Marcos 6

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sabadaasɨ sai gannya angebanna wɨyaꞌnei wɨna. Gamɨrera mɨdɨnna.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Gamɨre angebanna kyɨꞌmavaꞌ Juyaraavɨre Kwazaakegaaꞌ yɨmaꞌnakegaaꞌ Lotuangevɨ buladaaꞌna yakegaaꞌ wɨjɨwaakɨna. Sara wɨjɨwaakɨna yadaaꞌnyɨ aꞌmwe kwalaalyara wɨꞌneva atɨka maruꞌnareva dɨnyɨna “Yagaala dazaꞌ aꞌmwe dai gawɨ maaꞌmwaka! Bewai yɨwɨrivanɨka! Dɨragɨnya yɨya wɨꞌnɨwaꞌdo gamɨre asɨraalyɨ gara yɨwaka!
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Kaaꞌmadaayai midaaka! Maarɨyaaꞌ gawaalɨꞌ midaaka! Jemɨzalyɨ Jozɨzalyɨ Juthaazalyɨ Saaimonɨjɨ saraavɨre kwɨyaꞌmwei midaaka! Dava nemɨjɨya ganyaabulaanga damwaaihava! Nemɨjɨ avaalyalyɨ. Aꞌmwe naangei mɨka,” dɨnyɨna yeꞌ. Sara dɨnyɨna yeva Jizaazare sɨmunya myawɨri kyeꞌ sagaaꞌ gamɨnyɨna sɨnna tɨka davɨna.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ Jizaazai wɨdɨna “Pwara Gotɨyare wɨꞌnawɨjɨwaakyarɨne yayaꞌ yɨlaaya makimanɨgaꞌ. Kɨrɨꞌ gamɨre kwaakeba mwaalyarajɨ kwɨyaꞌmwerajɨ gannya angevɨ mwaaihasajɨ sa gamɨre yayaꞌ mamakɨlyɨvanɨgaꞌ.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Sara wɨdɨna yaka angeba saba dɨragɨnya yaꞌne aane pɨnɨ kɨnɨ myaꞌ. Kɨrɨꞌ nalaavɨnaka pwaina pwaina, pɨrɨꞌna pɨrɨꞌna ata kudathɨwagaꞌ tewaanya mwaalɨna yeꞌ.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Sara yesaꞌna dɨna “Aꞌmwe kwalaalyara nɨmɨnyɨna manyɨlɨmwagyɨwaava!” Sara yesaꞌna maruꞌnaꞌna yaꞌ.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Sara yakegaaꞌ atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalyara bɨna kyeꞌ “Nɨmɨre yagaalyaꞌna aꞌmwe pwaraaihi pimagɨnna dɨwila! Aꞌmwe pwaraaihi pimagɨnna dɨwila! Aꞌmwe yuyaihi sana sana jɨla! Nɨmɨre dɨragɨnyabwi kyɨhɨzaavaꞌmujɨ aꞌmwe yɨmaka widɨvɨsaraavɨ wanganapɨjɨ yɨmakeraavɨ gɨrɨꞌnakeraavɨ duthaasideihɨlyɨ.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Tusavɨne gɨlyɨvɨta maayaihi yadisarɨkananyaihi dɨwila! Tɨka wapaaya, gɨlyaꞌ, nɨgwɨgɨlyɨꞌ mamaapɨnera!
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Aawa. Kwaariꞌmasɨvɨla dɨvaazɨꞌmaꞌnyɨla! Baazɨꞌmaꞌnya pɨrɨwaai mabaazɨꞌmaꞌnɨpɨnera! Sareꞌna yarai dɨwideihɨlyɨra.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Nabaai gamɨreraavɨ wɨdɨna “Angebanna yɨꞌmavaawapɨjɨ anga gave pɨrɨvɨ dɨmwaalyɨla! Wapaayaꞌna myɨrɨꞌmaranamaripɨnera! Anga gave saba se wapɨjavadaasɨ kaanna dɨwideihɨlyɨ.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Anga pɨbanyara ‘Aꞌmweraaihi kaajɨla!’ mihɨza pwara ‘Kɨrɨmɨre yagaalyaꞌ wɨꞌnaana!’ mihɨza kwara kamwaalapɨjɨ kaanna wɨyagaaꞌ ‘Anga gɨrɨkitaꞌnanyababɨsaba midaaka!’ dɨna yakɨlyɨ tɨrya saraaihɨre sɨvɨla warojɨya purakɨrasɨꞌna yakɨlyɨ kaanna dɨwideꞌna angebanyara kunnyabwi yawɨpɨꞌderera. Sareꞌ jalɨkurakyaꞌnesɨ.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Gamɨrera miꞌna wɨꞌneva pina pina yɨwɨnadaaꞌna yeva aꞌmweraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨre sɨmunyabwi mudɨkebwi jawɨramaarila!”
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Sara wɨdɨna yesagaaꞌ yɨmaka kwalaalyaraavɨ wɨdaasɨna yeva aꞌmwe nabalɨnakeraavɨ yɨsiwelivananyaꞌ mɨnyagɨnyangɨ dɨngɨna yeva tewaanya wɨmwaaihɨna yeꞌ gamɨrera.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Yuyaba aꞌmwera gamɨ yakengɨ dɨnyɨdɨnya yadɨvɨsaꞌna pɨba maremwaaidei Erotɨyai dara wɨꞌnakeꞌ “Sahwai nawɨꞌnya jɨvanɨka!” Wɨꞌnakeꞌ daresɨ. Pwara Jizaazarɨna dɨnyɨna “Gamɨ sai Jonɨnyɨra. Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadei balaka Gotɨyai yɨdɨkaavaka savɨna kwaihwaainakei dɨragɨnya dɨvanɨgɨnyaꞌ maaraka tewaanya saza yɨvanɨkelyɨra.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Sara dɨnyɨna kyeꞌ pwara dɨneꞌ “Gamɨ sai Yɨlaajai kɨgaakuna balyaakelyɨra.” Dɨnesavɨ pwara dɨnyɨna “Aꞌmwe sai wɨꞌnawɨjɨwaakadei sɨnnawɨ Gotɨyarɨ wɨꞌneva aꞌmweraavɨ wɨjɨwakyaasarabɨsalyɨ.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Aꞌmwe pwara sana sana kadɨneꞌ Erotɨyai wɨdɨna “Jonɨ sahwalyɨra. Aꞌmwerɨ wɨde ‘Aꞌmwe Jonɨmɨ tɨlɨnnyaꞌ doripuka!’ Kude balakei dahaaꞌ tewaanya mwaalɨꞌ,” wɨdaꞌ.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sahwai Erotɨyaazaꞌ gyaꞌmwe Pilipɨmɨre balaangaꞌ kwala maaraꞌ.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Jonɨ wɨdɨna “Jaꞌmwere aꞌmweꞌ baaꞌna maꞌmwaana! Sabwina Gotɨyare Kɨwɨnyabwi galazekɨvaimwaa,” wɨdɨna.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Erotɨyaazavɨ sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ Erotɨyai Erotɨyaazavɨ yɨlaaya maryaka yakeꞌna Erotɨyai aꞌmweraavɨ kudaasaꞌ Jonɨmɨ wɨla marirakɨna yeva kalavuzangevɨ wɨmwaaihɨna yeꞌ. Jonɨ kalavuzangevɨ kamwaalaꞌ Erotɨyaazavɨ sɨnna tɨka kuna wɨdaꞌdaaꞌnyɨ “Jonɨmɨ tamakɨma!” dada Erotɨyarɨ kudaꞌ “Aawa,” wɨdɨna.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Sai dɨna “Jonɨ aꞌmwe naangelyɨra. Sahwai yɨdaꞌmaraangei. Tewaanyaburɨ mwaaidei,” daka “Erotɨyaazaꞌ naramakadɨka!” daka Jonɨmɨ kalavuzangevɨ nayaa maremwaaina. Maremwaaina yakei Jonɨmɨre yagaalyaꞌ wɨꞌnada sɨmunya kwalaalya yawɨꞌna yada yɨlaaya yaꞌ.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Pɨgaaꞌ Erotɨyaazavɨnegaaꞌ yɨmaꞌnakegaaꞌ Erotɨyai daka “Nɨwaaꞌ nɨmɨnyɨ nyɨmaarakegaaꞌ jɨmaꞌnɨwaka!” daka gamɨre wɨdaayadɨvɨsaraavɨ wɨdɨna “Yarala, dahaaꞌ Kwaaka maremwaaidɨvɨsarajɨ aawɨlasaraavɨ maremwaaidɨvɨta naangerajɨ Galɨli mwaalya naangerajɨ saraavɨna tɨka munne jovɨrayɨla dahaaꞌ sagaaka!” Wɨdɨna kyaꞌ Erotɨyaazaꞌ dara wanganakeꞌ “Dahaaꞌ Jonɨmɨre balyagaaꞌ daaka!”
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Sara kadaꞌ tɨka munne nadaapi Erotɨyaazavɨre garaavaangaꞌ bulaawɨna yaka kwarame yɨna. Taayaꞌ kwarame sara kyaꞌ Erotɨyalyɨ aꞌmwerari yɨlaaya yɨna. Yɨlaaya yɨna kyeꞌ Erotɨyai taayavɨ wɨdɨna “ ‘Sare nyɨjaama!’ kanyɨdaꞌgɨzɨ gɨzaavɨdeinyɨra.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Nebulyaꞌ gɨthɨwa ‘Nɨmɨre gɨlyɨvɨta naange warɨꞌ. Gɨlyɨvɨta sa Kingɨyainyɨreba yune tɨnnyabanna gɨzaapalyɨdeinyɨ,’ ” wɨdɨna.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Sara wɨdakeꞌ walyuna yaka ganaangevɨ wɨdɨna “Nɨmɨ berɨꞌna wɨdɨjɨwana?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taaya saꞌ yarai bulaawɨna yaka Erotɨyarɨ wɨdɨna “Dara yawɨꞌmanɨge. Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadere mɨnyagɨnyaꞌ maaraꞌgɨzɨ paletɨyavɨ wakaꞌgɨzɨ yarai nyɨjaama!”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Wɨdakevɨ Erotɨyai kale naanga wiadaaꞌnyɨ “Nebulyaꞌ gɨthɨwa,” wɨdakeꞌna nabaai tɨka munne nesara sara wɨꞌnesaꞌna “ ‘Aala,’ nudɨwɨdɨka!” daka
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ damerɨ wɨdaasaꞌ “Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadere mɨnyagɨnyaꞌ dalamaralɨngipuramaraawa!” Wɨdaasakei walyuna yaka kalavuzangevɨ Jonɨmɨre tɨlɨnnyaꞌ woripuꞌna yaka
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 mɨnyagɨnyaꞌ paletɨyavɨ wakɨna yaka makulaabaka taayavɨna bulawɨjaavaꞌ. Kabulawɨjaavaꞌ taayaꞌ ganaangevɨna wɨjaavɨna.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Sagaaꞌ Jonɨmɨrera dara wɨꞌnesaꞌ “Weꞌ, Jonɨ mena davaimwaka!” Deva kaanna wɨna yeva kɨlaakejɨꞌ maarɨna yeva kaanna makwaweva simaangevɨ wakɨna yeꞌ.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Jizaazai wɨdasaawakera yagalaaweva ayɨna beva gamɨnyɨ kumɨ yuya sara yesaꞌna nabaai wɨjɨwaakesaꞌna wɨdɨna.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Wɨdɨna yesara mwaaidapi kwalaalyara bulawɨꞌnyaagaidɨvɨꞌ wodaapi pwara bulawɨꞌnyɨna yadaapi Jizaazalyɨ gamɨrerajɨ wapaaya nyaꞌnegaaꞌ mwarina.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Wapaaya nyaꞌnegaaꞌ mwari yakeꞌna gannyaraavɨ wɨdɨna “Gaveina aꞌmwera maayawɨnna kwawaajɨ pɨgaaꞌ kwazaaka dɨmwaalyɨla!” Sara wɨdɨna kyaꞌ sahwara gavera sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidapi pɨwɨ aꞌmwera maayawɨnna makuna yaꞌ.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Makuna yadaaꞌnyɨ aꞌmwe kwalaalyara tɨnna wanganeva “Jizaazai gamɨrerari damakuvanɨka!” deva anga yuyabanyara aalɨbumaangevɨ kaanyaveꞌna kaanyaveꞌna sahwaraavɨ wavɨlaveva aꞌmwera maayabanna yɨꞌmaꞌna yeꞌ.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Yɨꞌmaꞌna yevera aalɨbumaangevɨ mwaaidapi gamɨ kwaakevakɨ bwalamwaaina yaka dara wanganakeꞌ “Kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ daaka!” Daka “O, aꞌmwe dara aꞌmwe da jɨlɨkyaawarya sipɨzipɨya yɨꞌdɨvaidei maaya yaasɨwaꞌna mwaaihava.” Sara dɨna yakeꞌna gamɨre kale wiadaaꞌnyɨ yagaala kwalaalya gaai wɨjɨwaakɨna yɨna yaꞌ.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Wɨjɨwaakɨna yɨna kyaꞌ sawɨtɨrɨnyaburɨ gamɨrera bɨna yeva wɨdɨna “Sawɨsaburɨ menanyɨra.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Dava anga mamannyɨka dava aꞌmweraavɨ duthana! ‘Davadaasaihi, angeburajɨ wawɨnyaba anga mannɨkebajɨ wawopɨjɨ sarɨmɨnne wapaaya nyaꞌneihi dɨnyide dɨmubyɨla!’”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Sara wɨdɨna kyeꞌ sai wɨdɨna “Sarɨmɨ saihi wapaaya dumaarila!” Wɨdɨna kyaꞌ “Nemɨ gara yaajɨwo? Nɨgwia kwalaalya (200 kinaaya) maraajɨ kwajɨ gɨrɨkula mubaawɨna yawaajɨ aꞌmwe yuyara wapaaya maalɨka kanɨpɨdɨka!” wɨdɨna gamɨrera.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 “Wapaaya gara gara warɨꞌ? Danganamarila!” wɨdɨna. Sai wɨdɨna yakera tɨnna wanganamaryaaweva ayawɨnna beva wɨdɨna “Gɨrɨkula dawaai dawaai daꞌ jawɨnya pwaraalyɨ waꞌdɨꞌnyɨ wangamwona,” butheꞌ gamɨnyɨ.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Buthɨna kyeꞌ aꞌmwe sahwaraavɨ wɨdɨna “Kurɨvaarɨyangɨ yuyaraavɨ nayaa geva geva jawɨbwaramwaaihila!”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ pɨba kumɨ kwala naanga (100) mwaalɨna, pɨba kwala naanga (50) mwaalɨna, sana sana yeꞌ.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Sana sana mwaalɨna kyeꞌ Jizaazai gɨrɨkula atɨlya dazajɨ jawɨnya pwaraalyɨ maaraka sɨgunyavina maranganaka Gotɨyarɨna “Su! Wapaaya danna gɨmɨre yayaꞌ makimwa,” wɨdaka gɨrɨkula gunyɨna gunyɨna yaka gamɨreraavɨna wɨmaarina aꞌmwe kwala naanga mwaaidapɨjɨyaraavɨna yanga wɨmujaꞌne. Nabaai jawɨnya pwaraai mɨlɨkɨna mɨlɨkɨna yaka yuyaraavɨna yanga jaapalawɨmudaꞌ.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Kajaapalawɨmudaꞌ tɨka nyɨna kyeꞌ munya yunebanna kwinaꞌ
42 Todos comeram à vontade,
43 pɨnɨ warɨna nɨganakesa warɨna kyaꞌ gamɨrera maarɨna yeva jawɨnya sara nɨganaketa maarɨna yeva gɨlya atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pukaalyangɨ maramihyekuꞌna yeꞌ.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Wapaaya nesamɨlɨkaavɨdaasara aꞌmwe gavera (5000) paaivɨ taawɨzanɨyara mwaaleva nyɨna yeꞌ wapaaya.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ gannyaraavɨ wɨdɨna “Yarala, sɨpɨyavɨ wɨlamwaalapɨjɨ angeba Betɨzaaitha aalɨbunyavɨ pimagɨ mannɨkebanna dɨwideihɨlyɨra. Wodaapɨjɨ kwala bwaꞌnaanya davɨ wɨdɨdehaaꞌnanyɨ ‘Sarɨnnya angengɨ dɨwila!’ Dɨvi nɨmɨ wɨlaabɨdera.”
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Sara wɨdakera wɨna kyeꞌ kwala bwaꞌnaanyavɨ “Tewaanya dɨwila!” wɨdaka “Gotɨyarɨ wɨdɨma!” daka mugunyangɨ yɨlaawɨna yaꞌ.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Yɨlaawɨna kyaꞌ sawɨsaꞌ kajɨnnaꞌ gamɨrera sɨpɨyavɨ mwaaidapi aalɨbunyavɨ tɨnnyaba sɨpɨyaꞌ wɨlaꞌdɨꞌnyɨ gavei kwaakevakɨ mwaalɨna.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Mwaalɨna yakei wanganakeꞌ “O, yɨhuta naangeꞌ tɨvaataꞌmwakeꞌna nɨmɨrera aalyavɨ yɨsɨkari yarai yarai makwɨya yadaapi sɨpɨyaꞌ kavena damakuvanɨka!” Daka yɨrɨkunyagaaꞌ aalɨbunyavɨ aꞌba gaꞌnɨguna yaka sɨpɨyaꞌ waꞌdɨsɨyaba “Nɨmɨreraavɨ wavɨlavɨma!” yawɨꞌna.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Yawɨꞌna yakei aalyavɨ aꞌba gaꞌnɨguna yakerɨ gamɨrera wanganeva “Ai, gɨlaayai daaka!” deva “Ewɨ,” jaka wɨdɨna.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Yuyara gamɨnyɨna tɨnna wanganna yadɨvɨꞌ lɨka naanga yɨna. “Ewɨ,” jaka wɨdɨna kyeꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ wɨdɨna “Dɨragɨnna dɨmwaalyɨla! Nɨmɨnyɨra. Lɨka mipɨnera!”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Sara wɨdɨna yakei sɨpɨyavɨ yɨlamwaaina kyaꞌ yɨhusaꞌ mi. Yɨhusaꞌ mi kyaꞌ gamɨrera kumɨ sara tɨnna banganakulɨna yeꞌ. Atɨka naanga maruꞌnaꞌna yeꞌ.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gamɨre dɨragɨnyaꞌna myawɨri yeꞌ. Sahwai wapaaya gunyadaaꞌnyɨ wapaaya kwalaalya yɨmaꞌnyɨna yakevɨ wanganyawalyaadaasara myawɨri yeꞌ. Aawa.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Aalɨbunyavɨ gaꞌmakuna yeva Kwaaka Ganezaaretɨna yɨꞌmavaaweva sɨpɨyaꞌ wɨla marirakɨna yeꞌ.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Marirakɨna yeva sɨpɨyavɨdaasara waidavadaapi yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe aꞌmwera gamɨnyɨ tɨnna wanganeva
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 kaanyaveꞌna waweva anga yuya dangɨ aꞌmwe nabalɨnakeraavɨ maramarina. Sai mwaaidɨsɨyabanna yɨꞌbɨnnakeraavɨ makabɨna “O sahɨbanna damwaalɨka!” deva sahɨbanna makabɨna.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Sahwai anga naanga kɨba anga maalɨka pɨba gazabazaba wɨlyɨrɨꞌmaaꞌna kyaꞌ kumɨ wapemubya yadɨvɨsabanna nabalɨnakeraavɨ makabɨna yeꞌ. Makabɨna yeva yagaala naanga wɨdɨna “Nabalɨnakera gɨmɨre kwaabɨhannyavɨ maangebaarɨ yɨmeꞌnyɨna yɨpɨka!” deva wɨdɨna kyeꞌ nabalɨnakera gamɨre kwaabɨhannyavɨ yɨmeꞌnyɨna yeva yuya sahwara tewaanya mwaalɨna yeꞌ nabalɨnakera.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.