Atos 27

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gaꞌmaanɨya naangei nemɨnyɨna dɨna “Kwaaka Yɨtaalina sahwara wɨpɨka!” Dɨna yaka Julɨyaazarɨ Polɨmɨjɨ kalavuzaraavɨjɨ marɨmwangɨna neyaꞌ. Aꞌmwe Julɨyaazai Ohazɨtaazare Aawɨlasaraavɨ maremwaaidelyɨra.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Wɨjaavɨna kaneyaꞌ sɨpɨyaꞌ Anga Athɨraamitɨyaamɨdaasavɨ yɨlamwaaina yo. Yɨlamwaaina kyo Kwaaka Ezɨya maangebaarɨne sɨpɨya saꞌ nemakwawoꞌ. Aꞌmwe pwai Arɨzɨtaakazai Kwaaka Maazathonɨya Anga Tezalonaaika mwaalyai nemɨjɨyalyɨ nemakwawoꞌ.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Nemakwodaasɨ Anga Saaithonɨna yɨꞌmavaawɨna yo. Yɨꞌmavaawɨna kyo Julɨyaazai Polɨmɨna kale kwiaꞌ bwiwanna wɨdɨna yaꞌ “Dava mwaalyara gyaꞌmweraayawɨ angyɨrɨꞌmaata ja!” Kudaꞌ Polɨ kwawaꞌ gyaꞌmwera wapaayajɨ pɨnɨjɨ wɨjaavɨna yeꞌ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Wɨjaavɨna kyeꞌ dɨvi sabadaasɨ sɨpɨyaꞌ kaanna wɨna yaka Ahuꞌmanna Saaipɨraazɨ pimagɨ yɨhuta naangeꞌ yakeꞌna sɨna mwɨyɨ yaka Saaipɨraazɨ pimagɨ yɨhuta maalɨkeꞌ yakeba wavɨlaꞌna yaꞌ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Wavɨlaꞌna yaka Kwaaka Sɨlɨzɨya Kwaaka Paabɨlɨya saalaalyavɨ gaꞌmaꞌna yaka Kwaaka Lɨzɨya Anga Maaira mannɨkebanna makuna neyaꞌ.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Makuna kaneyaꞌ aawɨlasaraavɨ maremwaaidei dara wanganakeꞌ “Ai, sɨpɨya pɨrɨꞌ Anga Alekɨzaadɨrɨyadaasaꞌ Kwaaka Yɨtaalineꞌ daaka!” Sara daka sɨpɨya savɨ yɨlawɨmwaaihɨna neyaꞌ.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Sawɨta pɨjaaꞌ yɨhutaꞌna sɨpɨya saꞌ kave kave makuna neyaka sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara wawɨnya naanga yɨna yɨna kyeꞌ Anga Naaithaazɨ sabanna kave makuna neyaꞌ. Kave makuna neyaka sɨmagɨ yɨhuta naangaꞌna mamakwɨyɨ neyaka pimagɨ Ahuꞌmanna Kɨritɨna yɨhuta naanga maayaba makuna neyaka kwaaka maalɨka Saalɨmoni wavɨlaꞌna yaꞌ.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Wavɨlaꞌna yaka saalaalyavɨ maangebaarɨ maalɨkeba wavɨlaꞌna kyaꞌ sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara wawɨnya naanga yɨna yɨna kyeꞌ Sɨpɨya Wɨlaꞌde Nawɨꞌnyaangebanna kavena yɨꞌmaꞌna yaꞌ. Sɨpɨya Wɨlaꞌde Nawɨꞌnyaangeba Laazɨya aya kɨba warɨkebanyɨra.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Saba yemwaaina yemwaaina kyo Juyara wapaaya manyadɨvɨsagaaꞌ mena wavɨlaꞌna kaneyaꞌ yɨraaya wanangegaaꞌ yɨmaꞌnyɨna yaꞌ. Wanangegaaꞌ yɨmaꞌnyɨna kyaꞌ sɨpɨya yarai kayaakegaaꞌna Polɨ wɨdaꞌ
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Aꞌmweihi, dara wangamweꞌ ‘O, dahaasagaaꞌ sɨpɨya kayaaka yadehaaꞌ mena jɨwaka! Nabaai, nemɨre sɨpɨyasɨ sɨpɨyavɨ gɨlyɨvɨsa wɨlaꞌdɨꞌnyɨyajɨ sa gave kayaaka yade mɨꞌ. Aawa. Nemɨ aꞌmweinaavɨjɨ kayaaka neyadeꞌna daaka!’ Sara dena mwawaannera!”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Sara kudaꞌ kɨrɨꞌ aawɨlata maremwaaidei sɨpɨyaꞌ maremwaaide naangelyɨ sɨpɨyavɨ gyakwalyɨ saraai wɨdahɨlyaꞌ wɨꞌnyɨna yaꞌ. Polɨmɨre yagaalyaꞌ muꞌnyɨ yaꞌ.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Saba burɨkevɨjɨ yɨhusavɨjɨ sagaaꞌ sɨpɨyaꞌ waryaꞌ kayaaꞌnanyasɨra. Saꞌneꞌ sɨpɨyavɨyara naangevaakɨyara yawɨꞌna yeꞌ “Kayaaka naneyɨgaladɨka! Sɨpɨyaꞌ saalaalyavɨ wawaka anga nawɨꞌnyaꞌ Pinɨkɨzɨna nemakwona! Saba yɨhusagaaꞌ mwalaadeinera.” Anga saba yɨhusanna lɨka yulyarɨkebera. Nyɨla walakadimagɨ warɨkeba.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Dɨvi saalaalyavɨdaasɨ yɨhuta maalɨkeꞌ yadaaꞌnyɨ aꞌmwera yawɨꞌna “Tewaanyasɨ. Dɨmwoꞌna kaanyaana!” Yawɨꞌna yeva wɨla yaarɨna kyeꞌ Ahuꞌmanna Kɨritɨ maangebaarɨ sɨpɨyaꞌ makuna neyaꞌ.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Maalɨkegaaꞌ makuna neyadaaꞌnyɨ sagaaꞌ yɨhuꞌmaanaryaꞌ Notizɨta woꞌnɨkeꞌ ahuꞌmannyavɨdaasɨ yarai yɨna.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Yarai yɨna yaka sɨpɨyavɨ yɨtavamakuna kyaꞌ sɨpɨyaꞌ sɨna yɨna mwɨyɨ kyaꞌ nemɨ yawɨꞌna “Yɨhuta naangeꞌna sɨpɨyaꞌ yɨtavamakwawana!” Yawɨꞌna kyo yɨhusaꞌ yɨtavamakuna yaꞌ.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Yɨtavamakuna kyaꞌ Ahuꞌmanna maalɨka Kothaa yɨhuta kɨbaweyaba aꞌmwera “Botɨya maalɨkeꞌ kayaaka nyadɨka!” deva botɨya maalɨkeꞌ dusɨmagɨ warakeꞌna wawɨnya naangeꞌ yona yɨlamaarakɨna yo.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Nemɨjɨyara botɨya maalɨkeꞌ mwagiꞌnamaaꞌna yeva sɨpɨya naangevɨ yɨlamarakɨna yeꞌ. Yɨlamarakɨna yeva “Sɨpɨyaꞌ dɨragɨnya yɨvaimwagaana!” deva wɨlyajɨ yunebanna pwɨyɨna yeꞌ. Pwɨyɨna yeva “Weꞌ, siwekeyaba Kwaaka Lɨvya (Kwaaka Apɨrika) nemɨre sɨpɨyaꞌ kayaaka nyadɨka!” deva sɨpɨzelɨyaꞌ yɨvɨta naangevaꞌbɨsaꞌ marapwɨyɨna kyeꞌ yɨhuta saꞌ sɨpɨyaꞌ yɨtavamakuna yaꞌ.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Yɨtavamakuna yaka yɨrɨka pɨrɨkɨ yɨhuta naangeꞌ kuna kyaꞌ “Sɨpɨyaꞌ tewaanya waradeꞌnanyɨ,” deva saalaalyavɨna sɨpɨyavɨ wɨlaꞌdɨꞌnyɨya gaai marasɨꞌna marasɨꞌna yeva
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 yɨrɨka pɨrɨkɨ kunnya asajɨ sɨpɨyavɨre gɨlyɨvɨta taanga marasɨꞌna yeꞌ.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Marasɨꞌna kyeꞌ kayaaꞌnanyagaaꞌ yɨrɨka pɨnɨngɨ nyɨlyalyɨ sɨlɨngaamɨnyarɨkajɨ saraavɨ tɨnna mwanganyɨ mwanganyɨ kyo yuyagaaꞌ yɨhuta naangeꞌ kuna yɨna yɨna yaꞌ. Kuna yɨna yɨna kyaꞌ nemɨ yawɨꞌna “Weꞌ, yuyaina mwalaadeina mɨka! Balaadeinera nemɨ, weꞌ.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Sawɨta pɨjaakuna aꞌmwera manyadaapɨjɨ kumɨnyɨ tɨnnyaba Polɨ daavɨna yaka wɨdɨna “Nyaꞌmweihi, yɨhɨthɨwɨjaꞌ wɨꞌnapɨjɨ kwajɨ Ahuꞌmanna Kɨritɨ myaꞌmayɨ kyɨpɨdɨka. Sara yɨpɨjɨ kwajɨ kayaaka kaneyadɨꞌ mɨꞌ. Sara yɨpɨjɨ kwajɨ sɨpɨyavɨya gɨlyɨvɨsa mamarasɨꞌnyɨ kyaadɨka!
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Saꞌna kɨrɨꞌ naanga yɨhɨthɨma! Lɨka mipɨnera! Aꞌmwe yuyaina mabalyɨ yaadeinera. Sɨpɨya gaveꞌ kayaaka yɨnadesɨ.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ Gotɨyareinyɨ Gotɨyarɨ yɨlaaya yadɨnyalyɨ. Sawɨsavɨ Gotɨyai sare ejelɨyai nɨmɨnyawɨnna baka
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nyɨjawaalɨꞌ ‘Polɨgɨ, lɨka minna! Kayaaka gyatheigɨ mɨꞌ. Aꞌmwe naangei Sizaaryaba dɨthaaꞌdeigɨnyɨra. Nabaai, Gotɨyai gɨmɨnyɨna yangeꞌna yɨhɨgaimwamanɨkeꞌna sɨpɨyavɨ wɨlamwaaihata yuyarajɨ tewaanna dɨmwaalyideihɨlyɨra.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Sara nyɨjawaalɨkeꞌna lɨka mipɨnera! Sareꞌ dareꞌnesɨ. ‘Gotɨyai nyɨjawaalɨkeꞌ nebulyaꞌna yɨmaꞌnadesɨra,’ sara lɨmwagaꞌmanɨge.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Saꞌna kɨrɨꞌ ahuꞌmanna pɨrɨvɨ nemɨre sɨpɨyaꞌ kayaaka yɨnadesɨra,” wɨdaꞌ Polɨ.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Yɨhuꞌmaanaryaꞌ kuna yadaasɨ sawɨta kwalaalya (14) nevɨlavakegaaꞌ sawɨta savɨ saalaalya Methɨtɨranɨyanɨ sabanna yɨhusaꞌ nemɨre sɨpɨyaꞌ yɨtavamakuna yaꞌ. Yɨtavamakuna yadaaꞌnyɨ sawɨta kalawawegaaꞌ sɨpɨyavɨ wɨdaayadɨvɨsara sɨmunya dara yawɨresaꞌ “Ai, aya kɨba kwaakevaꞌ darɨka!”
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Sara deva aalyavɨ wɨlyabaai taanginya pwɨyɨnɨkebaai makwaasɨna yeva yaamɨjɨ wanganeva aalya damwineba saamɨnaanga mitaaya 36 tɨnna wanganna yeꞌ. Tɨnna wanganna yeva dɨvi maalɨkegaaꞌ wɨlyabaai ayawɨ makwaasɨna yeva aalya damwineba saamɨnya kɨbawe mitaaya 27 tɨnna wanganna yeꞌ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tɨnna wanganna yeva lɨka yɨna yeva “Sɨlaangengɨ nemɨre sɨpɨyaꞌ kayaaka nyadɨka! Dava sɨpɨyaꞌ waradeꞌnanyɨ. Sɨpɨyaꞌ nawodɨka!” deva sɨpɨyavɨ dusɨmagɨ kwaariꞌmayagɨnya nadɨya dawaai dawaalyangɨ makwaasɨna yeꞌ. Makwaasɨna yeva “Weꞌ, yɨrɨkeꞌ yarai purana!” deva tɨbarɨyagaala dɨna dɨna yeꞌ.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Tɨbarɨyagaala dɨna dɨna yeva sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara dɨnyɨna yeꞌ “Nabalaadɨka! Davɨdaasɨ kaanyaana!” Dɨnyɨna yeva pwaraavɨ kwaasɨ wɨdɨna “Sɨpɨya sɨnnyɨmagɨ kwaariꞌmayagɨnya nadɨyangɨ wakaana!” Kwaasɨ wɨdɨna yeva aalyavɨ botɨyavɨ lɨka yulyaꞌna walakɨna yadɨvɨꞌ yadaapɨjɨ
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Polɨ tɨnna wanganaka aawɨlasaraavɨ maremwaaidelyɨ aawɨlasarajɨ saraavɨ wɨdɨna yaꞌ “Sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨta dara milamwaalyɨpɨjaꞌ tewaanya myɨvainyɨ jideihɨlyɨra.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Sara wɨdɨna kyaꞌ aawɨlasara botɨyaꞌ pwɨyɨnɨke wɨlyangɨ yarai yesɨwɨꞌna kyeꞌ aalyavɨna gamɨ saꞌ wɨna yaꞌ botɨyaꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Yɨrɨkunyagaaꞌ wapaaya tɨka nyaꞌna Polɨ yuyaraavɨ naanga widaanganaꞌ “Yɨrɨka atɨraai sɨvɨla purɨdaasɨ dawaai dawaai nevɨlaꞌdaasɨ sɨmunya kwalaalya yawɨꞌdɨvɨꞌ wapaaya manyadɨvɨꞌ mwaaimanɨgasaihɨlyɨra.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Naangeꞌnanyabwi yɨhɨthɨma! Wapaaya dɨnyɨla! Sareꞌ dareꞌnesɨ. Napɨjɨ dɨragɨnya dɨmwaalyidera. Yuyaihi, kayaaka jɨnyideihi mɨꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sarɨmɨre mɨjata aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ kayaaka yadeꞌ mɨꞌ.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Wɨdɨna yaka Polɨ gɨrɨkula maarɨna yaka kumɨnyaba Gotɨyarɨ “Su! Su!” wɨdɨna yaka gɨrɨkula gunyɨna yaka nyɨna yaꞌ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Nyɨna yadaasɨ yuyara pwara Polɨ yakabaaibɨꞌ dɨragɨnna yɨna yeva wapaaya nyɨna yeꞌ.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Sɨpɨyavɨ nemɨ yuyaina aꞌmwe 276 mwaaloinera.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Yuyara wapaaya mena neva “Sɨpɨya taanginyaꞌ daaka!” dɨneva aalyavɨ witɨzɨla yuya marasɨꞌna marasɨꞌna yeꞌ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Yɨrɨka mena purɨna kyaꞌ sɨpɨyavɨ wawɨnya yadɨvɨsara kwaakevaꞌ tɨnna wanganeva dɨnyɨna “Kwaaka be kwaakavakaka?” Dɨnyɨna yeva dara wanganesaꞌ “Keiba tewaanyaba daaka! Siweka gaveba daaka!” Deva “Maangebaarɨ nawɨꞌnyabanna sɨpɨyaꞌ wɨlaawana!” dɨnyɨna yeꞌ.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Dɨnyɨna yeva kwaariꞌmayagɨnya nadɨya pwɨyɨnɨkebara yesɨwɨꞌna kyeꞌ aalyavɨ waꞌdɨꞌnyɨ palaanɨya saamɨnyawaai sɨpɨyaꞌ gɨnyɨwannakewaai pwɨyɨnɨkebaraavɨ yaarɨna. Mena yaarɨna yeva “Yɨhusaꞌ nemakwawana!” dɨna yeva sɨnnyɨmagɨ selɨya maalɨkeꞌ tɨmudaakuna kyeꞌ maangebaarɨna sɨpɨyaꞌ wɨna yaꞌ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Wɨna yadaasɨ aalya amwinevɨ ahuꞌmanna wekejɨkɨ tamaka pɨbanna mwɨyɨ yɨna yaꞌ. Sɨpɨya sɨnnyaꞌ dɨragɨnna warɨna yadɨꞌnyɨ dusɨmagɨnyaꞌ aalyasɨ yɨhusasɨ dɨragɨnna dɨragɨnna tamɨna yɨna kyaꞌ sɨpɨya dusɨmagɨnyaꞌ kayaaka yɨnyɨna yaka warɨna yaꞌ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Aawɨlasara yawɨꞌna “Maangebaarɨna kalavuzara lɨꞌnapɨjɨ lɨkaanya nupɨdɨka! Tamakaana!”
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Yawɨꞌna kyeꞌ kɨrɨꞌ aawɨlasaraavɨ maremwaaidei yawɨꞌna “Polɨmɨ yɨvainɨma!” Yawɨꞌna yaka “Saraavɨ maramakɨpɨnera!” Wɨdaka yuyainaavɨ nedaꞌ “Aꞌmwe pwaihi lɨꞌnadɨvɨsaihi, aalyavɨ dɨkwosɨꞌnapɨjɨ maangebaarɨna dɨlɨꞌnɨgulaawila!
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Pwaihi, palaanɨyajɨ yɨsajɨ kalɨmwagapɨjɨ maangebaarɨna yɨhusaꞌ yɨhitawaasadera.” Sara wɨdɨna kyaꞌ sara yona maangebaarɨna yuyaina tewaanna yɨꞌmaꞌna yo.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.