Mateus 20
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Защото царство небесно е подобно на человек домовит, който излезе щом съмна да наеме работници за лозето си.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 И като се погоди с работниците по един пеняз на ден проводи ги на лозето си.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 И като излезе по трите часа, виде други че стоеха на пазаря праздни,
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 и тем рече: Идете и вие на лозето; и каквото е праведно ще ви дам. И те отидоха.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Пак като излезе по шестте и по деветте часа стори такожде.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 А около единадесетте часа като излезе, намери други че стоят празни, и казва им: Защо стоите тука цел ден празни?
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Казват му: Защото никой не ни цени. Казва им: Идете и вие на лозето, и каквото е праведно ще вземете.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Като стана вечер, стопанинът на лозето казва на настоятеля си: Повикай работниците и плати им заплатата, като захванеш от последните до първите.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 И дойдоха цанените по единадесетте часа, и взеха по един пеняз.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 А като дойдоха първите, мислеха си, че ще вземат повече; но и те взеха по един пеняз.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 И като го взеха, роптаеха на стопанина,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 и казваха: Че тези последните един час работиха, и тех си направил равни с нас, които претеглихме теготата на деня и пека.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 А той отговори и рече едному от тех: Приятелю, не те обиждам; не се ли погоди с мене по един пеняз?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Земи си твоето и иди си; искам да дам и на тогози последният, както и на тебе.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Немам ли власт да сторя каквото ща със своето си? Или окото ти е лукаво, защото аз съм благ?
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Така ще бъдат последните първи, и първите последни; защото мнозина са звани, а малцина са избрани.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 И когато възлезваше Исус в Иерусалим, взе в пътя дванадесетте ученици на страна, и рече им:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 Ето възлезваме в Иерусалим, и Син человечески ще бъде предаден на първосвещениците и книжниците, и ще го осъдят на смърт,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 и ще го предадат на езичниците да му се поругаят, да го бият и да разпънат; и в третия ден ще възкръсне.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Тогаз пристъпи при него на Заведеевите синове майка им със синовете си, та му се кланяше, и искаше нещо от него.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 А той й рече: Що искаш? Казва му: Речи да седнат тези двамата мои синове, един от десно, а един от лево до тебе, в царството твое.
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 А Исус отговори и рече: Не знаете що искате. Можете ли да пиете чашата която аз има да пия, и да се кръстите с кръщението, с което аз се кръщавам? Казват му: Можем.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 И казва им: Моята чаша ще пиете, и с кръщението, с което се аз кръщавам, ще се кръстите: а да седнете от десно и от лево до мене не е мое да дам, но на които е приготвено от Отца ми.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 И като чуха десетимата, възнегодуваха за двамата братя.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 А Исус ги повика и рече: Вие знаете че господарите на народите господаруват над тех, и големците ги владеят.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Във вас обаче не ще така да бъде; но който иска да бъде големец между вас, нека бъде слуга вам;
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 и който иска да бъде пръв между вас, нека ви бъде раб;
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 както Син Человечески не дойде да му послужат, но да послужи, и да даде живота си откуп за мнозина.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 И като излезваха от Иерихон, последваха го народ много.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 И ето, двама слепци които седеха по край пътя, като чуха че Исус минува, извикаха и казваха: Помилвай ни, Господи, Сине Давидов.
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 А народът им запрещаваше, да млъкнат; но те по-силно викаха и казваха: Помилвай ни, Господи, Сине Давидов.
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 И спре се Исус, та ги повика и рече: Що искате да ви сторя?
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Казват му: Господи, да се отворят очите ни.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 А Исус се смили и прикосна се до очите им; и тутакси прогледнаха очите им, и тръгнаха подире му.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.