Mateus 20
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Защото царство небесно е подобно на человек домовит, който излезе щом съмна да наеме работници за лозето си.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 И като се погоди с работниците по един пеняз на ден проводи ги на лозето си.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 И като излезе по трите часа, виде други че стоеха на пазаря праздни,
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 и тем рече: Идете и вие на лозето; и каквото е праведно ще ви дам. И те отидоха.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Пак като излезе по шестте и по деветте часа стори такожде.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 А около единадесетте часа като излезе, намери други че стоят празни, и казва им: Защо стоите тука цел ден празни?
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Казват му: Защото никой не ни цени. Казва им: Идете и вие на лозето, и каквото е праведно ще вземете.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Като стана вечер, стопанинът на лозето казва на настоятеля си: Повикай работниците и плати им заплатата, като захванеш от последните до първите.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 И дойдоха цанените по единадесетте часа, и взеха по един пеняз.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 А като дойдоха първите, мислеха си, че ще вземат повече; но и те взеха по един пеняз.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 И като го взеха, роптаеха на стопанина,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 и казваха: Че тези последните един час работиха, и тех си направил равни с нас, които претеглихме теготата на деня и пека.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 А той отговори и рече едному от тех: Приятелю, не те обиждам; не се ли погоди с мене по един пеняз?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Земи си твоето и иди си; искам да дам и на тогози последният, както и на тебе.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Немам ли власт да сторя каквото ща със своето си? Или окото ти е лукаво, защото аз съм благ?
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Така ще бъдат последните първи, и първите последни; защото мнозина са звани, а малцина са избрани.
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 И когато възлезваше Исус в Иерусалим, взе в пътя дванадесетте ученици на страна, и рече им:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 Ето възлезваме в Иерусалим, и Син человечески ще бъде предаден на първосвещениците и книжниците, и ще го осъдят на смърт,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 и ще го предадат на езичниците да му се поругаят, да го бият и да разпънат; и в третия ден ще възкръсне.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Тогаз пристъпи при него на Заведеевите синове майка им със синовете си, та му се кланяше, и искаше нещо от него.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 А той й рече: Що искаш? Казва му: Речи да седнат тези двамата мои синове, един от десно, а един от лево до тебе, в царството твое.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 А Исус отговори и рече: Не знаете що искате. Можете ли да пиете чашата която аз има да пия, и да се кръстите с кръщението, с което аз се кръщавам? Казват му: Можем.
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 И казва им: Моята чаша ще пиете, и с кръщението, с което се аз кръщавам, ще се кръстите: а да седнете от десно и от лево до мене не е мое да дам, но на които е приготвено от Отца ми.
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 И като чуха десетимата, възнегодуваха за двамата братя.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 А Исус ги повика и рече: Вие знаете че господарите на народите господаруват над тех, и големците ги владеят.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Във вас обаче не ще така да бъде; но който иска да бъде големец между вас, нека бъде слуга вам;
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 и който иска да бъде пръв между вас, нека ви бъде раб;
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 както Син Человечески не дойде да му послужат, но да послужи, и да даде живота си откуп за мнозина.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 И като излезваха от Иерихон, последваха го народ много.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 И ето, двама слепци които седеха по край пътя, като чуха че Исус минува, извикаха и казваха: Помилвай ни, Господи, Сине Давидов.
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 А народът им запрещаваше, да млъкнат; но те по-силно викаха и казваха: Помилвай ни, Господи, Сине Давидов.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 И спре се Исус, та ги повика и рече: Що искате да ви сторя?
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Казват му: Господи, да се отворят очите ни.
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 А Исус се смили и прикосна се до очите им; и тутакси прогледнаха очите им, и тръгнаха подире му.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.