Atos 16
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs VC
1 Angeba Devinajɨ Angeba Lɨzɨtɨraanajɨ Polɨ yɨꞌmavaawɨna yaꞌ. Saba Kɨraazɨtɨyarɨ mɨdɨdei Timoti woꞌnɨkei mwaalɨna yakelyɨ. Ganaangeꞌ Naangerɨ wɨꞌnadeꞌ Juyaꞌ mwaalaka kɨrɨꞌ ganɨmaangei Gɨrikɨyalyɨra.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Neyaꞌmwera Lɨzɨtɨraa mwaalyarajɨ Aaikonɨyaamɨ mwaalyarajɨ Timotirɨna jalɨkurakɨna yeꞌ “Aꞌmwe tewaanyalyɨra.”
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Polɨ sɨmunyavɨ daꞌ yawɨꞌna “Nɨmɨjɨ Timoti wawana!” yawɨꞌna yaka Juyaraavɨrebwi Timotire kɨlaakejɨꞌ davɨna yaꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Juya yuyara saba mwaalyara yawɨreꞌ “Timotirɨ ganɨmaangei Juyai mɨka. Aawa, Gɨrikɨyalyɨ. Gawaalɨvaangere kɨlaakejɨꞌ madaꞌnyɨkelyɨ.”
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Wiꞌna davɨna kyaꞌ Polɨjɨ Saailaazalyɨ Timotilyɨ anga yuyangɨna wɨna yeva Kɨraazɨtɨyareraavɨ yagaalyaꞌ Jeruzaalemɨ Wɨdaasaderajɨ aꞌmwe naangerajɨ jamungajakesaꞌna wɨjɨwaakɨna yeꞌ. Wɨjɨwaakɨna yeva wɨdeꞌ “Yagaala saꞌ sara jideihɨlyɨ.”
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Sarevɨdaaꞌnyɨ Kɨraazɨtɨyare kusɨlaanya sara yeva lɨmwangebwina dɨragɨnna mwaalesaꞌ yɨrɨka yuyagaaꞌ aꞌmwe kwalaalyara Kɨraazɨtɨyarera yɨmaꞌnyɨna yeꞌ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Kaanna kaanna wɨna yeva Kwaaka Pɨrɨzɨya Kwaaka Galezɨya sabanyaai yamarina yadaapɨjɨ Kuryai Tewaanyai wɨdaꞌ “Dahaaꞌ Pɨrovijɨ Ezɨya Gotɨyare yagaalyaꞌ mujɨwaakɨpɨna!”
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Miꞌna kudaꞌ Kwaaka Mɨzɨya maangebaarɨna yɨꞌmavaawɨna yeva yawɨꞌna yeꞌ “Pɨrovijɨ Bɨthinɨya wawaana!” Sara yawɨꞌna kyeꞌ Jizaazare Kuryai kaanya tihɨꞌna yakeꞌna “Sawɨnna mupɨnera!” wɨdɨna yaꞌ.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Wɨdɨna kyaꞌ Kwaaka Mɨzɨya yuneba lotaꞌna yeva Anga Tɨrawaazɨna walaabɨna yeꞌ.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Walaabɨna kyeꞌ sawɨsavɨ Polɨ aꞌmabaaitɨnna wanganna yakeꞌ aꞌmwei Pɨrovijɨ Maazathonɨya mwaalyai daavɨkei naanga yɨdaanganaꞌ “Polɨgɨ, Kwaaka Maazathonɨya gaꞌmavaꞌgɨzɨ nemɨnyɨna dɨnegaimwana!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Aꞌmabaaitɨnna miꞌna wanganna yaka dara yawɨroꞌ “Gotɨyai ‘Maazathonɨya mwaalyaraavɨ yagaala tewaanyaꞌ duzɨwakaawila!’ danedɨwaka!” Miꞌna dona Maazathonɨya sawɨnneina gɨlyɨvɨsa yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ yovɨrawakɨna yo.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Anga Tɨrawaazɨ sɨpɨyavɨ yɨlamwaaina kyo sɨpɨyaꞌ Ahuꞌmanna Saamothɨrezɨna yɨdaꞌna makuna neyaka yɨrɨka pɨrɨvɨ Anga Nɨyapolɨzɨ sabanna makuna neyaꞌ.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Makuna kaneyaꞌ kaanna wɨlaawɨna yona Anga Pilipaaina yɨꞌmavaawɨna yo. Anga saꞌ Kwaaka Maazathonɨya mwaalyaraavɨre anga naangebanyɨra. Anga Romɨdaasara kwala naangeꞌ mwaaihasabanyɨ. Sabanna yɨꞌmavaawɨna yona yɨrɨka pɨjaaꞌ mwaalɨna yo.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Mwaalɨna yona Juyaraavɨre Kwazaakegaaꞌ “Aalɨmaangebaarɨ Juyara Gotɨyarɨ yagaala wɨdadɨvɨsaba dɨngaka?” dɨna yona aalɨmaangebaarɨna wɨna yo. Wɨna yona dara wanganoꞌ “Aꞌmwe damwaaihava!” Sara dona walamwaaina yɨna yona aꞌmwe yɨꞌbwaꞌnemwaalesangɨ wɨdɨna yo.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Wɨdɨna yoꞌ aꞌmwe pɨrɨꞌ Lɨthɨyaꞌ Anga Taayataairadaasasɨra. Aꞌmwe saꞌ gɨlyajɨ baazɨꞌmaꞌnyajɨ kwaabɨhannyajɨ saza wangwaijaꞌbɨsaꞌ wanyaꞌneꞌ dɨvaina yada yaasadesɨra. Lɨthɨyaꞌ Gotɨyarɨ yagaala wɨdadesɨ. Polɨ yagaala tewaanyaꞌ wɨdadaaꞌnyɨ Gotɨyai sɨduta tewaanya wɨjaavɨna kyaꞌ Lɨthɨyaꞌ nayaa wɨꞌnyɨna yaꞌ.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nayaa wɨꞌnyɨna yaka Naangerɨ lɨmwanna kyaꞌ gamɨnyɨjɨ gamɨjɨyaraavɨjɨ bavɨtaazɨya yɨna yo. Bavɨtaazɨya yɨna kyo nedaꞌ “Nɨmɨnyɨna ‘Naangereꞌ sahwarɨ nebulyaꞌna wɨlɨmwagaꞌmanɨkesɨ,’ dɨnapɨjɨ nɨmɨre angevɨ dɨmwaalyɨla!” Sara naanga kanedaꞌ gamɨre angevɨ wɨlamwaaina yo.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Pɨgaaꞌ Gotɨyarɨ yagaala wɨdadɨvɨsawɨnna wodaawojɨ tusavɨ sɨdɨraayaꞌ yaasɨwaꞌwawɨnya yadeꞌ jɨmaataꞌna neyaꞌ. Sɨdɨraaya saꞌ kamaala naanga pwai kɨnɨnnakeꞌ dɨvi yɨmaꞌnadengɨna dadesɨra. Sara dada gamɨre maremwaaidɨvɨsara nɨgwia naanga maarɨna yesasɨra.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Jɨmaataꞌna neyaka Polɨjɨ sainaavɨ mɨdɨda jaka wɨdadesɨ. “Aꞌmwe sara Gotɨya Mena Keꞌmwewɨnyare yaasɨwaꞌwawɨnyare. Gotɨyai sarɨmɨre kayaaꞌnanyanna yɨhɨvadaihasamaaradevwina yɨhɨthɨvanɨgasarera.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Aꞌmweꞌ dada yɨrɨka pɨjaakuna jaka dada Polɨ maaꞌna kwinaꞌ gɨnyɨmaꞌnyɨna yaka yɨmakerɨ wɨdaꞌ “Kɨraazɨtɨyai Jizaazarɨne yayavɨna naanga gɨthɨma! Aꞌmwevɨre munyɨkɨdaasɨ dalyona!” Sara kudaꞌ sagaasagaaꞌ yɨmakei yarai bwalyuna yaꞌ.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Yarai bwalyuna kyaꞌ sɨdɨraayavɨre maremwaaidɨvɨsara dara wanganesaꞌ “Nɨwaava, dɨvi yɨmaꞌnyaꞌnenna yagaala majɨ kyojɨ nɨgwia mamaari yaadeina daaka!” Deva Polɨmɨjɨ Saailaazarɨjɨ galalɨmwanna yeva aꞌmwe naangeraayaba yɨkabadɨvɨsabanna mwagiꞌnamaaꞌna yeꞌ.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Sara yeva saba naangera kotɨyaꞌ yawɨbwaꞌdɨvɨsaraayabanna makuna yeva wɨdeꞌ “Aꞌmwe daraai Juyaraalyɨ. Nemɨre anga davɨ kayaaꞌna yɨvanɨgɨlyaraalyɨ.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Daraai nemɨrebwi kayaaka neyɨgaimwaalyaꞌ mudɨkebwi yaasɨwaꞌna nejɨwaakɨvanɨgi. Romɨyaina sabwi myaanneinera!”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Sara kudeꞌ kwala bwaꞌnaanyaꞌ maanga jaka kudeꞌ naangera Polɨjɨ Saailaazalyɨ saraare baazɨꞌmaꞌnyangɨ maralihɨvalasɨꞌna yeva pɨlɨzɨmaanɨyaraavɨ wɨdeꞌ “Bajɨngɨsajɨ dɨramyɨla!”
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Sara kudeꞌ tamɨna tamɨna yeva kalavuzangevɨ wɨmwaaihɨna yeva kalavuzangevɨ maremwaaiderɨ naanga wɨdeꞌ “Nayaa dangana! Lɨkaanya nabwalyuikadɨka!”
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Naanga miꞌna kudeꞌ kalavuzangevɨ maremwaaidei yagaala naanga saꞌ maaraka kuꞌdɨka tɨnnyabanyavɨ wɨmwaaihɨna yaka kɨrɨmɨre sɨvɨlyɨraarɨ yɨsavakaarɨ tɨnnyawɨ dɨragɨnna yagɨlakurakɨna yaꞌ.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Sawɨsavɨ kalawawegaaꞌ Polɨjɨ Saailaazalyɨ saraai Gotɨyarɨna yagaalyasɨ yɨledaatasɨ wɨdadaakɨlyɨ kalavuzara pwara kadɨka wɨꞌnyɨna yeꞌ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Wɨꞌnyɨna yadaapɨjɨ sagaaꞌ wɨnɨnya naangeꞌ yɨna kyaꞌ kurɨkejɨ sidɨhɨbyajɨ yonyɨ yonyɨ naanna yɨnyɨna yaꞌ. Yonyɨ yonyɨ naanna yɨnyɨna kyaꞌ kaanya yuya baasɨnyɨna yake kalavuzaraavɨre senɨyabara pwinɨkebara bwalaraawɨna yaꞌ.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Bwalaraawɨna kyaꞌ kalavuzangevɨ maremwaaidei dɨkaaꞌna yaka kaanya yuya baasɨnɨke tɨnna wanganna yaka dara yawɨrakeꞌ “Aakai, kalavuzara lɨka mena duwaava!” Sara daka “Sareꞌna wagɨla namaaꞌmudɨka! Nɨmɨ sainyɨ dabɨraꞌnɨma,” daka gannya kwaariꞌmasɨramɨnyaꞌ maralɨmwanna yaꞌ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Maralɨmwanna kyaꞌ kɨrɨꞌ Polɨ jaka naanga wɨdaꞌ “Maramakɨnɨnnera! Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nemɨ yuyaina tɨhuꞌna mwaaihona.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Jaka naanga kudaꞌ kalavuzangevɨ maremwaaidei yɨꞌbaakeꞌna jaka wɨdɨna yaka kaanyaveꞌna bwina yaka lɨka naanga yɨna yaka bɨꞌbɨta yada “Aꞌmwe naangeraai nyɨgaimwagikajɨ dahayɨwaai?” daka Polɨjɨ Saailaazalyɨ saraaryabanna bulaꞌna yaꞌ.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Bulaꞌna yakei daavɨna yaka mwasawɨnna saraarɨ makuna yaka yɨwaaraꞌna “Aꞌmwe naangeraaihi, nɨmɨ gara kyaꞌmujɨ nyɨvadaihasamaaradeinyaka?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Sara yɨwaaraꞌna kyaꞌ saraai wɨdahi “Naanga Jizaazarɨ kalɨmwagaꞌgɨzɨ tewaanya dɨmwaaideigɨnyɨ. Nabaai, Naangei gɨmɨre angevɨyaraavɨjɨ wɨvadaihasamaaradeihɨlyɨ.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Wɨdahɨla Naangere yagaalyaꞌ gamɨnyɨjɨ gamɨre angevɨ mwaalesaraavɨjɨ wɨjɨwaakɨna yagi.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Wɨjɨwaakɨna kyagi sawɨsavɨ sagaaꞌ kalavuzangevɨ maremwaaidei bajɨngɨsajɨ tameta gaꞌbwaralyangɨ aalya yɨna yaꞌ. Aalya yɨna kyaꞌ sagaasagaaꞌ gamɨnyɨjɨ gamɨreraavɨjɨ aalyavɨ bavɨtaazɨya yarai yɨna yagi.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Bavɨtaazɨya yɨna kyagi aꞌmwei Polɨmɨjɨ Saailaazarɨjɨ gannya angevɨna makwina yaka wapaaya wɨjaavɨna yaꞌ. Salyɨ gamɨrerajɨ Gotɨyarɨ lɨmwagesaꞌna yɨlaaya yeva tewaanna mwaaidɨvɨꞌ mwaalɨna yeꞌ.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Mwanyavɨ Romɨyaraavɨ naangera pɨlɨzɨmaanɨyaraavɨ wɨdaasɨna kyeꞌ sahwara wɨna yeva kalavuzangevɨ maremwaaiderɨ wɨdeꞌ “Aꞌmwe saraarɨ yɨꞌdaalaꞌgɨzɨ duthaasa!”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kudeꞌ kalavuzangevɨ maremwaaidei Polɨmɨ wɨdaꞌ “Naangera gɨmɨnyɨnajɨ Saailaazarɨnajɨ wɨdasɨwaaꞌ ‘Saraarɨ duthaaso!’ Sara kudasɨwaaꞌ kalavuzangevɨdaasɨ yagalyaꞌmavakɨlyɨ kave dɨwila!”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Kudaꞌ Polɨ pɨlɨzɨmaanɨyaraavɨ wɨdaꞌ “Aawa, nedɨwaata sabwi kayaaꞌnanyabulyɨ. Naarɨmɨ Romɨyainaalyɨ. Wona kayaaꞌna mi kyawaaihoi yuyara tɨnna nehwangadaapɨjɨyaba nehɨramyawaaihaꞌ. Yagaala majɨdayɨ yeva kalavuzangevɨ yaasɨwaꞌna wɨmwaaihɨna nehyawaaihaꞌ. Dahaasagaaꞌ nehɨthɨwaaꞌ ‘Lɨka yulyaꞌna kave dɨwila!’ Beꞌnana! Romɨyaraavɨ naangera sahwara bɨpɨjara mwasawɨnna kanehɨmakwalyopɨjɨ wawakadeinaalyɨ.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Naanga kudaꞌ pɨlɨzɨmaanɨyara ayɨna wɨna yeva Polɨ wɨdakeꞌna Romɨyaraavɨ maremwaaidɨvɨsaraavɨ wɨjɨwaakɨna yeꞌ. Polɨmɨnajɨ Saailaazarɨnajɨ “Saraai Romɨyaraalyɨ,” wɨꞌnyɨna yeva “ ‘Aꞌmwe naangeraai mɨka!’ dona tamyawaaihoraalyɨ,” deva lɨka naanga yeꞌ.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Lɨka naanga yesara bɨna yeva wɨdeꞌ “Kayaaꞌna yɨhyawaaihoꞌna kale neyɨwaka.” Wɨdeva kalavuzangevɨdaasɨ kave makwalyuna yeva yɨwaaraꞌna yeꞌ “Aꞌmweraaihi, nemɨre angeba yagalyaꞌmavakɨlyɨ dɨwijɨwaala?”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Yɨwaaraꞌna kyeꞌ Polɨjɨ Saailaazalyɨ saraai kalavuzangevɨdaasɨ yagalyaꞌmaꞌna yagɨla Lɨthɨyavɨre angevɨ wɨlɨna yagi. Wɨlɨna yagɨla neyaꞌmwera yɨkabɨna yesagaaꞌ kumɨnyɨ dɨhaaꞌbwasabwi yɨvaimwanna yagɨla kaanna wɨna yagi.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.