Êxodo 5

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E' ukuöki̱ ta̱ Moisés ena Aarón míyal Egipto blú ska' ta̱ ichéitö ia̱:
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Erë Egipto blú tö iiu̱té:
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Eta̱ ie'pa tö iché:
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Erë Egipto blú tö iiu̱té:
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Ñies Egipto blú tö iché ie'pa a̱:
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 E' diwö wa Egipto blú tö iché ikanè wökirpa a̱:
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 —Tala'chka kösi e' kë̀ tsa̱rbitu̱ia̱ Israel aleripa a̱ ska̱u̱chka shtrót shtrót yuoie we̱s se' tö ikanewè̱rö es. A̱s ie'pa wákpa mi' itsu̱k.
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Erë ikö́rak iyuök ko̱s ke̱kraë iyuekerakitö ekkë, kë̀ wöarwa yës. Ie'pa bikënak ë̀ tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa a̱rkerak: ‘¡Mishka iyiwak ña'u̱k se' Këköl a̱!’
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Ie'pa kí̱ kö́ kaneblök darërëë. Kanè mú ie'pa a̱ tai̱ë a̱s kë̀ itö ka̱chè iu̱tö̀.
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Eta̱ ikanè wökirpa míyal ta̱ ichéitörak Israel aleripa a̱: —Egipto blu' tö ka̱wö mé tö kë̀ a' a̱ tala'chka kösi tsa̱rbitu̱ia̱.
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 I̱'ñe ta̱ a' wakpa ka̱wöta̱ iyulök wé̱ a' ikué̱, e̱'ma ee̱ itsú̱bitu̱. Erë a' ka̱wöta̱ iyuök ko̱s a' iyueke ke̱net ekkë, kë̀ wöarwa.
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Eta̱ Israel aleripa mía̱ Egipto ká̱ wa'ñe ka̱chka ëse yulök tala'chka skéie.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Kanè wökirpa tö ikérak kaneblök kësik wa ta̱ ichekerakitö ie'pa a̱ ke̱kraë: “A' tö iyuö́ ko̱s a' tö iyueke ke̱net mik sa' tö tala'chka mekeia̱ a' a̱ ekkë.”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Egiptowak tö Israel aleripa we̱lepa me'ka̱ ñì wökirie. E'pa ppeke egiptowak tö ttsa' bata wa ta̱ ichekerakitö ie'pa a̱:
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 Eta̱ Israel aleripa kanè wökirpa míyal kköchök Egipto blú wöa̱. Ie'pa tö iché ia̱:
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 Tala'chka kë̀ mèneia̱ sa' a̱, erë ie'pa ki̱ ikiane tö sa' tö iyuè ko̱s sa' a̱ tala'chka merkeia̱ ta̱ iyörke ekkë. Ie'pa tö sa' ké kaneblök kësik wa. Ñies sa' ppekeitö sia̱rë. ¡A këkëpa, be' wakpa iane iwiie!
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 Egipto blú tö ie'pa iu̱té:
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 ¡A' yúshka kaneblök! Erë́ kë̀ tala'chka kösi merku̱'ia̱ a' a̱, erë a' ka̱wöta̱ iyuök ko̱s ke̱net a' tö iyueke ekkë.
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Mik Israel aleripa kanè wökirpa a̱ iyëne tö ie'pa ka̱wöta̱ iyuök ke̱kraë ko̱s iyuekerakitö ke̱net ekkë, eta̱ ie'pa e̱riane tai̱ë.
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Ie'pa e̱' yélur Egipto blú ska' de wé̱ Moisés ena Aarón tso' ie'pa panuk ee̱.
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 Ie'pa tö iché ia̱rak:
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Eta̱ Moisés tö iché Jehová a̱:
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Mik ye' dë'bitu̱ ttök Egipto blú ta̱' be' ttö̀ wa, eta̱ ie' tö wé̱pa dör be' icha e'pa kí̱ we'iké sia̱rë. Dö̀ ikkë ta̱ iweirkeia̱ iwák su̱ë. Erë be' kë̀ wa̱ ì o̱ne yës ie'pa tsa̱tkoie.
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.