Atos 27

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gaꞌmaanɨya naangei nemɨnyɨna dɨna “Kwaaka Yɨtaalina sahwara wɨpɨka!” Dɨna yaka Julɨyaazarɨ Polɨmɨjɨ kalavuzaraavɨjɨ marɨmwangɨna neyaꞌ. Aꞌmwe Julɨyaazai Ohazɨtaazare Aawɨlasaraavɨ maremwaaidelyɨra.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Wɨjaavɨna kaneyaꞌ sɨpɨyaꞌ Anga Athɨraamitɨyaamɨdaasavɨ yɨlamwaaina yo. Yɨlamwaaina kyo Kwaaka Ezɨya maangebaarɨne sɨpɨya saꞌ nemakwawoꞌ. Aꞌmwe pwai Arɨzɨtaakazai Kwaaka Maazathonɨya Anga Tezalonaaika mwaalyai nemɨjɨyalyɨ nemakwawoꞌ.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Nemakwodaasɨ Anga Saaithonɨna yɨꞌmavaawɨna yo. Yɨꞌmavaawɨna kyo Julɨyaazai Polɨmɨna kale kwiaꞌ bwiwanna wɨdɨna yaꞌ “Dava mwaalyara gyaꞌmweraayawɨ angyɨrɨꞌmaata ja!” Kudaꞌ Polɨ kwawaꞌ gyaꞌmwera wapaayajɨ pɨnɨjɨ wɨjaavɨna yeꞌ.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Wɨjaavɨna kyeꞌ dɨvi sabadaasɨ sɨpɨyaꞌ kaanna wɨna yaka Ahuꞌmanna Saaipɨraazɨ pimagɨ yɨhuta naangeꞌ yakeꞌna sɨna mwɨyɨ yaka Saaipɨraazɨ pimagɨ yɨhuta maalɨkeꞌ yakeba wavɨlaꞌna yaꞌ.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Wavɨlaꞌna yaka Kwaaka Sɨlɨzɨya Kwaaka Paabɨlɨya saalaalyavɨ gaꞌmaꞌna yaka Kwaaka Lɨzɨya Anga Maaira mannɨkebanna makuna neyaꞌ.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Makuna kaneyaꞌ aawɨlasaraavɨ maremwaaidei dara wanganakeꞌ “Ai, sɨpɨya pɨrɨꞌ Anga Alekɨzaadɨrɨyadaasaꞌ Kwaaka Yɨtaalineꞌ daaka!” Sara daka sɨpɨya savɨ yɨlawɨmwaaihɨna neyaꞌ.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Sawɨta pɨjaaꞌ yɨhutaꞌna sɨpɨya saꞌ kave kave makuna neyaka sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara wawɨnya naanga yɨna yɨna kyeꞌ Anga Naaithaazɨ sabanna kave makuna neyaꞌ. Kave makuna neyaka sɨmagɨ yɨhuta naangaꞌna mamakwɨyɨ neyaka pimagɨ Ahuꞌmanna Kɨritɨna yɨhuta naanga maayaba makuna neyaka kwaaka maalɨka Saalɨmoni wavɨlaꞌna yaꞌ.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Wavɨlaꞌna yaka saalaalyavɨ maangebaarɨ maalɨkeba wavɨlaꞌna kyaꞌ sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara wawɨnya naanga yɨna yɨna kyeꞌ Sɨpɨya Wɨlaꞌde Nawɨꞌnyaangebanna kavena yɨꞌmaꞌna yaꞌ. Sɨpɨya Wɨlaꞌde Nawɨꞌnyaangeba Laazɨya aya kɨba warɨkebanyɨra.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Saba yemwaaina yemwaaina kyo Juyara wapaaya manyadɨvɨsagaaꞌ mena wavɨlaꞌna kaneyaꞌ yɨraaya wanangegaaꞌ yɨmaꞌnyɨna yaꞌ. Wanangegaaꞌ yɨmaꞌnyɨna kyaꞌ sɨpɨya yarai kayaakegaaꞌna Polɨ wɨdaꞌ
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Aꞌmweihi, dara wangamweꞌ ‘O, dahaasagaaꞌ sɨpɨya kayaaka yadehaaꞌ mena jɨwaka! Nabaai, nemɨre sɨpɨyasɨ sɨpɨyavɨ gɨlyɨvɨsa wɨlaꞌdɨꞌnyɨyajɨ sa gave kayaaka yade mɨꞌ. Aawa. Nemɨ aꞌmweinaavɨjɨ kayaaka neyadeꞌna daaka!’ Sara dena mwawaannera!”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Sara kudaꞌ kɨrɨꞌ aawɨlata maremwaaidei sɨpɨyaꞌ maremwaaide naangelyɨ sɨpɨyavɨ gyakwalyɨ saraai wɨdahɨlyaꞌ wɨꞌnyɨna yaꞌ. Polɨmɨre yagaalyaꞌ muꞌnyɨ yaꞌ.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Saba burɨkevɨjɨ yɨhusavɨjɨ sagaaꞌ sɨpɨyaꞌ waryaꞌ kayaaꞌnanyasɨra. Saꞌneꞌ sɨpɨyavɨyara naangevaakɨyara yawɨꞌna yeꞌ “Kayaaka naneyɨgaladɨka! Sɨpɨyaꞌ saalaalyavɨ wawaka anga nawɨꞌnyaꞌ Pinɨkɨzɨna nemakwona! Saba yɨhusagaaꞌ mwalaadeinera.” Anga saba yɨhusanna lɨka yulyarɨkebera. Nyɨla walakadimagɨ warɨkeba.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Dɨvi saalaalyavɨdaasɨ yɨhuta maalɨkeꞌ yadaaꞌnyɨ aꞌmwera yawɨꞌna “Tewaanyasɨ. Dɨmwoꞌna kaanyaana!” Yawɨꞌna yeva wɨla yaarɨna kyeꞌ Ahuꞌmanna Kɨritɨ maangebaarɨ sɨpɨyaꞌ makuna neyaꞌ.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Maalɨkegaaꞌ makuna neyadaaꞌnyɨ sagaaꞌ yɨhuꞌmaanaryaꞌ Notizɨta woꞌnɨkeꞌ ahuꞌmannyavɨdaasɨ yarai yɨna.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Yarai yɨna yaka sɨpɨyavɨ yɨtavamakuna kyaꞌ sɨpɨyaꞌ sɨna yɨna mwɨyɨ kyaꞌ nemɨ yawɨꞌna “Yɨhuta naangeꞌna sɨpɨyaꞌ yɨtavamakwawana!” Yawɨꞌna kyo yɨhusaꞌ yɨtavamakuna yaꞌ.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Yɨtavamakuna kyaꞌ Ahuꞌmanna maalɨka Kothaa yɨhuta kɨbaweyaba aꞌmwera “Botɨya maalɨkeꞌ kayaaka nyadɨka!” deva botɨya maalɨkeꞌ dusɨmagɨ warakeꞌna wawɨnya naangeꞌ yona yɨlamaarakɨna yo.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Nemɨjɨyara botɨya maalɨkeꞌ mwagiꞌnamaaꞌna yeva sɨpɨya naangevɨ yɨlamarakɨna yeꞌ. Yɨlamarakɨna yeva “Sɨpɨyaꞌ dɨragɨnya yɨvaimwagaana!” deva wɨlyajɨ yunebanna pwɨyɨna yeꞌ. Pwɨyɨna yeva “Weꞌ, siwekeyaba Kwaaka Lɨvya (Kwaaka Apɨrika) nemɨre sɨpɨyaꞌ kayaaka nyadɨka!” deva sɨpɨzelɨyaꞌ yɨvɨta naangevaꞌbɨsaꞌ marapwɨyɨna kyeꞌ yɨhuta saꞌ sɨpɨyaꞌ yɨtavamakuna yaꞌ.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Yɨtavamakuna yaka yɨrɨka pɨrɨkɨ yɨhuta naangeꞌ kuna kyaꞌ “Sɨpɨyaꞌ tewaanya waradeꞌnanyɨ,” deva saalaalyavɨna sɨpɨyavɨ wɨlaꞌdɨꞌnyɨya gaai marasɨꞌna marasɨꞌna yeva
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 yɨrɨka pɨrɨkɨ kunnya asajɨ sɨpɨyavɨre gɨlyɨvɨta taanga marasɨꞌna yeꞌ.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Marasɨꞌna kyeꞌ kayaaꞌnanyagaaꞌ yɨrɨka pɨnɨngɨ nyɨlyalyɨ sɨlɨngaamɨnyarɨkajɨ saraavɨ tɨnna mwanganyɨ mwanganyɨ kyo yuyagaaꞌ yɨhuta naangeꞌ kuna yɨna yɨna yaꞌ. Kuna yɨna yɨna kyaꞌ nemɨ yawɨꞌna “Weꞌ, yuyaina mwalaadeina mɨka! Balaadeinera nemɨ, weꞌ.”
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Sawɨta pɨjaakuna aꞌmwera manyadaapɨjɨ kumɨnyɨ tɨnnyaba Polɨ daavɨna yaka wɨdɨna “Nyaꞌmweihi, yɨhɨthɨwɨjaꞌ wɨꞌnapɨjɨ kwajɨ Ahuꞌmanna Kɨritɨ myaꞌmayɨ kyɨpɨdɨka. Sara yɨpɨjɨ kwajɨ kayaaka kaneyadɨꞌ mɨꞌ. Sara yɨpɨjɨ kwajɨ sɨpɨyavɨya gɨlyɨvɨsa mamarasɨꞌnyɨ kyaadɨka!
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Saꞌna kɨrɨꞌ naanga yɨhɨthɨma! Lɨka mipɨnera! Aꞌmwe yuyaina mabalyɨ yaadeinera. Sɨpɨya gaveꞌ kayaaka yɨnadesɨ.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ Gotɨyareinyɨ Gotɨyarɨ yɨlaaya yadɨnyalyɨ. Sawɨsavɨ Gotɨyai sare ejelɨyai nɨmɨnyawɨnna baka
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 nyɨjawaalɨꞌ ‘Polɨgɨ, lɨka minna! Kayaaka gyatheigɨ mɨꞌ. Aꞌmwe naangei Sizaaryaba dɨthaaꞌdeigɨnyɨra. Nabaai, Gotɨyai gɨmɨnyɨna yangeꞌna yɨhɨgaimwamanɨkeꞌna sɨpɨyavɨ wɨlamwaaihata yuyarajɨ tewaanna dɨmwaalyideihɨlyɨra.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Sara nyɨjawaalɨkeꞌna lɨka mipɨnera! Sareꞌ dareꞌnesɨ. ‘Gotɨyai nyɨjawaalɨkeꞌ nebulyaꞌna yɨmaꞌnadesɨra,’ sara lɨmwagaꞌmanɨge.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Saꞌna kɨrɨꞌ ahuꞌmanna pɨrɨvɨ nemɨre sɨpɨyaꞌ kayaaka yɨnadesɨra,” wɨdaꞌ Polɨ.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Yɨhuꞌmaanaryaꞌ kuna yadaasɨ sawɨta kwalaalya (14) nevɨlavakegaaꞌ sawɨta savɨ saalaalya Methɨtɨranɨyanɨ sabanna yɨhusaꞌ nemɨre sɨpɨyaꞌ yɨtavamakuna yaꞌ. Yɨtavamakuna yadaaꞌnyɨ sawɨta kalawawegaaꞌ sɨpɨyavɨ wɨdaayadɨvɨsara sɨmunya dara yawɨresaꞌ “Ai, aya kɨba kwaakevaꞌ darɨka!”
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Sara deva aalyavɨ wɨlyabaai taanginya pwɨyɨnɨkebaai makwaasɨna yeva yaamɨjɨ wanganeva aalya damwineba saamɨnaanga mitaaya 36 tɨnna wanganna yeꞌ. Tɨnna wanganna yeva dɨvi maalɨkegaaꞌ wɨlyabaai ayawɨ makwaasɨna yeva aalya damwineba saamɨnya kɨbawe mitaaya 27 tɨnna wanganna yeꞌ.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Tɨnna wanganna yeva lɨka yɨna yeva “Sɨlaangengɨ nemɨre sɨpɨyaꞌ kayaaka nyadɨka! Dava sɨpɨyaꞌ waradeꞌnanyɨ. Sɨpɨyaꞌ nawodɨka!” deva sɨpɨyavɨ dusɨmagɨ kwaariꞌmayagɨnya nadɨya dawaai dawaalyangɨ makwaasɨna yeꞌ. Makwaasɨna yeva “Weꞌ, yɨrɨkeꞌ yarai purana!” deva tɨbarɨyagaala dɨna dɨna yeꞌ.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Tɨbarɨyagaala dɨna dɨna yeva sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara dɨnyɨna yeꞌ “Nabalaadɨka! Davɨdaasɨ kaanyaana!” Dɨnyɨna yeva pwaraavɨ kwaasɨ wɨdɨna “Sɨpɨya sɨnnyɨmagɨ kwaariꞌmayagɨnya nadɨyangɨ wakaana!” Kwaasɨ wɨdɨna yeva aalyavɨ botɨyavɨ lɨka yulyaꞌna walakɨna yadɨvɨꞌ yadaapɨjɨ
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Polɨ tɨnna wanganaka aawɨlasaraavɨ maremwaaidelyɨ aawɨlasarajɨ saraavɨ wɨdɨna yaꞌ “Sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨta dara milamwaalyɨpɨjaꞌ tewaanya myɨvainyɨ jideihɨlyɨra.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Sara wɨdɨna kyaꞌ aawɨlasara botɨyaꞌ pwɨyɨnɨke wɨlyangɨ yarai yesɨwɨꞌna kyeꞌ aalyavɨna gamɨ saꞌ wɨna yaꞌ botɨyaꞌ.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Yɨrɨkunyagaaꞌ wapaaya tɨka nyaꞌna Polɨ yuyaraavɨ naanga widaanganaꞌ “Yɨrɨka atɨraai sɨvɨla purɨdaasɨ dawaai dawaai nevɨlaꞌdaasɨ sɨmunya kwalaalya yawɨꞌdɨvɨꞌ wapaaya manyadɨvɨꞌ mwaaimanɨgasaihɨlyɨra.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Naangeꞌnanyabwi yɨhɨthɨma! Wapaaya dɨnyɨla! Sareꞌ dareꞌnesɨ. Napɨjɨ dɨragɨnya dɨmwaalyidera. Yuyaihi, kayaaka jɨnyideihi mɨꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sarɨmɨre mɨjata aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ kayaaka yadeꞌ mɨꞌ.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Wɨdɨna yaka Polɨ gɨrɨkula maarɨna yaka kumɨnyaba Gotɨyarɨ “Su! Su!” wɨdɨna yaka gɨrɨkula gunyɨna yaka nyɨna yaꞌ.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Nyɨna yadaasɨ yuyara pwara Polɨ yakabaaibɨꞌ dɨragɨnna yɨna yeva wapaaya nyɨna yeꞌ.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Sɨpɨyavɨ nemɨ yuyaina aꞌmwe 276 mwaaloinera.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Yuyara wapaaya mena neva “Sɨpɨya taanginyaꞌ daaka!” dɨneva aalyavɨ witɨzɨla yuya marasɨꞌna marasɨꞌna yeꞌ.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Yɨrɨka mena purɨna kyaꞌ sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara kwaakevaꞌ tɨnna wanganeva dɨnyɨna “Kwaaka be kwaakavakaka?” Dɨnyɨna yeva dara wanganesaꞌ “Keiba tewaanyaba daaka! Siweka gaveba daaka!” Deva “Maangebaarɨ nawɨꞌnyabanna sɨpɨyaꞌ wɨlaawana!” dɨnyɨna yeꞌ.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Dɨnyɨna yeva kwaariꞌmayagɨnya nadɨya pwɨyɨnɨkebara yesɨwɨꞌna kyeꞌ aalyavɨ waꞌdɨꞌnyɨ palaanɨya saamɨnyawaai sɨpɨyaꞌ gɨnyɨwannakewaai pwɨyɨnɨkebaraavɨ yaarɨna. Mena yaarɨna yeva “Yɨhusaꞌ nemakwawana!” dɨna yeva sɨnnyɨmagɨ selɨya maalɨkeꞌ tɨmudaakuna kyeꞌ maangebaarɨna sɨpɨyaꞌ wɨna yaꞌ.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Wɨna yadaasɨ aalya amwinevɨ ahuꞌmanna wekejɨkɨ tamaka pɨbanna mwɨyɨ yɨna yaꞌ. Sɨpɨya sɨnnyaꞌ dɨragɨnna warɨna yadɨꞌnyɨ dusɨmagɨnyaꞌ aalyasɨ yɨhusasɨ dɨragɨnna dɨragɨnna tamɨna yɨna kyaꞌ sɨpɨya dusɨmagɨnyaꞌ kayaaka yɨnyɨna yaka warɨna yaꞌ.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Aawɨlasara yawɨꞌna “Maangebaarɨna kalavuzara lɨꞌnapɨjɨ lɨkaanya nupɨdɨka! Tamakaana!”
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Yawɨꞌna kyeꞌ kɨrɨꞌ aawɨlasaraavɨ maremwaaidei yawɨꞌna “Polɨmɨ yɨvainɨma!” Yawɨꞌna yaka “Saraavɨ maramakɨpɨnera!” Wɨdaka yuyainaavɨ nedaꞌ “Aꞌmwe pwaihi lɨꞌnadɨvɨsaihi, aalyavɨ dɨkwosɨꞌnapɨjɨ maangebaarɨna dɨlɨꞌnɨgulaawila!
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Pwaihi, palaanɨyajɨ yɨsajɨ kalɨmwagapɨjɨ maangebaarɨna yɨhusaꞌ yɨhitawaasadera.” Sara wɨdɨna kyaꞌ sara yona maangebaarɨna yuyaina tewaanna yɨꞌmaꞌna yo.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.