Apocalipse 18
Na Alangaia Falu 'ana Baea 'i Baegu (BVD) vs NAA
1 'I burina, ni nau ku suana tii 'ensel lau 'e sifo mai faasia 'i salo. Ma nia ka too 'ana rigitaa baita, ma na rara lana ka tala fua lao molaagali sui.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ma nia ka 'ai baita ka 'urii, “Nia 'e funu naa! Na fera baita bae 'i Babilon 'e funu naa! Nia 'e lia naa 'ana maefera kera anoedoo ta'aa ki. Ma na anoedoo ta'aa ki ma na saaro ta'aa ki naa da too 'i laona.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Suli na fera baita ki sui guu da kuufia na waen 'ana oea ta'aa nia. Na waa 'inito ki lao molaagali da ooe fainia, ma waa rao malefo ki da too 'ana suadoo laa baita 'ana doo 'oro ki ne ni nia 'e too ai.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Sui nau ku rongo tii lingee doo lau faasia 'i salo ka bae 'urii, “Toaa nau ki 'ae, molu lea mai faasia fera nena! Ade lea molu ka 'ado kwaimani fainia 'ana ade ta'aa laa nia ki, ma ade lea molu ka 'ado kwaimani fainia 'ana kwakwaea nia ki.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Suli na ade ta'aa laa nia ki 'e fane 'i langi ka dao naa lao salo ma God ka manata toi gwana ade ta'aa laa nia ki.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Alu God 'e duua 'ana doo ta'aa baki fera 'i Babilon 'e ilia fua toae ki, ma alu nia duu langa fuana ka fafonaa lau uri maana doo ta'aa baki nia ilia fua toaa God ki. Na titiui doo 'afae ne nia faa fua toae ki, alu God nia olitainia fuana ka 'idu lau 'i fafona 'ana ruana si kada.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Alua God 'e falea na nonifii lae ma na liodilae ka bobola lau guu fainia 'initoaa ma na tooa diana ne nia 'e ngali fuana 'i tala'ana. Suli nia bae 'urii fuana 'i tala'ana suli dani, ‘Nau ku too naku 'ana 'inito lae. Nau nao lau ta ai 'oruaia! Ma nau 'afitai ku liodila lau.’
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Uri maana ne nia bae 'uri nai, tafa dani God na Aofia kai kwae nia 'ana mataia ma na angia 'ana liodilae ma na fioloe. Ma ere tara kai sarufi nia, suli God na Aofia ne rigita ka tasa kai kwae nia naa.”
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Ma na waa 'inito ki faasia lao molaagali ne da ooe fainia ma daka 'ado 'ana tooa diana nia, tara kera da angisia fera nai kada kera da suana sasuna era nai 'e suu na faafia.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Ma kera daka uu tau lau gwada suli da mau ade lea daka nonifii mala 'ani nia. Ma kera daka bae 'urii, “'E ta'aa 'asia naa fuamu nai Babilon, na fera baita ma fera 'initoa bae! 'Oe 'o funu gwamu 'ana si kada kukuru 'asia guu!”
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Aia, ma na toaa rao malefo ki lao molaagali da angi daka liodila uri nia, suli 'e nao naa ta waa uri ka folia na 'okona doo kera ki.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Suli 'e nao naa ta waa uri ka folia na gool kera ki ma na silfa kera ki, ma na fau sinasina kera ki, ma na doo liu lana baita ki, ma na maku 'a'abua ki ne liu lada baita ki, ma na 'ai ki ne liu lada baita, ma si barasi liu lada baita ki, ma si salo ma si mabol ki,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 ma na fanga diane ki, ma na doo moko diana ki ne liu lada baita. Ma ka nao naa ta wane uri kai folia waen kera ki, ma na gwai kera ki, ma na doo kera ki uri saungai lana beret, ma na buluka kera ki, ma na sifsif kera ki, ma na hos kera ki, ma na doo ki ne hos ki dai taraa, ma na waa rao tatakwai ki.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Ma na waa rao malefo ki, kera daka bae 'urii fuana maefera nai 'i Babilon, “Na doo diana ki sui guu na 'o doori too ai tara kai nao na faasi 'oe. Ma na suadooa 'oe ki sui ma na doo sinasina 'oe ki dai nao'ada ki lau guu, ma ka 'afitai 'oko suai ki lau.”
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Ma na waa rao malefo ki ne da todadoo 'ani nia, tara kera dai uu tau gwada suli da mau ade lea kera daka ngalia lau guu na nonifii laa nia. Ma kera tara daka angi 'ana liodila lae.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Ma tara kera dai angi daka bae 'urii, “'E ta'aa 'asia naa nai, suli na fera baita nee naa bae da ofi 'ana maku diana baki liu lada baita ki, ma ka laungi 'ana doo sinasina baki liu lada baita ki.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Ma si kada kukuru nai gwana na totodaa nia ka sui lau gwana.”
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Ma kera angi si kada da suana sasuna ere ne 'e sarufia, kera daka 'urii, “'Ita 'uana na mai 'ana safali lae, 'e nao naa ta fera ne baita ka mala lau na fera baita nee!”
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Ma kera daka kanoa gwauda 'ana fue, ma daka angi ma daka liodila daka bae 'urii, “Ta'aa 'asia naa fuana fera baita nee. Na toaa ki sui guu ne kera da too 'ana baru ki nia faatotoda kera 'ana totodaa nia, ma sui 'ana si kada kukuru gwana doo nia ki sui guu ka sui gwana faasia nia.”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Aia, kamolu toaa loki 'i salo molu noni sasala 'amolu, suli nia 'e funu naa. Ma na toaa God ki ma na 'aboosol ki ma na brofet ki, molu ele 'amolua, suli God 'e kwae nia naa faafia si doo ta'aa baki nia 'e ilida ki mai 'ani kamolu.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Sui tii 'ensel rigita nai ka kwaua tii fau baita nai ka 'ui ai lao asi, ka bae 'urii, “Nia naa nai 'ui laa nai tara dai ilia 'ani 'oe fera baita nee 'i Babilon nai, uri ta waa nao si suamu lau.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Ma ka 'afitai lau daka rongoa lingena hab ki ne daka kiia lao fera nai, ma na suukwadi ki ma na bungu ki 'afitai lau daka rongoa faasi 'oe. Ma ka 'afitai naa ta wane ni rao ka too lau 'ani 'oe. Ma na lingena raoe ki ma na rao fanga lae ki 'afitai daka rongo lau faasi 'oe.Na nununa doo da 'ailia 'ana hab.|src="BK00175B_383x1316.jpg" size="col" ref="Na Faatai lae 18:22"
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Ma ka 'afitai ta kwesu ka tala lau faasi 'oe. Ma ka 'afitai daka rongo lau lingena ta fungao ma nao ta keni fungao faasi 'oe. 'I nao mai, na waa rao ki 'ana todadoo lae kera na waa baita ki lao molaagali, sui tari'ina ka nao naa. Ni 'oe 'o sukea waa ki 'ana maeakalo 'oe ki 'oko talai garo 'ana toae ki sui guu lao molaagali.”
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 God 'e falea naa kwakwaea fuana fera 'i Babilon, suli nia 'e saumaelia na brofet ki ma na toaa God ki ma tai toaa 'oro ki lau nia saungida.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.