Lucas 8
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NAA
1 Dɨvi maalɨkegaaꞌ anga naangebanyajɨ anga maalɨkebanyajɨ Jizaazai kaanya yamarina yada Gotɨyai maremwaaidevɨne yagaala tewaanyaꞌ wɨjɨwaakɨna. Sagaaꞌ sɨvɨlɨrɨdaaꞌnyɨ pwaraalyara gamɨjɨ yeꞌmwannayamarina.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Nabaai aꞌmwe pɨnɨ, sɨnnawɨ kɨgaaꞌ Jizaazai kumɨjɨya pɨnɨngɨ yɨmakera marasɨꞌnaka pɨnɨngɨre nalaaya marasɨꞌnake, sa kɨnɨjɨ sahwalyɨ yeꞌmwannayamarina. Aꞌmwe pɨrɨꞌ Maarɨyaasɨ. Sahɨrɨvɨna Maahɨthaala mwaalyava wɨdadɨvɨsasɨ. Sɨnnawɨ Jizaazai sahɨrɨvɨ yɨmaka ata purɨdaaꞌnyɨ pwaraainanyara marasɨꞌnakesɨ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Nabaai pɨrɨꞌ Jowaanaꞌ, Erotɨyare angevɨ maremwaaide Suzaamɨre aꞌmwesɨ. Pɨrɨꞌ Suzanasɨ. Nabaai aꞌmwe yuya kwalaalya pɨnɨjɨ sahɨnɨjɨ sahwalyɨ yeꞌmwannɨguna. Aꞌmwe daza Jizaazarɨjɨ gamɨreraavɨjɨ kumɨre gɨlyɨvɨsangɨ wɨgaimwagesangɨ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Sarevɨ aꞌmwe kwala bwaꞌnaanya naangera biꞌbwaꞌnemwaaina yadɨvɨꞌ anga pɨnɨngɨdaaꞌnyara gamɨnyawɨnna yɨkabɨna yɨkabɨna. Yɨkabɨna yɨkabɨna yɨna kyeꞌ yagaala keꞌbaꞌnanyaꞌ wɨdɨna
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Pɨraihɨrakade pwai witɨzɨla pɨraihɨrakyaꞌnei wɨna. Wɨna yaka wawɨnyavɨ witɨzɨla pɨraihɨrakamarivanɨkelyɨ. Sai pɨraihɨrakɨwodaasɨ nabaai witɨzɨla pɨnɨ tusavɨ bwalaraawɨna. Sare sangɨ nabaai aꞌmwera sɨvɨlyajɨ paihɨramarina yadaapi yusara sɨgunyavɨyara tɨka maranyɨna.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nabaai witɨzɨla pɨnɨ sɨlaangevɨ kwaaka maalɨkevɨ bwalaraawɨna. Sa yɨrɨꞌna yaka kɨrɨꞌ kwaakevaꞌ aalya tɨꞌgɨrya maayavakɨ sarevɨdaaꞌnyɨ sɨla sasare daza yɨnahu yawaka baidaaꞌna yaka balɨna.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Nabaai witɨzɨla pɨnɨ wɨla lannakebaraayaba bwalaraawɨna. Sare sa wɨla lannakebarajɨ yeꞌmwannayɨrɨꞌna yɨna yaka aꞌnɨngɨ dathɨwaaina.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Nabaai witɨzɨla pɨnɨ kwaaka nawɨꞌnya mɨnarɨnakevakɨ bwalaraawɨna yɨnɨke sa yɨrɨꞌna yaka tɨka munne kwalaalya yɨꞌnyɨna. Darebɨsa yɨꞌnyɨna, gavemɨlɨkɨdaaꞌnyɨ waanɨ aadɨretɨya yɨꞌnyɨna.” Sara wɨdɨna yaka jaka dɨragɨnna wɨdɨna “Aꞌmwe kadɨꞌnakei yagaala dathavɨ kadɨka nayaa wɨꞌnana!”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Gamɨre mɨdɨdɨvɨsara gamɨnyɨ keꞌbaꞌnanya dazavɨneꞌna yagaala kaavɨlyaꞌna yɨdaanganna.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Yɨdaanganna kyeꞌ sai wɨdɨna “Sarɨmɨnyɨ Gotɨyai gannya maremwaaidevwina yulyakɨyagaala dɨnɨka aaya kaavɨlyavɨ yawɨranganyaꞌneihɨrɨ mena yɨhibwarɨdaakuwakelyɨ. Sarevɨ kɨrɨꞌ aꞌmwe pwara yune keꞌbaꞌnanya yagaalyavɨ kadɨka wɨꞌnɨvanɨgaꞌ. Sarevɨdaaꞌnyɨ
10 Jesus respondeu:
11 Keꞌbaꞌna yagaala dazavɨne aaya kaavɨlyaꞌ yɨ daresɨ. Witɨzɨla daza yɨ sa Gotɨyare yagaalyasɨ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Nabaai witɨzɨla pɨnɨ tusavɨ bwalaꞌdaawade, yɨ sa aꞌmwera yagaalya kadɨka wɨꞌnadɨvɨsaꞌnesɨ. Kɨrɨꞌ dɨvidaaꞌnyɨ Kotɨya Maryadei badehaaꞌ kumɨre sɨmunyavɨ yagaala dazaꞌ marasɨꞌdelyɨ. Sai ‘Gotɨyarɨ nalɨmwabɨka! Sara kyapɨjɨ Gotɨyai nuvadaihasamaaradɨka!’ daka marasɨꞌnadelyɨ.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nabaai witɨzɨla pɨnɨ sɨlaangevɨ kwaakejɨkɨ bwalaraawɨna, yɨ sa aꞌmwera yagaalyavɨ kadɨka wɨꞌnadɨvɨꞌ wɨꞌnamaaꞌna yadɨvɨꞌ savɨneꞌna yɨlaaya naanga yɨna. Sahwara pwipula maayara maalɨkegaaꞌna lɨmwadɨvɨꞌ kɨrɨꞌ yɨjɨwaala pɨgasa lɨka sangina yɨgɨꞌdaaꞌdɨvɨsare.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Nabaai witɨzɨla pɨnɨ wɨla lannakebaraavɨ bwalaꞌdaawade yɨ sa aꞌmwera yagaalya kadɨka wɨꞌnadɨvɨꞌ kaanya yamaryadaapɨjɨ taanginya dala nabinya pɨburajɨ nɨgwia gɨlyɨvɨta sajɨ Kwaaka davakɨya yɨlaaya dala nabinya saburajɨ wɨdathɨvaidere. Yuya sa Gotɨyarɨ mwagiꞌnadengɨ. Sarevɨdaaꞌnyɨ kumɨre tɨka wapaaya sa yɨꞌnabaladengɨra. Bwɨyangɨra.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kɨrɨꞌ witɨzɨla kwaaka nawɨꞌnya mɨnarɨnakevakɨ bwalaꞌdaawade daza, yɨ sa aꞌmwera kumɨre sɨmunya nawɨꞌnyaangevɨ Gotɨyare yagaalyaꞌ kadɨka wɨꞌnadɨvɨꞌ yuna dɨragɨnna lɨmwagaꞌna. Sara yadɨvɨꞌ taanginya wiadaaꞌnyɨ dɨragɨnna kuna yadɨvɨꞌ tɨka munne naanga yɨmaꞌnadaaꞌnyɨ mwaalɨna.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Aꞌmwe aane pwai kwai laamɨvananyaꞌ yewɨtaꞌda maaꞌgulyavɨ amwidaaꞌnyɨ yulyakadei mɨꞌ. Nabaai se waryaꞌne yɨꞌbɨnyavɨ dalaangevɨ marulyakadei mɨꞌ. Aawa. Laamɨvananyavɨne yɨꞌbɨnyavɨ aꞌba munyaba yɨlɨmwaaihadesɨ. ‘Aꞌmwera angevɨ bulapɨriyara dɨꞌbaaka dazavɨ tɨnna wangabɨka!’ dada munyaba yɨlɨmwaaihadesɨ.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Yuya lɨka yulyakɨnɨke dɨvi nabaai sa kuꞌmaayaba yuna yalɨkuꞌnaraabathengɨ. Yuya bwakakɨnɨke dɨvi nabaai sa kuꞌmaayaba jalɨkuꞌnaraabathengɨ. Sare sangɨ nabaai aꞌmwera yuna yawɨrangabɨꞌdengɨ.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Sarevɨdaaꞌnyɨ sarɨmɨ mala nayaa jɨwannyɨla! Sara yapi nɨmɨre yagaalyavɨ kadɨka nayaa dɨnyuꞌnyideihɨlyɨ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Aꞌmwe pwai nɨmɨre yagaalyaꞌ lɨmwagarojɨyarɨ sare sarɨ nabaai Gotɨyai lɨmwanga pɨbulyɨ yanga kuna wɨjaavadelyɨ. Kɨrɨꞌ pwai nɨmɨre yagaalyaꞌ malɨmwagaryajai nebulyaꞌna kwaasɨ yawɨꞌmanɨke ‘Mena lɨmwamanɨgena,’ yawɨꞌmanɨkeꞌna, yɨ sa Gotɨyai marasɨꞌnadengɨ.” Jizaazai sara wɨdakesɨ.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Sagaaꞌ gamɨnyawɨnna ganaangesɨ gahwaalaangerajɨ yɨkabɨna. Kɨrɨꞌ aꞌmwe kwala bwaꞌnaanya naangera kwala yɨꞌbwaꞌnyɨna yadaapɨjɨyavɨna gamɨnyaba aya kɨbanna gidɨkuꞌ mulaabi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Mulaabi kyeꞌ sahwarɨ aꞌmwe pwara wɨdɨna “Gɨmɨnyɨ gwaangesɨ gɨmɨre jɨhwaalaangerajɨ tɨnna gwanganyaꞌnera mwasawɨ bathaakava.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Wɨdɨna kyeꞌ kɨrɨꞌ sahwai sahwaraavɨ maꞌmaaꞌna “Aꞌmwera Gotɨyare yagaalyaꞌ kadɨka wɨꞌnadɨvɨꞌ mɨdɨbɨzara, yɨ dazara nɨmɨnyɨ nɨwaavajɨ nɨmɨnyɨ nyɨgwaalaangerera.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Yɨrɨka pɨrɨkɨ sɨpɨya pɨrɨvɨ gamɨre mɨdɨdɨvɨsarajɨ yɨladɨkwosɨꞌnamwaaina yaka kumɨnyɨ wɨdɨna “Nemɨ aalɨbunyavɨ pimagɨ, kengimagɨnna bwalyawaadeinera.” Sara wɨdɨna yaka kaanna wɨna.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Sɨpɨyaꞌ kaanya wodaaꞌnyɨyagaaꞌ sai se warɨna. Se warɨna yadɨꞌnyɨ aalɨbunyavɨ yɨhuꞌmaanaryaꞌ yɨmaꞌnyɨna kyaꞌ sɨpɨyavɨ bwaladɨꞌnaawɨna yadɨꞌnyɨ kewɨnɨ walamaradathataꞌneba aya kɨba mena yɨmaꞌnyɨna kyaꞌ
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 bulaawɨna yeva gamɨnyɨna bulyɨdɨkavaawɨna yevegaaꞌ wɨdɨna “Aꞌmwe naangeigɨ! Aꞌmwe naangeigɨ! Yuna dahaasagaaꞌ nemɨ yaraina yɨwawaadeꞌna yɨwoneva.” Wɨdɨna kyeꞌ daavɨna yaka yɨhuta sasɨ aalɨmavajɨnaaka naanga sasɨ maanga wɨdɨna. Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨhuta yɨnahu mudaꞌna kyaꞌ aalyaꞌ ayɨna aalɨmavajɨnaaka mimaꞌnyɨna.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Sara kyaꞌ sagaaꞌ sai wɨdɨna “Sarɨmɨre dɨragɨnna lɨmwangebwi gawɨ warɨka!” Sagaaꞌ sahwara lɨka yɨna yadɨvɨꞌ atɨka maruꞌnaꞌna yadɨvɨꞌ dɨnyɨna “Sarevɨdaaꞌnyɨ be aꞌmwelaka! Sai yɨhusasɨ aalyasɨ maanga kudɨwaꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna yɨwaai!”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Dɨvi sɨpɨyɨhuselɨyaꞌ makuna yaka Geraaza sɨmagɨnna yɨꞌmavaawɨna. Anga dazaba aalɨbunya Galɨli pimagɨ warɨkeba.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Yɨꞌmavaawɨna kyaꞌ Jizaazai sɨpɨyavɨ yagalyaꞌmavaka tɨyawɨnna wɨlaawɨna kyaꞌ aꞌmwe anga naanga dazabnne mwaalyai sahwarɨ wɨrataꞌnyɨna. Aꞌmwe dazarɨ yɨmaka pwara wɨmwaaidapiyai. Saamɨnyagaaꞌ sahwai kwaabɨhannya kuna miraꞌnyadei. Sahwai anga aane pɨrɨꞌ kɨrɨvɨ mwaaidei mɨꞌ. Aawa. Sai gɨlekaviꞌnɨnnyabanya mwalamaryadelyɨ.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Aꞌmwe dazai Jizaazarɨ tɨnna wanganaka jaka danganna yɨna yaka gamɨre sɨvigɨꞌnyɨryaba aya kɨba wɨlaabɨna yaka kwaakevakɨ bulaꞌna yaka jaka naangaveꞌna danganna “Jizaazai, Gotɨya yuna munya keꞌbevanyareigɨ! Nɨmɨnyɨ gara dɨnyɨdeꞌna bahɨneigɨnaka? Akai, dɨragɨnna yɨdaanganna gima! Nɨmɨnyɨ daanga manyɨjaavɨnnera!”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Sara wɨdakeꞌ dareꞌnesɨ. Jizaazai yɨmaka dazarɨna mena wɨdɨna “Aꞌmwe dazarɨ yagalyaꞌmakuna yɨna ja!” Nabaai sareꞌ dareꞌnanyɨ. Saamɨnya kwalaalyagaaꞌ yɨmaka dazai aꞌmwe dazarɨ galalɨmwagaꞌdelyɨ. Sarevɨdaaꞌnyɨ aꞌmwera yuyagaaꞌ sahwarɨ asawaalyɨ wɨla senɨyabaalyɨ yapwekɨna yadɨvɨꞌ sɨvɨlyaraalyɨ wɨla yapwekɨna yadɨvɨta sahwarɨ maredaaꞌdɨvɨsalyɨ. Kɨrɨꞌ sahwai yuya kwaariꞌmawɨla kɨbara yesɨvalakɨwɨna yada sarevɨ yɨmaka dazai aꞌmwera mamwaalyɨgata pimagɨnna yɨdangɨramakwodelyɨ.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 “Daanga manyɨjaavɨnnera!” jaka kudaꞌ Jizaazai sahwarɨ yɨdaanganna “Gɨmɨnne yayaꞌ aaihwaigɨnaka?” Yɨdaanganna kyaꞌ sai wɨdɨna “Kwalaalyainyɨ.” Yɨmaka kwalaalyara gamɨnyɨ wɨlamwaainɨkerɨna “Kwalaalyainyɨ,” wɨdɨna.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Wɨdɨna yaka yɨmaka dazara jaka dɨragɨnna danganna “Gɨmɨ nemɨnyɨ dɨka kewewɨnneinaavɨna mamaraneyaasɨnnera!”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Sara dɨragɨnna danganna yevegaaꞌ yaawarɨkwala naangeꞌ mugunyavɨ aya kɨba kurɨvaarɨya nɨdaaꞌnyɨna yadaapi yɨmaka dazara yawɨꞌdɨvɨꞌ “Daanga naangeba nalarawaadɨka!” jaka dɨragɨnna danganna “Yaawarɨkwala naanga dazaraayawɨnna kanedaasaꞌgɨzɨ yuimɨlaana!” Dɨragɨnna sara danganna kyeꞌ wɨdanganaasɨna yɨna.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Wɨdanganaasɨna yɨna kyaꞌ yɨmaka dazara aꞌmwe dazarɨ yagalyaꞌmaꞌna yɨna yeva yaawaryaraavɨre munyɨkaavɨ wiminna. Sara kyeꞌ yaawarɨkwala dazaꞌ davaanyavɨ kaanyaveꞌna dɨragɨnna walaawɨna. Sare sara aalɨbunyavɨ walakuna yɨna yeva aalya mihuna yɨna yeva yuya kwalyaꞌ baihɨrirɨꞌna yeꞌ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Yaawaryaraavɨ yɨꞌdɨvaidɨvɨsara sasara yɨmaꞌnaka dazangɨ tɨnna wanganna yeva lɨkaanya wɨna. Lɨkaanya wɨna yeva anga naangebanyavɨjɨ wawɨnangengɨjɨ mwaaidɨvɨsaraavɨna yagaala dazaꞌ wɨjɨwakamaryaawɨna.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Sara yɨna kyeꞌ aꞌmwera dazangɨ tɨnna wanganaawiaꞌnera Jizaazaryawɨnna biꞌmaꞌna yɨna yeva aꞌmwerɨ yɨmakera mena yagalyaꞌmakwawesarɨ tɨnna wanganna. Sai kwaabɨhannyaꞌ yɨraꞌnɨkei gamɨre sɨmunyai nawɨꞌnya yawɨꞌda Jizaazare sɨvɨlyɨryaba gidɨkuꞌ aya kɨba mwaaidɨꞌnyɨ. Aꞌmwera dazavɨ tɨnna wanganeva lɨka naanga yɨna.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nabaai aꞌmwera sasare dazangɨ tɨnna wanganesara sɨnnawɨ aꞌmwe dazarɨ yɨmakera wɨlamwaaidapiyarɨ ayɨna tewaanya yavadaꞌgalakerɨna sara wɨjɨwaakɨna.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Wɨjɨwaakɨna yɨna kyeꞌ aꞌmwe yuya anga Geraaza sɨmagɨdaaꞌnyara gamɨnyɨ wɨdɨna “Nemɨnyɨ neyagalyaꞌmavaꞌgɨzɨ kaanya dɨwona!” Kumɨ lɨka naanga yadɨvɨsaꞌna sara wɨdɨna. Sara yadaapi sɨpɨyavɨ dɨkwosɨꞌna yaka ayɨna kaanna wɨna.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Kuna mwaaidɨꞌnyɨyagaaꞌ aꞌmwe yɨmakera mena yagalyaꞌmakwaweta dazai dɨragɨnna yɨdaanganna “Nɨmɨ gɨmɨjɨ yeꞌmwannɨguma!” Sara wɨdɨna kyaꞌ kɨrɨꞌ sahwarɨ wɨdaasaꞌnerɨ wɨdɨna
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Gɨnnya angebanna ayɨna kaanna dɨwodeigɨnyɨra. Sara wawoꞌgɨzɨ Gotɨyai gɨmɨnyɨ giwaka yuya sanna duzɨwaakɨdeigɨnyɨra.” Sara wɨdɨna kyaꞌ sarevɨdaaꞌnyɨ aꞌmwe dazai kaanna wɨna yaka gamɨre anga naangebanya yuyaraavɨ yagaalyaꞌ wɨjɨwaakɨna. Jizaazai gamɨnyɨ wɨvadaꞌgalaka yuya sanna wɨjɨwaakɨna.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Jizaazai ayɨna kaanna bakevɨ aꞌmwe kwala bwaꞌnaanyaꞌ wɨjɨmaꞌnaabɨna yeva yɨlaaya yɨna. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Yuyara sahwarɨna yemwaaina yadɨvɨꞌ yɨlaaya yɨna.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Yɨlaaya yɨna yadaapi aꞌmwe pwai sahwarɨne yayaꞌ Jaairazai biꞌmaꞌna. Sai Juyaraavɨre lotuangeꞌ maremwaaide pwalyɨ. Sai biꞌmaꞌna yaka Jizaazare sɨvigɨꞌnyɨrɨ bulaꞌna yaka dɨragɨnna yɨdaanganna “Nɨmɨre angevɨna dɨvama!
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Nɨnnya taayaꞌ yune gave kɨrɨꞌnanyasɨra. Yɨ gamɨre kwarame atɨraai sɨvɨlɨrɨdaaꞌnyɨ pwaraaibɨsasɨ. Sareꞌna saꞌ baladeꞌna nebawa mɨka. Sareꞌna yarai dɨvama!”
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Bathakwamwadakuna yadapi aꞌmwe pɨrɨꞌ mwaalɨna. Dazahɨrɨꞌ yuyagaaꞌ baizaaka maꞌnada kuna mwaaidɨꞌnyɨ kwarame sɨvɨlɨrɨdaaꞌnyɨ pwaraaina mwaainɨkeꞌ. Nabaai gamɨre nalaaya sasare dazaꞌ aꞌmwe tewaanya yavadaꞌgala yaꞌnei aane pwai kwai mamwaalyɨna.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Aꞌmwe dazaꞌ gamɨnyɨ dusɨ bulyɨmagɨnna wɨlaabɨna yɨna yaka gamɨre baazɨꞌmaꞌnyavɨre maangebaarɨ asaꞌ dathɨwagaavɨna. Asaꞌ sara dathɨwagaavɨna kyaꞌ sagaasagaaꞌ gamɨre taweꞌ yaalɨka yɨlɨna yaka ayɨna mimaꞌnyɨ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ayɨna mimaꞌnyɨ kyaꞌ Jizaazai wɨdɨna “Nɨmɨnyɨ asaꞌ aai nyɨdathɨwamwaabɨka!” Wɨdɨna kyaꞌ sareꞌna yuyara mɨjadɨwɨlɨna “Nɨmɨ aawa. Nɨmɨ aawa.” Sara yɨna kyeꞌ Pitai wɨdɨna “Aꞌmwe naangeigɨ, aꞌmwe kwala bwaꞌnaanya naangera gɨmɨnyɨ gyahɨhɨpaledaakava. Yɨ sara yeva yunebanna gɨhɨpaledaakava!”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Wɨdɨna kyaꞌ kɨrɨꞌ Jizaazai wɨdɨna “Pɨmɨlɨꞌ ata nyɨdathɨwamwakeinyɨra. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ yɨbwakɨmanɨge. ‘Nɨmɨre dɨragɨnya pimagɨnyaꞌ mena wɨwakeinyɨ daaka!’ yawɨꞌmanɨge.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Wɨdɨna kyaꞌ aꞌmwe dazaꞌ yawɨꞌna yaka “Gamɨnyɨna lɨka myulyaki yɨdeꞌnyɨ daaka!” yawɨraka. Sarevɨdaaꞌnyɨ saꞌ lɨka naanga yɨna yada gamɨnyɨ aya kɨba kwaakevakɨ kwadaai bulagina. Sara yaka aꞌmwe yuyaraayaba gannya nalaayaꞌna asaꞌ dathɨwagakeꞌ wɨjɨwaakɨna yaka nabaai wɨdɨna “Sara yena sagaaꞌ nɨmɨre nalaayaꞌ yarai yɨwɨwakeꞌnera.”
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Dɨna kyaꞌ sahɨrɨvɨ wɨdɨna “Nyɨraavɨ, gɨmɨre dɨragɨnna nyɨlɨmwamwaanyabwi gɨmɨnyɨ ayɨna tewaanya gyavadaꞌgaimwakeꞌgɨnyɨ. Gɨmɨre munyɨꞌ kave kwaamuꞌ waꞌdozɨ kaanya dɨwona!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Sai yagaalyaꞌ kuna dadaaꞌnyɨ aꞌmwe pwai maremwaaidere angevɨdaaꞌnyai bɨna yɨna yaka maremwaaiderɨ wɨdɨna “Gɨmɨre jɨraavaangeꞌ mena kabaimwakɨra. Nejɨwaakaderɨ yaasɨwaꞌna mamakunnera!”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Sara wɨdɨna kyaꞌ kɨrɨꞌ Jizaazai dazaꞌ kadɨka wɨꞌnaka ganɨmaangerɨ jaꞌnawɨdɨna “Gɨmɨ lɨka minnera! Gɨmɨ yune dɨragɨnna dɨnyawɨralɨmwagaka! Sareꞌna gɨmɨre kaimɨraayaꞌ ayɨna tewaanya yɨmaꞌnadesɨ.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Wɨdɨna yaka maremwaaidere angevɨna kaanna wɨna yaka aꞌmweraavɨ mwanganaki, gamɨjɨ angevɨna yeꞌmwannɨgulyaꞌna. Aawa. Sahwai yune Pitarɨjɨ Jonɨmɨjɨ Jemɨzarɨjɨ taayavɨ ganɨmaangeyorɨjɨ maarɨna yaka gamɨjɨ yeꞌmwannɨgwina.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Nabaai aꞌmwe yuyara kaimɨraaya dazavɨna kɨnna jakɨnna bazemwaihuna yadaapi kɨrɨꞌ wɨdɨna “Sarɨmɨ kɨnna madɨpɨnera! Saꞌ mena baimwakaꞌ mɨka. Aawa. Saꞌ se warɨka.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Wɨdɨna yadaaꞌnyɨ gamɨnyɨ jɨka maregina. Kumɨ yawɨꞌdɨvɨꞌ “Saꞌ mena baimwakesɨra,” bɨrala wɨdɨna.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Bɨrala wɨdɨna kyeꞌ sarevɨ kɨrɨꞌ kaimɨraayavɨre asɨrɨ lɨmwagaꞌna yɨna yaka jaka wɨdɨna “Kaimɨraayaꞌgɨ dɨthɨkaaka!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Sara wɨdɨna kyaꞌ taaya dazavɨre kuryai gamɨnyawɨnna ayɨna bɨna yaka bulamwaaina kyaꞌ sagaasagaaꞌ taayaꞌ dɨkavamwaaina. Miꞌna dɨkavamwaaina kyaꞌ sarevɨna sayorɨ wɨdɨna “Sahɨrɨvɨ wapaaya dumaarila!”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Taayavɨ ganɨmaangeyoi atɨka maruꞌnaꞌna yadaakɨlyɨ sahɨyorɨ dɨragɨnna wɨdɨna “Nɨmɨ yɨwe dazaꞌna kɨrɨmɨyoihi aꞌmwe pwaraavɨ nujɨwaakikadɨka!”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.