Lucas 14

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kwazaaka pɨgaaꞌ pɨrɨkɨ Perɨzɨyaraavɨ maremwaaidere angevɨ Jizaazai tɨka wapaaya nyaꞌnei wɨna. Wɨna yaka sara nadaaꞌnyɨ kumɨ nayaa baihanaꞌna.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Nayaa baihanaꞌna yadaapi, yɨthaa, aꞌmwe pwai, gannya kɨlaakejɨꞌ mɨlamakinɨkei, sare sai gamɨnyaba aya kɨba bamwaaina.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Aya kɨba bamwaaina kyaꞌ Jizaazai kɨwɨnyangɨ maremwaaidɨvɨsaraavɨjɨ Perɨzɨyaraavɨjɨ yɨdaanganna “Kwazaakegaaꞌ nemɨ nalaavɨnakeraavɨ tewaanya yavadaꞌgalaanneꞌ tewaanyaꞌ dɨngaka? Aawa dɨngaka?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Yɨdaanganna kyaꞌ sahwara kadɨka wɨꞌnabalakulɨna yadapi aꞌmwe sarɨ maarɨna yɨna yaka tewaanya yavadaꞌgaina yaka gannya angebannerɨ wɨdaasɨna.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Wɨdaasɨna yaka sarevɨ wɨdɨna “Sarɨmɨjɨya pwai kaviꞌnɨnnyavɨ gamɨre kaimɨraaya pwai bulɨmakaawoya kwai kwalyɨꞌnaraawojɨ kwazaakegaaꞌ aꞌmwe sai yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ malɨvamakɨlyɨ yadei daaka!”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Sarevɨdaaꞌnyɨ ayɨna mujaꞌnawɨjɨ yɨpɨnerera.
6 A isto nada puderam responder.
7 Aꞌmwera tɨka munne dazavɨnera badaapi namwaalyɨta nawɨꞌnyangɨna “Mwalaana!” dadɨvɨꞌ yadaapi sahwai tɨnna wanganna yaka sarevɨdaaꞌnyɨ keꞌbaꞌna yagaala pɨrɨꞌ wɨjɨwaakɨna. Sai wɨdɨna
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Nabaai aꞌmwe pwai mudɨkangegaaꞌne munne naanga savɨna jaka gɨthɨjɨmaaꞌnajaigɨ namwaalyɨta nawɨꞌnyavɨ mamwaaidɨnnera! Aꞌmwe mudɨkanga sahɨrɨsɨyai aꞌmwe pwarɨ gɨmɨnyɨne yayavɨ gwavɨlavɨka pwarɨ jaka nujɨvwarɨjɨmaaꞌnadɨka!
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Nabaai sasara yajaꞌ yɨ aꞌmwe yuyaraaihɨrɨ jaka yɨhizɨvwarɨjɨmaaꞌnajai dara gɨthathelyɨ ‘Aꞌmwe daahawai namwaalyɨta daahaꞌ maarana!’ Sara kyojɨ gɨmɨ wagɨla naangeꞌ maarɨna yaꞌgɨzɨ gamɨnyɨ dusɨmagɨdaasɨ kewɨnɨna walyamwalaawɨna jɨtheigɨnyɨ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Namwaalyɨta nawɨꞌnyavɨ yarai mwaalyaꞌnebwi jɨtheigɨ mɨꞌ. Aawa. Aꞌmwe pwai jaka gɨthazaigɨ munne savɨna woꞌgɨzɨyaigɨ yune aaya tɨyawɨnna dɨmwaaideigɨnyɨ. Gɨmɨ sara yɨjaꞌ aꞌmwe gɨmɨnyɨ jaka gɨthazai sai bɨna yojɨ gɨthathelyɨ ‘Nyaꞌmweigɨ, namwaalyɨta naanga nawɨꞌnya dava davɨ bilamwaala!’ Sai sasara kyojɨ aꞌmwe yuyaraavɨre tɨnnyarɨ yaakimaꞌnyaigɨ mwaalaꞌgɨzɨ tɨka wapaaya jeꞌmwannanadeigɨnyɨ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Gazaizai yune gamɨnne yayaꞌ munyaba makɨlajai Gotɨyai dalaangewɨ marulawakɨna yadelyɨ. Kɨrɨꞌ pwai yayaꞌ gamɨnyɨna mamakinyɨ yajai yɨ sarɨna Gotɨyai gamɨnne yayaꞌ munyaba makɨladelyɨ.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Sagaaꞌ sai tɨka munne savɨna jaka jɨvwarɨjɨmaaꞌnaka aꞌmwerɨ wɨdɨna “Nabaai gɨmɨ tɨka munne naanga pɨrɨꞌ yɨdɨka yɨjaigɨ gɨmɨnyɨ gwajaꞌmweraavɨjɨ jɨthaaꞌjɨhwaaravaavɨjɨ gɨmɨre avaaitawejɨkɨyaraavɨjɨ gɨmɨre angebanya avaaimwaalya gɨlyɨvɨkɨravɨnakeraavɨjɨ Gotɨyai tɨvɨkɨta gɨzaayaꞌneigɨ jaka mudɨnneigɨnyɨ. Nabaai dɨvidaaꞌnyɨ gɨmɨnyɨ jaka kagɨthapɨjɨ kumɨre angengɨ gɨmɨre tɨka wapaaya yɨdɨka wɨdaayɨja sanna nanaawɨdɨka! Sara kyaꞌgɨzɨ Gotɨyare wɨrɨvɨkɨta dɨmaaꞌdeigɨ mɨꞌ!
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Aawa. Gɨmɨ tɨka munne yɨdɨka naanga yaꞌgɨzɨ yɨ aꞌmwe gɨlyɨvɨꞌmaayaraavɨjɨ aꞌmwe kɨlaaka kayaaka yɨmaꞌnɨnɨkeraavɨjɨ sɨvɨla kayaaꞌnanyaraavɨjɨ aꞌmwe tɨnna tɨbɨnyaraavɨjɨ duzɨmaaꞌnadeigɨnyɨ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Aꞌmwe sasare sara tɨka munne gɨmɨre sanna ayɨna gɨrɨvɨkɨpɨꞌdera mɨꞌ. Sareꞌna yɨlaaya yadɨ tewaanaanga gyɨnadeigɨnyɨ. Sareꞌ dathareꞌnesɨ. Dɨvi aꞌmwe yɨdaꞌmaraangeraavɨ kaviꞌnɨnnyavɨdaaꞌnyɨ ayɨna yɨdɨkaavajahaaꞌ Gotɨyai tɨka munne daza gɨrɨvɨkɨradeigɨnyɨ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Aꞌmwe saraavɨdaaꞌnya pwai gamɨjɨ tɨka wapaaya yeꞌmwannanyɨna yada yagaala dazavɨ kadɨka wɨꞌnakei sahwarɨ wɨdɨna “Aꞌmwe Gotɨyai aꞌmweraavɨ maremwaaidevɨ tɨka munne najai sai yɨlaaya yada tewaanaanga yɨnadelyɨ.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Wɨdɨna kyaꞌ sahwai wɨdɨna “Aꞌmwe pwai ‘Tɨka munne naanga yɨdɨka yɨma!’ daka aꞌmwe kwalaalyaraavɨ tɨka munne savɨna yɨkabyaꞌneraavɨ jaka mena wɨdakere.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Nabaai tɨka munne sa nyaꞌnegaaꞌ mena kɨbawa kimaꞌnaꞌ gamɨre wɨdaayaderɨ wɨdaasɨna kyaꞌ aꞌmwe sɨnnawɨ jaka wɨjɨvwarakeraavɨ wɨdaawɨna. Sai dara wɨdɨna ‘Sarɨmɨ kaajɨla! Yuya tɨka wapaaya sa tɨvi mena yovɨgaipwakɨwona.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Kɨrɨꞌ aꞌmwe yuya dazara sɨmunya pɨrɨvɨ yagaalyaꞌ dɨna yeva wɨdɨna ‘Nemɨ mwawaanneinera.’ Aꞌmwe pwai wɨdɨna ‘Nɨmɨ wawɨnya pɨjɨꞌ mena mubena tɨnna wanganaawɨdera. Weꞌ, munne savɨ yuna wɨdeinyɨ mɨka!’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Nabaai pwai wɨdɨna ‘Nɨmɨre wawɨnya yaꞌne bulɨmakaawoya mena mubeneinyɨra. Sara mubɨwe sa yaamɨjɨ yaawɨdeꞌnanyɨ. Weꞌ, munne savɨ yuna wɨdeinyɨ mɨka!’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Nabaai pwai wɨdɨna ‘Yuna dahaasagaaꞌ mudɨkangeꞌ madeneinyɨra. Sɨdɨraayaꞌ mena maareneinyɨra. Sareinyɨ yuna wɨdeinyɨ mɨka!’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Yuyara avaaina ‘Aala!’ wɨdɨna kyeꞌ wɨdaayade dazai ayɨna wɨna yaka sasare sabwineꞌna gamɨre aꞌmwe naangerɨ wɨdɨna. Wɨdɨna kyaꞌ angevɨ gyakwalaangei sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ gamɨre wɨdaayaderɨ wɨdɨna ‘Yarala! Tutaanya naangebanyana yarai wawaꞌgɨzɨ anga naangebanna yɨnɨguka tutaanya maalɨka yuyabanyanajɨ dɨwodeigɨnyɨ. Sara wawaꞌgɨzɨ aꞌmwe gɨlyɨvɨꞌmaayaraavɨjɨ aꞌmwe kɨlaaka kayaaka yɨmaꞌnɨnɨkeraavɨjɨ aꞌmwe tɨnna tɨbɨnyaraavɨjɨ aꞌmwe sɨvɨla kayaaꞌnanyaraavɨjɨ sasare sara mariꞌbwaramaryaꞌgɨzɨ nɨmɨre angevɨna dɨmakadeigɨnyɨ.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Sara wɨdɨna kyaꞌ wɨdaayade dazai sara yaka dɨna ‘Naangeigɨ, gɨmɨre yagaalyavɨ mena gɨmɨdɨmwana. Kɨrɨꞌ namwaalyɨta pɨnɨ sɨhumale pɨnɨ yaasɨwaꞌ warɨna.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Wɨdɨna kyaꞌ naangei gamɨre wɨdaayaderɨ wɨdɨna ‘Tutaanya yuya naangebanya wawaꞌgɨzɨ wawɨnyabanya wawɨdɨvɨmaangebaraavɨ yamaryadɨ aꞌmweraavɨ aꞌmwemɨlɨkaavɨ bulamariꞌbwarɨmwaaihya! “Nɨmɨre angeꞌ yunebanna yana!” dena yawɨꞌmanɨgena.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gɨmɨnyɨ gɨthɨvanɨge. Aꞌmwe yuya dazara sɨnnawɨ kɨgaaꞌ nɨmɨ jaka jɨvwarɨjɨmaaꞌnera nɨmɨre tɨka wapaaya yɨnɨga wiꞌna nagaangabɨꞌdera mɨka.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jeruzaalemɨna kuna woda kwala bwaꞌnaanya naangera gamɨjɨ kaanya yamarina yadaapi sahwai gɨnyɨmaꞌnyɨna yaka wɨdɨna
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Gazaizai nɨmɨnyawɨnna bazai, kɨrɨꞌ sai ganɨmaangerɨjɨ ganaangevɨjɨ gannya aꞌmwevɨjɨ kaimɨraayangɨjɨ gathaaꞌgahwaaravaavɨjɨ gyaꞌmwengɨjɨ nabaai gannya gaala kɨrɨvɨjɨ sangɨna tewaanya naanga wɨvuꞌnajai nabaai nɨmɨnyɨna tewaanya maalɨꞌna wɨvuꞌnajai yɨ sahwai nɨmɨre nyɨmɨdɨdei myɨmaꞌnyɨ yannelyɨra.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aꞌmwei balyaꞌnei gannya yɨta yovihɨrarannɨkeꞌ mamarikwayɨ yojɨyai nyɨmɨdɨnajai yɨ sahwai nɨmɨre nyɨmɨdɨdei myɨmaꞌnyɨ yannelyɨra.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Sareꞌ daꞌdareꞌnesɨ. Sarɨmɨjɨya pwai ‘Anga saamɨnaanga keꞌmwewɨnya pɨrɨꞌ madɨma!’ dozɨyai yɨ sai kave kwaamuꞌ mwaalojɨ anga dazavɨne nɨgwiaꞌna sɨmunya nayaa yawɨradelyɨ. Sai yawɨrade ‘Nɨgwia anga savɨneꞌ yɨnɨga wiꞌna majɨꞌmwannyaꞌneꞌ dɨngaka?’
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Nabaai yuneꞌna sasara mi yajaꞌ, yɨ dɨvidaaꞌnyɨ simɨnyeꞌ mena laabozɨya kɨrɨvɨ anga saꞌ yunebanna majɨꞌmwannadeꞌ mɨꞌ. Sarevɨ aꞌmwe yuyara tɨnna wanganna yɨna yapɨjɨ aꞌmwe dazarɨ yagaaibɨraizɨka buthangamuna nyɨpɨdɨka!
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Dara wɨdɨna ‘Aꞌmwe dazai anga dazaꞌ madɨthaakuna yɨna yaka nɨgwiaꞌna majɨꞌmwannyaꞌnei mi yannelyɨra.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Nabaai kingɨya pwai kingɨya pwalyɨ mala bwaꞌnyaꞌnei, yɨ sarei nayaa kwaamuꞌ mwaalojɨ sɨmunya nayaa yawɨradelyɨ. Gamɨ sare aawɨlasara (10,000) tenɨ taawɨzanɨyarajɨyai dara yawɨꞌna ‘Kingɨya sahware aawɨlasara (20,000) tɨwedi taawɨzanɨyarajɨyalyɨ malyaꞌ yɨnɨga wiꞌna bwaꞌnɨdeinyɨ dɨngaka? Aawa dɨngaka?’ Sare savɨneꞌna yuneꞌna yawɨrojɨyai
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 sai yawɨꞌna ‘Malyaꞌ yɨnɨga wiꞌna mwavɨlaꞌmuneinyɨ daaka!’ yawɨrojɨ, yɨthaanyi, gamɨre yɨkamaangei mena saamɨnyaba kuna yɨdori, sai aꞌmwe pwara maryaasɨna yadelyɨ. Maryaasajara wawapɨjɨ malyavɨ woyagaala dahidɨwagaawia yaꞌnera.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Sasare sahɨbaaibɨꞌ sarɨmɨjɨya gazaizai gannya gɨlyɨvɨta yuya sangɨna buleꞌna mujaayɨ yajai, yɨ sahwai nɨmɨre nyɨmɨdɨdei myɨmaꞌnyɨ yannelyɨra.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Sarevɨdaaꞌnyɨ yɨhɨthɨma! Saala sa yuna nawɨꞌnyaangengɨ. Kɨrɨꞌ nabaai saalyaꞌ gamɨre yɨrɨla miꞌna kadozɨ yɨ ayɨna gannya saalyaꞌ nawɨꞌnyaꞌ nemɨ gara kyawaajɨ yɨmaꞌnannevaka!
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Sasare saala saꞌ wawɨnyangɨ nemɨ yɨnɨga wakaanne mɨꞌ. Nabaai bulɨmakaawoyangɨre lɨkejɨ yɨnɨga wiꞌna marirakurakaanne mɨꞌ. Nemɨ yaasɨwaꞌna bwakɨrasɨꞌdaanyangɨ. Aꞌmwei kadɨꞌnakei yagaala dazaꞌ sai kadɨka nayaa wɨꞌnana!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.