João 11
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NVI
1 Wëm tso' eköl duöke kiè Lázaro se̱rke Betania. Ee̱ María ena iël kiè Marta e'pa se̱rke.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 María e' dör Lázaro kutà tö Skëkëpa Jesús klö̀ ki̱ kiö̀ masmas të'ka̱ ta̱ ipasio̱'wa̱itö itsa̱kö wa e'.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Ie' ena Marta e'pa tö Jesús a̱ ichök patké:
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Mik Jesús tö ittsé ta̱ ichéitö:
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Marta ena iël ena Lázaro, e'pa dalër tai̱ë Jesús é̱na.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Erë mik ie' ittsé tö Lázaro duöke, eta̱ ie' kë̀ mìne iska'. Ie' e̱' tsé̱a̱tia̱ dö̀ ká̱ böt wé̱ itso' ee̱.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 E' ukuöki̱ ta̱ ie' iché ittökatapa a̱:
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ie'pa tö iché ie' a̱:
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Ie' tö ie'pa a̱ iché:
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Erë s'shköke ká̱ ttsettse a̱, e' ta̱ se' klastkërdaë. Ye' tso'ia̱ shkök we̱s s'shköke ñiwe es, e' kue̱ki̱ kë̀ ì tkö̀pa ye' ta̱.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö ichéne:
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Eta̱ ittökatapa tö iché ie' a̱:
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ie' tö Lázaro blënewa̱ e' ché ie'pa a̱ es. Erë ittökatapa tö ibikeitsé tö ë́ ikapowa̱.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 E' kue̱ki̱ ie' tö ie'pa a̱ iché yësyësë:
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Erë a' kue̱ki̱ ye' ttsë'ne buaë tö ye' kë̀ ku̱' ee̱ a̱s a' e̱rblö̀ ye' mik. Mishka isa̱u̱k.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Eta̱ Tomás (e' kiè ñies Dídimo) e' tö iché imale̱pa a̱:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Mik Jesús demi Betania, eta̱ Lázaro nu wötënewa̱, e' ki̱ ká̱ de tkël.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betania a̱te̱ tsi̱net Jerusalén o̱'mik kilómetro mañat ekkë.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Marta ena María akë blënewa̱, e' kue̱ki̱ tai̱ë judiowak dë'bitu̱ ie'pa pablök.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Mik Marta wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús döketke ta̱ imía̱ iñale̱tsu̱k, erë María a̱te̱ u a̱.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ie' tö iché Jesús a̱:
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ie' blënewa̱tke, erë ye' wa̱ ijche̱r tö ì kié be' tö Skëköl a̱, e' meraëitö be' a̱.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Ie' tö ie' a̱ iché:
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Marta tö iché ia̱:
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jesús tö iché ie' a̱:
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Yi se̱rke ye' mik e̱rblöke ye' mik, ese kë̀ duö̀pawa̱ aishkuö ta̱. ¿E' klö'wé̱ be' tö?
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Marta tö iiu̱té:
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Marta tö ttè e' ché o̱ne, ta̱ imía̱ iël María kiök, ta̱ iché ie' kukuö̀ a̱:
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Mik e' ttsé María tö, eta̱ bet ie' e̱' kéka̱ mía̱ Jesús sa̱u̱k.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Jesús tso'ia̱ wé̱ ie' tté Marta ta̱ ee̱. Ka̱m ie' döwa̱ wé̱ ie'pa se̱rke ee̱.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mik wé̱pa tso' María u a̱ ipablök, e'pa tö isué̱ tö ie' e̱' kéka̱ mía̱ bet, eta̱ ie'pa mía̱ itöki̱. Ie'pa ibikeitsé tö ie' mía̱ i̱u̱k idëu̱tö nu blëne ee̱.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Mik María demi Jesús ska', eta̱ ie' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ iklö ska' ta̱ ichéitö ie' a̱:
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Mik Jesús tö isué̱ tö María i̱u̱ke ena wé̱pa debitu̱ ie' ta̱ e'pa i̱u̱keñak, eta̱ e' tö ie' chkewé̱wa̱ tai̱ë shu̱te̱.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Eta̱ Jesús i̱é̱.
35 Jesus chorou.
36 Ie'pa tö iché:
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Erë ie'pa we̱lepa tö iché:
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Eta̱ Jesús skà e̱rianeka̱ ta̱ idemi wé̱ Lázaro nu blëne ee̱. E' dör ákuk bërie. Ák bërie bastkër, e' wa ákuk wötëulewa̱.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jesús tö iché:
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Ie' tö iiu̱té:
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Eta̱ ie'pa tö ák skéu̱ bánet ta̱ Jesús wökéka̱ ká̱ jaì a̱ ta̱ ichéitö:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ye' wa̱ ijche̱r tö ke̱kraë ì kiekeyö be' a̱, e' ttsekebö. Erë ikiéyö be' a̱ pë' tso' tai̱ë í̱e̱, e'pa kukua a̱s ie'pa tö iklö'ù̱ tö moki̱ be' ye' patkë'.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 E' chéitö o̱ne ta̱ ie' iché a̱neule:
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Eta̱ Lázaro blënewa̱ e' dettsa̱ ttsë'ka. Ie' ulà, ie' klö̀ parratulewa̱ datsi'tak wa. Ñies iwö parratulewa̱ datsi'tak wa. Jesús tö iché ia̱rak:
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Judiowak dë'bitu̱ María wapiöu̱k, e'pa tö ì wé̱ Jesús tö e' sué̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tai̱ë e̱rblé ie' mik.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Erë ie'pa we̱lepa mía̱, ì wé̱itö, e' chök fariseowakpa a̱.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Eta̱ fariseowakpa ena sacerdotepa wökirpa, e'pa tö judiowak wökirpa kié ta̱ iñi dapa'wé̱ka̱ ta̱ ichérakitö ñì a̱:
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Se' tö ie' méa̱t es, e' ta̱ sulitane e̱rblöraë ie' mik ta̱ itkërdaka̱ se' blúie. E' mú ttsé Roma wökirpa tö, e̱'ma ie'pa bitu̱raë ta̱ Skëköl wé tskerawa̱rakitö, ñies se' judiowak e̱we̱rawarakitö.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Erë ie'pa shu̱a̱ wëm tso' eköl kiè Caifás, e' dör sacerdote kibi duas e' wa. Ie' tö iché ie'pa a̱:
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ttsëskua a' kë̀ é̱na ia̱ne tö wëm eköl ë̀ duö̀wa̱ se' judiowak skéie, e' dör bua'ie se' ko̱s e̱rwa e' skéie.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Erë e' kë̀ yëne Caifás wa̱ iwák e̱r wa. Ie' dör sacerdote kibi duas e' wa, e' kue̱ki̱ Skëköl tö ie' ké ichök es ittekölie. Ie' tö iché Skëköl ttekölie tö Jesús tterawa̱ judiowak ulitane skéie.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Kë̀ idör judiowak ë̀ skéie, ñies itterawa̱ Skëköl ala'r ulitane se̱rke ká̱ wa'ñe e'pa skéie a̱s ie'pa dö̀ judiowak ta̱ ñita̱ we̱s wakpa etökicha ë̀ es.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 E' diwö ta̱ judiowak wökirpa tö ka̱wö mé ñì a̱ Jesús ttowa̱.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 E' kue̱ki̱ ie' kë̀ shkö̀ia̱ sulitane wösha̱ judiowak shu̱a̱. Ie' e̱' yéttsa̱ mía̱ ká̱ kiè Efraín ee̱. Ká̱ e' a̱te̱ ká̱ sir poë wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ese ska' tsi̱net. Ee̱ ie' e̱' tsé̱a̱t ittökatapa ta̱.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Judiowak Yë́pa Yërulune Egipto e' ké̱wö dökewa̱tke tsi̱net tkö'wè̱. Judiowak se̱rke bánet e'pa tai̱ë dökemitke Jerusalén e̱' batse'u̱kne ika̱wö tkö'u̱ke e' yöki̱ we̱s ie'pa wöblar es.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Ie'pa tso'ie Jesús yulök. Ie'pa ñì chakökerak Skëköl wé a̱:
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Fariseowakpa ena sacerdotepa wökirpa, e'pa tö iché sulitane a̱ tö yi wa̱ ijche̱r tö wé̱ Jesús tso', e' ta̱ ibiyö́ chö́ sa' a̱ iklö'wo̱wa̱.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.