João 4

A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Taqurla de ma Iesus ka mit navet ma Judia be qa guirl iviit savet ma Galili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Baip ma Iesus ka tit savet ma Galili dai qa serltik pet ma Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 — ausente —
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 — ausente —
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 De luqia qia guirltik ma’, “Ai, ngu lu nanaa be ngi snanpet na ngua ip ngi srluup. Dap ngi dai navet ma Juda. Dap ngua dai ama nanki navet ma Samaria.” (Pe liina angera rleng i ama Samariaqena araa gamansena dai ama Judaqena araa reving iirang. Be quasik mager iv ianel sil ba na).
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 De ma Iesus ka virliit ma’, “Kuasik ngiat drlem sever ama tekmeriirang i ama Ngemumaqa kerl kurl a uut. De ngua i ngu snanpet na ngi ip ngu srluup de quasik ngiat drlem se ngua. Dav arik ngiat drlem sevet liirang aa dai vadai de ngia snanpet na ngua ip ngu qurl a ngi re ama qerlapki ip ki iames na ngi.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 De luqia, qia snanpet ma’, “Maqa, ngu lu diip ngi aarl ama qerlapki naqua ip ki iames na ngua? I ama kainaqi mer ama demka, dai qatias saimanep. Dap kuasik gia qeni ip ngi taneng ama talki ne iini samer ama demka ip te ama qerlapki.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Kua ngi dai ama barlka na ngi daleng a uur a barlka ma Jekop? I qatias murl miaimek de qa qut luqa ama demka sagel ama qerlapki. Be qatikka murl ke ne aa laanivas de ngen aa bulmakau dai ai de rep suup ka. Be qatikka iara dai ai de uurep suup nemet luqa ama demka.”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 De ma Iesus ka virliit ma’, “Lura mai i re srluup luqi iara ama qerlapki, dai saqiaskerlka diip dingding sep ta.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Dap lura i re srluuv ama qerlapki i ngurl kurl a ra rem ki, dai saqias diip kuasiq ai dingding sep ta. I luqia ama qerlapki i diip ngurl kurl ama qaqet tem ki, dai qatikka kia tit kia tit. I luqia dai diip taquarl ama menpitki de araa rlan be diip ki iames na ra masmas.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 De luqia ama nanki qia ruqun ma Iesus ma’, “Maqa, ngi qurl a ngua re luqia ama qerlapki ip saqias diip kuasik mager ip dingding sep ngua. De saqias kuasik mager ip ngurl guirl sasari ip ngu quk.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 De ma Iesus ka ruqun na qi ma’, “Ngia iit te gia ngerlka de uane guirl sasari.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 De luqia ama nanki qia virliit ma’, “Dap maikka ngua dai quasik gua a nge ama ngerlka.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Dap sa mekai ngia ngerlvet ne ama ngeriqit ne ama quatta de ngia mit namen na ra. Be luqa iara i qurli ngi na qa, dai quasiq ai gia ngerlka ma revan. I liina i ngil sil ba ngua, ai gia revan.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 De luqia qia ruqun ma’, “Gua Barlka, nguat drlem ai ngi dai ama Slurlka aa Aamki na ngi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 I qatikka auur a lavu dai ai de re Lautu sagel ama Ngemumaqa pet luqia ama damki. (A damki ma Geresim). Dap ngen ama Judaqena, dai qatikka ai de ngene tuqun ai ama luqupki ama quanaski iv ama qaqet te Lautu sagel ama Ngemumaqa, dai ama luqupki ma Jarusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 De ma Iesus ka ruqun ma’, “Maqi, maikka mager ip ngia tu gia qevep sevet lunger iara ama lengi i ngul sil ba ngi na nget. Dap kula ngia tu gia qevep sever ama luqupka i lua ip te Lautu sever a uut Mam. De quasik mager ip te mali re ma Jarusalem dap kua luqia ama damki ip te Lautu sagel ka.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Dap katikka ngen navet ma Samaria, dai quasik ngenet lu ai ngene Lautu sever iani. Dav uut ama Judaqena dai uut drlem ai uure Lautu sagel ama Ngemumaqa. I raquarli liina ip ke iames ne ama qaqet per ama aivetki, dai liina nge men gel uut.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Ama Ngemumaqa dai sa qa mak ne ama giqi bareq ama qaqer ip te Lautu ne ama revan. Dai sa iara uure rarles iv uure Lautu ne ama revan sagel a uut Mam. Be ama Qevepka dai mager ip ka taarl ne ama Lautu de a uur a rlan. Be maikka a uut Mam dai qe narliip se lura i re Lautu raqurla sagel ka ne araa revan.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ama Ngemumaqa dai ama Qevepka na qa. Be lura i re Lautu sagel ka, dai mager ip te Lautu ne ama revan de ne ama qaqet araa tuaqevep.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 De ama nanki qia ruqun ma’, “Katikka nguat drlem ai diiv ama qaqet araa Iameska qat den, i luqa ip diip ke iames na uut. I qatikka luqa dai ra tis ka ma Kristus. I lua i diip ka ren dai diip ke raqal sil ba uut sever ama tekmeriirang mai.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 De ma Iesus ka ruqun ma’, “Ngua, i ngua taqen sagel ngi, dai qatikka ngua manarevuk.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Baip ma Iesus ka taqen ne liina, de baing se aa risura i ra guirl naver ama luqupki. De maikka ngemerl a ra i raquarli ret lu ma Iesus i qe ne ama nanki iane sil ba na. Be re narliip te snanpet na qa ma’, “Ngi narliip ngi mali re ama gi? Be ngi ne ama nanki uane sil ba na nanaa?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 De masna ama nanki qia uaik, dap kurl ara kebalaqi i qia guirl saver ama luqupki. I qia mit be qia sil bareq ama qaqet per ama luqupki ma’,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ngen den ip ngene lu iaq i qa sil sevet gua tekmeriirang mai. I ani luqa dai ma Kristus na qa.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Taqurla de ama qaqet ta mit naver ama luqupki be ra tit sagel ka.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Dap lua i qurli ama nanki ver ara luqupki, de ma Iesus aa risura re teqestem per a qa ma’, “Auura Tiksiqa, ngia tes.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Dap ma Iesus ka virliit ma’, “Sa ngua mes iang ama asmes i quasik ngen drlem se nget.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 De ma Iesus aa risura re snanpet nanaa ma’, “Kuarl a qek ka qurl a qa re a qeng ama asmes?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 De ma Iesus ka sil ba ra ma’, “Katikka lungera gua asmes, dai nget muqas. I liina dai ip ngut matna Gumam aa rletki sademna. I qa nem ngua ip ngut matna aa rletki ip ngu perleset na qi.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 De ai de ngene tuqun ma’,
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 — ausente —
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 — ausente —
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Dai sa iara ngua nem ngen ip ngen derer ama asmes nagel ama qaqet. Dap kuasiq ai ngen matna gel ta nauirl ver araa sleng. Dav iari ra matna lungera ama sleng. Be sa ngen mit ip ngen derer ama asmes i ama mereqes na nget.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Be vet luqia ama luqupki, dai luqia ama nanki qia sil ne ara revan sevet ma Iesus. I qia sil bareq a ra ma’, “Maikka luqa dai qa raqa sekdem sevet gua viirang mai ngene gua tekmeriirang mai.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Be ra mit sagel ka, de re teqestem ka ip kurli qa gel ta. Taqurla be mas per a qa gel ta se ama niirlaiam ama quanasiam.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Be re narli aa lengi de buup ne iari ama qaqet dai rlas tem ta mene ma Iesus.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 De iari ama qaqet ta taqen sagel luqia ama nanki ma’, “Laira dai uut mu auur a qevep sevet ma Iesus i raquarli ngia sil ba uut sever a qa. Dav iara dai rlas tem uut men a qa i qatikka raquarli uut narli aa lengi ne auur asdem. Be maikka uut drlem ai ama revan i luqa dai diip ke iames ne ama qaqet naver ama aivetki mai.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Baip naser ama niirlaiam ama quanasiam, de ma Iesus ka mir iviit savet ma Galili.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 I ma Iesus ka sil ba uut ama risura ai ariq aiv iaq i ama Slurlka Aamki na qa, i qet matna gel aa liinka, per aa qerlingki, dai maikka diip kuasik ta tu araa qevep ai ama barlka na qa.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Baip ma Iesus ka men pet ma Galili, de ama qaqet dai ama arlias per a ra i raquarli qa men. I lura dai medu ret lu ma Iesus per ama Asmeski i qe tekmet ne ama tekmeriirang ama dlek-pem-iirang.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Be ma Iesus ka tit dai saqiaskerlka qa men pet ma Kenan pet ma Galili Provins.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 De luqa ka narli ai ma Iesus dai qa men navet ma Judia be qurli qa vet ma Galili.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 De ma Iesus ka ruqun ma’, “Ariq aip kuasik ngenet lu ama rleriirang ama dlek-pem-iirang, dai quasik ngen dru a ngen a qevep.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 De ama Gaman ara Barlka qa ruqun ma Iesus ma’, “Gua Barlka, maikka ngia ren i ariq aip kuasik dai diip nguaimka qe ngip.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 De ma Iesus ka virliit ma’, “Ngia tit i qasa ngiaimka qe iames.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Baip ka tit be samen ama aiska, de qe ne aa buaiskena re atmetna. De ra sil ba qa ma’, “Ngiaimka dai sa maget na qa.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 De luqa ka snanpet ma’, “Maikka ngu lu qesnada de maget ne nguaimka?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 De ama gilka aa mam dai vuktik per a qa ai mani naser ama rlaunka, de ma Iesus ka ruqun ma’, “Sa ngiaimka dai qe iames.”
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 I liina dai ma Iesus ka men navet ma Judia be savet ma Galili. Be qa rekmet ne ama rletki ama dlek-pem-ki ip ma quanas-iiram pet luqia ama qerlingki.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.