Marcos 6
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs BKJ
1 Sabadaasɨ sai gannya angebanna wɨyaꞌnei wɨna. Gamɨrera mɨdɨnna.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Gamɨre angebanna kyɨꞌmavaꞌ Juyaraavɨre Kwazaakegaaꞌ yɨmaꞌnakegaaꞌ Lotuangevɨ buladaaꞌna yakegaaꞌ wɨjɨwaakɨna. Sara wɨjɨwaakɨna yadaaꞌnyɨ aꞌmwe kwalaalyara wɨꞌneva atɨka maruꞌnareva dɨnyɨna “Yagaala dazaꞌ aꞌmwe dai gawɨ maaꞌmwaka! Bewai yɨwɨrivanɨka! Dɨragɨnya yɨya wɨꞌnɨwaꞌdo gamɨre asɨraalyɨ gara yɨwaka!
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Kaaꞌmadaayai midaaka! Maarɨyaaꞌ gawaalɨꞌ midaaka! Jemɨzalyɨ Jozɨzalyɨ Juthaazalyɨ Saaimonɨjɨ saraavɨre kwɨyaꞌmwei midaaka! Dava nemɨjɨya ganyaabulaanga damwaaihava! Nemɨjɨ avaalyalyɨ. Aꞌmwe naangei mɨka,” dɨnyɨna yeꞌ. Sara dɨnyɨna yeva Jizaazare sɨmunya myawɨri kyeꞌ sagaaꞌ gamɨnyɨna sɨnna tɨka davɨna.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ Jizaazai wɨdɨna “Pwara Gotɨyare wɨꞌnawɨjɨwaakyarɨne yayaꞌ yɨlaaya makimanɨgaꞌ. Kɨrɨꞌ gamɨre kwaakeba mwaalyarajɨ kwɨyaꞌmwerajɨ gannya angevɨ mwaaihasajɨ sa gamɨre yayaꞌ mamakɨlyɨvanɨgaꞌ.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Sara wɨdɨna yaka angeba saba dɨragɨnya yaꞌne aane pɨnɨ kɨnɨ myaꞌ. Kɨrɨꞌ nalaavɨnaka pwaina pwaina, pɨrɨꞌna pɨrɨꞌna ata kudathɨwagaꞌ tewaanya mwaalɨna yeꞌ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Sara yesaꞌna dɨna “Aꞌmwe kwalaalyara nɨmɨnyɨna manyɨlɨmwagyɨwaava!” Sara yesaꞌna maruꞌnaꞌna yaꞌ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Sara yakegaaꞌ atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalyara bɨna kyeꞌ “Nɨmɨre yagaalyaꞌna aꞌmwe pwaraaihi pimagɨnna dɨwila! Aꞌmwe pwaraaihi pimagɨnna dɨwila! Aꞌmwe yuyaihi sana sana jɨla! Nɨmɨre dɨragɨnyabwi kyɨhɨzaavaꞌmujɨ aꞌmwe yɨmaka widɨvɨsaraavɨ wanganapɨjɨ yɨmakeraavɨ gɨrɨꞌnakeraavɨ duthaasideihɨlyɨ.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Tusavɨne gɨlyɨvɨta maayaihi yadisarɨkananyaihi dɨwila! Tɨka wapaaya, gɨlyaꞌ, nɨgwɨgɨlyɨꞌ mamaapɨnera!
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Aawa. Kwaariꞌmasɨvɨla dɨvaazɨꞌmaꞌnyɨla! Baazɨꞌmaꞌnya pɨrɨwaai mabaazɨꞌmaꞌnɨpɨnera! Sareꞌna yarai dɨwideihɨlyɨra.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nabaai gamɨreraavɨ wɨdɨna “Angebanna yɨꞌmavaawapɨjɨ anga gave pɨrɨvɨ dɨmwaalyɨla! Wapaayaꞌna myɨrɨꞌmaranamaripɨnera! Anga gave saba se wapɨjavadaasɨ kaanna dɨwideihɨlyɨ.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Anga pɨbanyara ‘Aꞌmweraaihi kaajɨla!’ mihɨza pwara ‘Kɨrɨmɨre yagaalyaꞌ wɨꞌnaana!’ mihɨza kwara kamwaalapɨjɨ kaanna wɨyagaaꞌ ‘Anga gɨrɨkitaꞌnanyababɨsaba midaaka!’ dɨna yakɨlyɨ tɨrya saraaihɨre sɨvɨla warojɨya purakɨrasɨꞌna yakɨlyɨ kaanna dɨwideꞌna angebanyara kunnyabwi yawɨpɨꞌderera. Sareꞌ jalɨkurakyaꞌnesɨ.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Gamɨrera miꞌna wɨꞌneva pina pina yɨwɨnadaaꞌna yeva aꞌmweraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨre sɨmunyabwi mudɨkebwi jawɨramaarila!”
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Sara wɨdɨna yesagaaꞌ yɨmaka kwalaalyaraavɨ wɨdaasɨna yeva aꞌmwe nabalɨnakeraavɨ yɨsiwelivananyaꞌ mɨnyagɨnyangɨ dɨngɨna yeva tewaanya wɨmwaaihɨna yeꞌ gamɨrera.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Yuyaba aꞌmwera gamɨ yakengɨ dɨnyɨdɨnya yadɨvɨsaꞌna pɨba maremwaaidei Erotɨyai dara wɨꞌnakeꞌ “Sahwai nawɨꞌnya jɨvanɨka!” Wɨꞌnakeꞌ daresɨ. Pwara Jizaazarɨna dɨnyɨna “Gamɨ sai Jonɨnyɨra. Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadei balaka Gotɨyai yɨdɨkaavaka savɨna kwaihwaainakei dɨragɨnya dɨvanɨgɨnyaꞌ maaraka tewaanya saza yɨvanɨkelyɨra.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Sara dɨnyɨna kyeꞌ pwara dɨneꞌ “Gamɨ sai Yɨlaajai kɨgaakuna balyaakelyɨra.” Dɨnesavɨ pwara dɨnyɨna “Aꞌmwe sai wɨꞌnawɨjɨwaakadei sɨnnawɨ Gotɨyarɨ wɨꞌneva aꞌmweraavɨ wɨjɨwakyaasarabɨsalyɨ.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Aꞌmwe pwara sana sana kadɨneꞌ Erotɨyai wɨdɨna “Jonɨ sahwalyɨra. Aꞌmwerɨ wɨde ‘Aꞌmwe Jonɨmɨ tɨlɨnnyaꞌ doripuka!’ Kude balakei dahaaꞌ tewaanya mwaalɨꞌ,” wɨdaꞌ.
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sahwai Erotɨyaazaꞌ gyaꞌmwe Pilipɨmɨre balaangaꞌ kwala maaraꞌ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Jonɨ wɨdɨna “Jaꞌmwere aꞌmweꞌ baaꞌna maꞌmwaana! Sabwina Gotɨyare Kɨwɨnyabwi galazekɨvaimwaa,” wɨdɨna.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Erotɨyaazavɨ sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ Erotɨyai Erotɨyaazavɨ yɨlaaya maryaka yakeꞌna Erotɨyai aꞌmweraavɨ kudaasaꞌ Jonɨmɨ wɨla marirakɨna yeva kalavuzangevɨ wɨmwaaihɨna yeꞌ. Jonɨ kalavuzangevɨ kamwaalaꞌ Erotɨyaazavɨ sɨnna tɨka kuna wɨdaꞌdaaꞌnyɨ “Jonɨmɨ tamakɨma!” dada Erotɨyarɨ kudaꞌ “Aawa,” wɨdɨna.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Sai dɨna “Jonɨ aꞌmwe naangelyɨra. Sahwai yɨdaꞌmaraangei. Tewaanyaburɨ mwaaidei,” daka “Erotɨyaazaꞌ naramakadɨka!” daka Jonɨmɨ kalavuzangevɨ nayaa maremwaaina. Maremwaaina yakei Jonɨmɨre yagaalyaꞌ wɨꞌnada sɨmunya kwalaalya yawɨꞌna yada yɨlaaya yaꞌ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Pɨgaaꞌ Erotɨyaazavɨnegaaꞌ yɨmaꞌnakegaaꞌ Erotɨyai daka “Nɨwaaꞌ nɨmɨnyɨ nyɨmaarakegaaꞌ jɨmaꞌnɨwaka!” daka gamɨre wɨdaayadɨvɨsaraavɨ wɨdɨna “Yarala, dahaaꞌ Kwaaka maremwaaidɨvɨsarajɨ aawɨlasaraavɨ maremwaaidɨvɨta naangerajɨ Galɨli mwaalya naangerajɨ saraavɨna tɨka munne jovɨrayɨla dahaaꞌ sagaaka!” Wɨdɨna kyaꞌ Erotɨyaazaꞌ dara wanganakeꞌ “Dahaaꞌ Jonɨmɨre balyagaaꞌ daaka!”
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Sara kadaꞌ tɨka munne nadaapi Erotɨyaazavɨre garaavaangaꞌ bulaawɨna yaka kwarame yɨna. Taayaꞌ kwarame sara kyaꞌ Erotɨyalyɨ aꞌmwerari yɨlaaya yɨna. Yɨlaaya yɨna kyeꞌ Erotɨyai taayavɨ wɨdɨna “ ‘Sare nyɨjaama!’ kanyɨdaꞌgɨzɨ gɨzaavɨdeinyɨra.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Nebulyaꞌ gɨthɨwa ‘Nɨmɨre gɨlyɨvɨta naange warɨꞌ. Gɨlyɨvɨta sa Kingɨyainyɨreba yune tɨnnyabanna gɨzaapalyɨdeinyɨ,’ ” wɨdɨna.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Sara wɨdakeꞌ walyuna yaka ganaangevɨ wɨdɨna “Nɨmɨ berɨꞌna wɨdɨjɨwana?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taaya saꞌ yarai bulaawɨna yaka Erotɨyarɨ wɨdɨna “Dara yawɨꞌmanɨge. Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadere mɨnyagɨnyaꞌ maaraꞌgɨzɨ paletɨyavɨ wakaꞌgɨzɨ yarai nyɨjaama!”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Wɨdakevɨ Erotɨyai kale naanga wiadaaꞌnyɨ “Nebulyaꞌ gɨthɨwa,” wɨdakeꞌna nabaai tɨka munne nesara sara wɨꞌnesaꞌna “ ‘Aala,’ nudɨwɨdɨka!” daka
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ damerɨ wɨdaasaꞌ “Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadere mɨnyagɨnyaꞌ dalamaralɨngipuramaraawa!” Wɨdaasakei walyuna yaka kalavuzangevɨ Jonɨmɨre tɨlɨnnyaꞌ woripuꞌna yaka
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 mɨnyagɨnyaꞌ paletɨyavɨ wakɨna yaka makulaabaka taayavɨna bulawɨjaavaꞌ. Kabulawɨjaavaꞌ taayaꞌ ganaangevɨna wɨjaavɨna.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Sagaaꞌ Jonɨmɨrera dara wɨꞌnesaꞌ “Weꞌ, Jonɨ mena davaimwaka!” Deva kaanna wɨna yeva kɨlaakejɨꞌ maarɨna yeva kaanna makwaweva simaangevɨ wakɨna yeꞌ.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Jizaazai wɨdasaawakera yagalaaweva ayɨna beva gamɨnyɨ kumɨ yuya sara yesaꞌna nabaai wɨjɨwaakesaꞌna wɨdɨna.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Wɨdɨna yesara mwaaidapi kwalaalyara bulawɨꞌnyaagaidɨvɨꞌ wodaapi pwara bulawɨꞌnyɨna yadaapi Jizaazalyɨ gamɨrerajɨ wapaaya nyaꞌnegaaꞌ mwarina.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Wapaaya nyaꞌnegaaꞌ mwari yakeꞌna gannyaraavɨ wɨdɨna “Gaveina aꞌmwera maayawɨnna kwawaajɨ pɨgaaꞌ kwazaaka dɨmwaalyɨla!” Sara wɨdɨna kyaꞌ sahwara gavera sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidapi pɨwɨ aꞌmwera maayawɨnna makuna yaꞌ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Makuna yadaaꞌnyɨ aꞌmwe kwalaalyara tɨnna wanganeva “Jizaazai gamɨrerari damakuvanɨka!” deva anga yuyabanyara aalɨbumaangevɨ kaanyaveꞌna kaanyaveꞌna sahwaraavɨ wavɨlaveva aꞌmwera maayabanna yɨꞌmaꞌna yeꞌ.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Yɨꞌmaꞌna yevera aalɨbumaangevɨ mwaaidapi gamɨ kwaakevakɨ bwalamwaaina yaka dara wanganakeꞌ “Kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ daaka!” Daka “O, aꞌmwe dara aꞌmwe da jɨlɨkyaawarya sipɨzipɨya yɨꞌdɨvaidei maaya yaasɨwaꞌna mwaaihava.” Sara dɨna yakeꞌna gamɨre kale wiadaaꞌnyɨ yagaala kwalaalya gaai wɨjɨwaakɨna yɨna yaꞌ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Wɨjɨwaakɨna yɨna kyaꞌ sawɨtɨrɨnyaburɨ gamɨrera bɨna yeva wɨdɨna “Sawɨsaburɨ menanyɨra.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Dava anga mamannyɨka dava aꞌmweraavɨ duthana! ‘Davadaasaihi, angeburajɨ wawɨnyaba anga mannɨkebajɨ wawopɨjɨ sarɨmɨnne wapaaya nyaꞌneihi dɨnyide dɨmubyɨla!’”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Sara wɨdɨna kyeꞌ sai wɨdɨna “Sarɨmɨ saihi wapaaya dumaarila!” Wɨdɨna kyaꞌ “Nemɨ gara yaajɨwo? Nɨgwia kwalaalya (200 kinaaya) maraajɨ kwajɨ gɨrɨkula mubaawɨna yawaajɨ aꞌmwe yuyara wapaaya maalɨka kanɨpɨdɨka!” wɨdɨna gamɨrera.
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 “Wapaaya gara gara warɨꞌ? Danganamarila!” wɨdɨna. Sai wɨdɨna yakera tɨnna wanganamaryaaweva ayawɨnna beva wɨdɨna “Gɨrɨkula dawaai dawaai daꞌ jawɨnya pwaraalyɨ waꞌdɨꞌnyɨ wangamwona,” butheꞌ gamɨnyɨ.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Buthɨna kyeꞌ aꞌmwe sahwaraavɨ wɨdɨna “Kurɨvaarɨyangɨ yuyaraavɨ nayaa geva geva jawɨbwaramwaaihila!”
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ pɨba kumɨ kwala naanga (100) mwaalɨna, pɨba kwala naanga (50) mwaalɨna, sana sana yeꞌ.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Sana sana mwaalɨna kyeꞌ Jizaazai gɨrɨkula atɨlya dazajɨ jawɨnya pwaraalyɨ maaraka sɨgunyavina maranganaka Gotɨyarɨna “Su! Wapaaya danna gɨmɨre yayaꞌ makimwa,” wɨdaka gɨrɨkula gunyɨna gunyɨna yaka gamɨreraavɨna wɨmaarina aꞌmwe kwala naanga mwaaidapɨjɨyaraavɨna yanga wɨmujaꞌne. Nabaai jawɨnya pwaraai mɨlɨkɨna mɨlɨkɨna yaka yuyaraavɨna yanga jaapalawɨmudaꞌ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Kajaapalawɨmudaꞌ tɨka nyɨna kyeꞌ munya yunebanna kwinaꞌ
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 pɨnɨ warɨna nɨganakesa warɨna kyaꞌ gamɨrera maarɨna yeva jawɨnya sara nɨganaketa maarɨna yeva gɨlya atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pukaalyangɨ maramihyekuꞌna yeꞌ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Wapaaya nesamɨlɨkaavɨdaasara aꞌmwe gavera (5000) paaivɨ taawɨzanɨyara mwaaleva nyɨna yeꞌ wapaaya.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ gannyaraavɨ wɨdɨna “Yarala, sɨpɨyavɨ wɨlamwaalapɨjɨ angeba Betɨzaaitha aalɨbunyavɨ pimagɨ mannɨkebanna dɨwideihɨlyɨra. Wodaapɨjɨ kwala bwaꞌnaanya davɨ wɨdɨdehaaꞌnanyɨ ‘Sarɨnnya angengɨ dɨwila!’ Dɨvi nɨmɨ wɨlaabɨdera.”
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Sara wɨdakera wɨna kyeꞌ kwala bwaꞌnaanyavɨ “Tewaanya dɨwila!” wɨdaka “Gotɨyarɨ wɨdɨma!” daka mugunyangɨ yɨlaawɨna yaꞌ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Yɨlaawɨna kyaꞌ sawɨsaꞌ kajɨnnaꞌ gamɨrera sɨpɨyavɨ mwaaidapi aalɨbunyavɨ tɨnnyaba sɨpɨyaꞌ wɨlaꞌdɨꞌnyɨ gavei kwaakevakɨ mwaalɨna.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Mwaalɨna yakei wanganakeꞌ “O, yɨhuta naangeꞌ tɨvaataꞌmwakeꞌna nɨmɨrera aalyavɨ yɨsɨkari yarai yarai makwɨya yadaapi sɨpɨyaꞌ kavena damakuvanɨka!” Daka yɨrɨkunyagaaꞌ aalɨbunyavɨ aꞌba gaꞌnɨguna yaka sɨpɨyaꞌ waꞌdɨsɨyaba “Nɨmɨreraavɨ wavɨlavɨma!” yawɨꞌna.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Yawɨꞌna yakei aalyavɨ aꞌba gaꞌnɨguna yakerɨ gamɨrera wanganeva “Ai, gɨlaayai daaka!” deva “Ewɨ,” jaka wɨdɨna.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Yuyara gamɨnyɨna tɨnna wanganna yadɨvɨꞌ lɨka naanga yɨna. “Ewɨ,” jaka wɨdɨna kyeꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ wɨdɨna “Dɨragɨnna dɨmwaalyɨla! Nɨmɨnyɨra. Lɨka mipɨnera!”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Sara wɨdɨna yakei sɨpɨyavɨ yɨlamwaaina kyaꞌ yɨhusaꞌ mi. Yɨhusaꞌ mi kyaꞌ gamɨrera kumɨ sara tɨnna banganakulɨna yeꞌ. Atɨka naanga maruꞌnaꞌna yeꞌ.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gamɨre dɨragɨnyaꞌna myawɨri yeꞌ. Sahwai wapaaya gunyadaaꞌnyɨ wapaaya kwalaalya yɨmaꞌnyɨna yakevɨ wanganyawalyaadaasara myawɨri yeꞌ. Aawa.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Aalɨbunyavɨ gaꞌmakuna yeva Kwaaka Ganezaaretɨna yɨꞌmavaaweva sɨpɨyaꞌ wɨla marirakɨna yeꞌ.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Marirakɨna yeva sɨpɨyavɨdaasara waidavadaapi yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe aꞌmwera gamɨnyɨ tɨnna wanganeva
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 kaanyaveꞌna waweva anga yuya dangɨ aꞌmwe nabalɨnakeraavɨ maramarina. Sai mwaaidɨsɨyabanna yɨꞌbɨnnakeraavɨ makabɨna “O sahɨbanna damwaalɨka!” deva sahɨbanna makabɨna.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Sahwai anga naanga kɨba anga maalɨka pɨba gazabazaba wɨlyɨrɨꞌmaaꞌna kyaꞌ kumɨ wapemubya yadɨvɨsabanna nabalɨnakeraavɨ makabɨna yeꞌ. Makabɨna yeva yagaala naanga wɨdɨna “Nabalɨnakera gɨmɨre kwaabɨhannyavɨ maangebaarɨ yɨmeꞌnyɨna yɨpɨka!” deva wɨdɨna kyeꞌ nabalɨnakera gamɨre kwaabɨhannyavɨ yɨmeꞌnyɨna yeva yuya sahwara tewaanya mwaalɨna yeꞌ nabalɨnakera.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.