Marcos 6
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NTLH
1 Sabadaasɨ sai gannya angebanna wɨyaꞌnei wɨna. Gamɨrera mɨdɨnna.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Gamɨre angebanna kyɨꞌmavaꞌ Juyaraavɨre Kwazaakegaaꞌ yɨmaꞌnakegaaꞌ Lotuangevɨ buladaaꞌna yakegaaꞌ wɨjɨwaakɨna. Sara wɨjɨwaakɨna yadaaꞌnyɨ aꞌmwe kwalaalyara wɨꞌneva atɨka maruꞌnareva dɨnyɨna “Yagaala dazaꞌ aꞌmwe dai gawɨ maaꞌmwaka! Bewai yɨwɨrivanɨka! Dɨragɨnya yɨya wɨꞌnɨwaꞌdo gamɨre asɨraalyɨ gara yɨwaka!
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Kaaꞌmadaayai midaaka! Maarɨyaaꞌ gawaalɨꞌ midaaka! Jemɨzalyɨ Jozɨzalyɨ Juthaazalyɨ Saaimonɨjɨ saraavɨre kwɨyaꞌmwei midaaka! Dava nemɨjɨya ganyaabulaanga damwaaihava! Nemɨjɨ avaalyalyɨ. Aꞌmwe naangei mɨka,” dɨnyɨna yeꞌ. Sara dɨnyɨna yeva Jizaazare sɨmunya myawɨri kyeꞌ sagaaꞌ gamɨnyɨna sɨnna tɨka davɨna.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ Jizaazai wɨdɨna “Pwara Gotɨyare wɨꞌnawɨjɨwaakyarɨne yayaꞌ yɨlaaya makimanɨgaꞌ. Kɨrɨꞌ gamɨre kwaakeba mwaalyarajɨ kwɨyaꞌmwerajɨ gannya angevɨ mwaaihasajɨ sa gamɨre yayaꞌ mamakɨlyɨvanɨgaꞌ.”
4 Mas Jesus disse:
5 Sara wɨdɨna yaka angeba saba dɨragɨnya yaꞌne aane pɨnɨ kɨnɨ myaꞌ. Kɨrɨꞌ nalaavɨnaka pwaina pwaina, pɨrɨꞌna pɨrɨꞌna ata kudathɨwagaꞌ tewaanya mwaalɨna yeꞌ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Sara yesaꞌna dɨna “Aꞌmwe kwalaalyara nɨmɨnyɨna manyɨlɨmwagyɨwaava!” Sara yesaꞌna maruꞌnaꞌna yaꞌ.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Sara yakegaaꞌ atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalyara bɨna kyeꞌ “Nɨmɨre yagaalyaꞌna aꞌmwe pwaraaihi pimagɨnna dɨwila! Aꞌmwe pwaraaihi pimagɨnna dɨwila! Aꞌmwe yuyaihi sana sana jɨla! Nɨmɨre dɨragɨnyabwi kyɨhɨzaavaꞌmujɨ aꞌmwe yɨmaka widɨvɨsaraavɨ wanganapɨjɨ yɨmakeraavɨ gɨrɨꞌnakeraavɨ duthaasideihɨlyɨ.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Tusavɨne gɨlyɨvɨta maayaihi yadisarɨkananyaihi dɨwila! Tɨka wapaaya, gɨlyaꞌ, nɨgwɨgɨlyɨꞌ mamaapɨnera!
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Aawa. Kwaariꞌmasɨvɨla dɨvaazɨꞌmaꞌnyɨla! Baazɨꞌmaꞌnya pɨrɨwaai mabaazɨꞌmaꞌnɨpɨnera! Sareꞌna yarai dɨwideihɨlyɨra.”
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Nabaai gamɨreraavɨ wɨdɨna “Angebanna yɨꞌmavaawapɨjɨ anga gave pɨrɨvɨ dɨmwaalyɨla! Wapaayaꞌna myɨrɨꞌmaranamaripɨnera! Anga gave saba se wapɨjavadaasɨ kaanna dɨwideihɨlyɨ.
10 Disse ainda:
11 Anga pɨbanyara ‘Aꞌmweraaihi kaajɨla!’ mihɨza pwara ‘Kɨrɨmɨre yagaalyaꞌ wɨꞌnaana!’ mihɨza kwara kamwaalapɨjɨ kaanna wɨyagaaꞌ ‘Anga gɨrɨkitaꞌnanyababɨsaba midaaka!’ dɨna yakɨlyɨ tɨrya saraaihɨre sɨvɨla warojɨya purakɨrasɨꞌna yakɨlyɨ kaanna dɨwideꞌna angebanyara kunnyabwi yawɨpɨꞌderera. Sareꞌ jalɨkurakyaꞌnesɨ.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Gamɨrera miꞌna wɨꞌneva pina pina yɨwɨnadaaꞌna yeva aꞌmweraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨre sɨmunyabwi mudɨkebwi jawɨramaarila!”
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Sara wɨdɨna yesagaaꞌ yɨmaka kwalaalyaraavɨ wɨdaasɨna yeva aꞌmwe nabalɨnakeraavɨ yɨsiwelivananyaꞌ mɨnyagɨnyangɨ dɨngɨna yeva tewaanya wɨmwaaihɨna yeꞌ gamɨrera.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Yuyaba aꞌmwera gamɨ yakengɨ dɨnyɨdɨnya yadɨvɨsaꞌna pɨba maremwaaidei Erotɨyai dara wɨꞌnakeꞌ “Sahwai nawɨꞌnya jɨvanɨka!” Wɨꞌnakeꞌ daresɨ. Pwara Jizaazarɨna dɨnyɨna “Gamɨ sai Jonɨnyɨra. Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadei balaka Gotɨyai yɨdɨkaavaka savɨna kwaihwaainakei dɨragɨnya dɨvanɨgɨnyaꞌ maaraka tewaanya saza yɨvanɨkelyɨra.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Sara dɨnyɨna kyeꞌ pwara dɨneꞌ “Gamɨ sai Yɨlaajai kɨgaakuna balyaakelyɨra.” Dɨnesavɨ pwara dɨnyɨna “Aꞌmwe sai wɨꞌnawɨjɨwaakadei sɨnnawɨ Gotɨyarɨ wɨꞌneva aꞌmweraavɨ wɨjɨwakyaasarabɨsalyɨ.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Aꞌmwe pwara sana sana kadɨneꞌ Erotɨyai wɨdɨna “Jonɨ sahwalyɨra. Aꞌmwerɨ wɨde ‘Aꞌmwe Jonɨmɨ tɨlɨnnyaꞌ doripuka!’ Kude balakei dahaaꞌ tewaanya mwaalɨꞌ,” wɨdaꞌ.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sahwai Erotɨyaazaꞌ gyaꞌmwe Pilipɨmɨre balaangaꞌ kwala maaraꞌ.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Jonɨ wɨdɨna “Jaꞌmwere aꞌmweꞌ baaꞌna maꞌmwaana! Sabwina Gotɨyare Kɨwɨnyabwi galazekɨvaimwaa,” wɨdɨna.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Erotɨyaazavɨ sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ Erotɨyai Erotɨyaazavɨ yɨlaaya maryaka yakeꞌna Erotɨyai aꞌmweraavɨ kudaasaꞌ Jonɨmɨ wɨla marirakɨna yeva kalavuzangevɨ wɨmwaaihɨna yeꞌ. Jonɨ kalavuzangevɨ kamwaalaꞌ Erotɨyaazavɨ sɨnna tɨka kuna wɨdaꞌdaaꞌnyɨ “Jonɨmɨ tamakɨma!” dada Erotɨyarɨ kudaꞌ “Aawa,” wɨdɨna.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Sai dɨna “Jonɨ aꞌmwe naangelyɨra. Sahwai yɨdaꞌmaraangei. Tewaanyaburɨ mwaaidei,” daka “Erotɨyaazaꞌ naramakadɨka!” daka Jonɨmɨ kalavuzangevɨ nayaa maremwaaina. Maremwaaina yakei Jonɨmɨre yagaalyaꞌ wɨꞌnada sɨmunya kwalaalya yawɨꞌna yada yɨlaaya yaꞌ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Pɨgaaꞌ Erotɨyaazavɨnegaaꞌ yɨmaꞌnakegaaꞌ Erotɨyai daka “Nɨwaaꞌ nɨmɨnyɨ nyɨmaarakegaaꞌ jɨmaꞌnɨwaka!” daka gamɨre wɨdaayadɨvɨsaraavɨ wɨdɨna “Yarala, dahaaꞌ Kwaaka maremwaaidɨvɨsarajɨ aawɨlasaraavɨ maremwaaidɨvɨta naangerajɨ Galɨli mwaalya naangerajɨ saraavɨna tɨka munne jovɨrayɨla dahaaꞌ sagaaka!” Wɨdɨna kyaꞌ Erotɨyaazaꞌ dara wanganakeꞌ “Dahaaꞌ Jonɨmɨre balyagaaꞌ daaka!”
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Sara kadaꞌ tɨka munne nadaapi Erotɨyaazavɨre garaavaangaꞌ bulaawɨna yaka kwarame yɨna. Taayaꞌ kwarame sara kyaꞌ Erotɨyalyɨ aꞌmwerari yɨlaaya yɨna. Yɨlaaya yɨna kyeꞌ Erotɨyai taayavɨ wɨdɨna “ ‘Sare nyɨjaama!’ kanyɨdaꞌgɨzɨ gɨzaavɨdeinyɨra.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Nebulyaꞌ gɨthɨwa ‘Nɨmɨre gɨlyɨvɨta naange warɨꞌ. Gɨlyɨvɨta sa Kingɨyainyɨreba yune tɨnnyabanna gɨzaapalyɨdeinyɨ,’ ” wɨdɨna.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Sara wɨdakeꞌ walyuna yaka ganaangevɨ wɨdɨna “Nɨmɨ berɨꞌna wɨdɨjɨwana?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taaya saꞌ yarai bulaawɨna yaka Erotɨyarɨ wɨdɨna “Dara yawɨꞌmanɨge. Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadere mɨnyagɨnyaꞌ maaraꞌgɨzɨ paletɨyavɨ wakaꞌgɨzɨ yarai nyɨjaama!”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Wɨdakevɨ Erotɨyai kale naanga wiadaaꞌnyɨ “Nebulyaꞌ gɨthɨwa,” wɨdakeꞌna nabaai tɨka munne nesara sara wɨꞌnesaꞌna “ ‘Aala,’ nudɨwɨdɨka!” daka
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ damerɨ wɨdaasaꞌ “Jonɨ Bavɨtaazɨya Yadere mɨnyagɨnyaꞌ dalamaralɨngipuramaraawa!” Wɨdaasakei walyuna yaka kalavuzangevɨ Jonɨmɨre tɨlɨnnyaꞌ woripuꞌna yaka
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 mɨnyagɨnyaꞌ paletɨyavɨ wakɨna yaka makulaabaka taayavɨna bulawɨjaavaꞌ. Kabulawɨjaavaꞌ taayaꞌ ganaangevɨna wɨjaavɨna.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Sagaaꞌ Jonɨmɨrera dara wɨꞌnesaꞌ “Weꞌ, Jonɨ mena davaimwaka!” Deva kaanna wɨna yeva kɨlaakejɨꞌ maarɨna yeva kaanna makwaweva simaangevɨ wakɨna yeꞌ.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Jizaazai wɨdasaawakera yagalaaweva ayɨna beva gamɨnyɨ kumɨ yuya sara yesaꞌna nabaai wɨjɨwaakesaꞌna wɨdɨna.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Wɨdɨna yesara mwaaidapi kwalaalyara bulawɨꞌnyaagaidɨvɨꞌ wodaapi pwara bulawɨꞌnyɨna yadaapi Jizaazalyɨ gamɨrerajɨ wapaaya nyaꞌnegaaꞌ mwarina.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Wapaaya nyaꞌnegaaꞌ mwari yakeꞌna gannyaraavɨ wɨdɨna “Gaveina aꞌmwera maayawɨnna kwawaajɨ pɨgaaꞌ kwazaaka dɨmwaalyɨla!” Sara wɨdɨna kyaꞌ sahwara gavera sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidapi pɨwɨ aꞌmwera maayawɨnna makuna yaꞌ.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Makuna yadaaꞌnyɨ aꞌmwe kwalaalyara tɨnna wanganeva “Jizaazai gamɨrerari damakuvanɨka!” deva anga yuyabanyara aalɨbumaangevɨ kaanyaveꞌna kaanyaveꞌna sahwaraavɨ wavɨlaveva aꞌmwera maayabanna yɨꞌmaꞌna yeꞌ.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Yɨꞌmaꞌna yevera aalɨbumaangevɨ mwaaidapi gamɨ kwaakevakɨ bwalamwaaina yaka dara wanganakeꞌ “Kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ daaka!” Daka “O, aꞌmwe dara aꞌmwe da jɨlɨkyaawarya sipɨzipɨya yɨꞌdɨvaidei maaya yaasɨwaꞌna mwaaihava.” Sara dɨna yakeꞌna gamɨre kale wiadaaꞌnyɨ yagaala kwalaalya gaai wɨjɨwaakɨna yɨna yaꞌ.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Wɨjɨwaakɨna yɨna kyaꞌ sawɨtɨrɨnyaburɨ gamɨrera bɨna yeva wɨdɨna “Sawɨsaburɨ menanyɨra.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Dava anga mamannyɨka dava aꞌmweraavɨ duthana! ‘Davadaasaihi, angeburajɨ wawɨnyaba anga mannɨkebajɨ wawopɨjɨ sarɨmɨnne wapaaya nyaꞌneihi dɨnyide dɨmubyɨla!’”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Sara wɨdɨna kyeꞌ sai wɨdɨna “Sarɨmɨ saihi wapaaya dumaarila!” Wɨdɨna kyaꞌ “Nemɨ gara yaajɨwo? Nɨgwia kwalaalya (200 kinaaya) maraajɨ kwajɨ gɨrɨkula mubaawɨna yawaajɨ aꞌmwe yuyara wapaaya maalɨka kanɨpɨdɨka!” wɨdɨna gamɨrera.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 “Wapaaya gara gara warɨꞌ? Danganamarila!” wɨdɨna. Sai wɨdɨna yakera tɨnna wanganamaryaaweva ayawɨnna beva wɨdɨna “Gɨrɨkula dawaai dawaai daꞌ jawɨnya pwaraalyɨ waꞌdɨꞌnyɨ wangamwona,” butheꞌ gamɨnyɨ.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Buthɨna kyeꞌ aꞌmwe sahwaraavɨ wɨdɨna “Kurɨvaarɨyangɨ yuyaraavɨ nayaa geva geva jawɨbwaramwaaihila!”
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ pɨba kumɨ kwala naanga (100) mwaalɨna, pɨba kwala naanga (50) mwaalɨna, sana sana yeꞌ.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Sana sana mwaalɨna kyeꞌ Jizaazai gɨrɨkula atɨlya dazajɨ jawɨnya pwaraalyɨ maaraka sɨgunyavina maranganaka Gotɨyarɨna “Su! Wapaaya danna gɨmɨre yayaꞌ makimwa,” wɨdaka gɨrɨkula gunyɨna gunyɨna yaka gamɨreraavɨna wɨmaarina aꞌmwe kwala naanga mwaaidapɨjɨyaraavɨna yanga wɨmujaꞌne. Nabaai jawɨnya pwaraai mɨlɨkɨna mɨlɨkɨna yaka yuyaraavɨna yanga jaapalawɨmudaꞌ.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Kajaapalawɨmudaꞌ tɨka nyɨna kyeꞌ munya yunebanna kwinaꞌ
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 pɨnɨ warɨna nɨganakesa warɨna kyaꞌ gamɨrera maarɨna yeva jawɨnya sara nɨganaketa maarɨna yeva gɨlya atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pukaalyangɨ maramihyekuꞌna yeꞌ.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Wapaaya nesamɨlɨkaavɨdaasara aꞌmwe gavera (5000) paaivɨ taawɨzanɨyara mwaaleva nyɨna yeꞌ wapaaya.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ gannyaraavɨ wɨdɨna “Yarala, sɨpɨyavɨ wɨlamwaalapɨjɨ angeba Betɨzaaitha aalɨbunyavɨ pimagɨ mannɨkebanna dɨwideihɨlyɨra. Wodaapɨjɨ kwala bwaꞌnaanya davɨ wɨdɨdehaaꞌnanyɨ ‘Sarɨnnya angengɨ dɨwila!’ Dɨvi nɨmɨ wɨlaabɨdera.”
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Sara wɨdakera wɨna kyeꞌ kwala bwaꞌnaanyavɨ “Tewaanya dɨwila!” wɨdaka “Gotɨyarɨ wɨdɨma!” daka mugunyangɨ yɨlaawɨna yaꞌ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Yɨlaawɨna kyaꞌ sawɨsaꞌ kajɨnnaꞌ gamɨrera sɨpɨyavɨ mwaaidapi aalɨbunyavɨ tɨnnyaba sɨpɨyaꞌ wɨlaꞌdɨꞌnyɨ gavei kwaakevakɨ mwaalɨna.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Mwaalɨna yakei wanganakeꞌ “O, yɨhuta naangeꞌ tɨvaataꞌmwakeꞌna nɨmɨrera aalyavɨ yɨsɨkari yarai yarai makwɨya yadaapi sɨpɨyaꞌ kavena damakuvanɨka!” Daka yɨrɨkunyagaaꞌ aalɨbunyavɨ aꞌba gaꞌnɨguna yaka sɨpɨyaꞌ waꞌdɨsɨyaba “Nɨmɨreraavɨ wavɨlavɨma!” yawɨꞌna.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Yawɨꞌna yakei aalyavɨ aꞌba gaꞌnɨguna yakerɨ gamɨrera wanganeva “Ai, gɨlaayai daaka!” deva “Ewɨ,” jaka wɨdɨna.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Yuyara gamɨnyɨna tɨnna wanganna yadɨvɨꞌ lɨka naanga yɨna. “Ewɨ,” jaka wɨdɨna kyeꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ wɨdɨna “Dɨragɨnna dɨmwaalyɨla! Nɨmɨnyɨra. Lɨka mipɨnera!”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Sara wɨdɨna yakei sɨpɨyavɨ yɨlamwaaina kyaꞌ yɨhusaꞌ mi. Yɨhusaꞌ mi kyaꞌ gamɨrera kumɨ sara tɨnna banganakulɨna yeꞌ. Atɨka naanga maruꞌnaꞌna yeꞌ.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gamɨre dɨragɨnyaꞌna myawɨri yeꞌ. Sahwai wapaaya gunyadaaꞌnyɨ wapaaya kwalaalya yɨmaꞌnyɨna yakevɨ wanganyawalyaadaasara myawɨri yeꞌ. Aawa.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Aalɨbunyavɨ gaꞌmakuna yeva Kwaaka Ganezaaretɨna yɨꞌmavaaweva sɨpɨyaꞌ wɨla marirakɨna yeꞌ.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Marirakɨna yeva sɨpɨyavɨdaasara waidavadaapi yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe aꞌmwera gamɨnyɨ tɨnna wanganeva
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 kaanyaveꞌna waweva anga yuya dangɨ aꞌmwe nabalɨnakeraavɨ maramarina. Sai mwaaidɨsɨyabanna yɨꞌbɨnnakeraavɨ makabɨna “O sahɨbanna damwaalɨka!” deva sahɨbanna makabɨna.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Sahwai anga naanga kɨba anga maalɨka pɨba gazabazaba wɨlyɨrɨꞌmaaꞌna kyaꞌ kumɨ wapemubya yadɨvɨsabanna nabalɨnakeraavɨ makabɨna yeꞌ. Makabɨna yeva yagaala naanga wɨdɨna “Nabalɨnakera gɨmɨre kwaabɨhannyavɨ maangebaarɨ yɨmeꞌnyɨna yɨpɨka!” deva wɨdɨna kyeꞌ nabalɨnakera gamɨre kwaabɨhannyavɨ yɨmeꞌnyɨna yeva yuya sahwara tewaanya mwaalɨna yeꞌ nabalɨnakera.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.