Atos 22
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ARA
1 “Aꞌmweihi, nyaꞌmweihɨlyɨ nɨmaamaangeihɨlyɨ, yadɨnyainyɨrebwi yɨhɨthɨdeꞌ kadɨka dɨnyuꞌnyɨla!”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Yɨvɨruyagaalyaꞌ wɨdakevɨ kadɨka wɨꞌneva kadɨka nayaa wɨꞌnabalaꞌna yɨna yadaapɨjɨ pɨnɨjɨ wɨdaꞌ
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Aꞌmweinyɨ Juyainyɨ. Kwaaka Sɨlɨzɨya Anga Taazazɨ mudanga nyɨnaangeꞌ nyɨmaarakeꞌ kɨrɨꞌ Jeruzaalemɨ davanna yɨlaabena gɨryadaaveinyɨra. Dava aꞌmwe sɨduꞌnakei Gamelɨyalɨ woꞌnɨkei nyɨjɨwaakaꞌ. Nyɨjɨwaakada nemɨre Ne sɨnnawɨnyaraavɨre kɨwɨnya dɨragɨnna wɨjɨwaakɨna. Wɨjɨwaakɨna kanyaꞌ dahaaꞌ dava mwaaihasaihi Gotɨyare yagaalyaꞌ nayaa lɨmwadɨvɨtabaaibɨꞌ sahwainyɨ lɨmwanna ye.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Sareinyɨ aꞌmwera sabwi mɨdɨdɨvɨsaraavɨ kayaaꞌna yɨna ye. Kayaaꞌna yɨna kye pwara balɨna yeꞌ. Pwaraavɨjɨ pɨnɨngɨjɨ ata pwɨyɨna yena kalavuzangevɨ yarai wɨmarɨmwangɨna ye.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Nebulyaꞌna yɨhɨthɨvanɨge. Gotɨyarɨna Mubɨthɨka Yɨraꞌde Naangelyɨ Kaajolɨya yuyarajɨ yɨhɨthɨvanɨgeꞌ nyɨjalɨkurakyɨpɨnera. Nɨmɨ saraavɨ kude naangera nyɨgaimwagesara Juya neyaꞌmweraavɨ Damaazɨkazɨ mwaalyaraavɨna paazɨyaꞌ yavɨkarina yeva nyɨjaaveꞌ. Sara yeva nɨmɨ yebwi yɨhɨthɨpɨꞌdesɨra. Paazɨyaꞌ kanyɨjaaveꞌ ‘Sawɨnna aꞌmwe dara sabwi lɨmwagaꞌdɨvɨsaraavɨ senɨyabarajɨ pwɨyaꞌmujɨ “Daanga naanga wɨvɨnana!” daꞌmujɨ Jeruzaalemɨ ayɨna makabɨdeinyɨ,’ dena sawɨnna wɨna ye.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Polɨ wɨdaꞌ “Kuna wodɨnyagaaꞌ sɨrɨgwajahaaꞌ Anga Damaazɨkazɨ aya kɨbanna badaazɨ sɨgunyavɨdaasɨ baaka naangeꞌ yarai mwadɨna nyaꞌ.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Yarai mwadɨna kanyaꞌ kwaakevakɨna walaꞌna kye maanguraayaꞌ nyaꞌ ‘Solɨgɨ, Solɨgɨ, kayaaꞌna beꞌna nyɨvanɨgɨna?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‘Naangeigɨ, aaihwaigɨnaka?’ ‘Jizaazainyɨ Naazaretɨ mwaalyainyɨ kayaaꞌna nyɨvanɨgɨnyainyɨ,’ nyɨdaꞌ.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Aꞌmwera nɨmɨjɨ wawesara baaka naangeꞌ tɨnna wanganeva maanguraayaꞌ nyakevɨ myuꞌnyesarera.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nɨmɨ yɨwaaraꞌna ye, “Naangeigɨ, berɨꞌ yɨjɨwana?” Sara yɨwaaraꞌna kye Naangei nyɨdaꞌ ‘Daavaꞌgɨzɨ Damaazɨkazɨna dɨwona! Saba pwai Gotɨyai gɨmɨnyɨna gyawɨꞌmwakeꞌ yuyaꞌ gɨthathera.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kanyɨdaꞌ baaka naangeꞌna tɨbaryainyɨ pwarajɨ wawora nɨmɨre asɨrɨ nyɨmaareva Damaazɨkazɨna yɨbwaramakuna nyeꞌ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Saba aꞌmwei Ananaayazai woꞌnɨkei mwaalaꞌ. Sai nemɨ Juyainaavɨre Kɨwɨnya mɨdɨdelyɨra. Juyara Damaazɨkazɨ mwaalya yuyara sarɨna jalɨkurakɨdɨvɨkɨ ‘Aꞌmwe tewaanaangelyɨra.’
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mwaalakei nɨmɨnyawɨnna bɨna yaka nɨmɨnyaba daavɨna yaka nyɨdaꞌ ‘Nyaꞌmwe Solɨgɨ, tɨnna ayɨna dangana!’ Sara kanyɨdaꞌ sagaaꞌ tɨnna tewaanyaraai yarai yenyɨna yena sarɨ tɨnna wanganna ye.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Tɨnna wanganna kye Ananaayazai nyɨdaꞌ ‘Ne sɨnnawɨnyaraavɨre Gotɨyare sɨmunyavɨna jawɨꞌdeꞌna Gotɨyai gɨmɨnyɨ sɨnnawɨ dahɨlakaꞌ. Gannya Yɨdaꞌmaraangerɨ tɨnna dangadeꞌnajɨ gannya maanguraayavɨ gɨthatheꞌ kadɨka duꞌnadeꞌnajɨ sɨnnawɨ gɨthahɨlakaꞌ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Dɨvi gamɨre yagaalyaꞌ duthatheigɨnyɨ. Aꞌmwe yuyaraavɨ tɨnna wangamwaanyajɨ kadɨka wɨꞌnɨwaanyajɨ sa duzalɨkurakɨdeigɨnyɨra.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Sareꞌna dahaaꞌ beꞌna jemwaaijɨwaana? Gɨmɨ daavaꞌgɨzɨ gɨmɨnyɨ bavɨtaazɨya gyɨdeigɨnyɨ. Jizaazarɨne yayaꞌ kudaꞌgɨzɨ gɨmɨre kayaaꞌnanyangɨ marasɨꞌnadelyɨra,’ nyɨdaꞌ Ananaayazai.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Jeruzaalemɨna ayɨna bɨna yena Gotɨyare Angevɨ Gotɨyarɨ dadɨ aꞌmabaaitɨnna dara wanganeꞌ ‘Naangerɨ dangamwana!’
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Sara kade aꞌmabaalyavɨ Naangei nyɨdaꞌ ‘Yarala, nɨmɨnyɨna duzalɨkurakɨdeꞌ dava mwaalyara mamaari gyɨpɨꞌdeꞌna Jeruzaalemɨdaasɨ jahalyaꞌmaka!’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nɨmɨ wɨde. Naangeigɨ, mena nyawɨꞌmwaava. Lotuangengɨ wawena gɨlɨmwadɨvɨsaraavɨ kalavuzangevɨ marawɨmwaaihena naanna wɨramenna sara yawɨꞌmwaava.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Nabaai, Sɨtivenɨ gɨmɨnyɨna wɨjalɨkurakaderɨ tamakadaapɨjɨ saba nɨmɨ sainyɨ mwaalena tamakyaꞌna yɨlaaya yadɨ wɨramesaraavɨre yɨvɨsangɨ maredaavena.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Sara kude Naangei nyɨdaꞌ ‘Dɨwona! Nɨmɨre yagaalyaꞌ wɨjɨwaakyaꞌna gɨthaasɨdera ajɨmya yuyangɨyaraavɨna.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Polɨ wɨdadaasɨ aꞌmwera kadɨka nayaa wɨꞌnyɨna kyeꞌ yagaala Menyaraavɨneꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna yeva jaka naanga dɨna yeꞌ “Tamakaana! Kwaaka davakɨ aꞌmwei sarerɨ marasɨꞌnannelyɨ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gaala mwaalannei mwaaladeꞌ tewaanyaꞌna mɨꞌ.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Jaka sara dadɨvɨꞌ kunnya yɨvɨsajɨ purakɨꞌna yeva tɨrya asa maarɨna yeva yɨlamarasɨꞌnaawɨna yeꞌ.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Yɨlamarasɨꞌnaawɨna kyeꞌ Romɨyai aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangei yawɨꞌna “Juyara aꞌmwe sarɨne jaka kayaaꞌnanyaꞌ beꞌna dɨvanɨgava? Sareꞌna sarɨ tamaana!” daka gamɨreraavɨ naanga wɨdaꞌ “Kaavɨlyaꞌ beꞌna dɨvanɨgava jakeva? Angevɨna yarai makwopɨjɨ wɨlyabaalyɨ duramyɨla sareꞌna!”
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Kudaꞌ aawɨlasara Polɨmɨ tamyaꞌna pwɨyɨna kyeꞌ sai aawɨlata maremwaaidei daavakerɨ wɨdaꞌ “Sarɨmɨre kɨwɨnyabwi jɨvanɨgava? Romɨyarɨ kotɨyaꞌ myɨvanɨgasarɨ wɨlyabaalyɨ duramyideꞌna sarɨmɨrebwina daaka?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Sara kudaꞌ aawɨlata maremwaaidei yarai wɨna yaka aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangerɨ yɨwaaravaꞌ “Beꞌna yɨvanɨgɨna? Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sai aꞌmwemɨlɨꞌ mɨka! Aꞌmwe sai Romɨyala!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Maremwaaide naangei kadɨka sara wɨꞌnyɨna yaka Polɨmyawɨnna yarai wɨna yaka yɨwaaraꞌna yaꞌ, “Nyɨdana! ‘Romɨyaigɨ daaka?’ ” Yɨwaaraꞌna kyaꞌ “Yayo,” wɨdaꞌ Polɨ.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Sara kudaꞌ maremwaaide naangei wɨdaꞌ “Nɨgwia naanga naanga wakena Romɨyainyɨ yɨmaꞌne.” Sai wɨdaꞌ “Nɨmɨ sainyɨre nɨmaamaangei Romɨyai kyɨmaꞌnaꞌ nɨmɨre mudangegaaꞌ Romɨyainyɨ yɨmaꞌnyɨna ye.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Sarevɨdaaꞌnyɨ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwera yawɨꞌna “Polɨmɨ tamaana!” yesara gamɨnyawɨdaasɨ ayɨna sara wɨna kyeꞌ aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangei yawɨꞌna “Polɨ, aꞌmwe Romɨyalyɨ. Saꞌna myawɨriwe tamyaꞌna nɨmɨ sahwarɨ pwɨyɨwa. Aakai!” yawɨꞌna yaka lɨka yɨna yaꞌ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Aawɨlasaraavɨ maremwaaide naangei yawɨꞌna “Juyara Polɨmɨna ‘Sai kayaaꞌna sara yɨwakelyɨ,’ nyɨdɨpɨꞌdevwi kayaaꞌnanyabwi yawɨrɨma!” Yawɨꞌna yaka yɨrɨka pɨrɨvɨ Polɨmɨ senɨyabaraai yaarɨna yaka yagaalyaꞌ Gotɨyarɨna mubɨthɨka yɨraꞌdɨvɨta naangerajɨ Kaajolɨya yuyarajɨ saraavɨ “Jɨkabyɨla!” wɨdaasaꞌ. Sara wɨdaasaka gamɨnyɨ makwalaawaka kumɨnyabanna walamaredavaawɨna yaꞌ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.