Êxodo 5

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 E' ukuöki̱ ta̱ Moisés ena Aarón míyal Egipto blú ska' ta̱ ichéitö ia̱:
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Erë Egipto blú tö iiu̱té:
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Eta̱ ie'pa tö iché:
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Erë Egipto blú tö iiu̱té:
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Ñies Egipto blú tö iché ie'pa a̱:
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 E' diwö wa Egipto blú tö iché ikanè wökirpa a̱:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 —Tala'chka kösi e' kë̀ tsa̱rbitu̱ia̱ Israel aleripa a̱ ska̱u̱chka shtrót shtrót yuoie we̱s se' tö ikanewè̱rö es. A̱s ie'pa wákpa mi' itsu̱k.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Erë ikö́rak iyuök ko̱s ke̱kraë iyuekerakitö ekkë, kë̀ wöarwa yës. Ie'pa bikënak ë̀ tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa a̱rkerak: ‘¡Mishka iyiwak ña'u̱k se' Këköl a̱!’
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Ie'pa kí̱ kö́ kaneblök darërëë. Kanè mú ie'pa a̱ tai̱ë a̱s kë̀ itö ka̱chè iu̱tö̀.
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Eta̱ ikanè wökirpa míyal ta̱ ichéitörak Israel aleripa a̱: —Egipto blu' tö ka̱wö mé tö kë̀ a' a̱ tala'chka kösi tsa̱rbitu̱ia̱.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 I̱'ñe ta̱ a' wakpa ka̱wöta̱ iyulök wé̱ a' ikué̱, e̱'ma ee̱ itsú̱bitu̱. Erë a' ka̱wöta̱ iyuök ko̱s a' iyueke ke̱net ekkë, kë̀ wöarwa.
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Eta̱ Israel aleripa mía̱ Egipto ká̱ wa'ñe ka̱chka ëse yulök tala'chka skéie.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Kanè wökirpa tö ikérak kaneblök kësik wa ta̱ ichekerakitö ie'pa a̱ ke̱kraë: “A' tö iyuö́ ko̱s a' tö iyueke ke̱net mik sa' tö tala'chka mekeia̱ a' a̱ ekkë.”
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Egiptowak tö Israel aleripa we̱lepa me'ka̱ ñì wökirie. E'pa ppeke egiptowak tö ttsa' bata wa ta̱ ichekerakitö ie'pa a̱:
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Eta̱ Israel aleripa kanè wökirpa míyal kköchök Egipto blú wöa̱. Ie'pa tö iché ia̱:
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Tala'chka kë̀ mèneia̱ sa' a̱, erë ie'pa ki̱ ikiane tö sa' tö iyuè ko̱s sa' a̱ tala'chka merkeia̱ ta̱ iyörke ekkë. Ie'pa tö sa' ké kaneblök kësik wa. Ñies sa' ppekeitö sia̱rë. ¡A këkëpa, be' wakpa iane iwiie!
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Egipto blú tö ie'pa iu̱té:
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 ¡A' yúshka kaneblök! Erë́ kë̀ tala'chka kösi merku̱'ia̱ a' a̱, erë a' ka̱wöta̱ iyuök ko̱s ke̱net a' tö iyueke ekkë.
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Mik Israel aleripa kanè wökirpa a̱ iyëne tö ie'pa ka̱wöta̱ iyuök ke̱kraë ko̱s iyuekerakitö ke̱net ekkë, eta̱ ie'pa e̱riane tai̱ë.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Ie'pa e̱' yélur Egipto blú ska' de wé̱ Moisés ena Aarón tso' ie'pa panuk ee̱.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Ie'pa tö iché ia̱rak:
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Eta̱ Moisés tö iché Jehová a̱:
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Mik ye' dë'bitu̱ ttök Egipto blú ta̱' be' ttö̀ wa, eta̱ ie' tö wé̱pa dör be' icha e'pa kí̱ we'iké sia̱rë. Dö̀ ikkë ta̱ iweirkeia̱ iwák su̱ë. Erë be' kë̀ wa̱ ì o̱ne yës ie'pa tsa̱tkoie.
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.