Isaías 6
Buka Tabuna Tefadi (BXH) vs VC
1 Kin Usaiya ena peꞌi bolimanna ganahewana yai Guyau E ita. Ena aba taꞌai namanamalina yai ya taꞌataꞌai, ya hasai wananaha yo ena leli mate ya lofa be Dubu Tabuna ya famohafu.
1 No ano da morte do rei Ozias, eu vi o Senhor sentado num trono muito elevado; as franjas de seu manto enchiam o templo.
2 Ginauli mwahumwahulidi hesadi Selafim mate sa ala balebalelem. Guyau sa mwaito fataꞌiꞌili. Hesa - hesa mate mabena faligigi esega: Mabe luwaga mate nenedi aba fakouna, mabe luwaga mate taudi aba fakouna na luwaga mate edi aba lofolofo.
2 Os serafins se mantinham junto dele. Cada um deles tinha seis asas; com um par {de asas} velavam a face; com outro cobriam os pés; e, com o terceiro, voavam.
3 Sa faifaiyoga lau hesa - hesa lisina, tiyen,
3 Suas vozes se revezavam e diziam: Santo, santo, santo é o Senhor Deus do universo! A terra inteira proclama a sua glória!
4 Alinadi dagugudi yai mate Dubu paꞌana ya tuhutuhu, yo Dubu mate gafu ya famohafu.
4 A este brado as portas estremeceram em seus gonzos e a casa, encheu-se de fumo.
5 Yawa,
5 Ai de mim, gritava eu. Estou perdido porque sou um homem de lábios impuros, e habito com um povo {também} de lábios impuros e, entretanto, meus olhos viram o rei, o Senhor dos exércitos!
6 Na habahim Selafim hesa ya lofo lidi lebegu. Antalasam aba suwasuwa yai, maniꞌona ya fakapu hafiti, na ya suwa lawen.
6 Porém, um dos serafins voou em minha direção; trazia na mão uma brasa viva, que tinha tomado do altar com uma tenaz.
7 Oyagi maniꞌona, sopagu ya faꞌeliꞌona na iyen, “Ginauli te haꞌa sopam ya eliꞌona, be aho te em heyaheyaya sa ofi, yo em heyaheyaya haꞌa Yaubada ya nuwa afuledi.”
7 Aplicou-a na minha boca e disse: Tendo esta brasa tocado teus lábios, teu pecado foi tirado, e tua falta, apagada.
8 Habahim Yaubada alinana E atahi iyen,
8 Ouvi então a voz do Senhor que dizia: Quem enviarei eu? E quem irá por nós? Eis-me aqui, disse eu, enviai-me.
9 — ausente —
9 Vai, pois, dizer a esse povo, disse ele: Escutai, sem chegar a compreender, olhai, sem chegar a ver.
10 — ausente —
10 Obceca o coração desse povo, ensurdece-lhe os ouvidos, fecha-lhe os olhos, de modo que não veja nada com seus olhos, não ouça com seus ouvidos, não compreenda nada com seu espírito. E não se cure de novo.
11 — ausente —
11 Até quando, Senhor' disse eu. E ele respondeu: Até que as cidades fiquem devastadas e sem habitantes, as casas, sem gente, e a terra, deserta;
12 — ausente —
12 até que o Senhor tenha banido os homens, e seja grande a solidão na terra.
13 — ausente —
13 Se restar um décimo {da população}, ele será lançado ao fogo, como o terebinto e o carvalho, cuja linhagem permanece quando são abatidos. {Sua linhagem é um germe santo}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.