Atos 22
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ARC
1 “Aꞌmweihi, nyaꞌmweihɨlyɨ nɨmaamaangeihɨlyɨ, yadɨnyainyɨrebwi yɨhɨthɨdeꞌ kadɨka dɨnyuꞌnyɨla!”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Yɨvɨruyagaalyaꞌ wɨdakevɨ kadɨka wɨꞌneva kadɨka nayaa wɨꞌnabalaꞌna yɨna yadaapɨjɨ pɨnɨjɨ wɨdaꞌ
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Aꞌmweinyɨ Juyainyɨ. Kwaaka Sɨlɨzɨya Anga Taazazɨ mudanga nyɨnaangeꞌ nyɨmaarakeꞌ kɨrɨꞌ Jeruzaalemɨ davanna yɨlaabena gɨryadaaveinyɨra. Dava aꞌmwe sɨduꞌnakei Gamelɨyalɨ woꞌnɨkei nyɨjɨwaakaꞌ. Nyɨjɨwaakada nemɨre Ne sɨnnawɨnyaraavɨre kɨwɨnya dɨragɨnna wɨjɨwaakɨna. Wɨjɨwaakɨna kanyaꞌ dahaaꞌ dava mwaaihasaihi Gotɨyare yagaalyaꞌ nayaa lɨmwadɨvɨtabaaibɨꞌ sahwainyɨ lɨmwanna ye.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Sareinyɨ aꞌmwera sabwi mɨdɨdɨvɨsaraavɨ kayaaꞌna yɨna ye. Kayaaꞌna yɨna kye pwara balɨna yeꞌ. Pwaraavɨjɨ pɨnɨngɨjɨ ata pwɨyɨna yena kalavuzangevɨ yarai wɨmarɨmwangɨna ye.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Nebulyaꞌna yɨhɨthɨvanɨge. Gotɨyarɨna Mubɨthɨka Yɨraꞌde Naangelyɨ Kaajolɨya yuyarajɨ yɨhɨthɨvanɨgeꞌ nyɨjalɨkurakyɨpɨnera. Nɨmɨ saraavɨ kude naangera nyɨgaimwagesara Juya neyaꞌmweraavɨ Damaazɨkazɨ mwaalyaraavɨna paazɨyaꞌ yavɨkarina yeva nyɨjaaveꞌ. Sara yeva nɨmɨ yebwi yɨhɨthɨpɨꞌdesɨra. Paazɨyaꞌ kanyɨjaaveꞌ ‘Sawɨnna aꞌmwe dara sabwi lɨmwagaꞌdɨvɨsaraavɨ senɨyabarajɨ pwɨyaꞌmujɨ “Daanga naanga wɨvɨnana!” daꞌmujɨ Jeruzaalemɨ ayɨna makabɨdeinyɨ,’ dena sawɨnna wɨna ye.”
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Polɨ wɨdaꞌ “Kuna wodɨnyagaaꞌ sɨrɨgwajahaaꞌ Anga Damaazɨkazɨ aya kɨbanna badaazɨ sɨgunyavɨdaasɨ baaka naangeꞌ yarai mwadɨna nyaꞌ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Yarai mwadɨna kanyaꞌ kwaakevakɨna walaꞌna kye maanguraayaꞌ nyaꞌ ‘Solɨgɨ, Solɨgɨ, kayaaꞌna beꞌna nyɨvanɨgɨna?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‘Naangeigɨ, aaihwaigɨnaka?’ ‘Jizaazainyɨ Naazaretɨ mwaalyainyɨ kayaaꞌna nyɨvanɨgɨnyainyɨ,’ nyɨdaꞌ.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Aꞌmwera nɨmɨjɨ wawesara baaka naangeꞌ tɨnna wanganeva maanguraayaꞌ nyakevɨ myuꞌnyesarera.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Nɨmɨ yɨwaaraꞌna ye, “Naangeigɨ, berɨꞌ yɨjɨwana?” Sara yɨwaaraꞌna kye Naangei nyɨdaꞌ ‘Daavaꞌgɨzɨ Damaazɨkazɨna dɨwona! Saba pwai Gotɨyai gɨmɨnyɨna gyawɨꞌmwakeꞌ yuyaꞌ gɨthathera.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kanyɨdaꞌ baaka naangeꞌna tɨbaryainyɨ pwarajɨ wawora nɨmɨre asɨrɨ nyɨmaareva Damaazɨkazɨna yɨbwaramakuna nyeꞌ.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Saba aꞌmwei Ananaayazai woꞌnɨkei mwaalaꞌ. Sai nemɨ Juyainaavɨre Kɨwɨnya mɨdɨdelyɨra. Juyara Damaazɨkazɨ mwaalya yuyara sarɨna jalɨkurakɨdɨvɨkɨ ‘Aꞌmwe tewaanaangelyɨra.’
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mwaalakei nɨmɨnyawɨnna bɨna yaka nɨmɨnyaba daavɨna yaka nyɨdaꞌ ‘Nyaꞌmwe Solɨgɨ, tɨnna ayɨna dangana!’ Sara kanyɨdaꞌ sagaaꞌ tɨnna tewaanyaraai yarai yenyɨna yena sarɨ tɨnna wanganna ye.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Tɨnna wanganna kye Ananaayazai nyɨdaꞌ ‘Ne sɨnnawɨnyaraavɨre Gotɨyare sɨmunyavɨna jawɨꞌdeꞌna Gotɨyai gɨmɨnyɨ sɨnnawɨ dahɨlakaꞌ. Gannya Yɨdaꞌmaraangerɨ tɨnna dangadeꞌnajɨ gannya maanguraayavɨ gɨthatheꞌ kadɨka duꞌnadeꞌnajɨ sɨnnawɨ gɨthahɨlakaꞌ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Dɨvi gamɨre yagaalyaꞌ duthatheigɨnyɨ. Aꞌmwe yuyaraavɨ tɨnna wangamwaanyajɨ kadɨka wɨꞌnɨwaanyajɨ sa duzalɨkurakɨdeigɨnyɨra.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Sareꞌna dahaaꞌ beꞌna jemwaaijɨwaana? Gɨmɨ daavaꞌgɨzɨ gɨmɨnyɨ bavɨtaazɨya gyɨdeigɨnyɨ. Jizaazarɨne yayaꞌ kudaꞌgɨzɨ gɨmɨre kayaaꞌnanyangɨ marasɨꞌnadelyɨra,’ nyɨdaꞌ Ananaayazai.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Jeruzaalemɨna ayɨna bɨna yena Gotɨyare Angevɨ Gotɨyarɨ dadɨ aꞌmabaaitɨnna dara wanganeꞌ ‘Naangerɨ dangamwana!’
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Sara kade aꞌmabaalyavɨ Naangei nyɨdaꞌ ‘Yarala, nɨmɨnyɨna duzalɨkurakɨdeꞌ dava mwaalyara mamaari gyɨpɨꞌdeꞌna Jeruzaalemɨdaasɨ jahalyaꞌmaka!’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nɨmɨ wɨde. Naangeigɨ, mena nyawɨꞌmwaava. Lotuangengɨ wawena gɨlɨmwadɨvɨsaraavɨ kalavuzangevɨ marawɨmwaaihena naanna wɨramenna sara yawɨꞌmwaava.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Nabaai, Sɨtivenɨ gɨmɨnyɨna wɨjalɨkurakaderɨ tamakadaapɨjɨ saba nɨmɨ sainyɨ mwaalena tamakyaꞌna yɨlaaya yadɨ wɨramesaraavɨre yɨvɨsangɨ maredaavena.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Sara kude Naangei nyɨdaꞌ ‘Dɨwona! Nɨmɨre yagaalyaꞌ wɨjɨwaakyaꞌna gɨthaasɨdera ajɨmya yuyangɨyaraavɨna.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Polɨ wɨdadaasɨ aꞌmwera kadɨka nayaa wɨꞌnyɨna kyeꞌ yagaala Menyaraavɨneꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna yeva jaka naanga dɨna yeꞌ “Tamakaana! Kwaaka davakɨ aꞌmwei sarerɨ marasɨꞌnannelyɨ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gaala mwaalannei mwaaladeꞌ tewaanyaꞌna mɨꞌ.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Jaka sara dadɨvɨꞌ kunnya yɨvɨsajɨ purakɨꞌna yeva tɨrya asa maarɨna yeva yɨlamarasɨꞌnaawɨna yeꞌ.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Yɨlamarasɨꞌnaawɨna kyeꞌ Romɨyai aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangei yawɨꞌna “Juyara aꞌmwe sarɨne jaka kayaaꞌnanyaꞌ beꞌna dɨvanɨgava? Sareꞌna sarɨ tamaana!” daka gamɨreraavɨ naanga wɨdaꞌ “Kaavɨlyaꞌ beꞌna dɨvanɨgava jakeva? Angevɨna yarai makwopɨjɨ wɨlyabaalyɨ duramyɨla sareꞌna!”
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kudaꞌ aawɨlasara Polɨmɨ tamyaꞌna pwɨyɨna kyeꞌ sai aawɨlata maremwaaidei daavakerɨ wɨdaꞌ “Sarɨmɨre kɨwɨnyabwi jɨvanɨgava? Romɨyarɨ kotɨyaꞌ myɨvanɨgasarɨ wɨlyabaalyɨ duramyideꞌna sarɨmɨrebwina daaka?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Sara kudaꞌ aawɨlata maremwaaidei yarai wɨna yaka aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangerɨ yɨwaaravaꞌ “Beꞌna yɨvanɨgɨna? Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sai aꞌmwemɨlɨꞌ mɨka! Aꞌmwe sai Romɨyala!”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Maremwaaide naangei kadɨka sara wɨꞌnyɨna yaka Polɨmyawɨnna yarai wɨna yaka yɨwaaraꞌna yaꞌ, “Nyɨdana! ‘Romɨyaigɨ daaka?’ ” Yɨwaaraꞌna kyaꞌ “Yayo,” wɨdaꞌ Polɨ.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Sara kudaꞌ maremwaaide naangei wɨdaꞌ “Nɨgwia naanga naanga wakena Romɨyainyɨ yɨmaꞌne.” Sai wɨdaꞌ “Nɨmɨ sainyɨre nɨmaamaangei Romɨyai kyɨmaꞌnaꞌ nɨmɨre mudangegaaꞌ Romɨyainyɨ yɨmaꞌnyɨna ye.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Sarevɨdaaꞌnyɨ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwera yawɨꞌna “Polɨmɨ tamaana!” yesara gamɨnyawɨdaasɨ ayɨna sara wɨna kyeꞌ aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangei yawɨꞌna “Polɨ, aꞌmwe Romɨyalyɨ. Saꞌna myawɨriwe tamyaꞌna nɨmɨ sahwarɨ pwɨyɨwa. Aakai!” yawɨꞌna yaka lɨka yɨna yaꞌ.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangei yawɨꞌna “Juyara Polɨmɨna ‘Sai kayaaꞌna sara yɨwakelyɨ,’ nyɨdɨpɨꞌdevwi kayaaꞌnanyabwi yawɨrɨma!” Yawɨꞌna yaka yɨrɨka pɨrɨvɨ Polɨmɨ senɨyabaraai yaarɨna yaka yagaalyaꞌ Gotɨyarɨna mubɨthɨka yɨraꞌdɨvɨta naangerajɨ Kaajolɨya yuyarajɨ saraavɨ “Jɨkabyɨla!” wɨdaasaꞌ. Sara wɨdaasaka gamɨnyɨ makwalaawaka kumɨnyabanna walamaredavaawɨna yaꞌ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.