Lucas 16
The New Testament in the Buli language (Ghana) (BWU) vs ARIB
1 Yeezu yaa ŋman weeni wamagsini ale wa ŋaaŋviirima ayen, “Nuru ale jam boro a jigsi nna yegayega a yaa ta tomteerɔ waai ale a nya wa ŋantaŋa meena zuk la. Wa jam ka wa tomteerɔma meena kpagi. Nuruba yaa bobri ale jigsirowa ayen, nuruwa kaasi wa ligraŋa kama.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Jigsirowa yaa wi wa a bek wa ayen, ‘Ka boan jaab wari ate mi a wom a magsi chaab ale fi dila? Pai m ŋantaŋa meena ale fi ale nyɛ ba dii ale dii la a te mu, dii nyiŋ la, fi an ŋman baga a chim waai ale a nya m ŋantaŋa meena zuk la.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Tomteerɔwa yaa weeni wa dek ayen, ‘M nyɔnɔwa a yaa wa yiak mu kama tuimaŋa po. M be le nyɛ ka se nna? M be ka pagrim a kpa, chivie abe ta mu ase m nin nyiem a juisi.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Aaya, m seba m le m nyɛ dii yɔgyɔgla de la, ate m dan jogi m tuimaŋa abe m ta dɔaba baai ale ba nyɛ m tia ase m nin cheŋ ba yeeŋa la.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Wa yaa wi nuru baai meena ale ta wa nyɔnɔwa pama la, ate ba jam wa nyɔnɔwa jigi a bek niŋ denowa ayen, ‘Fi ta m nyɔnɔwa ka dina?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Nuruwa yaa tulisi ayen, ‘M ta ka kpaam pami samɔnsa kook.’ Wa yaa weeni wa ayen, ‘Pa fi pamini gbaŋka nwuli a ŋmarisi ka po ayen fi ta ka kpaam pami samɔnsa pisinu.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Wa ŋman pilim bek nuru wa choa dila degadega, ate nuruwa tulisi wa ayen, ‘Mi ta ka “wiiti” pami busisa tusidi.’ Wa ŋman pilim weeni wa me ayen, ‘Wa ŋmarisi a nyo wa pamini gbaŋka po nwuli ayen wa ta ka “wiiti” busisa kobsa naaniŋ pami.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Tomteerɔwa de nyɔnɔwa a yaa te wa pimpauk ale wa yammu tuimaŋa de ate wa baga tom ayen wa nya wa dek chum diipo la nyiŋ. Ka wensie ate mi a weeni ayen jinla tɛŋka demma a ta yam kama a seba tuima tomka a gaam nuru baai ale a va Naawen noai la.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Yeezu yaa ŋman biisi a cheŋ a weeni ayen, “Dila nyiŋ, m be a weeni kama ayen ni pa tɛŋzuk de jigsika a de dɔata ale nuruba ate jigsika a dan kan boro, abe ba nyɛ ni tia wenŋmazuk yeeŋa po.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Nuru waai ale ta wensie wafiisa zuk la, a ta wensie kama me ale wakpeema. Waai me abe ale kan ta wensie wafiisa zuk la, a ka wensie me ale wakpeema.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Naawen pa tɛŋzuk de ŋantaŋa ba gela a nyo ka ni nisima po. Ni be dan kan pa ba a tom tuima a magsi chaab ale wa ale weeni ayen ni pa ba a nyɛ dii la, wa be le nyɛ ka se a ta siaka ale ni ate wa pa wensie jigsika a te ni?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ni be dan kan ta wensie me ale jaab buui ale chim nuru jaab la, ka wana le wa pa jaab a te nama ate wa chim ni jaabɔa.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Tomteerɔ waai abe karo a ta nuruba baye ate ba chim wa nyamma ate wa tom a te ba meena, dii nyiŋ la, ku a fe kama ayen wa kisi ba wanyi a be wa a yaali ba wanyi yaase wa a zuli wanyi abe wa a le wanyiwa. Nuru an baga a pa wa dek a te Naawen ale ŋman pa wa dek a te ligra yaalika me.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farisiima ale wom nyaŋa de meena la, ba yaa nyɛ wa a la dii nyiŋ la, ba ka nuru baai ale a yaali ligra nna yegayega la.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yeezu yaa weeni ba ayen, “Nama ka baai ale a chim nuruba nimbie po ayen ba pa ni chim nuru maŋsa alege ka Naawen nyiini ale seba ni suniimaŋa po ale ka dii la. Dii nyiŋ la, wie ŋaai ate nurubiik a pa ŋa a chim wamaŋsa la, ŋa ka ŋaai ate Naawen kisa la.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Moosis Sinsaŋŋa ale Naawen biisiteerɔma biisaŋa jam ta pagrim kama a ta jam paari diipo ate Jɔɔn Sokateerɔwa a jam boro la, alege a zaani dila powa, nuruba a kasim a wom Naawen wamaŋsaŋa sinsaŋŋa a magsi chaab ale Naawen Naamu kama ate waai meena a fe ayen ba jo bu po.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Alege ku an tɔa ti wenŋmazuk ale tɛŋzuk a muriŋ be, alege ku pagra kama ate Moosis Sinsaŋŋa po dinyi magla me la a muriŋ be.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Nuru waai a dan zɛri wa pɔk alege faari wa choa, kula nyɔnɔwa a nyɛ ka kaboŋ. Nuru waai me abe ale a faari nipɔk waai ate ba zɛri la, a nyɛ ka kaboŋ me.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Jigsiro ale jam boro a kasim a jo garuk tii diak ale pagra nna yegayega la. Daa meena wa kasim jam a de ka masim.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 — ausente —
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Da yeŋ ate jajakka de a yaa kpi ate Naawen sabiiloma yaa pa wa a ta jueli ga kali wenŋmazuk Abraham tɛŋ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Da yeŋ ate jigsirowa me yaa kpi ate ba gu wa, ate wa cheŋ kpiluŋ juijui ate wa nyiŋka a kasim jam a dom nna yegayega ate wa zak zuk a nya Abraham ale wa yalima nna yegayega ate Lazarus me a yaa kala wa gauŋ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Jigsirowa a yaa kaari a wi Abraham ayen, ‘M koa, ta jiirim ale mu abe fi tom ate Lazarus pa wa nandummu a lusi nyiam po ate bu zi m giŋgeluŋ ku nyiŋ, dii nyiŋ la, m nyiŋka meena ale a dom nna yegayega bolimu de po.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Alege Abraham yaa tulisi wa ayen, ‘M biiga, a teeri diipo ate fi jam vua la, fi jam ta ka ŋanmaŋsaŋa meena alege Lazarus a jam soa ŋanbaataŋa meena. Alege yɔgyɔgla de, wa boro a de ka masim dela jigini, alege ate fi ta nyiŋdomma nalimnyiini.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Daa dila nyiini, ale kaasiya, ka goluk ale limsa a dua tama ale fi sunsuŋ, ate baai ale a yaali ayen ba nyini dela a jam fi jigi la, an baga a taamu, yaase waai me abe dan a yaali ayen wa nyini fi jigi a jam tama jigi wa an baga a taamu.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Jigsirowa a yaa weeni ayen, ‘Ku be dan ka dila, mi a saalim kama m koa ayen fi tom Lazarus ate wa cheŋ m kowa yenni
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 juijui ate m ta suaata tinu la. Wa ga kaam ba ate bala me kan jam nyiŋdomma jigini de.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Abraham yaa tulisi wa ayen, ‘Fi suaataŋa a ta Moosis ale Naawen biisiteerɔma sinsaŋŋa kama ate ŋa a kaam ba, ku be a fe kama ayen fi suaataŋa abe lagi tue a wom ŋa ale a weeni ba dii la.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Jigsirowa a yaa ŋman tulisi ayen, ‘M koa, aawo, alege nuru a dan yiri tama baai ale ka kpilima la po a cheŋ ga weeni ba ku a fe kama ayen ba basi ba tuimbaataŋa tomka.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham ŋman tulisi wa ayen, ‘Ba dan kan a yaali ayen ba wom Moosis ale Naawen biisiteerɔma sinsaŋŋa ale a weeni dii la, nuru a dan poom yiri kpilima po me a ga weeni ba, ba kan diem a wom.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.