João 11
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NAA
1 Wëm tso' eköl duöke kiè Lázaro se̱rke Betania. Ee̱ María ena iël kiè Marta e'pa se̱rke.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 María e' dör Lázaro kutà tö Skëkëpa Jesús klö̀ ki̱ kiö̀ masmas të'ka̱ ta̱ ipasio̱'wa̱itö itsa̱kö wa e'.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ie' ena Marta e'pa tö Jesús a̱ ichök patké:
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Mik Jesús tö ittsé ta̱ ichéitö:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Marta ena iël ena Lázaro, e'pa dalër tai̱ë Jesús é̱na.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Erë mik ie' ittsé tö Lázaro duöke, eta̱ ie' kë̀ mìne iska'. Ie' e̱' tsé̱a̱tia̱ dö̀ ká̱ böt wé̱ itso' ee̱.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 E' ukuöki̱ ta̱ ie' iché ittökatapa a̱:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ie'pa tö iché ie' a̱:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ie' tö ie'pa a̱ iché:
9 Jesus respondeu:
10 Erë s'shköke ká̱ ttsettse a̱, e' ta̱ se' klastkërdaë. Ye' tso'ia̱ shkök we̱s s'shköke ñiwe es, e' kue̱ki̱ kë̀ ì tkö̀pa ye' ta̱.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö ichéne:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Eta̱ ittökatapa tö iché ie' a̱:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ie' tö Lázaro blënewa̱ e' ché ie'pa a̱ es. Erë ittökatapa tö ibikeitsé tö ë́ ikapowa̱.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 E' kue̱ki̱ ie' tö ie'pa a̱ iché yësyësë:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Erë a' kue̱ki̱ ye' ttsë'ne buaë tö ye' kë̀ ku̱' ee̱ a̱s a' e̱rblö̀ ye' mik. Mishka isa̱u̱k.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Eta̱ Tomás (e' kiè ñies Dídimo) e' tö iché imale̱pa a̱:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Mik Jesús demi Betania, eta̱ Lázaro nu wötënewa̱, e' ki̱ ká̱ de tkël.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betania a̱te̱ tsi̱net Jerusalén o̱'mik kilómetro mañat ekkë.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Marta ena María akë blënewa̱, e' kue̱ki̱ tai̱ë judiowak dë'bitu̱ ie'pa pablök.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mik Marta wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús döketke ta̱ imía̱ iñale̱tsu̱k, erë María a̱te̱ u a̱.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ie' tö iché Jesús a̱:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ie' blënewa̱tke, erë ye' wa̱ ijche̱r tö ì kié be' tö Skëköl a̱, e' meraëitö be' a̱.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ie' tö ie' a̱ iché:
23 Jesus disse a ela:
24 Marta tö iché ia̱:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesús tö iché ie' a̱:
25 Então Jesus declarou:
26 Yi se̱rke ye' mik e̱rblöke ye' mik, ese kë̀ duö̀pawa̱ aishkuö ta̱. ¿E' klö'wé̱ be' tö?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta tö iiu̱té:
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta tö ttè e' ché o̱ne, ta̱ imía̱ iël María kiök, ta̱ iché ie' kukuö̀ a̱:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mik e' ttsé María tö, eta̱ bet ie' e̱' kéka̱ mía̱ Jesús sa̱u̱k.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jesús tso'ia̱ wé̱ ie' tté Marta ta̱ ee̱. Ka̱m ie' döwa̱ wé̱ ie'pa se̱rke ee̱.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Mik wé̱pa tso' María u a̱ ipablök, e'pa tö isué̱ tö ie' e̱' kéka̱ mía̱ bet, eta̱ ie'pa mía̱ itöki̱. Ie'pa ibikeitsé tö ie' mía̱ i̱u̱k idëu̱tö nu blëne ee̱.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mik María demi Jesús ska', eta̱ ie' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ iklö ska' ta̱ ichéitö ie' a̱:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Mik Jesús tö isué̱ tö María i̱u̱ke ena wé̱pa debitu̱ ie' ta̱ e'pa i̱u̱keñak, eta̱ e' tö ie' chkewé̱wa̱ tai̱ë shu̱te̱.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Eta̱ Jesús i̱é̱.
35 Jesus chorou.
36 Ie'pa tö iché:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Erë ie'pa we̱lepa tö iché:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Eta̱ Jesús skà e̱rianeka̱ ta̱ idemi wé̱ Lázaro nu blëne ee̱. E' dör ákuk bërie. Ák bërie bastkër, e' wa ákuk wötëulewa̱.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jesús tö iché:
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ie' tö iiu̱té:
40 Jesus respondeu:
41 Eta̱ ie'pa tö ák skéu̱ bánet ta̱ Jesús wökéka̱ ká̱ jaì a̱ ta̱ ichéitö:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ye' wa̱ ijche̱r tö ke̱kraë ì kiekeyö be' a̱, e' ttsekebö. Erë ikiéyö be' a̱ pë' tso' tai̱ë í̱e̱, e'pa kukua a̱s ie'pa tö iklö'ù̱ tö moki̱ be' ye' patkë'.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 E' chéitö o̱ne ta̱ ie' iché a̱neule:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Eta̱ Lázaro blënewa̱ e' dettsa̱ ttsë'ka. Ie' ulà, ie' klö̀ parratulewa̱ datsi'tak wa. Ñies iwö parratulewa̱ datsi'tak wa. Jesús tö iché ia̱rak:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Judiowak dë'bitu̱ María wapiöu̱k, e'pa tö ì wé̱ Jesús tö e' sué̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tai̱ë e̱rblé ie' mik.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Erë ie'pa we̱lepa mía̱, ì wé̱itö, e' chök fariseowakpa a̱.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Eta̱ fariseowakpa ena sacerdotepa wökirpa, e'pa tö judiowak wökirpa kié ta̱ iñi dapa'wé̱ka̱ ta̱ ichérakitö ñì a̱:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Se' tö ie' méa̱t es, e' ta̱ sulitane e̱rblöraë ie' mik ta̱ itkërdaka̱ se' blúie. E' mú ttsé Roma wökirpa tö, e̱'ma ie'pa bitu̱raë ta̱ Skëköl wé tskerawa̱rakitö, ñies se' judiowak e̱we̱rawarakitö.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Erë ie'pa shu̱a̱ wëm tso' eköl kiè Caifás, e' dör sacerdote kibi duas e' wa. Ie' tö iché ie'pa a̱:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ttsëskua a' kë̀ é̱na ia̱ne tö wëm eköl ë̀ duö̀wa̱ se' judiowak skéie, e' dör bua'ie se' ko̱s e̱rwa e' skéie.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Erë e' kë̀ yëne Caifás wa̱ iwák e̱r wa. Ie' dör sacerdote kibi duas e' wa, e' kue̱ki̱ Skëköl tö ie' ké ichök es ittekölie. Ie' tö iché Skëköl ttekölie tö Jesús tterawa̱ judiowak ulitane skéie.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Kë̀ idör judiowak ë̀ skéie, ñies itterawa̱ Skëköl ala'r ulitane se̱rke ká̱ wa'ñe e'pa skéie a̱s ie'pa dö̀ judiowak ta̱ ñita̱ we̱s wakpa etökicha ë̀ es.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 E' diwö ta̱ judiowak wökirpa tö ka̱wö mé ñì a̱ Jesús ttowa̱.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 E' kue̱ki̱ ie' kë̀ shkö̀ia̱ sulitane wösha̱ judiowak shu̱a̱. Ie' e̱' yéttsa̱ mía̱ ká̱ kiè Efraín ee̱. Ká̱ e' a̱te̱ ká̱ sir poë wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ese ska' tsi̱net. Ee̱ ie' e̱' tsé̱a̱t ittökatapa ta̱.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Judiowak Yë́pa Yërulune Egipto e' ké̱wö dökewa̱tke tsi̱net tkö'wè̱. Judiowak se̱rke bánet e'pa tai̱ë dökemitke Jerusalén e̱' batse'u̱kne ika̱wö tkö'u̱ke e' yöki̱ we̱s ie'pa wöblar es.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ie'pa tso'ie Jesús yulök. Ie'pa ñì chakökerak Skëköl wé a̱:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Fariseowakpa ena sacerdotepa wökirpa, e'pa tö iché sulitane a̱ tö yi wa̱ ijche̱r tö wé̱ Jesús tso', e' ta̱ ibiyö́ chö́ sa' a̱ iklö'wo̱wa̱.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.