Atos 12
Buka Tabuna Tefadi (BXH) vs VC
1 Fuyanna yai mate Kin Heloda ya fatubu tau kawawananaha haisa ya abidi be ya fahisu faheyayadi.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ya liba be Diyon hidana, Diyemsi, baineti yai sa wunui,
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 yo ya ita mate Diusi dodogadi nuwadi sa amna yo fede ya lau Pita hinaga ya au. (Ena fuya anꞌauꞌau mate Fwalawa Fafayisti Gesana Anꞌangogona yai.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Pita sa au mulina yai, sa gudu buluhi deli yai. Amainiya tau ita wata pele fati, na pele hesa - hesa ganahewana yai mate dodoga fati; pele hesa be ana fuya ya ita wata. Heloda ena nuwatuhu mate Bayawa Anꞌangogona ai mulina haba sa foyahi lawen be sa falau fatala dodoga ai matadi.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pita deli yai hola sa abi didini, na tau kawawananaha mate enehena sa anꞌeta adidili Yaubada lisina yai.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Heloda bobonna Pita haba ya falau fatala na Pita mate iꞌipa yai ya laulau eno gati luwaga atiꞌatipudi yai. Sa auꞌaui seni luwaga yai na gati luwaga hinaga mate deli edaꞌedana hafohafona sa ita watan. Bobonna habahim, Heloda, Pita haba ya falau fatala.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Maꞌesega na, Yaubada ena anelu ya taumahata yo mala ya sina deli ganahewana yai. Anelu ya abilau Pita lisilisina yai na ya fanohi iyen,
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Habahim anelu iyen,
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pita anelu ya lau watan be sa lau deli bilina ganamulina. Anelu somo ya ginaginauli mate wananahana, na hige i sibai. Ena nuwatuhu bena haga tautau ya itaꞌitai.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Gati bwaꞌibwaꞌina yo gati mulimulitana sa bayawaidi be sa mahano lau taon edaꞌedana yai. Na ana gudu aiyan yai sa ginauli mate ibona ya tasoꞌe be sa lau ganamuli.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Habahim, Pita ya nuwatuhu lobahi, be iyen,
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Fuyanna ya nuwatuhu lobahi, yo fede ya lau Diyon Maleko tinana hesana Maliya ena luma. Amainiya boludi sa faꞌoigogo be sa laulauꞌuꞌula.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita aba luhuluhu lau edaꞌedana yai ya oiꞌoi, yo fede tau lau fayofayo waihinina hesa hesana Loda ya laoma bena edaꞌeda ya soꞌe.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pita alinana ya atahi lobahi mate nuwana ya amna, in moho edaꞌeda hige i soꞌe na ya lautafo ya fuyo be ya falibadi iyen,
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Tiyen,
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 In moho Pita hola edaꞌeda yai ma oiꞌoina. Fuyanna edaꞌeda sa soꞌe be sa ita mate sa tauhiti.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pita nimana yai fafaꞌilala ya ginauli be gagali sa fatautau. Habahim sidohana deli yai Guyau ya foyafahi enehedi ya dede iyen,
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Hwalahwalalana tau hiyala sa nuwa ponopono na tiyen,
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Heloda ya falibadi be sa yoꞌoi. In moho hige gonowadi ti lobahi. Habahim gati ya fatiꞌo fifisidi be ya liba bena sa wunuidi. Mulina yai Heloda Diudeya Nuꞌuna ya lau afulen na ya lau Sesaliya yai ya miya begana.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Heloda mate Taya yo Sidon dodogadi ya manabalaꞌedi. Yo fede sa faꞌoi esegahidi na sa lau be sa ita. Bwaꞌibwaꞌina mate Kin ena luma tau ita watanina hesana Belasetu sa nuwa oiꞌi be haba ya saguhidi, paꞌana adi kalahe mate Kin ena nuꞌu yai ya laolaoma. Logena sa lau Heloda lisina be nuwa esega sa anꞌetai.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Lahaina sa golu Kin Heloda ena leli ya liꞌodi. Habahim ena aba taꞌai loholohona yai ya taꞌai na ya libaliba.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Na dodoga sa yogayoga tiyen,
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Heloda Yaubada hige i faꞌatitiyen be hige walolona Yaubada ena anelu, mwatamwata ya yala fafinahe be sa an funuhi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 In moho, Yaubada wasana ya laꞌi yo ya tadada.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Yelusalem yai Banabasi yo Saulo adi paisowa sa faꞌofi be sa fuyo Antiyoka maꞌedi Diyon Maleko.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.