̱ tö kë̀ ie' a̱ e̱' blënukia̱ ta̱ ide Jesús ska' painéka̱ tai̱ë suane wa. Ie' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ Jesús wörki̱ ta̱ ie' e̱' chéka̱ sulitane kukua tö ì kue̱ki̱ Jesús kéwa̱itö. Ie' tö iché: “Mik ye' tö be' kéwa̱, e' wösha̱ë ta̱ ye' buanene.”
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Jesús tö iché ia̱:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ie' ttökeia̱ alaköl ta̱, e' dalewa eköl bite̱ Jairo u a̱, e' debitu̱ ta̱ iché Jairo a̱:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Mik e' ttsé Jesús tö, eta̱ ie' tö iché Jairo a̱:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Mik ie'pa de Jairo u a̱, eta̱ Jesús kë̀ wa̱ yi kàne shkökwa̱ wé̱ busila nu me'r ee̱. Pedro ena Santiago ena Juan ena alà yë́ ena imì, e'pa ë̀ kiéwa̱itö e̱' ta̱.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 E' dalewa sulitane i̱u̱ke alárke tai̱ë. Erë Jesús tö ie'pa a̱ iché:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Sulitane wa̱ ijche̱r tö busila duowa̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' wayuéka̱ ja̱ñeitséka̱ tai̱ë.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Erë Jesús tö busila ulà klö'wé̱wa̱, ta̱ iché ie' a̱:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Eta̱ ishke̱neka̱ne, e' bet ta̱ ie' e̱' kéka̱ ta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Iyë́ ena imì tkirulune iweblök. Eta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.