Êxodo 5

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E' ukuöki̱ ta̱ Moisés ena Aarón míyal Egipto blú ska' ta̱ ichéitö ia̱:
1 Depois disso, Moisés e Aarão dirigiram-se ao faraó e disseram-lhe: "Assim fala o Senhor, o Deus de Israel: deixa ir o meu povo, para que me faça uma festa no deserto".
2 Erë Egipto blú tö iiu̱té:
2 O faraó respondeu: "Quem é esse Senhor, para que eu lhe deva obedecer, deixando partir Israel? Não conheço o Senhor, e não deixarei partir Israel".
3 Eta̱ ie'pa tö iché:
3 Eles prosseguiram: "O Deus dos hebreus nos apareceu. Deixa-nos ir ao deserto, a três dias de caminho, para oferecer sacrifícios ao Senhor, para que não nos fira ele pela peste ou pela espada".
4 Erë Egipto blú tö iiu̱té:
4 O rei do Egito disse-lhes: "Moisés e Aarão, por que quereis desviar o povo do seu trabalho? Ide às vossas ocupações".
5 Ñies Egipto blú tö iché ie'pa a̱:
5 E ajuntou: "O povo é, atualmente, numeroso, e vós o faríeis interromper seus trabalhos!"
6 E' diwö wa Egipto blú tö iché ikanè wökirpa a̱:
6 Naquele mesmo dia, deu o faraó ao inspetor do povo e aos vigias esta ordem:
7 —Tala'chka kösi e' kë̀ tsa̱rbitu̱ia̱ Israel aleripa a̱ ska̱u̱chka shtrót shtrót yuoie we̱s se' tö ikanewè̱rö es. A̱s ie'pa wákpa mi' itsu̱k.
7 "Não fornecereis mais, como dantes, a palha ao povo para fazer os tijolos: irão eles mesmos procurá-la.
8 Erë ikö́rak iyuök ko̱s ke̱kraë iyuekerakitö ekkë, kë̀ wöarwa yës. Ie'pa bikënak ë̀ tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa a̱rkerak: ‘¡Mishka iyiwak ña'u̱k se' Këköl a̱!’
8 Entretanto, exigi deles a mesma quantidade de tijolos que antes, sem nada diminuir. São uns preguiçosos. É por isso que clamam: queremos ir oferecer sacrifícios ao nosso Deus.
9 Ie'pa kí̱ kö́ kaneblök darërëë. Kanè mú ie'pa a̱ tai̱ë a̱s kë̀ itö ka̱chè iu̱tö̀.
9 Que sejam sobrecarregados de trabalhos ocupem-se eles de suas tarefas e não dêem ouvidos às mentiras que se lhes contam!"
10 Eta̱ ikanè wökirpa míyal ta̱ ichéitörak Israel aleripa a̱: —Egipto blu' tö ka̱wö mé tö kë̀ a' a̱ tala'chka kösi tsa̱rbitu̱ia̱.
10 Os inspetores e os vigias do povo foram dizer-lhes:
11 I̱'ñe ta̱ a' wakpa ka̱wöta̱ iyulök wé̱ a' ikué̱, e̱'ma ee̱ itsú̱bitu̱. Erë a' ka̱wöta̱ iyuök ko̱s a' iyueke ke̱net ekkë, kë̀ wöarwa.
11 "o faraó manda-vos dizer que já não vos fornecerá palha; e que vós mesmos devereis procurá-la onde houver, mas nada se diminuirá de vosso trabalho".
12 Eta̱ Israel aleripa mía̱ Egipto ká̱ wa'ñe ka̱chka ëse yulök tala'chka skéie.
12 Espalhou-se, pois, o povo por todo o Egito para ajuntar restolhos em lugar de palha.
13 Kanè wökirpa tö ikérak kaneblök kësik wa ta̱ ichekerakitö ie'pa a̱ ke̱kraë: “A' tö iyuö́ ko̱s a' tö iyueke ke̱net mik sa' tö tala'chka mekeia̱ a' a̱ ekkë.”
13 Os inspetores instavam com eles, dizendo: "Aprontai vossa tarefa diária, como quando se vos fornecia palha."
14 Egiptowak tö Israel aleripa we̱lepa me'ka̱ ñì wökirie. E'pa ppeke egiptowak tö ttsa' bata wa ta̱ ichekerakitö ie'pa a̱:
14 Açoitavam até os vigias israelitas que os inspetores do faraó tinham estabelecido sobre eles. Diziam-lhes: "Por que não terminastes, ontem e hoje, como antes, o que se vos havia fixado de tijolos a fazer?"
15 Eta̱ Israel aleripa kanè wökirpa míyal kköchök Egipto blú wöa̱. Ie'pa tö iché ia̱:
15 Os vigias israelitas foram queixar-se ao faraó: "Por que, perguntaram eles, procedes desse modo com os teus servos?
16 Tala'chka kë̀ mèneia̱ sa' a̱, erë ie'pa ki̱ ikiane tö sa' tö iyuè ko̱s sa' a̱ tala'chka merkeia̱ ta̱ iyörke ekkë. Ie'pa tö sa' ké kaneblök kësik wa. Ñies sa' ppekeitö sia̱rë. ¡A këkëpa, be' wakpa iane iwiie!
16 Não se nos fornece mais a palha e se nos diz: fazei tijolos. E chegam até a nos açoitar {como se} teu povo estivesse em falta".
17 Egipto blú tö ie'pa iu̱té:
17 O faraó respondeu: "Vós sois uns preguiçosos, sim, uns preguiçosos! É por isso que dizeis: queremos ir oferecer sacrifícios ao Senhor.
18 ¡A' yúshka kaneblök! Erë́ kë̀ tala'chka kösi merku̱'ia̱ a' a̱, erë a' ka̱wöta̱ iyuök ko̱s ke̱net a' tö iyueke ekkë.
18 E agora, ao trabalho! Não se vos fornecerá a palha, mas deveis entregar a mesma quantidade de tijolos."
19 Mik Israel aleripa kanè wökirpa a̱ iyëne tö ie'pa ka̱wöta̱ iyuök ke̱kraë ko̱s iyuekerakitö ke̱net ekkë, eta̱ ie'pa e̱riane tai̱ë.
19 Os vigias israelitas aos quais diziam: "Nada diminuireis da entrega diária de tijolos", viram-se em um cruel embaraço.
20 Ie'pa e̱' yélur Egipto blú ska' de wé̱ Moisés ena Aarón tso' ie'pa panuk ee̱.
20 Saindo da casa do faraó, encontraram Moisés e Aarão que os esperavam.
21 Ie'pa tö iché ia̱rak:
21 Disseram-lhes: "Que o Senhor vos veja e vos julgue, vós, que atraístes sobre nós a aversão do faraó e de sua gente, e pusestes em suas mãos a espada para nos matar".
22 Eta̱ Moisés tö iché Jehová a̱:
22 Moisés voltou-se de novo para o Senhor: "Ó Senhor, disse-lhe ele, por que fizestes mal a este povo? Por que me enviastes?
23 Mik ye' dë'bitu̱ ttök Egipto blú ta̱' be' ttö̀ wa, eta̱ ie' tö wé̱pa dör be' icha e'pa kí̱ we'iké sia̱rë. Dö̀ ikkë ta̱ iweirkeia̱ iwák su̱ë. Erë be' kë̀ wa̱ ì o̱ne yës ie'pa tsa̱tkoie.
23 Desde que fui falar ao faraó em vosso nome, ele maltrata o povo, e vós não o livrastes de maneira alguma."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.